Warriors: Legends of Troy Preview

, Σάββατο 29 Ιανουάριος 2011 0  

Έχω ακούσει και έχω δει αρκετά πράγματα για το Warriors: Legends of Troy αλλά πάντα υπήρχε κάτι που μ' έτρωγε. Όσα παιχνίδια με αρχαιοελληνική επιρροή και αν έχω παίξει, δεν έχω βρει κάποιο που να μην κάνει την ιστορία / μυθολογία μας... κουλουβάχατα. Το ίδιο λοιπόν σκεφτόμουν για το νεότερο πόνημα της Tecmo Koei. Η επίσκεψή μου στην CD Media για να δοκιμάσω το παιχνίδι ήταν κάτι παραπάνω από διαφωτιστική σε αυτό, αλλά και σε πολλά άλλα θέματα.

Η αρχή του Warriors με εξέπληξε, αφού με καλωσόρισε η κλήτευση προς τις μούσες. Ναι, έχουν μεταφράσει κομμάτια απο το κείμενο του Ομήρου οι μπαμπέσηδες και η παρουσίαση της ιστορίας γίνεται με δισδιάστατα σχέδια πλαισιωμένα με μαιάνδρους, σαν αυτά που βρίσκονται σε πολλούς αρχαίους αμφορείς. Φυσικά υπάρχουν και cut scenes με πλήρες voice acting. Όμως μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το στιλ “αρχαίου αμφορέα”.

Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή σε όσους έχουν βγάλει το γυμνάσιο. Πρόκειται για την Ιλιάδα. Στις τρεις αποστολές που έπαιξα είχα την τύχη να χειριστώ τον Αχιλλέα, τον Οδυσσέα και τον Πάρι. Ναι, καλά διαβάσατε, τον Πάρι! Η ιστορία δεν ξετυλίγεται μόνο απο την πλευρά των Ελλήνων, αλλά και από την πλευρά των Τρώων. Ο κάθε χαρακτήρας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Ο Πάρις είναι ελαφρώς αργός, αλλά δυνατός, Ο Αχιλλέας επίσης αρκετά μπρουτάλ αλλά σβέλτος, ενώ ο Οδυσσέας είναι πιο αδύναμος αλλά μπορεί και πετάει στιλέτα σε στιλ rogue.

Πώς αναγνωρίζετε τον Αχιλλέα: είναι ο μόνος που έχει ντεκαπαρισμένο μαλλί.

Ο τρόπος παιχνιδιού είναι σχεδόν ίδιος με τα Dynasty Warriors. Πολεμάτε πολυπληθείς στρατούς και έχετε στην διάθεσή σας combos, βαριές και ελαφριές επιθέσεις, ενώ μπορείτε να μαζέψετε το όπλο απο κάποιον πεσόντα εχθρό και να το εκσφενδονίσετε σε κάποιον άλλον. Υπάρχει επίσης και fury mode που μπορούμε να ενεργοποιήσουμε όταν το πλήθος γίνεται ενοχλητικό. Σε αυτό το mode, αφενός υπάρχει μια καθυστέρηση χρόνου για τους εχθρούς και αφετέρου ο χαρακτήρας κινείται και σφάζει γρηγορότερα. Συνάντησα επίσης και μερικούς πιο σκληρούς εχθρούς που ήθελαν στρατηγική για να τους ξεφορτωθώ. Δε μιλάω για αφεντικά, αλλά για τύπους που έρχονταν μαζί με τα μπουλούκια των αντίπαλων στρατιωτών. Με εαυτόν τον τρόπο, το παιχνίδι ξεφεύγει απο το άμυαλο brawling και γίνεται κάτι παραπάνω, πράγμα που προσωπικά με ευχαρίστησε.

Τα γραφικά του Warriors μου φάνηκαν αρκετά όμορφα τόσο σε τεχνικό, όσο και σε εικαστικό επίπεδο. Το draw distance είναι τεράστιο, ενώ ο μεγάλος αριθμός εχθρών στην οθόνη δεν φαίνεται να πτοεί το frame rate. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το να βλέπεις πολλούς, καλοσχεδιασμένους εχθρούς να προξενούν πανικό χωρίς να υπάρχει καθυστέρηση. Εξίσου σημαντική είναι η έλλειψη pop-up, που κάνει τα πάντα στο παιχνίδι να εμφανίζονται ομαλά.

Όσο για το εικαστικό που σας έλεγα, το παιχνίδι ναι μeν είναι και δείχνει σαν blockbuster, με τον Αχιλλέα να έχει χαρακτηριστικά γόη του Hollywood και να είναι ο μόνος κατάξανθος, αλλά από εκεί και πέρα, ο σχεδιασμός παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού, απ' όσο είδα, παραμένει πιστός στο στιλ ντυσίματος των ηρώων χωρίς να μπερδεύει άλλες επιρροές (πχ. από ανατολίτικους λαούς). Σίγουρα δεν έχουν γίνει όλα σωστά και σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν χρειαζόμαστε σώνει και καλά ιστορική ακρίβεια, αλλά απ' ότι είδα, το ύφος του είναι καλοδουλεμένο και ακριβές.

Ο Οδυσσέας, εκτός απο πολυμήχανος, είναι και λίγο νίντζα.

Η εικόνα λοιπόν είναι καθ' όλα θετική. Αν και δεν είμαι φανατικός του είδους, μπορώ να πω ότι η επαφή μου με το Warriors: Legends of Troy με ικανοποίησε και το έβαλε στο “ραντάρ” μου. Αν το παιχνίδι συνεχίζει να είναι ενδιαφέρον κατά την διάρκειά του - κάτι που πρέπει να το δούμε στην πράξη - μιλάμε για μια πολύ καλή πρόταση για τους fans του είδους και μια πετυχημένη προσπάθεια της Tecmo Koei να προσελκύσει το δυτικό κοινό.

Πλατφόρμα: PS3, Xbox 360
Έκδοση: Tecmo Koei
Ανάπτυξη: Koei Canada
Διάθεση: CD Media
Είδος: Hack-and-slash
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.troy-game.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: Μάρτιος
PEGI: 18