alt text

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι τα παιχνίδια Souls δημιούργησαν την δική τους “σχολή” και επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το gaming. Δεν είναι λίγοι οι δημιουργοί που εμπνεύστηκαν από την αριστουργηματική τριλογία της From Software και παρουσίασαν την δική τους εκδοχή του είδους, είτε με διαφορετικό κόσμο, είτε με διαφορετικούς μηχανισμούς μάχης, είτε ακόμα με 2D gameplay, έχοντας άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε αποτυχία. Το Sinner: Sacrifice for Redemption χρωστάει κι αυτό την υπάρξή του στα Souls, αφού το ύφος του είναι απολύτως παρόμοιο. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί κλώνος τους, αφενός γιατί στηρίζεται σε αντίθετους μηχανισμούς και αφετέρου γιατί αποτελείται αποκλειστικά από boss battles. Το μόνο αντίστοιχο παιχνίδι που μου έρχεται στο μυαλό είναι το αξιόλογο boss battler Furi.

Η ιστορία του Sinner είναι αφαιρετική, στα χνάρια των Souls, αφού ελέγχετε ένα αγόρι που είναι εγκλωβισμένο σε ένα σκοτεινό fantasy κόσμο, δίχως να θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή του. Μπροστά του βρίσκει επτά βωμούς που αντιστοιχούν στις επτά θανάσιμες αμαρτίες. Κάθε βωμός κρύβει ένα boss που έχει πίσω του μια ιστορία που αντικατοπτρίζει κάποια από αυτές αμαρτίες. Ο ήρωας, θέλοντας να απεγκλωβιστεί από τον κόσμο, έχει στόχο να σκοτώσει τα boss και να εξαγνιστεί από τις αμαρτίες που τον βαραίνουν. Σίγουρα δεν πρόκειται για μία ιστορία με εξέλιξη καθώς προχωράτε το παιχνίδι, αφού το μόνο που σας συνδέει με την ιστορία είναι σύντομα cutscenes σε μορφές στατικών εικόνων πριν από κάθε αναμέτρηση με boss. Παρόλα αυτά καταφέρνει να σας απορροφήσει στο όλο concept του παιχνιδιού και να μην νιώθετε ότι απλά διεκπεραιώνετε boss battles για να φτάσετε στο τέλος.

Ο βασικός μηχανισμός του Sinner είναι το level down που προκύπτει καθώς προχωράτε από την μία μάχη στην άλλη. Συγκεκριμένα, στο ξεκίνημα του παιχνιδιού είστε εφοδιασμένος με δύο όπλα, πανοπλία, 20 ακόντια, επτά βόμβες φωτιάς και δύο buff φωτιάς. Δεν υπάρχουν level για να εξελίξετε τον χαρακτήρα ή τα όπλα του. Αυτό που συμβαίνει μπαίνοντας στον κάθε βωμό για να αντιμετωπίσετε κάποιο boss, είναι ότι χάνετε σταδιακά κάποιες από τις δυνάμεις σας. Για παράδειγμα, για να αντιμετωπίσετε κάποιο boss πρέπει να χάσετε έναν μεγάλο αριθμό από ακόντια και βόμβες φωτιάς, σε κάποιο άλλο boss μειώνεται δραματικά η ισχύ της επίθεσής σας, σε άλλο boss χάνετε το ένα πέμπτο της ενέργειας και της αντοχής σας κτλ. Νικώντας το boss, αυτά που χάσατε χάνονται για πάντα, οπότε στα επόμενα boss παραμένετε χωρίς τις δυνάμεις που απωλέσατε στα προηγούμενα.

Όταν έχετε απωλέσει τις δυνάμεις σας, ακόμη και οι πιο βατοί εχθροί φαντάζουν "βουνό".

Όταν έχετε απωλέσει τις δυνάμεις σας, ακόμη και οι πιο βατοί εχθροί φαντάζουν "βουνό".

