alt text

Soma Review

, 21/10/2015  

Ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους, είτε είναι καλλιτέχνες, παραγωγοί, δημιουργοί ή απλοί καθημερινοί άνθρωποι, είναι ότι στις απογοητεύσεις και στις αποτυχίες, επιβάλλεται να βγαίνουμε καλύτεροι και πιο δυνατοί. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκαν οι άνθρωποι της Frictional Games πίσω στο 2006, όταν το πρώτο τους εγχείρημα σαν σπουδαστές ακόμα τότε, δεν έτυχε της καλύτερης αποδοχής σε έναν ετήσιο διαγωνισμό στην Σουηδία. Μπορεί οι κριτικοί της επιτροπής να μην εντυπωσιάστηκαν από το παιχνίδι που παρουσίασαν οι σπουδαστές που αργότερα δημιούργησαν την Frictional Games, όχι όμως και οι gamers και ένα χρόνο αργότερα, το 2007, το Penumbra: Overture στοίχειωσε όσους ασχολήθηκαν με αυτό. Η σειρά Penumbra συνεχίστηκε μέχρι το 2008, δίνοντας την σκυτάλη δύο χρόνια αργότερα στο γνωστό Amnesia: The Dark Descent, που επαναπροσδιόρισε την έννοια του τρόμου. Εν έτει 2015, η Frictional Games επανέρχεται με ένα νέο εφιάλτη ονόματι Sοma.

Το Soma είναι ένα τρισδιάστατο παιχνίδι τρόμου και περιπέτειας πρώτου προσώπου, με ελεύθερη κίνηση στο χώρο. Αναλαμβάνετε τον ρόλο του Simon Jarret, που μετά από ένα τροχαίο όχι μόνο χάνει την φίλη του Ashley αλλά μένει και με μόνιμη εγκεφαλική ζημιά και ακατάπαυστη κρανιακή αιμορραγία. Ο David Munshi και ο Paul Berg, επιστήμονες των Pace Laboratories, προσφέρουν μια επαναστατική αλλά πειραματική μέθοδο αναδημιουργίας του εγκεφάλου, που θα δώσει λύση στα προβλήματα υγείας του Simon. Από τo ηλιόλουστo Τορόντο του Καναδά, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις των Pace Laboratories και υποβάλλεστε στην θεραπεία σας, πολύ σύντομα βρίσκεστε σε σκοτεινές βιομηχανικές εγκαταστάσεις, χωρίς να ξέρετε πώς και γιατί. Δεν είναι μόνο το σκοτάδι ή καλύτερα ο ελλειπής φωτισμός που σας καθηλώνει σε αυτή την απότομη αλλαγή περιβάλλοντος, αλλά και τα σημάδια γύρω σας που σας προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Περίεργες υγρές ουσίες που ρέουν από την οροφή, ουρλιαχτά και μανιασμένα χτυπήματα σε κάποια απομακρυσμένη γωνιά των εγκαταστάσεων είναι λίγα από τα πολλά που αντιμετωπίζετε στο Soma.

Ο τρόμος που βιώνετε δεν προέρχεται από τέρατα και ζόμπι που ορμάνε κατά πάνω σας, ούτε από φτηνές τρομακτικές στιγμές, αλλά από ήχους και εικόνες που πολλές φορές δεν μπορείτε να καθορίσετε τι είναι. Μια σκιά στο τέλος ενός διαδρόμου που δηλώνει την παρουσία κάποιου πλάσματος, μανιασμένα χτυπήματα πίσω από κλειδωμένες πόρτες, ήχοι μετάνοιας αλλά και βασάνων που αντηχούν στους τοίχους των εγκαταστάσεων. Επίσης αποκτάτε τη δυνατότητα να αναπαράγετε γεγονότα του παρελθόντος μέσα από τερματικά αλλά και πτώματα που εξιστορούν τραγικά γεγονότα και όταν ακούτε ανήμπορα θύματα να σφαγιάζονται και να παρακαλούν για την ζωή τους ο ήχος αυτός είναι από μόνος του αρκετός να σας κάνει να ανατριχιάζετε. Στο Soma δεν υπάρχουν μάχες. Όταν έρχεστε αντιμέτωποι με κάποιο από τα πλάσματα που περιφέρονται στον κόσμο του παιχνιδιού, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να κρυφτείτε παρακολουθώντας την πορεία του και να βρείτε το θάρρος την κατάλληλη στιγμή να το αποφύγετε. Δεν είναι όμως τα πράγματα τόσο απλά, καθώς η νοημοσύνη τους, αν και έχει συγκεκριμένα μοτίβα κίνησης που εκτελούνται με ακαθόριστη ακολουθία, είναι και δυναμική, έχοντας αποτέλεσμα ένα λάθος από πλευράς σας να αλλάζει το μοτίβο κίνησης και εσείς να πρέπει πάλι να προσαρμοστείτε στα νέα δεδομένα και να καταστρώσετε το πλάνο διαφυγής από την αρχή.

