Code Of Honor 3: Desperate Measures Review

Υπάρχουν στιγμές που κυκλοφορούν κάτι low-budget παιχνίδια με εξαιρετικές προοπτικές, που σε αφήνουν κυριολεκτικά… λαλάκα. Ένα από αυτά ήταν το Crash Time 2: Alarm For Cobra 11. Και άλλο ένα τέτοιο είναι το νέο FPS της City Interactive, το Code Of Honor 3: Desperate Measures.

Όπως φαίνεται κι από τον τίτλο, το Desperate Measures είναι το τρίτο μέρος της σειράς Code Of Honor και είμαι βέβαιος ότι κανένας σας δεν έχει παίξει τα προηγούμενα μέρη (εδώ μερικοί δεν θα παίξετε κι αυτό, τί λέμε τώρα). Το σενάριο είναι τυπικό, ρηχό και δεν διαθέτει κάποια τρελή ανατροπή. Ή μάλλον διαθέτει. Το τέλος του. “Δεν γίνεται” λέω, “πλάκα μου κάνουν τα παλικάρια.” Δυστυχώς όμως, το παιχνίδι τελειώνει πιο απότομα κι από το πρώτο μέρος της ταινίας Lord Of The Rings. Grand fail…

Το Desperate Measures χρησιμοποιεί την Jupiter EX, μηχανή γραφικών του πρώτου F.E.A.R. Ομολογώ ότι απογοητεύτηκα από τους πολυγωνικούς χαρακτήρες των κοντινών πλάνων και τα τραγικά εξωτερικά περιβάλλοντα. Αυτά άλλωστε ήταν τα κυριότερα προβλήματα της συγκεκριμένης μηχανής και περίμενα να είχαν διορθωθεί, έστω και λίγο, τα πράγματα. Το κράξιμο βέβαια δεν θα το γλίτωνε ο τίτλος αν δεν υπήρχαν όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες που είναι πραγματικά αστείο να τις βλέπουμε σε παλιότερες game engines.

Καταρχήν ο φωτισμός είναι εξαιρετικός. Σκιές δημιουργούνται από όλες τις πηγές φωτός, ακόμα κι όταν πυροβολάτε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Οι σπίθες αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον και πολλές υφές είναι υψηλής ανάλυσης. Η φυσική, τα collisions κι ο βαθμός καταστρεψιμότητας κυμαίνονται σε πολύ καλά επίπεδα. Κολώνες σπάνε, κουτιά αναποδογυρίζουν, καρέκλες εκτοξεύονται, τζάμια σπάνε. Όταν ρίχνετε χειροβομβίδες, δημιουργείται ένας μικρός πανικός στις πίστες. Και οι σκόνες. Αυτές οι υπέροχες, πυκνές σκόνες που είχαμε λατρέψει στο πρώτο FEAR, επιστρέφουν. Αφήστε δε ότι αν σκύψετε, θα δείτε τα πόδια του χαρακτήρα σας. Πραγματικά, τόσο δύσκολο είναι οι υπόλοιπες game engines να προσφέρουν αυτό που από το 2007 (καλά υπάρχουν και άλλες, πιο παλιές, που το διέθεταν αυτό το χαρακτηριστικό, όπως το Trespasser) διαθέτει η Jupiter EX; Χαλάει το immersion devs, δεν το θέλουμε απλά για την πλάκα μας.

Εν κατακλείδι, τα γραφικά του Desperate Measures δεν πρόκειται να σας απογοητέψουν. Έχουν τα αδύναμα σημεία τους αλλά εξαιτίας της Jupiter EX, θα χαρείτε ρευστό frame rate καθόλη την διάρκεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρέπει να ενεργοποιήσετε χειροκίνητα το SLI (δημιουργία SLI profile με AFR2), ενώ ο τίτλος χωλαίνει αισθητά με την ενεργοποίηση του 3D Vision.

Ο ήχος κυμαίνεται σε κατώτερα επίπεδα. Το voice acting είναι τραγικό και φανερώνει την low-budget φύση του παιχνιδιού. Τα περιβαλλοντικά εφέ είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Την κατάσταση σώζει εν μέρει το γεμάτο ένταση μεν, επαναλαμβανόμενο δε, στρατιωτικό theme που ακούγεται κατά την ανταλλαγή πυρών και ο ήχος των όπλων που είναι σχετικά καλός και… “μπασάτος”.

