GAME20.GR > azazel

azazel

12 χρόνια ακριβώς ζει στην παράνοια, κάποιος που διαβάζει κείμενά του γελάει σπάνια. Τι να κάτσω να του πω αφού δεν νοιάζεται, την ώρα κοίταξε να παίξει βιάζεται. 12 χρόνια κι άλλη μια αιωνιότητα, που δεν έχει χειριστήριο ψάχνει ταυτότητα. Το δικό του το Switch docked το άφησε, ποτέ δεν ξέχασε κι ούτε προσπάθησε... Και στο κάτω κάτω χέσε μας ρε αζαζέλ που θες και δικό σου κείμενο για editor, γράψε κανένα review πρώτα και μετά βλέπουμε.
alt text

Baldo The Guardian Owls review

, Κυριακή 12 Ιούνιος 2022 0 

Όταν πέρσι κυκλοφόρησε το action-adventure Baldo: The Guardian Owls, έφαγε το κράξιμο της αρκούδας. Έκτοτε, οι δημιουργοί του έκαναν διορθωσούλες (όχι διορθωσάρες) και έδωσαν τσάμπα 10ωρο DLC (και επιτέλους μας έστειλαν το παιχνίδι για review). Ακούτε χωριανοί, έχει και τα καλά της η κυκλοφορία μισοτελειωμένων παιχνιδιών. Τώρα αν είναι θετικό το να έχεις να παίξεις άλλες 10 ώρες από ένα παιχνίδι που ούτως ή άλλως δεν είναι τίποτα το αξιοσημείωτο δεν ξέρω, αλλά κάτι είναι κι αυτό. Περισσοτερα...

alt text

Blackwind review

, Δευτέρα 28 Φεβρουάριος 2022 0 

Να βάλω το mech suit και να φυσάει, στα διαστημόπλοια μπροστά και στα drones πλάι. Και αν κρίνουμε από τον όνομα του παιχνιδιού, θα φυσάει μαύρος άνεμος οπότε αν έχετε απλώσει ασπρόρουχα μαζέψτε τα, θα τα κάνει χάλια.

Το Blackwind αφηγείται μια sci-fi ιστορία δράσης, όπου ένα παιδί μετράει τ’ άστρα και καθώς τα μετράει πέφτει το διαστημόπλοιο, που οδηγεί ο πατέρας του και καθώς πέφτει, ο πατέρας του, που είναι επιστήμονας, τον βάζει σε ένα mech suit και τον σώζει από την πρόσκρουση, και τρέχει ο μικρός στον αφιλόξενο πλανήτη για να βρει τον μπαμπά και να διαλευκάνει τα μύρια όσα διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του, σε μια πρώην ανθρώπινη αποικία που έχει καταληφθεί από εξωγήινους εχθρούς. Κλασική, καθημερινή ιστορία. Και πόσες φορές δεν έχει τύχει σε όλους μας, να μας κλείσει ο πατέρας μας σε ένα γιγαντιαίο mech suit για να προσπαθήσουμε να σώσουμε τον πλανήτη. Δεν ξέρω για εσάς, εμένα τουλάχιστον δύο φορές το εξάμηνο. Πολύ κλισαδούρα η ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος, αλλά είναι μια ωραιότατη αφορμή για ένα παιχνίδι που βασίζεται στο gameplay και όχι στο storytelling.

Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα παιχνίδι δράσης με προοπτική top-down. Ελέγχετε τον μικρό Τζίμη, της γνωστής οικογενείας των Hawkins, που εγκλωβισμένος σε μια στολή mech κάνει ότι όλα τα παιδιά στην ηλικία του, σκοτώνει και τεμαχίζει χωρίς κανένα δισταγμό ό,τι κινείται στον οθόνη. Κάπου κάπου τραβάει και κανένα μοχλό ή κάνει κανένα αλματάκι, αλλά κατά κύριο λόγο πυροβολεί σαν Σφακιανός σε γάμο τρίτου εξαδέρφου απ’ τ’ Ανώγια. Το παιχνίδι έχει ένα ενδιαφέρον και αρκετά ικανοποιητικό σύστημα μάχης που συνδυάζει twin-stick shooting και melee επιθέσεις (βαριές και ελαφριές). Οπότε έχουμε να κάνουμε με ένα ελεύθερο σύστημα μάχης που που επιτρέπει συνδυασμό πυροβολισμών και hack 'n' slash (κάτι σαν Devil May Cry στο πιο basic). Σε κάθε περιοχή, που χωρίζεται σε πίστες, έχετε να αντιμετωπίσετε διαφορετικούς εχθρούς, που έρχονται σε κύματα και αφού τους αποτελειώσετε συνήθως ακολουθεί κάποιος υποτυπώδης γρίφος. Τραβήξτε έναν μοχλό στην άλλη άκρη της πίστας για να ανοίξει μια πόρτα ή πατήστε ένα κουμπί για να ανέβει μια πλατφόρμα που θα σας βοηθήσει να φτάσετε σε έναν άλλο μοχλό που θα σας ανοίξει μια άλλη πόρτα και λοιπές καινοτομίες. Στις πίστες χρειάζεται να αιωρηθείτε, να διπλοπηδήξετε ή να κάνετε dash ανάλογα με την μορφολογία τους ώστε να φτάσετε στην έξοδο.