Μια από τις πολλές δραματικές στιγμές του παιχνιδιού.

Μια από τις πολλές δραματικές στιγμές του παιχνιδιού.

Για να μπορέσετε να το καταφέρετε αυτό, πρέπει να εκμεταλλεύεστε τον άριστο και ευφυές σχεδιασμό των επιπέδων που σας προσφέρει ασφαλείς κρυψώνες αλλά και σημεία να πάρετε μια ανάσα από όσα συμβαίνουν γύρω σας. Ο νέος αυτός κόσμος στον οποίο δεν έχετε ιδέα πώς βρεθήκατε, αργά αλλά σταθερά φανερώνει ένα αρκετά καλογραμμένο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, τρόμου αλλά και δράματος. Δράμα και τρόμος συνδυάζονται, όταν ένα ματωμένο και κατακρεουργημένο πτώμα κείτεται σε κάποιο διάδρομο και λίγα μέτρα πιο πέρα ένα ανθρωπόμορφο μηχανικό κατασκεύασμα επιμένει ότι είναι άνθρωπος και μάλιστα αυτός του οποίου το άψυχο κορμί προσπεράσατε λίγο πιο πριν. Ρομπότ που νομίζουν ότι είναι άνθρωποι και τροφοδοτούνται από άγνωστης προελεύσεως οργανικές μάζες, περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Ηλεκτρονικά μηνύματα, χειρόγραφα κείμενα, διάλογοι και ηχογραφημένες αφηγήσεις, ξεδιπλώνουν ένα αρκετά βαθύ και με φιλοσοφικές ανησυχίες σενάριο, κάνοντας το Soma να ξεφεύγει από τις κλασικές δομές παιχνιδιών του είδους. Θα μπορούσαν να εκβαθύνουν ακόμα περισσότερο με το θέμα ή θέματα που καταπιάνεται το Soma, αλλά ακόμα και έτσι είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο και ευχάριστη έκπληξη για παιχνίδι τρόμου και σας δίνει ένα ακόμα κίνητρο να ξεδιαλύνετε τα μυστήρια του κόσμου του.

Ένας κόσμος που σχεδιαστικά θα μπορούσε να συγκριθεί με οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι του είδους, είναι κάτι που προφανώς οι δημιουργοί της Frictional Games έλαβαν υπόψη και συνδύασαν επιστημονική φαντασία, την φθορά μιας εγκαταλελειμμένης εγκατάστασης και όλα αυτά σε υποθαλάσσιο περιβάλλον που από μόνο του κλέβει την παράσταση. Μεγάλο μέρος του παιχνιδιού εξελίσσεται στον βυθό της θάλασσας σε πλημμυρισμένες εγκαταστάσεις, όπου καλείστε να καλύψετε μεγάλες αποστάσεις και να βρείτε τον δρόμο σας σε σκοτεινές τοποθεσίες. Στιγμές σαν και αυτές είναι που κυριολεκτικά σας κόβουν την ανάσα και σας υποβάλλουν σε μια έντονη ψυχολογική δοκιμασία. Σε όλα αυτά προσθέστε ότι ούτε στον βυθό της θάλασσας είστε ασφαλείς, αφού και εκεί καραδοκούν πλάσματα κάνοντας το κάθε σας βήμα, ένα βήμα προς ασφαλές περιβάλλον ή πιο κοντά στο θάνατο. Η περιορισμένη ορατότητα, οι απόκοσμοι ήχοι και ο κίνδυνος που παραμονεύει σε κάθε γωνιά και πίσω από κάθε βράχο, σας καθηλώνουν κυριολεκτικά, συνθέτοντας μια ασφυκτική ατμόσφαιρα για γερά νεύρα.

