alt text

Τελικά οι Γερμανοί είναι πραγματικά πoρωμένοι με τα adventure. Έχουν εξελιχθεί σε υπερδύναμη του είδους, κυκλοφορώντας όχι μόνο ποιοτικά, αλλά πραγματικά καλοδουλεμένα παιχνίδια φτιαγμένα με μεράκι. Μετά την Daedalic που ξεκίνησε ως σχετικά indie για να εξελιχθεί σε... μανούλα των adventure, έρχεται η Backwoods Entertainment, μία μικρή γερμανική ομάδα ταλαντούχων δημιουργών, με το Unforeseen Incidents. Παρόμοια με τα γνωστά παιχνίδια της Daedalic, έτσι και αυτό με κέρδισε ήδη από το τρέιλερ, αφού τα όμορφα, ζωγραφισμένα στο χέρι γραφικά του μου τράβηξαν την προσοχή. Να δούμε, όμως, αν τελικά το παιχνίδι αξίζει ή μένει μόνο στο εικαστικό.

Η ιστορία του Unforeseen Incidents θυμίζει ελαφρά την τριλογία Runaway, με την έννοια ότι συνδυάζει ένα σοβαρό και γεμάτο συνωμοσίες υπόβαθρο με έναν ανάλαφρο πρωταγωνιστή-καρικατούρα. Είστε ο Harper Pendrell, ένας νέος με κλίση στις ηλεκτρονικές κατασκευές κάθε είδους, κάτοικος του Yelltown, μίας μάλλον φτωχής κωμόπολης που μαστίζεται τον τελευταίο καιρό από μία θανατηφόρα επιδημία. Στα πλαίσια περιορισμού της επιδημίας κυκλοφορούν οδηγίες και αφίσες από την RHC, την εταιρεία υγείας που έχει αναλάβει την αντιμετώπιση του ιού. Μία μέρα και ενώ έχετε επισκεφτεί τον φίλο σας καθηγητή Macbride, ο οποίος είναι ερευνητής στον τομέα της υγείας, συναντάτε μία αιμόφυρτη κοπέλα. Η γυναίκα αυτή, προφανώς θύμα του ιού, σας δίνει ένα φάκελο με εντολή να τον παραδώσετε σε κάποιον Haliwell, ενώ συνάμα σας παρακαλεί να μην ειδοποιήσετε την RHC. Στο σημείο αυτό ξεκινάει και η περιπέτειά σας, μία ιστορία φουλ στη συνωμοσία, από την οποία θα αναδειχθείτε ήρωας του κόσμου.

Η ιστορία του Unforeseen Incidents είναι ιδιαίτερα ευφάνταστη και αρκετά πολύπλοκη στο σύνολό της. Εμπλέκει μέσα συνωμοσίες εταιρειών, κυβερνήσεων, ΜΚΟ, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο μεταξύ ατόμων, όλα όμως δοσμένα με μία κάπως ανάλαφρη αίσθηση. Είναι αρκετά καλό σενάριο, αλλά ταυτόχρονα προδίδει το indie των δημιουργών. Παραείναι πολύπλοκο για κάποιον που δεν έχει εμπειρία εξιστόρησης και αφήγησης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει αρκετές κοιλιές, ενώ το φινάλε δεν είναι τόσο αποκαλυπτικό ή εντυπωσιακό όσο θα περιμένατε. Αφήνει αρκετά αναπάντητα ερωτήματα και τρύπες, ενώ ορισμένοι χαρακτήρες χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για το ρου της ιστορίας.

Τα περιβάλλοντα χαρακτηρίζονται από μία πανέμορφα καρτουνίστικη λεπτομέρεια.

Τα περιβάλλοντα χαρακτηρίζονται από μία πανέμορφα καρτουνίστικη λεπτομέρεια.

