Πότε πέρασε κιόλας ένας μήνας; Ακριβώς πριν 31 ημέρες, πήγα στο κατάστημα απ’ όπου είχα κάνει την προπαραγγελία του 3DS (ένα μαγαζάκι μούρλια, αφιερωμένο αποκλειστικά στα παιχνίδια, κάπου στο κέντρο της Ξάνθης) για να παραλάβω την κονσόλα. Λόγω των… παράξενων ωραρίων της πόλης αλλά και των δικού μου πιεσμένου ελεύθερου χρόνου κατάφερα να πάρω τη συσκευή στα χέρια μου λίγο πριν το κλείσιμο. Η αίσθηση, σαφώς παράξενη. Δεν είχα διαβάσει (επίτηδες) κάποιο hardware review, αλλά ο Marioland μου είχε προλάβει κάποιες πρώτες εντυπώσεις, εντυπώσεις που με έκαναν πραγματικά ανυπόμονο για να δω τι έβγαλε πάλι η Nintendo.
Το κουτί, αρκετά μεγαλύτερο απ’ότι περίμενα, κλασικό – όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για την κονσόλα, στιβαγμένες έτσι, ώστε να πείθουν ακόμα και αυτούς που δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το άθλημα, ενώ το 3D τονισμένο σε χίλιες μεριές. Με τα πολλά, να θυμηθώ να δώσω συγχαρητήρια στη Nortec που για άλλη μια φορά δίνει όλα τα έντυπα εξελληνισμένα, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Τo 3DS είχε την τύχη να συνοδεύεται από μια καμπάνια αρκετά ανεπτυγμένη για τα ελληνικά δεδομένα. Διαφημίσεις στην τηλεόραση, ακόμα και σε ώρες που το κοινό απαρτίζεται από μεγαλύτερες ηλικίες, συνεργασία με μεγάλα και μικρά καταστήματα για ζωντανή επίδειξη της συσκευής ενώ μην ξεχνάτε και το site της εταιρίας που είναι ενημερωμένο ακόμα και με τις πιο πρόσφατες ειδήσεις που αφορούν την κονσόλα.
Το 3DS είναι αυτό που λέμε “sexy beast”, ειδικά η Aqua Blue έκδοση (την οποία και τσίμπησα). Πέρα από την απόχρωση, η κονσόλα είναι κατασκευασμένη από ένα πλαστικό το οποίο καθρεφτίζει ελαφρώς (μην περιμένετε επιστημονικές ονομασίες, δεν έχω ιδέα πως λέγεται) οπότε η συσκευή δεν έχει πρόβλημα στο να τραβά τα βλέματα. Είναι αρκετά λεπτή και σαφώς πιο τετραγωνισμένη από το DS, κάτι που στα μάτια μου την κάνει ένα πιο ώριμο gadget, μια φορητή κονσόλα όπως θα’πρεπε να είναι και που, επιτέλους, δε θα ντρέπομαι να ασχοληθώ μαζί της μέσα στο αστικό επειδή είναι πολύ παιδική. Μάλιστα, οι δύο κάμερες που έχουν την τιμιτική τους στο πάνω μέρος της συσκευής αναβλύζουν ένα “ψαχτεμουά” ύφος που μ’αρέσει.
Από… μέσα το 3DS είναι ακριβώς όπως το φαντάζεστε, μόνο που κάπου εκεί σταματά η εργονομία. Τα πλήκτρα της κονσόλας (A,B,X,Y, Start, Select, Home, αναλογικός, d-pad, και το πλήκτρο “power” που βρίσκεται πια κάτω από την τετράδα) έχουν μια ωραία αίσθηση μεν, και ειδικά ο αναλογικός είναι πραγματικά υπέροχος, η διαταξή τους δε με δυσκόλεψε αρκετά. Το γεγονός ότι τα Start/Select/Home βρίσκονται πια κάτω από την οθόνη αφής μερικές φορές μου διέκοψε τον ειρμό του παιχνιδιού, ενώ δεν ήταν λίγες και οι φορές που κατά λάθος πάτησα το “power”, αν και το ομολογώ, γι’αυτό φταίνει οι ώρες που έχω ξοδέψει παρέα με το DS. Eπίσης τι στο καλό γίνεται με τους απίστευτα χαλαρούς ρυθμιστές της έντασης και του 3D; Ειδικά ο τελευταίος, ώρες ώρες νομίζω ότι θα μου μείνει στο χέρι, για να μην αναφέρω το γεγονός πως, όταν κουνάω (συνήθως επίτηδες) την κονσόλα ο συγκεκριμένος ακούγεται σαν πλαστικό παιχνίδι. Απλά ανεπίτρεπτο σφάλμα από πλευράς μηχανικών.
