Avatar Review

, Σάββατο 19 Δεκέμβριος 2009 0  

avatar startKάθε μεγάλο κινηματογραφικό blockbuster πάντα συνοδεύεται κι από το επίσημο παιχνίδι του. Η νέα ταινία του James Cameron δεν αποτελεί εξαίρεση και μένει να δούμε αν το Avatar, κυμαίνεται στα αξιοπρεπέστατα επίπεδα του πρόσφατου Wolverine ή αν έχουμε στα χέρια μας άλλο ένα μέτριο movie tie-in.

Το Avatar The Game είναι third-person shooter και αποτελεί στην ουσία prequel της ταινίας. Μην ανησυχείτε λοιπόν σε περίπτωση που θέλετε να το παίξετε αλλά δεν έχετε δει ακόμα την ταινία, αφού δεν περιέχει spoilers. Από την μια μεριά αυτό είναι καλό. Από την άλλη όμως, το σενάριο που γράφτηκε είναι πολύ απλό και υπάρχει απλά και μόνο για να κινεί τα νήματα. Βαρετό, κουραστικό, τυπικό.

Το γεγονός βέβαια ότι η ομάδα πίσω από το παιχνίδι είναι η πασίγνωστη Ubisoft Montreal και το ότι χρησιμοποιείται η Dunia engine (μηχανή γραφικών που θαυμάσαμε στο Far Cry 2) αναπτέρωσε εν μέρει το ενδιαφέρον μου. Δυστυχώς όμως, όπως και στην περίπτωση της Rebellion με το Rogue Warrior, φαίνεται ότι μια υποομάδα ανέλαβε την μεταφορά της ταινίας κι όχι η κεντρική που μας έχει προσφέρει διαμάντια όπως το Assassin’s Creed και το Prince οf Persia. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, το παιχνίδι δεν είναι τόσο κακό όσο το Terminator: Salvation. Αν δε πίσω από το τιμόνι του υπήρχε κάποιο άγνωστο development studio, θα μιλάγαμε για μια πολύ καλή αρχή αλλά… δεν!

Ξέρω τι σκέφτεσαι παρεάκι. Ναι, οι σωλήνες είναι του διαβόλου (προσέξτε τα τρία εξαράκια, τίποτα δεν είναι τυχαίο).

Ξέρω τι σκέφτεσαι παρεάκι. Ναι, οι σωλήνες είναι του διαβόλου (προσέξτε τα τρία εξαράκια, τίποτα δεν είναι τυχαίο).

Ας δούμε για αρχή τον οπτικοακουστικό τομέα του Avatar. Εκ πρώτης όψεως, τα γραφικά εντυπωσιάσουν, αφού η Dunia engine διαπρέπει στα εξωτερικά περιβάλλοντα. Μολονότι όμως είναι λεπτομερέστατα και τεράστια σε έκταση, τα φυτά, οι βράχοι και το γενικότερο level design επαναλαμβάνεται σε τραγικό ρυθμό. Το σύστημα σκίασης είναι υποδειγματικό και παρόλο που ο φωτισμός είναι εξαιρετικός και οι αντανακλάσεις στο νερό πανέμορφες, τα μοντέλα των χαρακτήρων θα μπορούσαν να είναι καλύτερα και αρκετές υφές χαμηλής ποιότητας αναδεικνύουν την multiplatform φύση του παιχνιδιού.

Η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, αφού υπάρχουν συγκεκριμένα μόνο φυτά τα οποία καταστρέφονται ή κουνιούνται όταν περνάτε από δίπλα τους. Τέλος, η απουσία των soft particles με παραξένεψε, αφού το Far Cry 2 τα υποστήριζε. Στο ηχητικό μέρος τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Όλα τα εφέ είναι ποιοτικά και η μουσική που συνοδεύει το παιχνίδι είναι αρκετά καλή. Παρόλο όμως που είναι δυναμική, καταντάει εύκολα βαρετή, αφού επαναλαμβάνεται ένα συγκεκριμένο κομμάτι όποτε συναντάτε κάποιον αντίπαλο. Η αχίλλειος πτέρνα του συγκεκριμένου τομέα, είναι αναμφίβολα το voice acting, που θυμίζει το αντίστοιχο τίτλων που προέρχονται από studios πολύ χαμηλών προδιαγραφών. Ντροπή Ubisoft!

Σκασμός κοντέ μην σε πατήσω!

Σκασμός κοντέ μην σε πατήσω!