Μια βαριά ατμόσφαιρα που δεν δημιουργείται πάντα από αυτά που βλέπετε, αλλά σε πολλές περιπτώσεις από αυτά που δεν βλέπετε αλλά ακούτε. Δεν είναι λίγες οι φορές όπου γονατισμένοι από φόβο σε κάποια γωνιά και χωρίς την δυνατότητα οπτικής επαφής με τον διώκτη σας, ο ήχος είναι αυτός που σας υποδεικνύει αν τα αργόσυρτα και βασανιστικά βήματα πλησιάζουν ή απομακρύνονται από εσάς. Οι μηχανισμοί του παιχνιδιού που αφορούν την αξιοποίηση του περιβάλλοντος σαν ασπίδα προστασίας, λειτουργούν άψογα και σας βάζουν στο ρόλο του θύματος. Ακόμα και όταν τα πάντα γύρω σας είναι ήσυχα, δεν είναι λίγες οι φορές όπου ανοίγετε ελαφρώς κάποια πόρτα και προβάλλετε διστακτικά το κεφάλι σας για να εξακριβώσετε αν είστε ασφαλής ώστε να συνεχίσετε με βαριά καρδιά την εξερεύνηση, γνωρίζοντας πλέον ότι δεν είστε μόνος και ότι κάτι καραδοκεί στην ίδια περιοχή με εσάς. Κάθε νέα περιοχή που επισκέπτεστε, κρύβει αρκετές πληροφορίες που όχι μόνο σας βοηθούν να ξεδιαλύνετε το μυστήριο των υποθαλάσσιων εγκαταστάσεων, αλλά σας παρέχουν και τα κατάλληλα υλικά και εφόδια για να προχωρήσετε παρακάτω και να λύσετε τους γρίφους που μπλοκάρουν την πρόοδο σας.

Ζέπελιν του βυθού.

Ζέπελιν του βυθού.

Κλειδωμένες πόρτες που απαιτούν κάποιο κωδικό, ανακατεύθυνση ενέργειας σε συγκεκριμένα σημεία των εγκαταστάσεων μέσω τερματικών και υπολογιστών, χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού στο κατάλληλο σημείο κτλ, είναι λίγοι από τους πολλούς αλλά εντελώς απλοϊκούς γρίφους του Soma. Η απλοϊκότητα ίσως ξενίσει αρκετούς σκληροπυρηνικούς των παιχνιδιών περιπέτειας, όμως βοηθάνε στην σχετικά γρήγορη εξέλιξη της δράσης και της ιστορίας έχοντας αποτέλεσμα να μην μένετε για αρκετή ώρα στο ίδιο σημείο. Μπορεί σχεδόν όλοι οι γρίφοι να είναι απλοϊκοί και προσιτοί σε όλους, υπάρχουν όμως στιγμές όπου πρέπει να πάρετε αποφάσεις και να πράξετε με τρόπο που δεν έχετε ξαναδεί σε παιχνίδι του είδους. Αρκετοί από τους γρίφους του παιχνιδιού αφορούν αποφάσεις που πρέπει να πάρετε για το ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει. Τραυματισμένοι άνθρωποι και ρομπότ που παραμένουν στην ζωή με μηχανική αλλά και οργανική υποστήριξη από άγνωστης προελεύσεως μάζες, καταναλώνουν την απαιτούμενη για εσάς ενέργεια που χρειάζεστε για να αποκτήσετε πρόσβαση στο επόμενο επίπεδο του παιχνιδιού. Για να εξοικονομήσετε την ενέργεια που χρειάζεστε, πρέπει κυριολεκτικά να αποσυνδέσετε όσους βρίσκονται υπό μηχανική υποστήριξη. Τα ουρλιαχτά, τα παρακάλια και ο επιθανάτιος ρόγχος των θυμάτων, είναι κάτι που πρέπει να βιώσετε για να καταλάβετε πόσο έντονες είναι αυτές οι στιγμές. Το χειρότερο από όλα είναι η απόλυτη, νεκρική ησυχία που ακολουθεί μετά λες και ο χρόνος σταματάει και εσείς όχι μόνο να μετανιώνετε και να γεμίζετε τύψεις και ενοχές αλλά και να αναρωτιέστε αν το κάνατε αυτό για δικό σας και μόνο όφελος ή για το κοινό καλό. Όλα τα παραπάνω είναι ένα μικρο δείγμα από τα πολλά που συναντάτε. Το Soma ξεδιπλώνει σταδιακά ένα σενάριο που προβληματίζει για την αξία της ανθρώπινης ζωής, την αυτοθυσία για το κοινό καλό και θέτει διλήμματα και ερωτήματα για την ίδια την ύπαρξη σε έναν κόσμο όπου πολλές φορές ο θάνατος δίνει ζωή.