Μιλώντας για τους χαρακτήρες, ο Harper είναι εξαιρετικά σχεδιασμένος. Είναι παραπάνω από προφανές ότι δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση σε αυτόν, καλύπτοντας μεγάλο εύρος του χαρακτήρα του, του παρελθόντος αλλά και του παρόντος του. Είναι απολαυστικός, ενώ η ερμηνεία (στα αγγλικά τουλάχιστον) του ηθοποιού του είναι απόλυτα ταιριαστή με αυτόν. Στον αντίποδα, η Haliwell και ο Macbride μοιάζουν ερασιτεχνικά σχεδιασμένοι μπροστά στον Harper. Όχι μόνο λόγω κακών ερμηνειών, αλλά κυρίως λόγω μη-ανάπτυξης των χαρακτήρων. Έτσι, δεν μαθαίνετε ποτέ για τη σχέση της Haliwell με την άρρωστη γυναίκα της αρχής, ούτε για ποιο λόγο μία δημοσιογράφος της κακιάς ώρας έχει τόσο σημαντικές πληροφορίες στα χέρια της. Από την άλλη, ο Macbride, ενώ είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο άλλης πόλης, βρίσκεται για κάποιο λόγο που δεν μαθαίνετε στην Yelltown, ενώ η σχέση του με τον Harper, αν και αποδεικνύεται σημαντική, ουδέποτε αιτιολογείται. Αυτά, αλλά και πολλά άλλα κενά στην ιστορία είναι πάντα σημάδι μίας νέας ανεξάρτητης εταιρείας. Για αυτό το λόγο πρέπει οι indie developers τα πρώτα βήματά τους να τα κάνουν δειλά δειλά με κάτι πιο απλό και όχι με μία συνωμοσία επιπέδου Χόλιγουντ.

Αφήνοντας πίσω τα όποια αρνητικά της ιστορίας, το Unforeseen Incidents σας ανταμείβει με πληθώρα γρίφων, τεράστιας ποικιλίας θα έλεγα. Έχει τα πάντα όλα μέσα: από συνδυασμό αντικειμένων μέχρι δημιουργία υγρών ή κατασκευών και από αποκωδικοποιήσεις συνδυασμών μέχρι γρίφους που βασίζονται σε διαλόγους. Εδώ οι εντυπώσεις είναι σαφώς καλύτερες, αφού οι περισσότεροι γρίφοι συνάδουν απόλυτα με την εξέλιξη της ιστορίας, δείχνοντας μία ωριμότητα που εκπλήσσει ευχάριστα. Δεν βαριέστε ποτέ και κυρίως δεν νιώθετε ποτέ ότι επαναλαμβάνετε κινήσεις.

Κάποιοι χαρακτήρες παραείναι κωμικά σχεδιασμένοι.

Κάποιοι χαρακτήρες παραείναι κωμικά σχεδιασμένοι.

Το παιχνίδι θα έπαιρνε άριστα σε αυτό τον τόσο σημαντικό τομέα για ένα adventure, εάν δεν είχε δύο αδυναμίες. Η πρώτη είναι η δυσκολία των γρίφων, η οποία παρουσιάζει απότομες διακυμάνσεις. Έτσι, από την μία υπάρχουν οι απλοί και μέτριας δυσκολίας γρίφοι που αποτελούν και το μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου και από την άλλη υπάρχουν τρεις (αν θυμάμαι καλά) που θα τους χαρακτήριζα εξωφρενικούς και απαράδεκτους. Όταν ένα παιχνίδι σας πείθει ότι οι γρίφοι του δεν σας οδηγούν να σπάσετε το κεφάλι σας, μόλις βρεθείτε κολλημένοι κάπου το μυαλό σας δεν αρχίζει να πετάει στο σύμπαν (όπως απαιτούν οι γρίφοι αυτοί). Θεωρώ, λοιπόν, ότι οι συγκεκριμένοι γρίφοι είναι εντελώς εκτός ατμόσφαιρας παιχνιδιού και προσωπικά μου χάλασαν κάτι από την αίσθηση που είχα μέχρι τότε. Το δεύτερο αρνητικό είναι η μεγάλη ποσότητα των γρίφων. Βεβαίως όταν παίζετε ένα σωστό story-based adventure είναι προτιμότερο να σκέφτεστε συχνά-πυκνά παρά να πατάτε ένα κλικ και να παρακολουθείτε μία ταινία. Από την άλλη, όμως, μόλις έχετε λύσει ένα γρίφο που σας ταλαιπώρησε περιμένετε με αγωνία να προχωρήσει σημαντικά η ιστορία και όχι να βρεθείτε αμέσως μπροστά στον επόμενο γρίφο. Εδώ θεωρώ ότι φαίνεται ξανά η αδυναμία στην εξιστόρηση.

Ο χειρισμός είναι ο γνωστός που αποτελεί εδώ και κάποια χρόνια το standard στο είδος. Έτσι, με ένα κέρσορα και αριστερό κλικ εκτελείτε όλες τις ενέργειες – προχωράτε τον χαρακτήρα, επιλέγετε αντικείμενα κτλ. Ο συνδυασμός αντικειμένων γίνεται με drag and drop, ενώ με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να δώσετε κάποιο αντικείμενο σε ένα χαρακτήρα. Το εικαστικό κυμαίνεται σε εξαιρετικά επίπεδα και κονταροχτυπιέται με τους γρίφους για την πρώτη θέση.