Τα διαφορετικά combo που μπορείτε να ξεκλειδώσετε κάνουν την μάχη πιο ενδιαφέρουσα όπως και οι τελειωτικές κινήσεις, όπου ο πρωταγωνιστής κάνει εντυπωσιακές φούρλες και εξουδετερώνει τους εχθρούς με πολλά ζουμ και δραματικές κραυγές (μετά από πέντε-εξι fatality, που συνήθως επαναλαμβάνονται, καταντά λίγο κουραστικό). Κάθε φορά που σκοτώνετε έναν εχθρό ή σπάτε ό,τι βρείτε μπροστά σας απελευθερώνετε orbs και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με το χρώμα τους - τα πράσινα για υγεία, τα κίτρινα για ενέργεια και τα μπλε για αναβαθμίσεις. Στα επίπεδα βρίσκονται διάφορα σημεία που χρησιμεύουν ως checkpoints και όπου μπορείτε να κάνετε αναβαθμίσεις στην στολή σας ξοδεύοντας τα μπλε orbs. Οι αναβαθμίσεις έχουν να κάνουν με τις επιθέσεις ή την υγεία ή ακόμα και το πόσα orbs αφήνει πίσω του ένα ρομπότ όταν ψυχορραγεί. Επίσης μέσα στα επίπεδα βρίσκονται καλά κρυμμένα (λέμε τώρα) διαφορετικά mech skins για να αλλάξετε την εμφάνιση του ρομπότ σας.

Οι πίστες είναι μικρές και τα αντικείμενα που μπορούν να καταστραφούν, αν και αρκετά, δεν είναι πάντα σταθερά. Σε μια πίστα μπορείτε να διαλύσετε ένα ντουλάπι και 100 μέτρα παρακάτω ένα ίδιο ντουλάπι δεν χαλάει ούτε με το Wrecking ball της Miley Cyrus. Η σταθερή κάμερα έχει τα καλά της αλλά έχει και αρνητικά. Αρχικά είναι πολύ ζουμαρισμένη στον χαρακτήρα σας, με συνέπεια οι εχθροί να σας ρίχνουν στο ψαχνό πολύ πριν τους δείτε να εμφανίζονται στην οθόνη. Επίσης η κάμερα αλλάζει συχνά γωνία και μπορεί να σας κάνει να χάσετε τον προσανατολισμό σας, καθώς δεν καταφέρνει να έχει πάντα την καλύτερη οπτική. Όσο είστε σε κλειστούς χώρους κάτω δεξιά εμφανίζεται ένα υπέροχος χάρτης που σας βοηθά να μην χαθείτε, όμως στους ανοιχτούς χώρους αυτός ο χάρτης παίρνει ρεπό και εκεί είναι που ψιλοχάνεται η μπάλα και βρίσκεστε να κάνετε γύρους στον λαβύρινθο του Πάνα.

