A Game of Thrones: Genesis Review

, Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011 0  

Η κατάρα των video games που είναι βασισμένα σε ταινίες (και σειρές) συνοδεύει το μέσο αυτό από τα γεννοφάσκια του. Όσο παλιά μπορεί να πάει η μνήμη μου θυμάμαι να ξεπηδούν βιβλία, comics, παιχνίδια με κάρτες, φιγούρες, χαλάκια μπάνιου και, φυσικά, βιντεοπαιχνίδια που να δηλώνουν περήφανα ότι είναι το επίσημο “τάδε”. Όμως δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει ένα “επίσημο παιχνίδι” που να είναι καλό. Σαν φαινόμενο αυτό δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Όταν μια ταινία ή σειρά γίνεται διάσημη, αυτοί που έχουν τα δικαιώματα κοιτάνε πως μπορούν να ξεζουμίσουν το franchise μέχρι την τελευταία του σταγόνα. Για τα games συγκεκριμένα η χαμηλή ποιότητα οφείλεται κυρίως στον περιορισμένο χρόνο που δίνουν στους δημιουργούς, αλλά και στον θεματικό περιορισμό που επιβάλει η συγγένεια που πρέπει να έχει η ταινία με το παιχνίδι.

Τη σειρά A Game of Thrones την ανακάλυψα κάπου την άνοιξη και, χωρίς να έχω διαβάσει τα βιβλία, με συνεπήρε η πολυπλοκότητα του κόσμου του Westeros, οι πολυδιάστατοι, ηθικά περίπλοκοι χαρακτήρες και οι υψηλές προδιαγραφές της παραγωγής. Το παιχνίδι λοιπόν είχε ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά του - να προσομοιώσει αυτό το ύφος και την ατμόσφαιρα της σειράς χωρίς να λέει την ίδια ιστορία. Για να δούμε αν τα καταφέρνει.

Η ιστορία του A Game of Thrones Genesis απλώνεται στον χρόνο, με διάρκεια περίπου μια χιλιετία, ξεκινώντας με την αποίκιση του Westeros απο την βασίλισσα Nymeria. Συνεχίζει περνώντας απο διάφορα μεγάλα γεγονότα, όπως η εισβολή του Aegon του Κατακτητή και τον πόλεμο στον οποίο συμμετείχαν, νέοι βέβαια, ο Ned Stark και ο Robert Baratheon, δύο από τους κεντρικούς χαρακτήρες της σειράς. Η πλοκή προχωράει από αποστολή σε αποστολή με την αφήγηση να γίνεται μέσα στις αποστολές, καθώς και από βαρετά κείμενα μετά το τέλος κάθε μίαςμ που εξηγούν τι έγινε μετά. Οι φωνές των ηθοποιών (που δεν ανήκουν στους πρωταγωνιστές της σειράς) είναι απαρατήρητες, αλλά όχι απαράδεκτες. Η απομάκρυνση της ιστορίας από τη σειρά πιστεύω πως είναι μια καλή κίνηση (εμπρός στο δρόμο που χάραξε το Knights of the Old Republic!), καθώς δίνει μεγαλύτερη ελευθερία στο παιχνίδι να βρει την δική του πορεία.

Απο μακριά όλα φαινονται όμορφα...

Το gameplay είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του παιχνιδιού, επειδή διαφέρει αρκετά απο το κλασικό strategy. Διαλέγετε έναν απο τους οίκους του Westeros (στο campaign οι οίκοι είναι συγκεκριμένοι για κάθε αποστολή) και για να νικήσετε πρέπει να κατακτήσετε τον Σιδηρούν Θρόνο, το οποίο επιτυγχάνετε μαζεύοντας αρκετό “κύρος”. Στον χάρτη υπάρχουν διάφοροι κόμβοι, κάστρα, πόλεις, ερείπια, ναοί και ορυχεία τα οποία δίνουν πόντους, περιοχές και άλλα προνόμια στον Οίκο που τα ελέγχει. Ο έλεγχος του χάρτη μπορεί να γίνει με τις κλασσικές στρατιωτικές μονάδες - ιππότες, τοξότες, πεζικό - τις οποίες ελέγχετε σε ομάδες (δεν μπορεί να επιλεχθεί ένας στρατιώτης μόνος δηλαδή), μέχρι και πιο εξελιγμένες μονάδες. Επίσης, κάθε Οίκος έχει και απο μία αποκλειστική μονάδα. Οι Stark έχουν τα Dire Wolves που μπορούν να προστατεύσουν άλλες πιο αδύναμες μονάδες, οι Targaryen έχουν τα Κοράκια που είναι ανιχνευτικές μονάδες, οι Tyrell έχουν τους Maesters που μπορούν να γιατρεύουν τους στρατιώτες κ.ο.κ.