Το gameplay επικεντρώνεται κυρίως στις μάχες, αν και υπάρχουν μερικά προβληματάκια σε αυτό το μέρος, όπως το hit detection, που αρκετές φορές είναι απαράδεκτο, ειδικά όταν σας επιτίθενται οι viperwolves. Αξίζει να σημειωθεί ότι το παιχνίδι προσφέρει δύο campaigns, ένα για κάθε φυλή. Αν επιλέξετε λοιπόν τους Na’vi, θα επικεντρωθείτε στις μάχες σώμα με σώμα. Οι μάχες αυτές καταντούν εύκολα χαοτικές όταν υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι και θυμίζουν τις “ώρες του παιδιού” (πατάω το κουμπί της επίθεσης και αγίου Βουγίου). Υπάρχει βέβαια κι η δυνατότητα της μάχης εξ αποστάσεως με την χρήση ενός τόξου κι ενός όπλου, αλλά δεν είναι και οι πιο αποτελεσματικές λύσεις. Από την άλλη πλευρά, αν επιλέξετε τους ανθρώπους, τα πράγματα γίνονται πιο γνώριμα, αφού βασίζεστε πλέον στην ωμή δύναμη των όπλων των διάφορων μεταφορικών οχημάτων (όπως τα mechs). Όσοι έχετε παίξει το Lost Planet, θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας, αφού το συγκεκριμένο campaign του Avatar προσπαθεί σκληρά να μοιάσει στο καμάρι της Capcom.

Πέρα από τα παραπάνω, ένα απλοϊκό σύστημα ικανοτήτων και αναβάθμισης δηλώνει παρόν, προσδίδοντας μερικά RPG στοιχεία στον τίτλο. Έτσι, στην διάθεσή σας εκτός από τα βασικά σας όπλα, έχετε και μερικές ικανότητες τις οποίες μπορείτε να ενεργοποιήσετε κατά βούληση. Τέσσερις από αυτές είναι διαθέσιμες (όπως τέσσερα είναι και τα επιλεγόμενα όπλα σας) όταν μάχεστε, αν και μπορείτε εύκολα να τις αλλάξετε από το κεντρικό μενού όποτε το θελήσετε. Κατά την διεκπεραίωση των αποστολών σας αποκτάτε πόντους εμπειρίας και όπως συνηθίζεται, όταν αποκτήσετε αρκετούς θα ανέβετε στο επόμενο “επίπεδο” (level). Με το που μεταβείτε στο επόμενο επίπεδο, θα αποκτήσετε πρόσβαση σε δυνατότερα / δυνατότερες όπλα / ασπίδες / ικανότητες. Άξιο αναφοράς είναι και ένα mini-game με την ονομασία War Room που θυμίζει παιχνίδι στρατηγικής και μέσω του οποίου μπορείτε να κερδίσετε αρκετούς πόντους εμπειρίας. Ανούσια ενσωμάτωση βέβαια, καθώς δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα με το leveling του χαρακτήρα.

Μόνο εγώ καταφέρνω τέτοια πράγματα. Πως το σφήνωσα εκεί το αεριωθούμενο να πούμε!

Μόνο εγώ καταφέρνω τέτοια πράγματα. Πως το σφήνωσα εκεί το αεριωθούμενο να πούμε!

Το πρόβλημα του Avatar όμως δεν είναι τόσο τα gameplay mechanics του, αλλά οι ανέμπνευστες και επαναλαμβανόμενες αποστολές του. Πηγαίνετε από το σημείο Α στο σημείο Β και σκοτώστε οτιδήποτε βρεθεί στο πέρασμά σας. Ναι, τα περισσότερα παιχνίδια έτσι είναι πάνω κάτω, αλλά στο Avatar δεν γίνεται τίποτα για να σπάσει αυτή η μονοτονία. Για αυτό βέβαια ευθύνεται και το μέτριο σενάριό του, που δεν βοηθάει καθόλου την κατάσταση και δεν δημιουργεί ερωτήματα του τι μέλει γενέσθαι.