Όπου το παιχνίδι έχει μάχες και “μπαμ μπουμ” είναι διασκεδαστικό και ικανοποιητικό. Εκεί που χάνει πολλούς πόντους είναι στο κακό platforming. Ενώ έχετε εξολοθρεύσει μια διμοιρία ρομπότ και πάτε για την επόμενη πίστα, να μια σειρά από πλατφόρμες και προεξοχές που πρέπει να διασχίσετε χρησιμοποιώντας άλμα, διπλό άλμα και αιώρηση. Η ακρίβεια κινήσεων που χρειάζεται για να γίνουν αυτά τα άλματα δεν προσφέρεται από τον χειρισμό, που είναι λίγο απότομος και νευρικός με αποτέλεσμα μια ευχάριστη εμπειρία να τελειώνει με απογοήτευση και θυμό (όλες οι σχέσεις μου σε μια πρόταση). Υπάρχει επίσης co-op για δύο παίκτες, με τον δεύτερο να χειρίζεται ένα drone και απλά να συνεπικουρεί τον πρώτο μέσα στα επίπεδα για να πυροβολάει ή να μαζεύει orbs. Σα να λέμε multiplayer για το μικρό σας αδερφάκι που δεν θα χαλάσει την εμπειρία σας.

Το παιχνίδι βλέπεται. Είναι σχετικά ευχάριστο στην όψη και θα το κερνούσατε ένα πότο, αν είχατε πιει δύο-τρία ουισκάκια πρώτα. Έχει καρτουνίστικα cutscenes που παρουσιάζονται μέσω ημιστατικών εικόνων και ποικίλα περιβάλλοντα (κλασικές πίστες όπως δάσος, εργαστήρια, έρημος, χιόνι κτλ) λίγο κενά και βαρετά αλλά με αρκετή ποικιλία. Εκεί που δείχνει άσχημο είναι όταν ζουμάρει η κάμερα στα fatality όπου μια θολούρα και η κακή ανάλυση κάνουν την εμφάνισή τους. Η μουσική είναι φουτουριστική αλλά και ρέτρο, με κομμάτια που θυμίζουν ταινίες δράσης των 80s. Οι ήχοι των όπλων είναι ικανοποιητικοί, ενώ το voice acting σε σημεία εκνευριστικό με πολλές φράσεις να επαναλαμβάνονται και να κουράζουν.

Το Blackwind είναι ένα διασκεδαστικό και με ικανοποιητική διάρκεια indie actioner. Ίσως θα μπορούσε να ήταν καλύτερο αν δεν είχε στοιχεία που δεν του ταιριάζουν (πχ platforming). Ασχοληθείτε αν είστε φαν του είδους, χωρίς όμως μεγάλες προσδοκίες.

  • Ευχάριστο πιστολίδι
  • Old-school twin-stick με ικανοποιητικό χειρισμό
  • Διασκεδαστικό
  • Κακός σχεδιασμός κάποιων περιοχών (και χωρίς χάρτη)
  • Το platforming ανήκει σε έναν κύκλο της κόλασης
  • Προβληματική κάμερα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:Switch, PS5, Xbox Series X/S, PS4, Xbox One, Switch, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Drakkar Dev
ΕΚΔΟΣΗ:Blowfish
alt text

The Company Man review

, Πέμπτη 27 Ιανουάριος 2022 0 

Και επίσημα μας τελείωσαν οι ιδέες… Έχουμε παίξει τα πάντα και έχουμε υποδυθεί τους πάντες στα video games. Δεν έχουμε αφήσει ήσυχα ζωάκια, εξωγήινους, θεούς και δαίμονες, μυθικά πλάσματα, χλωρίδα και ορυκτά. Τώρα φτάσαμε σε σημείο να αναλαμβάνουμε ρόλους όπως “υπάλληλος γραφείου, με ECDL και μέτρια γνώση αγγλικών”. Αυτό δεν είναι παιχνίδι, αγγελία στην Χρυσή Ευκαιρία είναι. Περισσοτερα...

alt text

Marsupilami Hoobadventure review

, Τετάρτη 1 Δεκέμβριος 2021 0 

Φαν του αδικοχαμένου Άλτερ ενωθείτε και μαζί με τις Μελισσούλες αγκαλιά και τα καρτούν γ’ διαλογής πάμε να φέρουμε στην ζωή την πιο λατρεμένη σειρά της μικρής οθόνης. Ναι, είναι αυτό που καταλάβατε! Την έχουν μεγάλη; Ω ναι! Είναι στραβή; Φυσικά! Θα μας ικανοποιήσει; Όρκο δεν παίρνω! Όχι ρε σεις, παρεξηγήσατε, δεν εννοώ τα softcore που έβαζαν μετά τα μεσάνυχτα. Για τα μαρσουπιλαμί λέω! Περισσοτερα...

