Tales of Monkey Island: Lair of the Leviathan Review
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009 | Συντάκτης: Adventure Advocate
Μετά από ένα καλό πρώτο επεισόδιο, αλλά και ένα μέτριο δεύτερο, η σειρά ‘Tales of Monkey Island’ φτάνει στην τρίτη υλοποίηση της με υπότιτλο ‘Lair of the Leviathan’. Όπως καταλάβατε και από τον τίτλο, το επεισόδιο αυτό διαδραματίζεται στο μεγαλύτερο μέρος του στο ‘εσωτερικό’ μιας τεράστιας θαλάσσιας αγελάδας, που σας καταβρόχθισε στο φινάλε του προηγούμενου. Συντροφιά σας αυτή τη φορά η σαγηνευτική κυνηγός επικυρηγμένων Morgan LeFlay, οποία όπως θα θυμάστε σας καταδιώκει για λογαριασμό του Γάλλου γιατρού Marquis de Singe, ο οποίος με την σειρά του θέλει να μελετήσει το χέρι σας που είναι μολυσμένο με την κατάρα.
Σκοπός σας λοιπόν είναι πρώτα να αποδράσετε από την κοιλιά του manatee και έπειτα να εντοπίσετε το μυθικό La Esponja Grande, το οποίο όπως ξέρουμε θα σας βοηθήσει να θέσετε τέλος στην κατάρα. Προς μεγάλη σας έκπληξη όμως, η κοιλιά του manatee…κατοικείται! Μέσα σε αυτήν θα βρείτε τον περιβόητο πρώην αγαπητικό της Voodoo Lady, Coronado de Cava, μαζί με το παρδαλό πλήρωμα του. Στόχος σας είναι αρχικά να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του πάλαι ποτέ πληρώματος του Coronado, ώστε να καταφέρετε να το σκάσετε από το manatee, ενώ στην συνέχεια σας περιμένει το δύσκολο έργο της εύρεσης του La Esponja Grande, με τον οποίο βέβαια θα καταφέρετε επιτέλους να ελέγξετε και να περιορίσετε την κατάρα.
O Guybrush με την -για λίγο- επίσημη αγαπημένη του.
Είναι γεγονός ότι το σενάριο του τρίτου επεισοδίου είναι μέχρι τώρα το καλύτερο της σειράς, πράγμα που οφείλεται κατά πάσα πιθανότητα στην αλλαγή σεναριογράφου (Sean Vanaman), ενώ επιτέλους ξεφεύγουμε και από την μανιέρα των γεωγραφικών περιορισμών των δύο πρώτων επεισοδίων (νησί με ζούγκλα) και κινούμαστε σε πιο πρωτότυπα περιβάλλοντα, όπως η κοιλιά του manatee! Πρωταγωνιστές του επεισοδίου, πέρα φυσικά από τον Guybrush, είναι και η γλυκύτατη Morgan, τα συναισθήματα της οποίας για τον ήρωα μας φαίνεται πως δεν είναι και τόσο ‘αθώα’ – ειδικότερα από ένα σημείο και μετά είναι εμφανές ότι είναι τσιμπημένη με τον Guybrush. Δεν θέλω να σας χαλάσω την ιστορία αλλά νομίζω ότι ίσως προσωρινά τα ζευγάρια θα αλλάξουν με ότι αυτό συνεπάγεται.
Πέρα από την Morgan και τον πιστό βοηθό σας λοιπόν, υπάρχει φυσικά ο Coronado de Cava και το τετραμελές πλήρωμα του, τα μέλη του οποίου ‘παριστάνουν’ τους νεκρούς, εφόσον περνάνε μια χαρά στην κοιλιά του θηρίου και δεν θέλουν να φύγουν από εκεί. Το πλήρωμα αποτελείται από τρεις χαρακτήρες (ή μάλλον τέσσερις) οι οποίοι δεν μπορώ να πω και ότι με ξετρέλαναν, καθώς είναι τόσο εμφανές πως προσπαθούν να σατιρίσουν τις αμερικάνικες κολεγιακές αδελφότητες και από ένα σημείο και μετά πραγματικά κουράστηκα με την επανάληψη των ίδιων αστείων και καταστάσεων. Τέλος, σημειώστε πως η Elaine και ο LeChuck δεν εμφανίζονται σχεδόν καθόλου σε αυτό το επεισόδιο ενώ και εδώ έχουμε την επιστροφή ενός παλιού γνώριμου από το CMI και το EMI. Δεν σας λέω ποιος είναι αλλά και δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο να μαντέψετε.
Inside the belly of the beast!
Η μεγαλύτερη μου όμως – ευχάριστη – έκπληξη στο ‘LotL’ ήταν η πολύ πλούσια δράση, η δομή και οι γρίφοι του. Πιστέψτε με, σίγουρα δεν περίμενα τόσο μεγάλο ποιοτικό άλμα, σε σημείο να σου δίνεται εντύπωση πως το προηγούμενο -και μετριότατο- επεισόδιο το σχεδίασε άλλος άνθρωπος! Έτσι το παιχνίδι έχει συνεχείς και απανωτές προκλήσεις για τον παίκτη, κάθε μία από τις οποίες είναι απολαυστικά λογική και ικανοποιητική να την επιλύεις. Επίσης, περιλαμβάνονται και δύο πολύ έξυπνες ιδέες στον σχεδιασμό της δράσης, όπως ο τρόπος που ανακαλείς στοιχεία για την Morgan προκειμένου να αποδείξεις κάτι στον Coronado, ενώ αγαπημένο μου σημείο είναί αυτό που ‘κυριεύεις’ κάποιον χαρακτήρα και παίζεις μέσω αυτού! Πραγματικά καταπληκτική σύλληψη αλλά και υλοποίηση.