Όλα τα backgrounds είναι ζωγραφισμένα στο χέρι, με μία καρτουνίστικα σοβαροφανή διάθεση, που προσωπικά μου θύμισε έντονα τον κόσμο του Lucky Luck, όπως είχε αποτυπωθεί στα βιβλία και τη σειρά. Πάνω στα όμορφα χρωματισμένα περιβάλλοντα, έχουν σχεδιαστεί με γρήγορες μεν αλλά εύστοχες γραμμές τα περιγράμματα κτιρίων, οχημάτων, αλλά και κάποιες μικρολεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα εντυπωσιάζει και θα ήταν όντως το ατού του παιχνιδιού, εάν δεν υπήρχαν τα αντίστοιχα εικαστικά των χαρακτήρων. Γι αυτούς, έχει επιλεγεί και πάλι μία αίσθηση του βεβιασμένου σχεδίου, που εδώ όμως αποτυγχάνει σε αντίθεση με τα backgrounds. Ο λόγος είναι ότι οι γραμμές, οι σκιές και τα περιγράμματα δεν έχουν γίνει εξίσου καλά και το αποτέλεσμα ορισμένες φορές μοιάζει πολύ πιο κωμικό από όσο θα έπρεπε να είναι. Παρόμοια, το animation προδίδει έντονα τον indie χαρακτήρα του παιχνιδιού και θεωρώ ότι είναι κρίμα που δεν προσέχθηκε. Τα καλά νέα είναι ότι ο Harper αποτελεί εξαίρεση στα παραπάνω, αφού τόσο το σχεδιαστικό κομμάτι όσο και το animation είναι πολύ καλά.

Κατά την διάρκεια της περιπέτειας ταξιδεύετε σε διάφορα περίεργα μέρη.

Κατά την διάρκεια της περιπέτειας ταξιδεύετε σε διάφορα περίεργα μέρη.

Ένα άλλο μικρό θέμα που έχει το συνολικό εικαστικό είναι το εξής: όλο το παιχνίδι πιθανολογώ ότι έχει ζωγραφιστεί με παραδοσιακό τρόπο, τουτέστιν bitmap τεχνική και όχι vector. Αυτό γιατί στις σκηνές όπου γίνεται zoom-in, όταν για παράδειγμα συνομιλούν δύο χαρακτήρες, τα πάντα θολώνουν και η ανάλυση φαίνεται κάπως περίεργη και νομίζετε ότι πάθατε μυωπία ξαφνικά. Μόλις γίνει zoom-out τα πάντα επανέρχονται σε μία πεντακάθαρη ανάλυση. Αυτό το πρόβλημα δεν προκαλεί μεγάλο κακό στο παιχνίδι, απλά θεωρώ ότι με έξυπνους τρόπους (πχ αποφεύγοντας τα zoom-in) θα μπορούσε να αποφευχθεί. Τέλος, στον ηχητικό τομέα έχουμε και πάλι ανάμικτες εντυπώσεις. Αφενός, όπως προανέφερα, η φωνή του Harper είναι άψογη και η ερμηνεία του ηθοποιού του εξαιρετική. Αφετέρου, του Macbride, για παράδειγμα, την θεωρώ παράδειγμα προς αποφυγή. Η μουσική δεν ενοχλεί, αλλά δυστυχώς δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, παρόλο που αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος της από κομμάτια με τσέλο.

Το Unforeseen Incidents είναι ένα indie adventure φτιαγμένο με μεράκι, με όμορφα γραφικά και πλούσια ποικιλία γρίφων. Δείχνει για ακόμη μία φορά ότι οι Γερμανοί ξέρουν από adventure, αν και πιστεύω πως η Backwoods, αλλά και η Daedalic, ακροβατούν ανάμεσα στη θέλησή τους για σενάρια μεγέθους Longest Journey και τη δυνατότητα να παρέχουν τέτοιες αφηγήσεις. Αν σας αρέσουν τα adventure, το Unforeseen Incidents είναι πολύ καλή επιλογή.

  • Πολύ όμορφα backgrounds ζωγραφισμένα στο χέρι
  • Μεγάλη ποικιλία γρίφων, δεμένων με την ιστορία
  • Ιστορία με συνωμοσίες και βάθος
  • Καλή τιμή
  • Κακή εξιστόρηση που αφήνει κενά και ερωτήματα
  • Το animation των χαρακτήρων
  • Το voice acting κάποιων χαρακτήρων
  • Η εκνευριστική δυσκολία συγκεκριμένων γρίφων
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Backwoods Entertainment
ΕΚΔΟΣΗ:Application Systems
ΔΙΑΘΕΣΗ:-
ΕΙΔΟΣ:Adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://www.backwoods-entertainment.com/unforeseenincidents.html
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:24/5/2018