alt text

Όταν πρέπει να κάνω review ένα παιχνίδι σαν το Xenoblade Chronicles 2, πάντα έχω λίγο άγχος. Το άγχος του να μην ξέρω σε τί ποσοστό έχω ολοκληρώσει το παιχνίδι και ας έχω ξοδέψει ήδη 70 ώρες σε αυτό. Βλέπετε, το Xenoblade Chronicles 2, όπως και οι προκάτοχοί του, είναι τεράστιο.

Στον κόσμο του Xenoblade Chronicles 2, ονόματι Alrest, βρίσκουμε τον πρωταγωνιστή Rex, ο οποίος ζει κάνοντας βουτιές στον ωκεανό από σύννεφα που κατακλύζει τα πάντα και πουλώντας απομεινάρια προηγούμενων πολιτισμών. Οι άνθρωποι ζουν στις πλάτες τιτάνων, δηλαδή τεράστιων ζωντανών πλασμάτων που φιλοξενούν την ανθρωπότητα αλλά και άλλες μορφές χερσαίας ζωής. Ο Rex λοιπόν, βρίσκεται από την μια στιγμή στην άλλη να κατέχει ένα από τα πιο δυνατά blades, τα οποία δεν είναι μόνο όπλα αλλά και χαρακτήρες στο παιχνίδι με (συνήθως) ανθρώπινη μορφή και ανάγεται χωρίς να το θέλει σε “driver”, δηλαδή έναν κάτοχο τέτοιου όπλου.

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από το Elysium που είναι κάτι σαν την Γη της Επαγγελίας στην κορυφή του γιγάντιου δέντρου που φυτρώνει στην μέση του Alrest, το γεγονός ότι οι τιτάνες πεθαίνουν σιγά σιγά και οι άνθρωποι δεν θα έχουν που να ζήσουν, αλλά και το ότι κάποιοι χαρακτήρες έχουν βάλει στο μάτι το blade του Rex, αφού είναι απ’ τα πιο δυνατά. Συναντάτε πολύ πόνο, θάνατο και ανατροπές στο σενάριο, όμως η χαζογιαπονεζίλα πάει κι έρχεται. Ο Rex είναι μια περίπτωση που θυμίζει εκνευριστικά shonen χαρακτήρα όπως το Naruto με την ακράτητη αισιοδοξία του και το πόσο “καλό παιδί” είναι, παρόλο που έχει λίγο την αλητεία μέσα του. Το δε blade της ιστορίας (ονόματι Pyra) συμπεριφέρεται σαν μια ανίδεη waifu! Απλά αν δεν το έχετε με τον τρόπο που γράφονται οι ιαπωνικές ιστορίες, δεν θα σας αρέσει ούτε και αυτή του Xenoblade Chronicles 2.

Όπως σε κάθε Xenoblade, το σύστημα μάχης μπορεί να φαίνεται απλό στην αρχή, αλλά διαθέτει αρκετό βάθος.

Όπως σε κάθε Xenoblade, το σύστημα μάχης μπορεί να φαίνεται απλό στην αρχή, αλλά διαθέτει αρκετό βάθος.

Όμως τα άλλα δύο πράγματα για τα οποία είναι γνωστή η σειρά Xenoblade, πέραν της ιστορίας, είναι οι τεράστιοι κόσμοι και το σύστημα μάχης. Το Xenoblade Chronicles 2 έχει και από τα δύο, αν και ο κόσμος του είναι αρκετά πιο κατακερματισμένος από αυτούς των πρηγούμενων Xenoblade Chronicles λόγω των τιτάνων. Έχει όμως τεράστια ποικιλία από περιοχές που περιέχουν διαφορετικούς εχθρούς καθώς και κομμάτια της ιστορίας του Alrest και των χαρακτήρων, καθώς μερικές φορές επισκέπτονται τις γενέτειρές τους. Αν ψάξετε, υπάρχουν και κομμάτια του lore διάσπαρτα δεξιά και αριστερά, πολλές φορές με την μορφή side-quests, τα οποία είναι όπως πάντα αρκετά για να σας κρατήσουν στο παιχνίδι μέχρι να κλείσετε τριψήφιο αριθμό ωρών.