Η δομή του παιχνιδιού έχει και πάλι κοινά σημεία με σχεδόν όλα τα άλλα παιχνίδια της TellTale. Αυτό σημαίνει πως την εκάστοτε δεδομένη στιγμή θα πρέπει να φέρετε εις πέρας κάποιες ‘αποστολές’, οι οποίες συνήθως έχουν να κάνουν με το να βρείτε τα ‘σωστά’ αντικείμενα ή τον ‘σωστό’ τρόπο για να τα καταφέρετε. Έτσι για παράδειγμα, στην αρχή σχεδόν του παιχνιδιού πρέπει να πείσουμε το κάθε μέλος του πληρώματος του Coronado ξεχωριστά προκειμένου να μας δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης για να μπούμε στην ομάδα τους. Ανάλογη είναι και η συνέχεια του παιχνιδιού, όπου κάθε φορά έχουμε έναν συγκεκριμένο στόχο να επιτύχουμε. Πάντως είναι τόσο μεγάλη η ποικιλία σε καταστάσεις που καλείστε να αντιμετωπίσετε, αλλά και σε γρίφους που έχετε να λύσετε, που σε κανένα σημείο δεν θα βαρεθείτε.
Έχοντας φτάσει πια κοντά στον μυθικό θησαυρό.
Ενοχλήθηκα λίγο σε κάποιο σημείο όπου ο Guybrush, για ακόμα μία φορά, βρίσκεται στο βάθος του ωκεανού έχοντας να κάνει κάποια πράγματα για να συνεχιστεί η δράση. Είναι γνωστό σχεδόν σε όλους μας ότι ο ήρωάς μας μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του κάτω από το νερό για δέκα λεπτά,. Σε όσα προγενέστερα παιχνίδια της σειράς είχαμε μία ανάλογη κατάσταση, αν αφήναμε τον Guybrush στο νερό για παραπάνω χρονικό διάστημα, είχαμε ένα ιδιότυπο easter egg, όπου αυτός πνιγόταν με διάφορους ευφάνταστους τρόπους. Εδώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και μάταια τον άφηνα για παραπάνω διάστημα στο νερό μπας και γίνει κάτι. Λεπτομέρειες θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, αλλά ήθελα να το είχαν προσέξει αυτό το σημείο.
O... ημίτρελος Coronado.
Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι λίγο καλύτερα από το προηγούμενο επεισόδιο, όμως αυτό δεν οφείλεται στο ότι έχουμε κάποια αλλαγή στην μηχανή γραφικών, αλλά στο ότι οι χρωματισμοί είναι ομορφότεροι και πιο απαλοί – ειδικά τον βυθό του ωκεανού είναι πολύ όμορφο να τον βλέπεις, τα χρώματα του είναι πραγματικά εξαιρετικά. Σε ότι αφορά τις ομιλίες των χαρακτήρων, αυτή την φορά δεν έχω κάποιο παράπονο – είναι όλες τους πολύ καλές – αν και μάλλον αυτό οφείλεται στην απουσία της Elaine και της ενοχλητικής φωνής της. Όπως καταλαβαίνετε πάντως, ο τεχνικός τομέας των ToMI είναι ενιαίος και δεν υπάρχει σχεδόν καμία διαφοροποίηση από επεισόδιο σε επεισόδιο, αφού ουσιαστικά μιλάμε για ένα παιχνίδι που έχει χωριστεί σε πέντε ξεχωριστά μέρη.
To manatte, μέσα στο οποίο διαδραματίζεται ένα μεγάλο μέρος της δράσης.
Εν κατακλείδι, είναι ξεκάθαρο πως το ‘Lair of the Leviathan’ είναι με διαφορά το καλύτερο επεισόδιο της σειράς μέχρι στιγμής, κάτι που αποτέλεσε μία πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα. Δεν ήθελα με κανένα τρόπο να επαναληφθεί η μετριότητα του δευτέρου επεισοδίου και είμαι χαρούμενος που η σειρά επιτέλους φαίνεται να παίρνει τα πάνω της. Ραντεβού λοιπόν στο επόμενο επεισόδιο, το οποίο έχει τον αινιγματικό -όσο και αβανταδόρικο- τίτλο ‘The Trial and Execution of Guybrush Threepwood’.
+ Χορταστική σε μέγεθος και ποικιλία δράση
+ Όμορφοι σε σύλληψη – αλλά και υλοποίηση – γρίφοι
+ Λειτουργική σκηνοθεσία και τρόπος εξέλιξης της ιστορίας
+ Πολύ αξιόλογος ο χαρακτήρας της Morgan- Δεν παύει να είναι επεισόδιο – με ότι αυτό συνεπάγεται
- Κάποια χαζά αστεία και στερεότυπαΒαθμολογία: 8.0
Σταύρος Βαπορίδης
Πλατφόρμα: PC (Wii)
Έκδοση: Telltale
Ανάπτυξη: Telltale
Διάθεση: Telltale, WiiWare
Είδος: Adventure
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: http://www.telltalegames.com/monkeyisland
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: Οκτώβριος
PEGI: 12
Δείτε επίσης:
Μου τη σπάει λίγο αυτό με τα επεισόδιο,θα προτιμούσα να το δώ σε ένα game,κατα τα άλλα .. Scum for ever !