Τεντέν. Πόσες και πόσες γενιές έχουν μεγαλώσει με τις περιπέτειές του; Τα κόμιξ του Βέλγου Georges Rémi (γνωστότερος ως Herge) είναι από τα πλέον αγαπημένα, ενώ και τα αντίστοιχα καρτούν αγαπήθηκαν πολύ. Την πρόσφατη ταινία ούτε που την είδα και να σας πω την αλήθεια δεν πολυκαίγομαι. Τι γίνεται όμως το παιχνίδι της ταινίας; Μας εξάπτει ή κόβει μαχαίρι την δίψα για περιπέτεια;
Πριν ξεκινήσω την κριτική, να σας πω ότι πάντα ήθελα ένα πραγματικό Tintin game. Υπήρχε το Tintin in Tibet που βγήκε τη δεκαετία του ’90 για PC και 16-bit κονσόλες, αλλά δεν ήταν ούτε πολύ όμορφο, ούτε πολύ ενδιαφέρον. Δεν θα ήταν ωραίο να βλέπαμε ένα ζωγραφισμένο στο χέρι HD και αμιγώς adventure παιχνίδι TinTin; Λέω εγώ τώρα… Αντ’ αυτού έχουμε έναν τρισδιάστατο τίτλο για τις παιχνιδομηχανές του σήμερα, που δυστυχώς δεν μας θυμίζει σε τίποτα πόσο αγαπημένος είναι αυτός ο ήρωας. Έχοντας βγάλει από πάνω μου αυτήν την μικρή εξομολόγηση, προχωράω στα του παιχνιδιού.
Η ιστορία έχει να κάνει με ένα γεγονός που συνέβη πολλά χρόνια πριν. Μεσαίωνα δηλαδή. Ένας πρόγονος του Captain Haddock (ναι μιλάμε για τον συγκεκριμένο τσαντίλα καπετάνιο) άφησε πίσω του ένα μυστικό που οδηγεί σε έναν πολύ μεγάλο θησαυρό. Ο Tintin μπλέκεται σε αυτήν την ιστορία από τη στιγμή που αγοράζει ένα μικρό αντίγραφο του “Unicorn” (του πλοίου του προγόνου του Haddock δηλαδή) και ανακαλύπτει ένα μικρό πάπυρο μέσα στην καρίνα του. Από εκεί και πέρα ξεκινά ένας αγώνας δρόμου μεταξύ διαφόρων εγκληματιών και του Tintin για την διεκδίκηση του θησαυρού.
Το παιχνίδι είναι ουσιαστικά ένα platformer που παίζεται κυρίως σε 2.5D (δηλαδή έχει βάθος αλλά κινείστε σε δύο διαστάσεις) και αποτελείται από γελοίους γρίφους, πανεύκολα άλματα, σκαρφάλωμα σε κλειστοφοβικούς αγωγούς και μερικές σκηνές με οχήματα που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά μέχρι να ολοκληρωθεί μέσα από cutscenes η ιστορία. Οι μάχες είναι και αυτές το ίδιο εύκολες και βαρετές. Υπάρχουν τρείς τύποι εχθρών. Αυτοί που μπορεί ο παίκτης να πλακώσει στις μπουνιές (με την χρήση ενός και μόνο κουμπιού), αυτοί που μεταχειρίζονται μια ομπρέλα ως ασπίδα και μερικοί που έχουν πανοπλίες και πρέπει να τους κάνετε να γλιστρήσουν, πετώντας μπανανόφλουδες, προς τους κοντινότερους τοίχους. Αυτοί οι εχθροί επαναλαμβάνονται συνέχεια, ξανά και ξανά. Το ίδιο και οι σκηνές με τα οχήματα. Ο μόνος λόγος για να γυρίσει κάποιος στην περιπέτεια είναι η συλλογή χρυσών καβουριών απο κρυμμένα σεντούκια.
Το co-op έχει να δώσει κάτι παραπάνω, κυρίως γιατί δεν πέφτει στην παγίδα να εξιστορήσει ξανά την ταινία – και πρακτικά δεν έχει λογική αφού λαμβάνει χώρα σε ένα όνειρο του Captain Haddock. Στο co-op μπορείτε να παίξετε μόνοι εναλλάσσοντας τους χαρακτήρες, ή με κάποιον φίλο. Πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις ικανότητες του κάθε χαρακτήρα για να την βγάλετε καθαρή, αν και μετά από μία ώρα ενασχόλησης, δεν θα σας πολυνοιάζει.
Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό που είναι βουτηγμένο στην μιζέρια της μετριότητας, τα γραφικά δεν βοηθάνε καθόλου. Ο Tintin και ο Snowy (προτιμώ το Μιλού) έχουν μεν μια κάποια λεπτομέρεια, αλλά γενικά δεν… Το ίδιο και τα περιβάλλοντα και οι εχθροί, καθώς και οι άλλοι χαρακτήρες. Το παιχνίδι μπορούσε άνετα να είναι για το PS2 με λίγες παραχωρήσεις. Το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το animation που θυμίζει αρκετά το καρτούν, αλλά τι να το κάνεις όταν όλα τα υπόλοιπα απλά δεν βοηθάνε; Το μόνο που μπορώ να πω ότι μου άρεσε είναι το voice acting. Τόσο ο Tintin όσο και οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν φωνές με πολύ καλή έκφραση. Κρίμα που δεν χρησιμοποιήθηκαν σε ένα παιχνίδι που θα ήταν άξιο του κόπου και του χρόνου που διέθεσαν οι ηθοποιοί. Χώρια που υπάρχει και ένα bug στον ήχο που απενεργοποιεί όλους τους ήχους του παιχνιδιού κατά την διάρκεια του gameplay. Στα cutscenes και τα βίντεο παίζει κανονικά ο ήχος, αλλά άμα δεν κάνετε reset το παιχνίδι, δεν πρόκειται να ακούσετε άχνα σε οτιδήποτε άλλο.
Εν τέλει, σε ποιον να προτείνω το παιχνίδι; Ως άτομο που έχει διαβάσει τα κόμικ και έχω μεγαλώσει με τα cartoons, δεν μου άρεσε. Για τα πιτσιρίκια που κάνουν πλέον τα controllers να κελαηδάνε θα ήταν απλά προσβολή με την απλότητά του. Δίνω πόντους μόνο και μόνο γιατί δεν είναι unplayable και για την αίσθηση που είναι κοντά σε αυτή του Tintin. Από εκεί και πέρα, ο κανόνας επιβεβαιώνεται: τα παιχνίδια που βασίζονται σε ταινίες είναι τυχάρπαστα σκουπίδια.
+ Αnimation που θυμίζει κάτι από τα καρτούν
+ Υπέροχο voice acting
+ Το co-op προσφέρει κάτι διαφορετικό– Βαρετό και επαναλαμβανόμενο
– Απλό μέχρι… αηδίας
– Βug που απενεργοποιεί όλα τα ηχητικά εφέ
– Λέγεται ΜΙΛΟΥ και όχι Snowy. Έλεος.ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5.0
Πλατφόρμα: PS3 (review), Xbox 360, PC, Wii, 3DS, DS, iOS, Android
Έκδοση: Ubisoft
Ανάπτυξη: Ubisoft
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action-adventure
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://tintin-thegame.ubi.com/the-adventures-of-tintin/en-GB/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 21/10/2011
PEGI: 12