Το πρόβλημα με όλα τα παραπάνω είναι ότι ο χάρτης του παιχνιδιού είναι σχετικά άχρηστος. Το mini-map είναι δυσανάγνωστο και ο χάρτης της περιοχής είναι χωρισμένος σε υποπεριοχές. Το fast travel από την μία λύνει το πρόβλημα του να επισκέπτεστε διάφορες περιοχές όποτε θέλετε εσείς. Ταυτόχρονα όμως όντας μια λειτουργία που χρησιμοποιείται σε μόνιμη βάση, με το μπερδεμένο σύστημα του χάρτη και το γεγονός ότι τρώτε αρκετή ώρα στο κυλιόμενο μενού με τις τοποθεσίες, τις ζώνες κλπ, γίνεται αρκετά ενοχλητικό. Επίσης, ένα παλιό πρόβλημα επιστρέφει: οι τοποθεσίες μπορεί να είναι τεράστιες με φοβερή τοπογραφία ή αρχιτεκτονική όταν μιλάμε για κτίρια, αλλά λειτουργούν ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο στη σειρά εδώ και επτά χρόνια. Οι εχθροί απλά κάθονται στο χάρτη. Κάποιοι σας επιτίθενται με το που σας αντιλαμβάνονται, κάποιοι άλλοι απλά συνεχίζουν μέχρι να κάνετε κάτι που θα τους θυμώσει. Κοινώς, βλέπετε τρομερές θέες κλπ, αλλά τίποτα από αυτά δεν φαίνεται αρκετά οργανικό.

Ευτυχώς το παιχνίδι δεν σας πιέζει ως προς το τί θα κάνετε και με ποια σειρά. Σίγουρα ο ανοιχτός κόσμος σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το παιχνίδι είναι καθαρά ένα JRPG βασισμένο στην ιστορία, είναι κάτι που προκαλεί “παράσιτα” στον εγκέφαλο του παίκτη για το τί πρέπει να κάνει ακριβώς. Τα στοιχεία της ιστορίας και του ανοιχτού sandbox δεν έχουν ρυθμιστεί τόσο καλά. Όμως αυτό είναι αμελητέο διότι, ότι και να κάνετε, δεν έχετε κανένα θέμα με τον χρόνο ή κάποιον περιορισμό, εκμηδενίζοντας έτσι οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει από την κακή προσαρμογή των στοιχείων της ιστορίας στον ανοιχτό κόσμο.

Τα τοπία είναι όπως πάντα μαγευτικά!

Τα τοπία είναι όπως πάντα μαγευτικά!

Το σύστημα μάχης θυμίζει λίγο-πολύ αυτό των πρηγούμενων Xenoblade. Οι βασικές επιθέσεις είναι λιγότερο ή περισσότερο αποδοτικές ανάλογα με τη θέση του χαρακτήρα σε σχέση με τον εχθρό και είναι αυτόματες. Όμως κάτω από την απλότητα που υπάρχει στην επιφάνεια, κρύβεται ένα βαθύ σύστημα μάχης με πολλές ευκαιρίες για customization. Όπως και στα προηγούμενα Xenoblade, έχετε στην διάθεσή σας διάφορα arts, επιθέσεις δηλαδή που είναι πιο δυνατές ή έχουν άλλες ιδιότητες όπως να ακινητοποιούν τους εχθρούς για λίγο ή να δίνουν status buffs στους χαρακτήρες της ομάδας σας ή υποβαθμίσεις στους εχθρούς. Στην προκειμένη περίπτωση, τα arts είναι συνυφασμένα με τα blades. H Pyra, για παράδειγμα, είναι ένα blade που έχει σχέση με φωτιά. Είναι το κύριο blade που έχετε στο παιχνίδι διότι το επιβάλλει η ιστορία. Τα δευτερεύοντα blades-χαρακτήρες όμως είναι αυτά που καθορίζουν την επιτυχία σας στις μάχες. Πρέπει όχι μόνο να τα μαζεύετε, αλλά και να τα αναβαθμίζετε με διάφορους τρόπους, ώστε να έχετε νέα, δυνατότερα arts για να τα χρησιμοποιήσετε στην μάχη. Μην ξεχνάτε όμως ότι πέρα από όπλα, τα blades είναι και χαρακτήρες, πράγμα που ανεβάζει την αξία τους στο party σας. Η εναλλαγή των blades κατά την διάρκεια της μάχης είναι επίσης σημαντική. Μπορείτε να καταστρώσετε στρατηγικές την ίδια στιγμή που πολεμάτε. Βέβαια, το μεγάλο πρόβλημα είναι το HUD, που σε κάποιες στιγμές γίνεται υπερβολικά περίπλοκο, ειδικά όταν στην οθόνη υπάρχουν πολλά πράγματα όπως χαρακτήρες, εφέ κλπ.

