Splinter Cell: Conviction Review

, Τετάρτη 21 Απρίλιος 2010 0  

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μεγαλώσαμε με το Splinter Cell. Μεγαλώσαμε με τον Sam Fisher και αγαπήσαμε τις περιπέτειές του. 'Ωσπου η Ubisoft μας τα πήρε μακριά όλα αυτά, προκειμένου να τα αλλάξει. Από τα τέσσερα Splinter Cell σε τέσσερα χρόνια, πήγαμε σε... άλλα τέσσερα χρόνια χωρίς νέο παιχνίδι της σειράς. Αντέξαμε όμως, όπως άντεξε και ο Sam τόσες κακουχίες. Φτάσαμε αισίως στο 2010 λοιπόν, και το πέμπτο Splinter Cell επιτέλους είναι στα χέρια μας, μετά από αλεπάλληλες καθυστερήσεις και αλλαγές. Προσωπικά λατρεύω την εν λόγω σειρά και έχω πολλές αναμνήσεις από την ενασχόλησή μου με τα προηγούμενα παιχνίδια. Φαντάζομαι κι εσείς το ίδιο. Δεν θέλω με τίποτα να την δω να αλλάζει προς το χειρότερο. Όχι. Όχι το Splinter Cell. Όχι αυτή τη σειρά. Το Conviction ΠΡΕΠΕΙ να είναι καλό, δεν γίνεται αλλιώς.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κάποια χρόνια μετά τα γεγονότα του Splinter Cell: Double Agent, o Sam Fisher με τη βοήθεια της Grim, παλιάς συνεργάτιδάς του, επιστρέφει στο “παιχνίδι” με στόχο να βρει και να καθαρίσει τον υπεύθυνο για τον θάνατο της κόρης του. Φυσικά, δεν αργεί να ανακαλύψει ότι πίσω από τον φόνο κρύβονται πανίσχυροι άνθρωποι, που σχεδιάζουν χτύπημα στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Το τι γίνεται από εκεί και πέρα θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας, καθώς οι ανατροπές ξεκινούν από την αρχή κιόλας του παιχνιδιού! Η ιστορία του Conviction είναι ενδιαφέρουσα από την αρχή ως το τέλος. Συνδέεται με κάποια γεγονότα του Double Agent, αλλά καταφέρνει να σταθεί μόνη της, ενώ όπως ανέφερα, οι ανατροπές ξεκινούν νωρίς και συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται ο Sam, ο οποίος είναι αρκετά διαφορετικός από τον τύπο που ξέραμε, τόσο ως προς την εμφάνιση, όσο και ως προς την ψυχολογία.

Η αφήγηση των τεκτενομένων είναι άλλο ένα δυνατό σημείο του τίτλου. Aνά διαστήματα γίνονται flashbacks και flash-forwards, τα οποία παίζετε, μαθαίνοντας περισσότερα για το παρελθόν του Sam, αλλά και για το άμεσο μέλλον του. Ειδικά τα flash-forwards, που είναι ματιές στο τι θα γίνει μετά από λίγες ώρες, αποτελούν ιδιοφυή προσθήκη και αυξάνουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον που έχει η ιστορία. Από κοντά και η απεικόνιση των objectives, είτε με γραπτή μορφή , είτε με μορφή βίντεο, που γίνεται με στιλ προτζέκτορα στα περιβάλλοντα γύρω σας και όχι μέσω κάποιου είδους μενού. Άλλη μία εξαιρετική ιδέα, η οποία συν τοις άλλοις βοηθά σημαντικά στο να απορροφηθείτε στον κόσμο του παιχνιδιού και καταδεικνύει πόσο αποφασισμένος είναι ο ήρωας να πετύχει τον στόχο του. Το μεγαλύτερο μέρος της δράσης διαδραματίζεται στην Αμερική, όπου επισκέπτεστε τοποθεσίες όπως ο Λευκός Οίκος και τα γραφεία της NSA.

He's baaaaaack!