Αυτό που κάνει το A Game of Thrones Genesis να ξεχωρίζει απο άλλα strategy όμως είναι η έμφαση που δίνει στις μη-στρατιωτικές οδούς. Κάτω και πάνω από το τραπέζι, εν καιρώ ειρήνης, ο κάθε Οίκος έχει ένα “στρατό” απο αγγελιαφόρους, διπλωμάτες, κατασκόπους, σαμποτέρ και... αρχόντισσες απο καλή οικογένεια, που μπορεί να χρησιμοποιήσει προκειμένου να αυξήσει την επιρροή του στον χάρτη. Έτσι η έμφαση του παιχνιδιού φεύγει απο τις μάχες και εστιάζεται σε συμμαχίες, μυστικές συμφωνίες και άλλες ύπουλες μεθόδους. Αυτό το σύστημα δουλεύει με έναν τρόπο “Πέτρα-Ψαλίδι-Χαρτί”, με τις μυστικές συμφωνίες να ανατρέπουν τις συμμαχίες (χωρίς να φαίνεται όμως στον παίκτη που είχε την συμμαχία, εκτός αν έχει κατάσκοπο για να ξετρυπώνει εχθρικές μυστικές συμφωνίες). Υπάρχει επίσης η δυνατότητα με αρχόντισσες να φτιάξετε, μέσω γάμου, δεσμούς αίματος με μια πόλη/κάστρο, οι οποίοι σπάνε μόνο με δολοφονία, είτε με δηλητήριο (πιο αργή άλλα πιο ασφαλής μέθοδος), είτε με κλασικό μαχαίρωμα. Γιαυτό χρειάζονται οι σωματοφύλακες, οι οποίοι προστατεύουν άλλες αδύναμες μονάδες.

Οι μηχανισμοί αυτοί είναι πολλοί και σίγουρα χρειάζεται να εξοικειωθείτε μαζί τους (το interface δεν βοηθάει) και να νιώσετε άνετα. Mέχρι να γίνει αυτό πολλές φόρες συμβαίνουν πράγματα όπως μυστικές συμφωνίες και μέχρι να τα καταλάβετε... έχει έρθει ο χειμώνας. Όταν όμως οι μηχανισμοί γίνουν γνώριμοι, τότε το A Game of Thrones Genesis μπορεί να παρέχει μια αρκετά ξεχωριστή εμπειρία.

Αυτό που είχα συνέχεια κατά νου όμως όσο έπαιζα ήταν η εξής απορία: “Είναι το παιχνίδι αυτό μια εμπειρία αντάξια της σειράς;” Δυστυχώς η απάντηση είναι αρνητική. Βλέπετε, το A Game of Thrones είναι μια ιστορία που, ναι, είχε δολοπλοκίες, μυστικές συμφωνίες, γάμους, μπάσταρδο-αποκαλύψεις και δολοφονίες, όμως αυτό που την κάνει τόσο μα τόσο καθηλωτική δεν είναι οι πράξεις αυτές, όσο οι πρωταγωνιστές που τις κάνουν, και τα κίνητρά τους. Σε αυτό τον τομέα το παιχνίδι τρώει τα μούτρα του, δίχως καλοφτιαγμένους χαρακτήρες, ενώ όλα τα πολύπλοκα, πολιτικά και μη παιχνίδια... απλά δεν έχουν κανένα βάρος. Είναι απλές μονάδες σε ένα strategy game.

Από κοντά και εν κινήσει απογοητεύουν...

Δεν βοηθάει και το γεγονός πως στον αισθητικό τομέα είναι μέτρια τα πράγματα. Ο σχεδιασμός δεν αφήνει καμία εντύπωση, απλά είναι αποδεκτός, τα textures όμορφα και ο χάρτης είναι ευχάριστος στην όψη, όμως τα animations των μονάδων είναι ξέπνοα και άγαρμπα. Οι περισσότερες μάχες φαίνονται σαν ένα μπουλούκι απο καλά και κακά στρατιωτάκια με ήχους απο σπαθιά να κοπανάνε μέταλλο, άψυχες εντελώς. Η μουσική πάλι, είτε δεν υπάρχει (μιλάμε για αποστολές ολόκληρες χωρίς μουσική) είτε είναι εντελώς ανεπαίσθητη, και το voice acting, όπως προανέφερα, είναι από ανιαρό μέχρι ενοχλητικό.

Με λίγα λόγια, το A Game of Thrones: Genesis είναι μια φιλότιμη προσπάθεια (δεδομένων των περιορισμών ενός spin-off game), που όμως ούτε καν πλησιάζει το αριστούργημα που είναι η σειρά. Το κρίμα είναι ότι φαίνεται να έχει πέσει αρκετή σκέψη. Θα μπορούσαν να φτιάξουν ένα συνηθισμένο strategy και να του κολλήσουν το όνομα. Αντ' αυτού οι δημιουργοί φτιάξανε ένα αρκετά περίπλοκο σύστημα που βγαίνει απο την πεπατημένη οδό των παιχνιδιών του είδους, και μπράβο τους. Απλά δεν φτάνει. Θα μπορούσε κανείς να έχει μια Game of Thrones εμπειρία από το Genesis; Ίσως ναι, με την κατάλληλη διάθεση και όρεξη, ίσως να δουλέψει. Εμένα το μόνο που μου έκανε ήταν να θέλω να ξαναδώ τη σειρά. Σε μια τέτοια περίοδο με τόσα κορυφαία παιχνίδια να βγαίνουν κοντά το ένα με το άλλο, δεν θα έλεγα πως το A Game of Thrones: Genesis αξίζει σαν αγορά.

+ Ενδιαφέρον σύστημά κυριαρχίας που επικεντρώνεται στις “ύπουλες” τακτικές

- Άκομψα animations
- Βαρετό voice acting
- Δεν δίνει την αίσθηση Game of Thrones

BAΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0

Πλατφόρμα: PC
Έκδοση: Focus Home Interactive
Ανάπτυξη: Cyanide
Διάθεση: CD Media
Είδος: Στρατηγικής
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.agot-genesis.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 29/9/2011
PEGI: 12