Αν όλα τα παραπάνω σας φαίνονται υπερβολικά βαριά και μακάβρια, ο κεντρικός χαρακτήρας και όχι μόνο, είναι ικανός να σας κάνει να γελάσετε. Σε μια προσπάθεια ίσως να αναστραφεί η βαριά ατμόσφαιρα και τα συνεχή υπαρξιακά ερωτήματα του σεναρίου, το παιχνίδι μέσω διαλόγων και σχολίων προσφέρει μικρά ανάλαφρα διαλείμματα τοποθετημένα σε στρατηγικά σημεία, που όχι μόνο σας κάνουν να γελάσετε αλλά δίνουν και αρκετό βάθος στους χαρακτήρες καλύπτοντας όλες της πτυχές του ανθρώπινου ψυχισμού. Μην φανταστείτε ότι στιγμές σαν αυτές σας βγάζουν εκτός κλίματος, το αντίθετο γίνεται καθώς η σκηνοθεσία της δράσης και εξέλιξης του σεναρίου υποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι τοποθετημένο τυχαία στον κόσμο του Soma.

Έναν κόσμο που οι λέξεις δύσκολα μπορούν να περιγράψουν. Από το ηλιόλουστο αστικό περιβάλλον του Tορόντο, βρίσκεστε σε έναν κόσμο αρκετά αρρωστημένο που βρίθει από λεπτομέρειες. Τα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας είναι αρκετά έντονα με πολλά τερματικά, κονσόλες, υπολογιστές και ρομπότ να υπάρχουν διάσπαρτα γύρω σας. Όχι μόνο η φθορά του χρόνου και η εγκατάλειψη αλλά και οργανικές μάζες που με το πέρασμα του χρόνου καταλαμβάνουν τις υποθαλάσσιες εγκαταστάσεις, συνθέτουν ένα αρρωστημένο σκηνικό. Η άριστη επιλογή χρωματικής παλέτας, η σωστή τοποθέτηση και κατανομή του φωτισμού στα τεράστια επίπεδα και η συνοχή στον σχεδιασμό του κόσμου, κάνουν το Soma ένα από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά παιχνίδια τρόμου που υπάρχουν αυτή την στιγμή. Το εξωτερικό περιβάλλον ή καλύτερα ο υποθαλάσσιος κόσμος είναι ένα εντυπωσιακό τεχνικό επίτευγμα. Τα θολά και σκοτεινά νερά του πυθμένα, τα σωματίδια που επιπλέουν γύρω σας, τα κοπάδια ψαριών που σας κόβουν την ανάσα όταν ξεπροβάλλουν πίσω από βράχους και άλλα πολλά συνθέτουν ίσως την πιο βαριά και αποπνικτική ατμόσφαιρα σε παιχνίδι. Η μόνη παραφωνία είναι τα κακοφτιαγμένα τρισδιάστατα μοντέλα των ανθρώπινων χαρακτήρων σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.

Περιβάλλοντα πλούσια σε λεπτομέρειες.

Περιβάλλοντα πλούσια σε λεπτομέρειες.

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε καμία άξια αν ο ήχος δεν ήταν ανάλογης ποιότητας. Η δουλειά που έχει γίνει ξεπερνά κάθε προσδοκία, εντυπωσιάζει και είναι σίγουρα το στοιχείο εκείνο που κλέβει την παράσταση. Κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και παίξτε το Soma με την ένταση σε τέτοιο βαθμό που σας επιτρέπει να ακούτε και τον παραμικρό ήχο του περιβάλλοντος, καθώς η δουλειά που έχει γίνει είναι εκπληκτική. Εντός και εκτός εγκαταστάσεων, η ποικιλία ήχων με την οποία βομβαρδίζεστε διαρκώς όχι μόνο δίνει ζωντάνια στο παιχνίδι αλλά είναι και μέρος του gameplay. Η κατεύθυνση, η απόσταση αλλά και η προειδοποίηση ότι κάτι κρύβεται στον ίδιο χώρο με εσάς, προσδιορίζεται από την άριστη ηχητική επένδυση του Soma. Απομακρυσμένα ουρλιαχτά, χτυπήματα μετάλλων, πολύ καλές ερμηνείες και οι έντονες στιγμές όπου βρίσκεστε κυνηγημένοι σε συνδυασμό με την μουσική και τα ηχητικά εφέ, θα σας στοιχειώvουν για καιρό.

