alt text

Το τέλος της πρώτης σεζόν του Walking Dead συγκίνησε τους παίκτες και τους άφησε να απορούν με αγωνία για το μέλλον της μικρής Clementine. Μετά τα όσα πέρασε μαζί με τον Lee Everett, μια αξέχαστη πατρική φιγούρα που δεν συναντάμε συχνά στα παιχνίδια, η Clem αναγκάζεται να μεγαλώσει απότομα και να διαλέξει μεταξύ όλων όσων της έμαθε ο Lee ή ενός διαφορετικού, πιο σκοτεινού μονοπατιού. Στο Walking Dead Season 2 έρχεται η ώρα να ζήσετε το τέλος του κόσμου από τη σκοπιά ενός παιδιού.

Δεν είναι απαραίτητο να έχετε ολοκληρώσει την πρώτη σεζόν, αλλά αν το έχετε κάνει μπορείτε να φορτώσετε τα saves σας έτσι ώστε να δείτε αρκετές αναφορές σε επιλογές που έχετε κάνει. Αυτό δεν αλλάζει κάτι στην κεντρική ιστορία, αφού όλες οι επιλογές οδηγούν στο ίδιο τελικό σημείο, όμως κάνει πιο ομαλή την μετάβαση από την πρώτη στη δεύτερη σεζόν. Επίσης, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε καθόλου για το πού ακριβώς έχετε κάνει backup τα saves στον σκληρό δίσκο, αφού αυτά εντοπίζονται αυτόματα στο ξεκίνημα του παιχνιδιού.

Κάτι που βοηθάει αρκετά στην κατανόηση των νέων χαρακτήρων είναι να έχετε παίξει το 400 Days DLC, καθώς επιλογές που έχετε κάνει και χαρακτήρες που έχετε συναντήσει σε αυτό κάνουν την εμφάνισή τους στο Walking Dead Season 2. Το νέο γκρουπ επιζώντων που συναντάει η Clementine δεν έχει τη δυναμική του αρχικού γκρουπ, όμως δεν αργείτε να αποφασίσετε ποια μέλη του εμπιστεύεστε περισσότερο και ποια αντιπαθείτε. Αν και υπάρχει ικανοποιητική ποικιλία προσωπικοτήτων στο γκρουπ, δεν αργείτε να νιώσετε την απουσία και την ωριμότητα του Lee. Σχεδόν κανένας ενήλικας δεν είναι σε θέση να πάρει μια λογική απόφαση έγκαιρα δίχως να θέσει τη ζωή κάποιου άλλου μέλους σε κίνδυνο και δεν είναι λίγες οι φορές που το βάρος της τελικής απόφασης πέφτει στους ώμους της μικρής Clementine. Από εκεί και πέρα, αυτό που ελέγχετε εσείς ως παίκτης είναι το πώς αντιδρά η ίδια η Clem σε όσα συμβαίνουν γύρω της.

Από μικρή στα δύσκολα.

Από μικρή στα δύσκολα.

Αρκετοί χαρακτήρες αργούν να εξελιχθούν και να σας κάνουν να νοιαστείτε για αυτούς κι έτσι είναι εύκολο να πάρετε αρκετές αποφάσεις χωρίς να επενδύσετε συναισθηματικά σε αυτές, σε αντίθεση με την πρώτη σεζόν όπου υπήρχε η εντύπωση πως το κάθε τι μετρούσε και μπορούσε να γυρίσει εναντίον σας ανά πάσα στιγμή. Εκτός αυτού, όλοι οι χαρακτήρες σας δίνουν τουλάχιστον ένα λόγο να μην τους εμπιστευτείτε από την πρώτη στιγμή που τους συναντάτε, με αποτέλεσμα η κάθε συναναστροφή να γίνεται περισσότερο μηχανικά παρά να είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Η εξέλιξη της κεντρικής ιστορίας δεν επηρεάζεται από τις επιλογές σας, όσο σημαντικές κι αν αυτές φαίνονται να είναι. Για παράδειγμα, το να ληστέψετε κάποιον ή να τον αφήσετε να φύγει, ή το να κάνετε αμέτρητες προσπάθειες να πετύχετε κάτι μόνο και μόνο για να το δείτε να μην πραγματοποιείται ποτέ. Το Walking Dead Season 2 μοιάζει να έχει πάρει αρκετά στοιχεία από την τηλεοπτική σειρά Walking Dead, όπως την εμφάνιση ενός αρχηγού που έχει δημιουργήσει τη δική του μικρή κοινότητα κάνοντας ό,τι νομίζει ο ίδιος σωστό ή την παρουσία μιας σκληροτράχηλης γυναίκας που έχει αρκετές ομοιότητες με την τηλεοπτική Carol.

