Ο Cubilone είναι άλλη μία ιδιάζουσα περίπτωση του ιδρύματος. Αρχικά εισήχθη στο ίδρυμα όταν επέμενε ότι ο ουρανός στα Video Games δεν είναι όμορφος (ή κάτι τέτοιο). Συχνά μπορούμε να τον πιάσουμε στους διαδρόμους να φωνάζει «τα παιχνίδια είναι μορφή τέχνης, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος». Παλιός fan της Nintendo και γνώστης του timeline του Zelda, το οποίο σκέφτεται να εκδώσει για πολλά χρήματα στο μέλλον. Ίσως ο Miyamoto να είναι ο πρώτος του πελάτης… Τα γούστα του είναι αμφιλεγόμενα. Τοποθετεί το σενάριο ενός παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα και δίνει βάση στον ήχο και το gameplay, ενώ μπορεί να ξοδέψει ατελείωτες ώρες διευθύνοντας το φανταστικό του κράτος (είπαμε είναι ιδιάζουσα περίπτωση). Η εμφάνισή του σε parties ακολουθείται από τον απόλυτο πανικό που ακολουθείται από ένα «ούπς, σόρι». Στην απόλυτη φαντασίωσή του, θα ήθελε ένα playroom με άνετο κάθισμα για να παίζει τις δημιουργίες της RARE, με την γάτα του ξαπλωμένη στα πόδια του και ένα ποτήρι του λίτρου μπύρα που γεμίζει αυτόματα μόλις αδειάσει. Όνειρό του είναι να διευθύνει ένα αρχείο/μουσείο Video Games.