Αυτός ο μηχανισμός φέρνει δύο πολύ θετικά στοιχεία στο gameplay του παιχνιδιού. Πρώτο και πιο σημαντικό είναι ότι αλλάζει εντελώς το σκεπτικό που υπάρχει σε όλα τα παιχνίδια τύπου Souls, όπου το παιχνίδι σας μαθαίνει σταδιακά πώς να αντιμετωπίζετε τους εχθρούς εξελίσσοντας ταυτόχρονα περισσότερο τον χαρακτήρα σας. Στο Sinner όλα γυρνάνε τούμπα, αφού καλείστε να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε τακτικές που ενδεχομένως σας βοήθησαν στα πρώτα boss, αφού πιθανότατα δεν είναι λειτουργικές με την σταδιακή εξασθένιση των δυνάμεών σας. Η όλη ιδέα λειτουργεί εξαιρετικά και καλείστε συνεχώς να αλλάζετε τρόπο παιχνιδιού από το ένα boss στο άλλο, γεγονός που προσδίδει ποικιλία στο gameplay.

To δεύτερο θετικό στοιχείο είναι οι στρατηγικές αποφάσεις που καλείστε να πάρετε, ώστε να αντιμετωπίσετε τα boss με τη σωστή σειρά με βάση τον τρόπο παιχνιδιού σας, αλλά και έχοντας στο νου σας τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί το καθένα. Για παράδειγμα, υπάρχουν boss που αντιμετωπίζονται πολύ πιο εύκολα με ακόντια, οπότε είναι λάθος να μειώσετε τα ακόντιά σας πριν τα αντιμετωπίσετε. Από την άλλη, όμως, υπάρχει και διαφορά στην δυσκολία των boss, οπότε μία ακόμη ενδεχομένη στρατηγική είναι να βγάλετε τα πιο δύσκολα στην αρχή και τα πιο βατά στο τέλος, αλλά και σε αυτό πρέπει να πάρετε γενναίες αποφάσεις. Και αυτό γιατί τα δύσκολα boss σας αναγκάζουν να αφήσετε σημαντικές δυνάμεις, οπότε είναι έγκλημα πχ να μειώσετε την ισχύ των χτυπημάτων σας από την αρχή, μόνο και μόνο για να βγάλετε ένα δύσκολο boss όσο είστε ακέραιος. Σε περίπτωση που μετανιώσετε για την απώλεια κάποιας δύναμής σας, μπορείτε να την πάρετε πίσω, αλλά το αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής είναι να αναστήσετε το boss που νικήσατε προηγουμένως, οπότε πρέπει να το πολεμήσετε ξανά για να βγάλετε το παιχνίδι.

Ο σχεδιασμός των εχθρών είναι εξαιρετικός.

Ο σχεδιασμός των εχθρών είναι εξαιρετικός.

Το ζουμί στο Sinner είναι τα boss fights, οπότε το ίδιο το gameplay είναι που καθορίζει και την ποιότητα του παιχνιδιού. Κάθε ένα από τα boss είναι εξαιρετικά σχεδιασμένο, με ποικίλες κινήσεις τις οποίες μπορείτε να “διαβάσετε” μεν, αλλά όχι να προβλέψετε κάθε φορά. Αυτό έχει αποτέλεσμα να ανεβαίνει η αδρεναλίνη σας και να χάνετε αρκετές φορές γιατί και οι εχθροί σας θέλουν περισσότερα χτυπήματα για να πέσουν σε σχέση με ότι συμβαίνει στα παιχνίδια τύπου Souls. Ταυτόχρονα όμως δεν νιώθετε ότι το παιχνίδι σας αδικεί, αφού δεν βλέπετε επιθέσεις που δεν είχατε δει προηγουμένως ή στιγμές όπου δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα από αλλεπάλληλα χτυπήματα των εχθρών. Η ικανοποίηση που προκαλεί η εξολόθρευση του εκάστοτε boss είναι μεγάλη, θυμίζοντας την αντίστοιχη ικανοποίηση που νιώθετε στα παιχνίδια τύπου Souls, πράγμα άκρως θετικό για ένα indie παιχνίδι όπως αυτό.