Προβλήματα δεν αντιμετώπισα καθόλου με τον χειρισμό και σχεδόν απαρατήρητη πέρασε η απουσία του συστήματος κάλυψης που μας έχουν συνηθίσει οι περισσότεροι τίτλοι τον τελευταίο καιρό. Πολλές φορές έχω σχολιάσει ότι η ακρίβεια του ποντικιού βοηθάει αρκετούς FPS / third-person τίτλους και το Avatar δεν αποτελεί εξαίρεση, ειδικά όταν ελέγχετε τον Na’vi χαρακτήρα σας, όπου απαιτείται η γρήγορη μετακίνηση της κάμερας. Η οδήγηση των οχημάτων είναι ιδιότροπη και στην αρχή θα σας ξενίσει. Μην αποθαρρύνεστε όμως, θα την συνηθίσετε. Δεν είναι δα και τόσο κακή όσο η αντίστοιχη στο G.I Joe: The Rise Of Cobra. Μοναδικό μου παράπονο; Το ότι δεν υπάρχει τρόπος να πλησιάσει στον ώμο ή πιο κοντά στο όπλο η κάμερα όταν πυροβολείτε.

Ναι, τώρα νιώθω σαν τον Ράμπο. Θα ψόφησετε όλα απαίσια και... τεράστια στρουμφάκια!

Ναι, τώρα νιώθω σαν τον Ράμπο. Θα ψόφησετε όλα απαίσια και... τεράστια στρουμφάκια!

Για το τέλος άφησα το multiplayer μέρος. Υπάρχουν πέντε είδη παιχνιδιού. Τα πρώτα δύο είναι τα κλασικά “Team Deathmatch” και “Capture The Flag”. Τα επόμενα δύο είναι είδη που ναι μεν έχουμε δει σε άλλους τίτλους, δεν είναι όμως τόσο διαδεδομένα όπως τα δύο παραπάνω. Το ένα είναι το “King Of The Hill”, όπου πρέπει να έχετε υπό την κατοχή σας μια περιοχή όσο περισσότερο μπορείτε και το δεύτερο είναι το “Capture And Hold”, όπου η επιτιθέμενη ομάδα πρέπει να κατακτήσει διάφορες περιοχές της αμυνόμενης και να τις διατηρήσει υπό την κατοχή της. Τελευταίο είδος είναι το “Final Battle”, όπου οι δύο ομάδες καλούνται να επιτεθούν και να καταστρέψουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα τα “enemy tactical points” των αντιπάλων τους.

Βρουμ βρουμ! Τσίτα τα γκάζια!

Βρουμ βρουμ! Τσίτα τα γκάζια!

Καταλήγω στο ότι το Avatar: The Game είναι ένα καλό third person shooter. Έχει αρκετά προβλήματα όπως το κακό voice acting, το hit detection / reaction στις μάχες, το ιδιότροπο Na’vi campaign και το ότι γίνεται πολύ γρήγορα επαναλαμβανόμενο. Ναι, δεν πρωτοτυπεί καθόλου. Παραδόξως όμως, δεν καταντάει κουραστικό. Προσφέρει δύο campaigns, online μέρος με πέντε είδη παιχνιδιού, πολύ καλά γραφικά και αρκετά έντονες μάχες, ειδικά στο RDA campaign. Μπορεί να μην φτάνει τα επίπεδα του εξαιρετικού Lost Planet, είναι όμως καλύτερο από άλλα “ταινιοπαίχνιδα” όπως το Terminator: Salvation ή το G.I Joe: The Rise Of Cobra. Περίμενα βέβαια περισσότερα από την Ubisoft Montreal. Κρίμα!

+ Όμορφα γραφικά
+ Δύο campaigns, ένα για τους hack 'n' slash (melee killers) lovers κι ένα για τους action “Rambo” lovers
+ Το ποντίκι και το πληκτρολόγιο προσφέρουν άμεσο έλεγχο και των δύο χαρακτήρων
+ Online μέρος με αρκετά είδη παιχνιδιού, πράγμα που δεν θα περίμενε κανείς για movie-tie in
+ Υποστήριξη 3D vision, κάτι που αρκετά παιχνίδια ήδη προσφέρουν την σημερινή εποχή στο PC
+ Δεν είναι τόσο κακό όσο το Terminator: Salvation

- Κακό voice acting
- Κακό σενάριο
- Καταντά γρήγορα επαναλαμβανόμενο
- Προβλήματα στις μάχες, όπως το hit detection
- Δεν είναι τόσο καλό όσο τα Assassin’s Creed ή Lost Planet

Βαθμολογία: 6.0

Πλατφόρμα: PC (Xbox 360, PS3, Wii, PSP, DS)
Έκδοση: Ubisoft
Ανάπτυξη: Ubisoft
Διάθεση: CD Media
Είδος: Third-person action
Παίκτες: 1-16
Επίσημο Site: http://avatargame.us.ubi.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 4/11/2009
PEGI: 12