alt text

The Smurfs Mission Vileaf review

, Τετάρτη 10 Νοέμβριος 2021 0 

Αξιοπρεπές στρουμφοπαίχνιδο έχουμε να δούμε από το επεισόδιο που ο Δρακουμέλ έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου και πήγαν με τον παπαΣτρουμφ να ζήσουν ευτυχισμένοι στην Καζαμπλάνκα. Δηλαδή ποτέ είναι η απάντηση. Ποτέ! Ήρθε λοιπόν η ώρα να γίνει και αυτό, να αποκτήσουν τα χιλιοταλαιπωρημένα στρουμφάκια ένα καλό παιχνίδι και να μην είναι ο περίγελος των βιντεοπαιχνιδιών μαζί με τον Sonic (drops mic). Περισσοτερα...

alt text

Eastward review

, Κυριακή 24 Οκτώβριος 2021 0 

Ξεκίνησα το Eastward για να απολαύσω ένα χαρούμενο και χαλαρό παιχνιδάκι, με ωραία χρωματάκια και γλυκούληδες χαρακτήρες. Τελικά κατέληξα να παίζω στις 3 τα ξημερώματα, να μαστιγώνομαι αλύπητα από φιλοσοφικά ερωτήματα και να αναρωτιέμαι “τι νόημα έχει η ζωή;”, “ποιο λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει;”. Περισσοτερα...

alt text

Ultra Age review

, Τετάρτη 6 Οκτώβριος 2021 0 

Μέσα σ’ έναν κόσμο γεμάτο με μονόχρωμα hack 'n' slash παιχνίδια, με ανέπνευστες ιστορίες και μέτρια γραφικά, έρχεται το Ultra Age να προστεθεί στην ίδια ακριβώς κατηγορία. Όχι, μπράβο! Α, είναι indie, οπότε ξέρετε, αναιρούνται όλα τα παραπάνω και θα πέσει εκθειασμός. Μόνο όταν τα κάνουν οι EA, Activision και λοιποί σατανάδες κράζουμε! Περισσοτερα...

alt text

Ayo the Clown review

, Τετάρτη 4 Αύγουστος 2021 0 

Νταξ, παιχνίδια με κλόουν δεν βλέπουμε κάθε μέρα. Και μάλιστα παιχνίδια με κλόουν πρωταγωνιστές σε χαριτωμένα platformer δεν βλέπουμε σίγουρα. Εκτός από εφιάλτες και θρίλερ, οι κλόουν δεν έχουν βρει άλλη θέση στην σύγχρονη ψυχαγωγική σκηνή. Αλλά μη φοβού, ο Ayo δεν είναι ούτε από ταινία βασισμένη σε βιβλίο του Stephen King, ούτε μασκότ γνωστής αλυσίδας junk food. Είναι απλά ένας μικρός κλόουν με καράφλα και μέικ απ που θα στοιχειώσει με νέους τρόπους τις νύχτες σας. Enjoy! Περισσοτερα...

alt text

Just Die Already review

, Τρίτη 15 Ιούνιος 2021 0 

Ω θεοί τ' ουρανού δώστε μου την δύναμη να αντέξω το σκουπιδοπαίχνιδο (σπόιλερ αλέρτ) που κλήθηκα να ριβιουρίσω ο βαριόμοιρος. Μισείς τα video games; Θέλεις να εξαφανιστούν από προσώπου γης; Θέλεις να τα θάψεις στην έρημο της Κάτω Αχαγιάς; Θέλεις να τα βάψεις στο χρώμα που μισούσε; Ευκολάκι, δημιουργείς παιχνίδια των οπισθίων και βλέπεις σιγά σιγά την βιομηχανία να σαπίζει και να καταρρέει σαν την καριέρα της Πέγκυς Καρρά. Η αλήθεια είναι ότι έλειπαν τα παιχνίδια που απευθύνονται στην τρίτη ηλικία. Δεν ξέρω σε ποιον, αλλά έλειπαν. Οπότε ήρθαν οι σωτήρες μας να γεμίσουν αυτό το κενό και να μας φέρουν το χόλυ γκρέιλ των παιχνιδιών της ακράτειας και της τεχνητής οδοντοστοιχίας. Περισσοτερα...