Στον αντίποδα, υπάρχουν κάποια αρνητικά που αμαυρώνουν λίγο την καλή εικόνα του τίτλου. Πρώτα απ’ όλα υπάρχουν κάποια ψεγάδια στην συμπεριφορά της κάμερας, όχι σε σημείο να σας δυσκολεύει στο gameplay, αλλά μειώνει την απόλαυση σε κάποιες στιγμές. Η λύση να κεντράρετε την κάμερα πάνω στο boss είναι χρήσιμη στις περισσότερες μάχες, αλλά υπάρχουν δύο τρεις μάχες σε πιο ανοιχτή αρένα όπου η κάμερα δεν δουλεύει όπως πρέπει. Ένα ακόμη αρνητικό που μπορεί να αναφερθεί είναι οι όχι και πολύ εμπνευσμένα σχεδιασμένες αρένες όπου διαδραματίζονται οι μάχες, με μοναδική εξαίρεση δύο αρένες που όντως ξεχωρίζουν και δένουν απόλυτα με τα εξαιρετικά boss. Οι αδιάφορες αρένες σε ένα παιχνίδι με πλούσιο περιεχόμενο ενδεχομένως να ήταν πταίσμα, αλλά σε ένα παιχνίδι σαν αυτό όπου όλος ο κόσμος είναι αυτές οι αρένες είναι σημαντικό μειονέκτημα. Τέλος, προσωπικά βρίσκω το όγδοο boss του παιχνιδιού, που ξεκλειδώνεται αφού νικήσετε τα άλλα επτά, το λιγότερο εντυπωσιακό από όλα, τόσο σε σχεδιασμό, όσο και σε κινησιολογία. Περίμενα κάτι πιο επικό για κλείσιμο της ιστορίας.

Μην κάνετε το λάθος και τον αφήσετε για το τέλος.

Μην κάνετε το λάθος και τον αφήσετε για το τέλος.

Στον οπτικό τομέα το Sinner χρησιμοποιεί την Unreal Engine 4, η οποία αποδίδει τις γνωστές γυαλάδες στα περιβάλλοντα, αλλά αποδεικνύεται λειτουργική στις επιδόσεις της, αφού σπάνια παρατηρείτε κάποιο frame drop στις μάχες. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει ο εξαιρετικός σχεδιασμός των boss, ο οποίος είναι σαφώς εμπνευσμένος από τα παιχνίδια Souls, αλλά καταφέρνει εν τέλει να ξεχωρίζει. Σχετικοί με το ύφος του παιχνιδιού είναι και οι ως επί το πλείστων ambient ήχοι που ακούγονται στο κεντρικό hub, αλλά και οι πιο δυναμικές μουσικές που συνοδεύουν τις μάχες.

Το Sinner: Sacrifice for Redemption είναι μία τίμια indie προσπάθεια. Τολμάει να φέρει τούμπα γνώριμους μηχανισμούς των παιχνιδιών Souls, παραδίδοντας μία φρέσκια -αν και περιορισμένης έκτασης- εμπειρία, η οποία αξίζει το χρήμα και το χρόνο που θα επενδύσετε για να τη βγάλετε εις πέρας.

  • Ο μηχανισμός level down που ανατρέπει ότι είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα
  • Ψήγματα στρατηγικής για την κατάλληλη σειρά αντιμετώπισης των boss
  • Απαιτητικές μάχες που ανεβάζουν την αδρεναλίνη, χωρίς άδικους θανάτους
  • Καλοσχεδιασμένοι εχθροί με ενδιαφέρουσα κινησιολογία
  • Αδιάφορες εικαστικά οι περισσότερες αρένες
  • Η κάμερα σε πιο ανοιχτές αρένες χωλαίνει
  • Λίγο περιεχόμενο
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, Xbox One, Switch, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Dark Star Game Studios
ΕΚΔΟΣΗ:Another Indie
ΕΙΔΟΣ:Boss battler
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://anotherindie.com/sinner/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:18/10/2018