Από τα αρνητικά στοιχεία του σεναρίου είναι η συχνή επανάληψη θεμάτων από τους ίδιους χαρακτήρες. Ο ένας δεν σταματάει να δείχνει πόσο συναισθηματικά ασταθής είναι, ενώ η άλλη συζητάει σχεδόν αποκλειστικά για την εγκυμοσύνη της. Ενώ αρχικά αυτά τα θέματα έχουν ενδιαφέρον, στο τρίτο με τέταρτο επεισόδιο σταματούν να κάνουν εντύπωση και γίνονται περισσότερο κουραστικά και επαναλαμβανόμενα παρά οτιδήποτε άλλο. Ακόμα και με τις ατέλειές του, το Walking Dead Season 2 σας φέρνει αντιμέτωπους με διλήμματα ανεξάρτητα από το πόσο σίγουροι είστε για τις αποφάσεις που πρόκειται να πάρετε. Υπάρχουν φορές που στέκεστε μεταξύ λογικής και συμπάθειας προς κάποιον ήρωα, άλλες φορές επιλέγετε μεταξύ βίας ή λογικής, ενώ το τέλος κρύβει... εκπλήξεις που κάνουν την επερχόμενη τρίτη σεζόν να φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Μια λάθος κίνηση αρκεί για να γίνετε δείπνο.

Μια λάθος κίνηση αρκεί για να γίνετε δείπνο.

Ο χειρισμός παραμένει ο ίδιος με του Walking Dead Season 1. Επιλέγετε να χειρίζεστε την Clementine είτε με χειριστήριο, είτε με ποντίκι και πληκτρολόγιο. Όταν πλησιάζετε ένα αντικείμενο μπορείτε να το κοιτάξετε ή να το πάρετε και να το βάλετε στο τυπικό inventory που εμφανίζεται στα αριστερά της οθόνης. Κάτι που φαίνεται να είναι μόνιμο φαινόμενο σε αυτά τα interactive comics της Telltale, είναι ότι δεν υπάρχει δυνατότητα προσπέλασης των cutscenes και των διαλόγων, με αποτέλεσμα να αναγκάζεστε να ξαναβλέπετε ολόκληρες σκηνές όταν κλείνετε το παιχνίδι πριν φτάσετε στο checkpoint.

Δεν έχετε τη δυνατότητα να εξερευνήσετε ιδιαίτερα τοποθεσίες όπως στην πρώτη σεζόν, ούτε ζείτε σκηνές όπως εκείνες του φαρμακείου ή της φάρμας, όπου χρειαζόσασταν αντικείμενα ώστε να προχωρήσετε παρακάτω. Αυτή τη φορά όλα γίνονται άμεσα, με το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού να αποτελείται από quick time events (που επαναλαμβάνετε αναγκαστικά όταν κάνετε λάθος) και κλικ σε διαλόγους. Αυτό είναι κάτι που από τη μια πλευρά κάνει τη δράση να εξελίσσεται γρήγορα, αλλά από την άλλη εξανεμίζει την ατμόσφαιρα που μόνο μια εξερεύνηση τουλάχιστον μερικών λεπτών μπορεί να προσφέρει. Ουσιαστικά το παιχνίδι προχωράει αποκλειστικά μέσα από τους διαλόγους της Clementine με τα μέλη του γκρουπ. Η εξερεύνηση, όταν αυτή είναι δυνατή, περιορίζεται σε μερικά βήματα δεξιά-αριστερά της οθόνης, και σύντομων περιγραφών των ελάχιστων αντικειμένων που βρίσκονται κοντά σας.

Αναπολώντας τον Lee.

Αναπολώντας τον Lee.