alt text

Tamarin review

, Σάββατο 3 Οκτώβριος 2020 0 

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο, τώρα μυρμήγκια καταστρέφουν τα άγρια δέντρα και ταμαρίν πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο. Επιστροφή στα 90s τα τελευταία χρόνια με παιχνίδια που νεκρανασταίνονται ή νέες δημιουργίες που θυμίζουν έντονα την εποχή των χρωματιστών, χαριτωμένων platformer. Μαζεύτηκαν λοιπόν κάτι δραπέτες από τη Rare και είπαν να δημιουργήσουν ένα παιχνίδι που να θυμίζει τη χρυσή εποχή των platformer αλλά με σύγχρονα στοιχεία. Και κατάφεραν να φέρουν στην ζωή τον Φρανκενστάιν. Περισσοτερα...

alt text

Φρέσκα νέα

, Κυριακή 7 Ιούνιος 2020 0 

Game Gear very very very Micro
Εδώ και καιρό περιμέναμε μεγάλες ανακοινώσεις από τη Sega για την επέτειο 60 ετών από την ίδρυσή της. Και φυσικά, όπως με τις προεκλογικές υποσχέσεις, το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικά μικρό... κυριολεκτικά. Ναι, να εκμεταλλευτείς τη νοσταλγία και τη ρετρομανία αλλά καν'το σωστά χριστιανή μου. Τι μικροτσούτσουνη κονσόλα είναι αυτή; Εντάξει το ξέρουμε ότι την έχεις μικρή άλλα ούτε με τα δύο χέρια δεν μπορούμε να την παίξουμε... την κονσόλα σου. Σοβαρέψου Sega. Περισσοτερα...

alt text

Unruly Heroes review

, Σάββατο 16 Μάιος 2020 0 

Ένα γουρούνι, μια μάγισσα, ένας πίθηκος και ένα στρουμφάκι σε αναβολικά είναι οι Unruly Heroes που τρέχουν προς τα δεξιά και πηδούν χωρίς προφυλάξεις και με περισσή αυταπάρνηση μέσα από πολλά επίπεδα για να βρουν κάτι κωλόχαρτα. Νice... Περισσοτερα...

alt text

Yakuza 5 Remastered review

, Πέμπτη 19 Μάρτιος 2020 0 

Το κύκνειο άσμα της σειράς Yakuza στο PS3 καταφτάνει στο PS4 βελτιωμένο. Το Yakuza 5 Remastered είναι ένα new age beat 'em up με στοιχεία RPG, racing, rhythm και ότι κεράσει το μαγαζί. Είναι κλασική γιαπωνεζίλα, ένα open-world παιχνίδι όπου εκπληρώνετε objectives και στον δρόμο από το ένα σημείο στο άλλο πετάγονται, σαν τους κινέζικους ιούς, τυχαίες μάχες και δευτερεύουσες ιστορίες. Περισσοτερα...

alt text

Patapon 2 Remastered review

, Κυριακή 9 Φεβρουάριος 2020 0 

Με κατατρέχουν, με εξουσιάζουν, φρικιά και patapon, πίσω μου τρέχουν και με προστάζουν, τα μυαλά μου έχουν γεμίσει ζάναξ και ντεπόν, patapooon, patapooon! Υπάρχουν ακόμα μουσικορυθμικά games; Δεν ψόφησαν όλα με το Guitar Hero και το Rock Band; Κι όμως είναι ακόμα εδώ, με την Sony να νεκρανασταίνει ένα ακόμα παιχνίδι του PSP, να του κάνει ένα ρεκτιφιέ και να το κυκλοφορεί στο PS4. Το Patapon 2 και ο προκάτοχός του είχαν το δικό τους κοινό στην πρώτη φορητή κονσόλα της Sony και δικαιολογημένα. Είναι παιχνίδια ρυθμού με στοιχεία στρατηγικής μοναδικά στο είδος τους, που αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή και επιτυχία. Περισσοτερα...

alt text

"Κίτρινος" τύπος

, Σάββατο 22 Οκτώβριος 2016 0 

Σε ένα κόσμο όπου τα video games είναι η πραγματικότητα, η πραγματικότητα προσαρμόζεται στα δεδομένα των video games; Ή μήπως η πραγματικότητα των video games και όχι μόνο προσαρμόζεται στα δεδομένα των μέσων ενημέρωσης; (πώς τα λέω ο άτιμος) Πώς θα ήταν λοιπόν τα εξώφυλλα γνωστών περιοδικών στον κόσμο του gaming; Τί θα βλέπαμε στα περίπτερα; Ποιο περιοδικό θα έδινε δώρο το νέο παιχνίδι του Sonic κάθε Κυριακή; Περισσοτερα...