Σε σχέση με άλλα RPG και κυρίως με τους προκατόχους του, το Xenoblade Chronicles 2 φαίνεται να είναι λιγότερο φιλόδοξο αλλά και λιγότερο επικεντρωμένο σε πράγματα που έχουν σημασία. Σημαντική ένδειξη της έλλειψης συγκέντρωσης είναι και η ανακολουθία στο στιλ των γραφικών. Ο γύρω κόσμος έχει έναν παράξενο ρεαλισμό, ενώ δευτερεύοντες χαρακτήρες επίσης έχουν πιο προσγειωμένο και ρεαλιστικό σχεδιασμό. Το τί τους έπιασε και έκαναν τους κεντρικούς χαρακτήρες και τα blades όσο πιο anime γίνεται, είναι κάτι που με ξεπερνά. Σίγουρα δεν είναι άσχημοι, έχουν μάλιστα ένα εκπληκτικό βαθμό λεπτομέρειας. Όμως είναι δύσκολο να πάρω στα σοβαρά ένα cutscene όπου υπάρχουν ταυτόχρονα χαρακτήρες που είναι πιο ρεαλιστικοί, χαρακτήρες βγαλμένοι από manga, αγγελάκια της Victoria Secret, ζωόμορφοι χαρακτήρες και waifus. Από την άλλη, τα γραφικά στα περιβάλλοντα είναι αυτό που περιμένουμε από τη σειρά. Τοπογραφία που σας πείθει ότι είστε σε μια πραγματικά όμορφη περιοχή, λεπτομέρειες όπως ο ουρανός, το όμορφο render της θάλασσας από σύννεφα όπου επιπλέει όλο το Alrest, εφέ όπως ακτίνες του ήλιου κλπ. Οι μάχες επίσης έχουν υπέροχα εφέ και ας τις κάνουν λίγο πιο χαοτικές απ’ όσο πρέπει. Τα μοντέλα των εχθρών, είτε είναι άλλοι χαρακτήρες είτε πλάσματα που ζουν στις πλάτες των τιτάνων, βρίθουν από λεπτομέρεια. Είναι ένα πραγματικά όμορφο παιχνίδι, απλά είναι μπερδεμένο.

Φυσικά οι waifuδες δίνουν και παίρνουν.

Φυσικά οι waifuδες δίνουν και παίρνουν.

Ο ήχος είναι κι αυτός αρκετά καλός. Η αγγλική μεταγλώττιση με τους χαρακτήρες με διαφορετικές προφορές που υπήρχε στα προηγούμενα Xenoblade είναι εδώ και δίνει μια άλλη αίσθηση στους διαλόγους. Βέβαια στις μάχες παραμένει ενοχλητικό το γεγονός ότι δεν βάζουν γλώσσα μέσα τους. Αν θέλετε ιαπωνικές φωνές (διότι εκ φύσεως το Xenoblade 2 είναι η χαρά των φανατικών της ιαπωνικής κουλτούρας) μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το σχετικό DLC. Η μουσική είναι υψηλής ποιότητας και κρατάει το ενδιαφέρον, συμπληρώνοντας την ατμόσφαιρα της εκάστοτε περιοχής αρκετά καλά. Βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τις εκπληκτικές μελωδίες του πρώτου Xenoblade Chronicles.

Το θέμα του Xenoblade Chronicles 2 είναι η έλλειψη φιλοδοξίας και από εκεί πηγάζουν όλα τα υπόλοιπα προβλήματά του. Παρόλα αυτά, το παιχνίδι είναι αρκετά διασκεδαστικό και ικανό να ρουφήξει δεκάδες ώρες από το χρόνο σας. Αν θέλετε JRPG στο Switch, τότε το Xenoblade Chronicles 2 είναι αυτό που ζητάτε. Απλά κρατήστε τις προσδοκίες σας ένα κλικ πιο χαμηλά σε σχέση με τα προηγούμενα Xenoblade Chronicles.

  • Πανέμορφος κόσμος
  • Ιστορία με πολλές ανατροπές
  • Βαθύ σύστημα μάχης με τα διάφορα blades
  • Αρκετά καλή μουσική
  • Ο κόσμος είναι αρκετά πιο κατακερματισμένος
  • Κακό σύστημα χάρτη και fast travel
  • Χαοτικό HUD και μάχες
  • Έλλειψη συνοχής στο στιλ των γραφικών
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:Switch
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Monolith Soft
ΕΚΔΟΣΗ:Nintendo
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:JRPG
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://xenobladechronicles2.nintendo.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:1/12/2017