Τα 3D-καρτουνίστικα γραφικά βρίσκονται στα επίπεδα της πρώτης σεζόν, με τις βελτιωμένες εκφράσεις των προσώπων να είναι ιδιαίτερα λεπτομερείς. Τα περιβάλλοντα παραμένουν σκοτεινά και μουντά κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιπέτειας, όπως άλλωστε ταιριάζει στη σειρά. Κατεστραμμένα μουσεία, αποθήκες και εγκαταλελειμμένα σπίτια είναι μερικά παραδείγματα περιοχών που επισκέπτεστε με τους συντρόφους σας. Παρά την αρκετά καλή δουλειά που έχει γίνει στο animation, δεν λείπουν τα ελαττώματα. Υπάρχουν φορές που τα χέρια των χαρακτήρων δεν βρίσκονται στη θέση τους ή δείχνουν παραμορφωμένα για κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο, όμως αυτό συμβαίνει μόνο όταν ξεκινάτε μια ενέργεια τη στιγμή που ο χαρακτήρας βρίσκεται ήδη σε κίνηση και δεν είναι κάτι που απαιτεί επανεκκίνηση του παιχνιδιού. Η μουσική παραμένει ατμοσφαιρική στο μεγαλύτερο μέρος της , συνεχίζοντας το καταθλιπτικό μοτίβο της σειράς. Τα ηχητικά εφέ παραμένουν σε ικανοποιητικά επίπεδα, με τη βροχή, τις βροντές, τα κελαηδήσματα, τα βήματα στο χώμα και το ξύλο να ακούγονται καθαρά. H Melissa Hutchison τα καταφέρνει θαυμάσια για άλλη μια φορά ως Clementine, με τη φωνή της να εκφράζει φόβο, δισταγμό ή συμπάθεια αντίστοιχα στον κάθε διάλογο (για την ιστορία, η Hutchison συμμετέχει και στο Wolf Among Us παίζοντας τη Beauty και τον μικρό Toad).

Το Walking Dead Season 2 δεν είναι τόσο συναισθηματικά δυνατό όσο η πρώτη σεζόν του παιχνιδιού, αλλά συνεχίζει στα βήματα του κόμικ και καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον όσο χρειάζεται. Αργεί να... “πάρει μπρος”, βάζοντας σιγά-σιγά στο κλίμα τους νέους παίκτες και θυμίζοντας στους υπόλοιπους όλα όσα έγιναν στο πρώτο μέρος. Τα δύο πρώτα επεισόδια λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο ως εισαγωγή στο νέο καστ που συντροφεύει την Clementine, ενώ από το τρίτο επεισόδιο και μετά ξεκινάει καταιγιστική δράση που συνεχίζεται μέχρι το τέλος. Εάν σας άρεσε η πρώτη σεζόν του Walking Dead, τότε πρέπει οπωσδήποτε να δείτε και να ζήσετε την εξέλιξη της Clementine στη δεύτερη σεζόν, ακόμα και αν το gameplay έχει απομακρυνθεί αρκετά από το Walking Dead που αγαπήσαμε.

  • Αναφορές σε περασμένες επιλογές σας
  • Συνεχής δράση στα επεισόδια 3 και 4
  • Γεύση της αποκάλυψης μέσα από τα μάτια ενός παιδιού
  • Κρατάει την ατμόσφαιρα της πρώτης σεζόν
  • Εναλλακτικά φινάλε
  • Οι επιλογές σας δεν επηρεάζουν την κεντρική εξέλιξη
  • Λιγότερο διαδραστικό από την πρώτη σεζόν
  • Αρκετά quick time events
  • Μικρά προβλήματα στο animation
  • Αργεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC (review), PS4, Xbox One, PS3, Xbox 360, PS Vita
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Telltale
ΕΚΔΟΣΗ:Telltale
ΔΙΑΘΕΣΗ:IGE
ΕΙΔΟΣ:Επεισοδικό adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://www.telltalegames.com/walkingdead/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:2013-2014
PEGI:18
  • ObsessedGeorge

    Το έχω τελειώσει στο PS4. Φοβερό αν και παρόλο που το παιχνίδι σε βάζει να επιλέξεις σε σημεία όπως "πήγαινε με τον τάδε" ή "μείνε με το γκρουπ", όπως είπες και συ δεν αλλάζει η ιστορία του κεντρικού παιχνιδιού. Έχεις την ψευδαίσθηση ότι με τις επιλογές που κάνεις, χτίζεις την ιστορία.
    Οι επιλογές που υπάρχουν στο παιχνίδι είναι για να δεις τι άνθρωπος είσαι, τι θα έκανες εσύ σε κάνε προκειμένη περίπτωση. Παρόλα αυτά, το τελευταίο επεισόδιο έχει γερές συγκινήσεις.