Το Soma μπορεί να μην επαναπροσδιορίζει το είδος των παιχνιδιών τρόμου όπως έκανε το Amnesia, εντυπωσιάζει όμως σχεδόν σε όλους τους τομείς. Καλογραμμένο σενάριο με βάθος που δεν έχουμε ξαναδεί σε παιχνίδι του είδους, άριστο οπτικοακουστικό αποτέλεσμα και μια βαριά, αποπνικτική ατμόσφαιρα για γερά νεύρα ικανοποιεί ακόμα και τους πιο απαιτητικούς. Αν σας αρέσουν τα παιχνίδια τρόμου, με προσεγμένη ιστορία κιόλας, το Soma θα σας τρελάνει.

  • Καλογραμμένο σενάριο με βάθος
  • Άριστο οπτικοακουστικό αποτέλεσμα
  • Εκπληκτική ατμόσφαιρα
  • Προκαλεί πληθώρα συναισθημάτων
  • Άριστη σκηνοθεσία και κατανομή δράσης και εξέλιξης σεναρίου
  • Εύκολοι γρίφοι που βοηθάνε στην ροή της ιστορίας
  • Οι εύκολοι γρίφοι ίσως απογοητεύσουν αρκετούς
  • Τα μοντέλα των ανθρώπινων χαρακτήρων ήθελαν δουλειά
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, PC (review)
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Frictional Games
ΕΚΔΟΣΗ:Frictional Games
ΔΙΑΘΕΣΗ:Ψηφιακό
ΕΙΔΟΣ:Τρόμος
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://somagame.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:22/9/2015
PEGI:16
  • gogos

    Ωραίο review. Ευχάριστη έκληξη το SOMA για φέτος. Εχω μερικά παραπονάκια σχετικά με το κομμάτι του τρόμου, μιας και το κρυφτούλι με τους εχθρούς δεν είναι τόσο καλά υλοποιημένο όσο σε άλλα παιχνίδια του είδους όπως το Amnesia Dark Descent η το Outlast, αλλά κατα τα άλλα ως σύνολο το game είναι εξαιρετικό. Ειδικά στο κομμάτι του σεναρίου η δουλεια που έχει γίνει είναι αξιοθαύμαστη. Ελάχιστα παιχνίδια τολμάνε να καταπιαστούνε με παρόμοιες θεματολογίες και να εγείρουν τέτοια ερωτήματα, όπως το ποια θα μπορούσε την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους στον χρόνο.

    • Φωτης

      Αυτο που λέει ο gogos για τους εχθρούς που εχω δει εχει δικιο..Το AI δεν ειναι τόσο καλο..Το game ομως γενικα ειναι γαματο!!!Θελω να πω κατι χωρις παρεξήγηση..Review για Forza 6 θα εχουμε;;;;Τουλαχιστον ελπίζω για το halo 5 να δούμε!!!!

      • http://game20.gr Terminator

        Θα γίνουν

        • Φωτης

          Ok!!!Το λεω γιατι το Forza 6 εχει βγει ενα μήνα Τωρα κ το Soma πρόσφατα!!!

  • Θανος

    Ωραιο review πετρο.Εγω το παιχνιδι προσωπικα το λατρεψα ,ειδικα σεναριακα με αφησε αφωνο στο τελος αλλα ειχε αρκετα θεματα στο gameplay.Μεχρι να παρει μπρος το σεναριο και να κανει carry το game οι βαρετες συναντησεις με τους εχθρους για μενα πολλες φορες με αφησαν να ξεφυσαω.Λιγα πραγματα ισως ηθελαν περισσοτερο προσοχη,οπως ο χαρακτηρας που γινεται Introduction στο τελος,και λιγα πραγματα δεν χρειαζοντουσαν καθολου οπως οι γριφοι και ακομα και οι εχθροι.Μην ξεκινησει κανενας το Game περιμενοντας να τρομαξει ,ειδικα αν εχετε παιξει πολλα horror δεν προκειται περα απο τη creepy ατομασφαιρα να πεταχτειτε οπως στο dark decent.Εκει που ομως το παιχνιδι ειναι δυνατο ειναι η ιστορια,ειναι πραγματικα ενα sci-fi masterpiece για μενα.