To Conviction παίρνει την δοκιμασμένη συνταγή του Splinter Cell και την εμπλουτίζει με πολλά νέα στοιχεία. Ξεκινάω με το Mark and Execute, το οποίο σας επιτρέπει να καθαρίζετε αυτόματα 2-3 εχθρούς, αφού τους έχετε σημαδεύσει πρώτα. Για να ενεργοποιήσετε το Mark and Execute, πρέπει πρώτα να έχετε εκτελέσει ένα melee kill. Η συγκεκριμένη δυνατότητα σας βοηθά να κάνετε την δουλειά σας γρήγορα και αθόρυβα, χωρίς να πρέπει να ανησυχείτε για την αποτελεσματικότητά σας, ενώ προσθέτει στην όλη κινηματογραφικότητα του παιχνιδιού. Η δεύτερη σημαντικότερη προσθήκη είναι η απεικόνιση του σημείου στο οποίο οι εχθροί νομίζουν ότι βρίσκεστε, αν έχουν αντιληφθεί την παρουσία σας. Έτσι, το παιχνίδι σας βοηθά να αποφύγετε τον πανικό και να τους ξεφύγετε, να τους βγείτε από πίσω κλπ. Συνεχίζω με το ασπρόμαυρο φίλτρο των γραφικών, που ενεργοποιείται όταν είστε κρυμμένοι, καθώς με το ενδελεχές σύστημα κάλυψης, που σας επιτρέπει να πηγαίνετε από σημείο σε σημείο με το πάτημα ενός κουμπιού.

Όλα τα παραπάνω έχουν προφανή στόχο να κάνουν το παιχνίδι πιο εύκολο και προσβάσιμο, ώστε να προσελκύσει πιο ευρύ κοινό σε σχέση με τα προηγούμενα Splinter Cell. Το έχει πει και η Ubisoft άλλωστε. Σε συνδυασμό με το μικρό σε διάρκεια story mode, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα. Ευτυχώς, το gameplay εξισορροπείται από κάποια άλλα στοιχεία. Καταρχάς, το story mode επιβάλλεται να το παίξετε στον υψηλότερο βαθμό δυσκολίας (Realistic), για να απασχοληθείτε περισσότερο και να αντιμετωπίσετε ένα από τα καλύτερα ΑΙ που έχουμε δει σε τίτλο του είδους. Είναι μεν πιο δύσκολο, αλλά όχι εξωφρενικά και οι αναμετρήσεις με τους εχθρούς είναι ιδιαίτερα διασκεδαστικές. Κάνουν περιπολίες, σας ψάχνουν παντού, καλύπτονται όταν αρχίζει το πιστολίδι, συνεργάζονται μεταξύ τους, ακούν το τρέξιμό σας, υποψιάζονται την παραμικρή ανωμαλία, παραμένουν σε εγρήγορση κλπ. Όμως έχουν ανθρώπινες αδυναμίες και εσείς μπορείτε να τις εκμεταλλευτείτε, πχ δημιουργώντας αντιπερισπασμό ανάβοντας τον συναγερμό ενός αμαξιού και φυσικά πυροβολώντας τα φώτα ώστε να περάσετε απαρατήρητοι.

Οι ανακρίσεις είναι απολαυστικές!

Splinter Cell και Sam Fisher χωρίς gadgets δεν γίνεται, και ευτυχώς το Conviction δεν αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Και αυτή τη φορά ο Sam έχει κυάλια (σήμα κατατεθέν πλέον), μόνο δεν είναι για νυχτερινή ή θερμική όραση. Αντίθετα, με αυτά μπορείτε να βλέπετε πού βρίσκονται οι εχθροί γύρω σας, ακόμα και μέσα από τους τοίχους. Προσοχή όμως, γιατί στα τελευταία επίπεδα και αυτοί έχουν ανάλογο εξοπλισμό! Από εκεί και πέρα, υπάρχουν κλασικά πράγματα όπως χειροβομβίδες, flashbangs, καμερούλες που κολλούν σε επιφάνειες, νάρκες με remote control, χειροβομβίδες EMP, καθώς και η πρωτοεμφανιζόμενη συσκευή EMP την οποία κουβαλάτε και ενεργοποιείτε όποτε θέλετε, αιφνιδιάζοντας τους αντιπάλους. Καθώς προχωράτε το κάθε επίπεδο βρίσκετε κιβώτια με τα οποία ανεφοδιάζεστε και αναβαθμίζετε τον εξοπλισμό σας. Για τις αναβαθμίσεις πρέπει να έχετε τους απαιτούμενους πόντους, που αποκτάτε εκπληρώνοντας διάφορα challenges, όπως στο multiplayer γνωστών shooters.