  • H@vocRules

    elchrys Σε αγαπαω σε εκτιμαω αλλα δν θα μπορουσα να διαφωνησω περισσοτερο μαζι σου σε αυτο το Review...για μενα αυτο το παιχνιδι (η 2η σεζον παντα) ειναι ενα καθαρο 9.....οι συγκινησεις ειναι απλα απιστευτες σε σημειο π να μενεις με το στομα ανοιχτο...

    Επισης αυτο π ανεφερες με τη λιγοτερη εξερευνηση κατα την γνωμη ΜΟΥ ειναι πολυ καλο γιατι ενω στην πρωτη σεζον ενα επεισοδιο κραταγε 5-5,5 ωρες και τωρα κραταει 1-2...δν σημαινει απαραιτητα οτι ειναι και κακο...χιλιες φορες καταιγισμος εξελιξεων παρα αυτο το dragging της ιστοριας π κανουν πολλα παιχνιδια....

    Τελος μπορει να μν ειμαι αντικειμενικος γτ ειμαι biased σε παιχνιδια π παρουσιαζουν μια καλη ιστορια (πραγμα το οποιο κανει στο επακρον το συγκεκριμενο) αλλα αυτη season συναγωνιζεται την πρωτη ΑΝΕΤΑ!

    • euris

      Συμφωνω. Η 2η σεζον μου αρεσε μακραν πιο πολυ απο την 1η...

  • Spike Damon

    Λάτρεψα την πρώτη σεζόν και μου άρεσε πολύ και η δεύτερη. Περιμένω με αγωνία την συνέχεια μιας που στο τελευταίο επεισόδιο έγιναν φοβερά πράγματα.

  • Γιώργος Τσομπανίδης

    O πυρήνας των walking dead είναι το πως ανατρέπονται οι ηθικές αξίες στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων κάτω απο μια παγκόσμια επιδημία - καταστροφή ( στην συγκεκριμένη περίπτωση την επιδημία την αντιπρωσοπεύουν τα ζόμπι ) .
    Η σειρά παρόλη την αναγκαστική βία που έχει (θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως βία επιβίωσης ) είναι μια απο τις καλύτερες όλων των εποχών στο χώρο των adventure gαmes.

  • Φοίνικας ο Τέταρτος

    Λίγο αργά αλλά το τερμάτησα επιτέλους. Πραγματικά αυτό το παιχνίδι -ταινία βασικά αφού το 90% της ώρας απλά κοιτάς τι λένε- είναι αυτό που λένε emotional rollercoaster. Χαμός απλά , τι να πρωτοσχολιάσεις ;

    9.5/10 από εμένα , δύσκολο να βρεις πλέον ένα παιχνίδι τόσο καλοφτιαχμένο όχι σε γραφικά και τεχνικά θέματα αλλά ιστορία και αισθήματα. Ταλαντούχα τα άτομα που πήραν μέρος στην ανάπτυξη του.

  • Axxxel

    Χθες το τελείωσα κι αυτό. Ωραία ιστορία με δύσκολες αποφάσεις σε κάθε βήμα. Δυνατά συναισθήματα, λιγότερο gameplay απο το season 1 και ποικιλία χαρακτήρων. Μου φάνηκε πιο κοντά στην τηλεοπτική σειρά σε κάποια θέματα. Κατα την άποψή μου δεν είναι κορυφαίο όπως το 1 αλλά είναι σίγουρα πολύ καλό. Το μόνο που με "χάλασε" λίγο είναι οτι σε κάποιες φαινομενικά πολύ απλές καταστάσεις όλοι περίμεναν να βγάλει το φίδι απ'την τρύπα ένα 11χρονο αντί να πάρουν μια πρωτοβουλία σαν ενήλικες. Συμφωνώ με τη βαθμολογία, ενα 8 απο μένα. Πολύ καλό