Από την άλλη, υπάρχουν αρκετά πράγματα για να λατρέψει κανείς στις εργονομικές προσθήκες του 3DS. Το πλήκτρο για την άμεση (σε στιλ on/off) ρύθμιση του WiFi είναι απίστευτα βολικό και μετά από λίγο καιρό θα βλαστιμάτε που δεν έχουν και άλλες συσκευές κάτι παρόμοιο. Η υποδοχή του βύσματος για ακουστικά είναι ακριβώς στο κέντρο της κάτω μεριάς της κονσόλας, ενώ αντίστοιχα η υποδοχή του φορτιστή είναι στο πάνω μέρος, όσο πιο κεντρικά το επιτρέπει ο σχεδιασμός της συσκευής. Οι επιλογές αυτές είναι σχεδόν λυτρωτικές, γιατί αποφεύγεται το πιθανό κονφούζιο με τα καλώδια και ό,τι συνεπάγεται με αυτό. Τέλος, μπορεί όντως η θήκη για τη γραφίδα να φαντάζει πως βρίσκεται σε παράξενο σημείο, και στην τελική όντως να είναι, μετά όμως από λίγο καιρό χρήσης, η ποιότητα της ίδιας της γραφίδας θα σας κάνει να συγχωρέσετε αυτή την πολύ μικρή ταλαιπωρία.
Συνολικά, σαν κατασκευή, το 3DS αφήνει μετά από ένα μήνα κυρίως θετική αίσθηση. Είναι εντυπωσιακό, τα πλήκτρα ανταποκρίνονται σωστά (πλην του ρυθμιστή για το 3d), παρόλο που η διάταξη τους είναι κάπως παράξενη, ενώ οι βελτιώσεις που έχει κάνει η Nintendo, κυρίως όσον αφορά τη θέση μερικών υποδοχών όντως βοηθούν. Να γράψω επίσης, πως τον ένα μήνα που έχω την κονσόλα στα χέρια μου, δεν παρατήρησα κανένα πρόβλημα με τη χαλαρότητα του πάνω μέρους. Πράγματι, ανοίγει και κλείνει πολύ εύκολα, αλλά κατά τα άλλα δεν παρατήρησα κάτι ανησυχητικό. Προς το παρόν…
Το software της συσκευής (δε μιλάω για τα παιχνίδια της, αυτό αργότερα), είναι πολύ φιλικό στην καθημερινότητα. Οι εφαρμογές -το 3DS έχει μπόλικες από δαύτες- είναι διατεταγμένες στη σειρά, απλά και κατανοητά, δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να μπερδευτεί κανείς. Με το καλημέρα πάντως, παρατήρησα ότι η κονσόλα έχει αρκετά καλούδια πάνω της. Music app, τη δυνατότητα να τραβήξει κανείς 3D ή μη εικόνες και video και τα mini-games φυσικά, παιχνιδάκια με τα οποία δεν πρόκειται να ασχοληθείτε πάνω από δυο τρεις μέρες. Το πιο ενδιαφέρον απ’όλα όμως είναι το 3D Video που έχει δώσει η Nintendo μέσω update. Ένας προαγγελός του Netflix ίσως (που θα καταφτάσει στους Αμερικάνους φίλους μας το καλοκαίρι); Μπορεί, αλλά εγώ είμαι πεπεισμένος πως κάποια στιγμή, θα μπορούμε όλοι να δούμε 3D ταινίες στo φορητό, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Πάντως, με τον καιρό θα διαπιστώσετε πως το 3DS έχει πάνω του ένα μεγάλο θετικό και ένα επίσης μεγάλο αρνητικό. Το συν είναι φυσικά το 3D. Στην αρχή μάλλον θα σας φανεί δύσκολο και η ζαλάδα θα σας χτυπήσει την πόρτα, αλλά μετά από λίγο καιρό, και όταν το συνηθήσετε, θα είναι απλά ένας τεράστιος σύμμαχος για τα παιχνίδια της κονσόλας. Ό,τι και να δοκίμασα ήταν αυτομάτως πιο ενδιαφέρον με την προσθήκη της πραγματικής τρίτης διάστασης, και περιμένω πραγματικά περισσότερο να παίξω το Ocarina of Time ή το Κid Icarus σε 3D, απ’ότιδήποτε έχει ανακοινωθεί μέχρι τώρα για το NGP. Φυσικά είναι πάρα πολύ νωρίς για συγκρίσεις ακόμα, και ίσως είμαι απλά εντυπωσιασμένος μέχρι το κόκαλο, αλλά είναι φανερό ότι Nintendo κατάφερε πάλι να προδώσει κάτι μοναδικό στο τέκνο της. Όσο και να νομίζετε ότι το 3D είναι gimmick, μετά από λίγο καιρό, θα σας δώσει κυριολεκτικά και μεταφορικά νέα διάσταση στο τρόπο που παίζετε.