Στο Splinter Cell: Conviction, o Sam πραγματικά είναι θανάσιμο όπλο. Είναι το θηρίο που πλέον έχει βγει έξω από το κλουβί και αλίμονο σε όποιον του σταθεί εμπόδιο. Δεν δέχεται διαταγές από κανέναν και διψάει για εκδίκηση. Είναι μάγκας και ακριβώς έτσι σας κάνει να νιώθετε κι εσείς καθώς τον ελέγχετε. Μπορείτε να προσεγγίσετε την οποιαδήποτε κατάσταση όπως θέλετε και να αντιμετωπίσετε τους εχθρούς με διάφορους τρόπους, εκμεταλλευόμενοι μεταξύ άλλων και τα περιβάλλοντα. Ότι και να κάνετε, όπως και να το κάνετε, το σίγουρο είναι ότι θα το απολαύσετε και θα νιώσετε μεγάλη ικανοποίηση. Sam Fisher εναντίον όλων, one-man show. Εκεί δε που θα τρελαθείτε, είναι στις ανακρίσεις. Ανά διαστήματα, συναντάτε σημαντικούς χαρακτήρες που έχουν πληροφορίες, τους οποίους και ανακρίνετε χτυπώντας τους ανελέητα σε διάφορα σημεία του περιβάλλοντος, μέχρι να τα... ξεράσουν όλα. Άξιες αναφοράς είναι και κάποιες εντυπωσιακές σκηνές που σπάνε την μονοτονία και προσθέτουν ποικιλία στο gameplay.

Η λειτουργία Mark and Execute συχνά βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά.

To καλό αλλά μικρό story mode πλαισιώνεται από ένα ξεχωριστό co-op campaign, το οποίο αποτελεί prequel της κεντρικής ιστορίας, με πρωταγωνιστές δύο πράκτορες, έναν Αμερικάνο και έναν Ρώσο. Το gameplay εδώ κινείται στο ίδιο μοτίβο, αλλά και εμπλουτίζεται από την συνεργασία μεταξύ των δύο παικτών, βάση της οποίας υπάρχουν διάφορα co-op actions, αλά Army of Two κλπ. Το σύνολο συμπληρώνεται από τρία ακόμα modes για δύο παίκτες, που σας βάζουν συγκεκριμένα objectives, πχ να καθαρίσετε όλους τους εχθρούς του επιπέδου χωρίς να σας πάρουν χαμπάρι. Αν το co-op υλοποιείται σωστά, πάντα αποτελεί καλοδεχούμενη προσθήκη και ευτυχώς αυτό ακριβώς ισχύει στην περίπτωση του Splinter Cell: Conviction. Συν τοις άλλοις επεκτείνει την ήδη ενδιαφέρουσα ιστορία, έστω και προς τα πίσω, και αυξάνει σημαντικά το replay value του παιχνιδιού.

Τα γραφικά του Conviction ικανοποιούν σε μεγάλο βαθμό. Ξεχωρίζουν οι εκπληκτικές φωτοσκιάσεις, τα όμορφα μοντέλα χαρακτήρων με πρώτο και καλύτερο αυτό του Sam, καθώς και τα λεπτομερέστατα εσωτερικά περιβάλλοντα. Όσο για τον ήχο, τα εφέ είναι εκπληκτικά, η μουσική αλλάζει ανάλογα με την κατάσταση και ταιριάζει απόλυτα στο ύφος του τίτλου, ενώ το voice cast για άλλη μία φορά ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Μπροστάρης φυσικά ο μεγάλος Michael Ironside, που δεν υποδύεται απλά τον Sam Fisher, αλλά... ΕΙΝΑΙ ο Sam Fisher!

Το προσεγμένο co-op αυξάνει σημαντικά το replay value του παιχνιδιού.

Στον πρόλογο έγραψα ότι το Splinter Cell: Conviction ΠΡΕΠΕΙ να είναι καλό. Πλέον νιώθω ανακουφισμένος και σας πληροφορώ με απόλυτη βεβαιότητα ότι όντως αξίζει τα λεφτά του. Διαθέτει πολλά νέα στοιχεία, κάποια από τα οποία ίσως δυσαρεστήσουν τους φανατικούς και hardcore παίκτες, αλλά προσωπικά το απόλαυσα όσο λίγα παιχνίδια τον τελευταίο καιρό. Η νέα περιπέτεια του Sam Fisher είναι μια εμπειρία που πρέπει να ζήσετε.

+ Διασκεδαστικό gameplay, εμπλουτισμένο με πολλά νέα στοιχεία
+ Ρεαλιστικό ΑΙ στον υψηλότερο βαθμό δυσκολίας
+ Ενδιαφέρουσα ιστορία, εξαιρετική αφήγηση
+ Καλοφτιαγμένο co-op
+ Κορυφαίος ηχητικός τομέας
+ Ο νέος Sam Fisher είναι... ανήμερο θεριό

- Μικρό story mode
- Κάποια από τα νέα στοιχεία ίσως δυσαρεστήσουν τους hardcore

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: Xbox 360 (PC)
Έκδοση: Ubisoft
Ανάπτυξη: Ubisoft Montreal
Διάθεση: CD Media
Είδος: Stealth action-adventure
Παίκτες: Single, offline και online multiplayer
Επίσημο Site: http://splintercell.uk.ubi.com/conviction/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 16/4/2010 (Xbox 360), 30/4/2010 (PC)
PEGI: 18