    -----Spoiler alert-----
    Συμφωνει κανενας πως αν οι 2 σκηνες στο τελος πηγαιναν αναποδα θα ειχε μεγαλυτερο βαρος?
    Δηλαδη να βλεπαμε πρωτα το αντιγραφο του simon Που μπηκε στο ark,και μετα να βλεπαμε τον "original" που ειχε ξεμεινει πισω.Πανω που ουρλιαζε απο απογνωση να κανει ενα zoom out στο σκοταδι του βυθου,δεν ξερω πιστευω θα ηταν πιο στεναχωρο και στο κλιμα του παιχνιδιου.

  • Schoumi

    Petross τι ακριβώς εννοείς όταν λες ότι οι άνθρωποι ήθελαν λίγο παραπάνω δουλειά; Δεν έχουν αρκετό origin; Έχουν λιγότερα πολύγωνα σε σχέση με το περιβάλλον; Είναι χαμηλής ανάλυσης;

    Σε όσα walkthrough videos παρακολούθησα, δεν παρατήρησα κάτι άσχημο πέρα απ' τους απλούς γρίφους...

    • http://game20.gr/ Petross

      Schoumi αναφέρομαι στα σχεδόν ανύπαρκτα animation έκφρασεις συναισθημάτων. Τα animation των ανθρώπων είναι εντελώς μηχανικά ειδικά τα ανέκφραστα μάτια και χείλια που απλός ανοιγοκλείνουν. Σχεδόν όλα τα μοντέλα ειδικά τα χέρια τους μοιάζουν δυσανάλογα σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Είτε μιλάς με κάποιον άνθρωπο είτε των βλέπεις να πεθαίνει, τα animation και στις δυο περιπτώσεις είναι τα ίδια. Δεν είναι ότι χειρότερο έχουμε δει αλλά σε σχέση με την λεπτομέρεια που έχει δοθεί στον σχεδιασμό του κόσμου, ο αδύναμος κρίκος είναι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες.

  • Bill B.

    Το παιχνίδι είναι κορυφαίο, ειδικά σε θέμα ιστορίας και ατμόσφαιρας, τα δίνει όλα. Και εδώ που τα λέμε, η ιστορία ήταν περισσότερο τρομακτική, παρά τα τέρατα/ρομπότ. Καθόλου φόβος και τρόμος, και ούτε απαιτούσε μεγάλη προσπάθεια για να τους αποφύγεις. Ήταν ποιο πολύ ενοχλητικοί, και ενώ ήθελα να εξερευνήσω τους απίστευτους χώρους, δεν με άφηναν και ήταν σπαστικό.

    Κατά τα άλλα, μου έκανε εντύπωση το πως κατάφεραν να σε κάνουν να νομίζεις ότι είσαι όντως στον βυθό, και το να υπάρχει γύρω σου αυτή η κλεισούρα, του να μην έχεις να πας πουθενά. Πραγματικά σε κάποιες φάσεις, ειδικά εκεί που είμασταν στην άβυσσο στο τέλος του παιχνιδιού, όπου έπρεπε να μένεις στα φώτα για να μην σου επιτίθενται, και δεν έβλεπες μπροστά σου, ο πανικός ήταν απίστευτα ρεαλιστικός.

    Από γραφικά πολύ άρτιο. Στην αρχή πριν τα updates ήταν λίγο ασταθές, είχε κάποια κολλήματα και δεν κυλούσε ομαλά, αλλά μετά ψιλό έφτιαξε. Τώρα συνέχεια δεν προβλέπεται γιατί δεν υπάρχει να το πιάσεις από κάπου για να κάνεις sequel, όποτε ελπίζω γρήγορα να μας παρουσιάσουν το καινούργιο τους παιχνίδι, γιατί αξίζουν οι τύποι με χίλια.

    Τσιμπήστε άφοβα...

  • ordinary man

    έιναι έτσι όπως τα λες. Το αγόρασα τον προηγούμενο μήνα 6-7 € και αποδείκτηκε από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει στο ps4. Συμφωνώ απόλυτα με το review πράγματι, καθηλωτικό παιχνίδι και ότι πρέπει σε διάρκεια. Απολαυστικοί διάλογοι που σε βάζουν να αναρωτηθείς και να σκεφτεις το σενάριο στο οποίο διαδραματίζεται το παιχνίδι, ψάξιμο και γρίφοι όπως πρέπει για να μην κουραστείς από το ψάξιμο. Τρομακτικό επίσης όσο πρέπει για να αισθανθείς τον πανικό όχι όμως να αηδιάσεις από κάτι φρικιαστικό. Ακουστικά και σβηστά τα φώτα είναι ο ιδανικός σχεδιασμός. Το έπαιξα στο καπάκι μετά τα amnesia 1 και 2.