Το μεγάλο μείον είναι η μπαταρία. Καταλαβαίνω ότι το 3D είναι ενεργοβόρο, αλλά δε θα δεχτώ απολύτως καμμία δικαιολογία για τις δυόμισι με τρεις ώρες που καταφέρνει το 3DS να αντέξει πχ με το SSFIV μέσα. Και αν δεχτώ ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι καινούριο και η Capcom δεν είχε το χρόνο να μελετήσει σωστά τη συσκευή, τι στο καλό θα γίνει στο μέλλον που οι developers θα έχουν πάρει τον αέρα της συσκευής και θα την πιέζουν περισσότερο; Θα παίζουμε μιάμισι ωρίτσα και αυτό ήταν; Αλλά θα μου πεις, η Ninty θέλει να πουλήσει μύρια 3DS και άλλα τόσα μύρια 3DS “Buff”, ή όπως στο καλό θα λέγεται το πρώτο redesign που θα μας παρουσιαστεί. Φυσικά, η Nyko έχει ήδη παρουσιάσει μια μεγαλύτερης διάρκειας μπαταρία (που κρατάει για περίπου το διπλάσιο χρόνο παιχνιδιού), αλλά η Nintendo προς το παρόν έχει αποτύχει οικτρά σε αυτό τον τομέα. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά είναι απίστευτα κουραστικό και βαρετό να κυνηγάς ένα φορτιστή κάθε τόσο. Να θέλεις να “λιώσεις” όπως σου αρέσει και να μη σε αφήνουν, τι κακό και αυτό;
Σχετικά με τα παιχνίδια που συνοδεύουν την κονσόλα, το μόνο πρακτικά που θα σας απασχολήσει αρκετά (από τα υπάρχοντα) μέχρι να βγει η επόμενη φουρνιά – περιμένουμε το Steel Diver αρχές Μαϊου – είναι το Street Fighter IV. Εκτός φυσικά και αν έχετε κάποια του DS, όπως το Dragon Quest IX ή την τελευταία γενιά Pokemon, παιχνίδια που έχουν την τάση να… εξαφανίζουν τον ελεύθερο χρόνο. Ναι, το backwards compatibility του 3DS είναι σωτήριο, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα, αλλά εντάξει, είναι νωρίς ακόμα για να κατηγορήσω την κονσόλα για έλλειψη παιχνιδιών.
Κάπως έτσι λοιπόν έχει η κατάσταση με το 3DS, ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του. Δεν είμαι σίγουρος αν προτείνω με τα μπούνια την αγορά του σε αυτό το σημείο. Μπορεί το hardware να είναι αρκετά εντυπωσιακό, αλλά το software έχει μείνει κάπως πίσω. Επίσης πρέπει να σας πω πως το θέμα με τη μπαταρία κατ ‘εμε επισκιάζει το 3D, όσο κι αν με στεναχωρεί κάτι τέτοιο. Από εκεί και πέρα, λίγη υπομονή ακόμα. Με το λανσάρισμα του πολυαναμενόμενου eShop (γιατί δεν είναι διαθέσιμο εξαρχής κυρία Ninty;), του Zelda: Ocarina of Time 3D, και των άλλων επερχόμενων παιχνιδιών, τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.
Κάπως έτσι λοιπόν έχει η κατάσταση με το 3DS μετά από ένα μήνα από την κυκλοφορία του. Δεν είμαι σίγουρος αν προτείνω με σιγουριά την αγορά του σε αυτό το σημείο. Μπορεί το hardware να είναι αρκετά εντυπωσιακό, το αρχικό software όμως δεν είναι ακριβώς αυτό που περίμενα (που είναι το eShop, εν έτη 2011;). Από την άλλη, η μικρή διάρκεια της μπαταρίας επισκιάζει την πρωτοπορία του 3D και είναι ένα τέτοιο θέμα, που δε διορθώνεται άμα δεν είστε διατεθειμένοι να στάξετε ακόμα περισσότερα χρήματα. Όσοι δεν έχετε αποφασίσει ακόμα αν θα τσιμπήσετε το 3DS, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να περιμένετε ένα δίμηνο να δείτε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση και αποφασίζετε τότε!