Όλα αυτά όμως παραβλέπονται, αφού το gameplay του Desperate Measures είναι καλό. Και δεν κάνω καθόλου πλάκα. Ερχόμενος από υπερπαραγωγές όπως το Mass Effect 2, περίμενα να απογοητευτώ. Ευτυχώς όμως, εξεπλάγην ευχάριστα. Ας ξεκινήσουμε με τα shooting mechanics και το σύστημα κάλυψης που είναι υποδειγματικά. Όσοι έχετε παίξει το FEAR, ξέρετε πάνω κάτω τί να περιμένετε. Υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά που περιμένετε να βρείτε, όπως iron sights, lean, crouch, άλματα και τρέξιμο. Το hit reaction των αντιπάλων είναι εκπληκτικό, καθώς “νιώθουν” κάθε σφαίρα που τρώνε. Τα hit boxes ποδοπατάνε τα αντίστοιχα άλλων παιχνιδιών στα οποία πρέπει να αδειάζετε ολόκληρους γεμιστήρες για να ψοφήσουν οι αντίπαλοι. Όταν κρύβεστε, υπάρχει η δυνατότητα να πυροβολάτε στα τυφλά. Καθώς πυροβολάτε, μπορείτε με το ποντίκι κουνάτε στα τυφλά το όπλο σας. Η συγκεκριμένη υλοποίηση του blind fire είναι η καλύτερη που έχω δει μέχρι στιγμής σε FPS. Απίστευτο. Το μοναδικό παράπονο που έχω είναι το μικρό “κλώτσημα” (recoil) των όπλων.

Το ΑΙ των αντιπάλων κυμαίνεται σε παρόμοια επίπεδα με το αντίστοιχο του FEAR. Οι εχθροί πηδούν τα εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους και προσπαθούν να σας περικυκλώσουν όταν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ενίοτε βρίσκουν σημεία να ‘καμπερωθούν’, περιμένοντάς σας να περάσετε από εκεί. Επίσης, δεν διαθέτουν το τραγικό auto-aim όταν βρίσκονται μακριά σας. Σε περίπτωση δε που κρυφτείτε, θα σας αναζητήσουν στο δωμάτιο που είχατε πολεμήσει μαζί τους. Όπως και στην περίπτωση του FEAR όμως, δεν είναι αψεγάδιαστοι και ορισμένες φορές θα τους δείτε απλά να κάθονται ακίνητοι πίσω από μερικά αντικείμενα. Εντούτοις, είναι “εξυπνότεροι” και αποτελούν μεγαλύτερη πρόκληση από τους αντίστοιχους άλλων FPS παιχνιδιών. Και να ξεκαθαρίσουμε ότι όταν λέμε πρόκληση εννοούμε εκείνη που δεν βασίζεται στα φτηνά tricks (auto-aim, πολλές σφαίρες για να πεθάνουν, εσείς να σκοτώνεστε με λιγότερες σφαίρες από εκείνους) των αυξημένων δυσκολιών που έχουμε δει σε άλλα παιχνίδια.

Άξιες αναφοράς είναι και οι αποστολές σας. Σε αντίθεση με τους περισσότερους low-budget τίτλους, υπάρχει ποικιλία και δεν πρόκειται σε κανένα σημείο να βαρεθείτε. Θα πρέπει να εντοπίσετε και να αφοπλίσετε βόμβες, να κινηθείτε αθόρυβα περνώντας κάτω από την μύτη των τρομοκρατών, να καταδιώξετε κάποιο συγκεκριμένο άτομο. Είναι εμφανέστατο ότι η City Interactive επηρεάστηκε από το Modern Warfare και την ποικιλία αποστολών του. Το καλό είναι ότι δένει σωστά η προσπάθειά της στο Desperate Measures και υπάρχει μια καλή ροή. Δεν φαίνεται δηλαδή εντελώς ξεκάρφωτη (σαν “gimmick” χαρακτηριστικό). Ακόμα κι οι πίστες προσφέρουν την ανάλογη ποικιλία, αφού θα επισκεφτείτε αεροδρόμια, υπόγειες εγκαταστάσεις, διάφορα σοκάκια, βίλες και γραφεία εταιριών.

Σε τελική ανάλυση, το Code Of Honor 3: Desperate Measures είναι εντυπωσιακό για τα δεδομένα των low-budget τίτλων, εξαιτίας των χαρακτηριστικών της Jupiter EX. Ομολογώ ότι το ευχαριστήθηκα, αν και θα ήθελα να διαρκούσε περισσότερο. Είναι βέβαιο ότι δεν θα απογοητευτείτε αν ασχοληθείτε μαζί του, αφού η City Interactive άφησε ανέπαφα τα ατού της Jupiter EX. Έντονες μάχες, άμεσος χειρισμός, υποδειγματικό blinding fire και lean, σωστά hit reactions και hit boxes, πάρα πολύ καλό ΑΙ και ποικιλία αποστολών. Ναι, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι στην ουσία ένα Total Conversion του FEAR. Και θα είχε απόλυτο δίκιο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα καλό παιχνίδι (και φτηνό αφού κοστίζει μόλις 20 ευρώ). Ρίξτε του μια ματιά!

+ Έντονες μάχες
+ Εκπληκτικό blinding fire
+ Διαθέτει τις λειτουργίες που θα περίμενε ένας FPS gamer όπως lean και iron sights
+ Δημιουργούνται σκιές από όλες τις πηγές φωτός, σε αντίθεση με την κατάντια αρκετών “υπερπαραγωγών”
+ Σωστά hit reactions και hit boxes
+ Πολύ καλό ΑΙ
+ Χαμηλή τιμή
+ Μικρές απαιτήσεις

- Ξεπερασμένα γραφικά και απογοητευτικά εξωτερικά περιβάλλοντα
- Τραγικό voice acting
- Σενάριο της πλάκας
- Προβλήματα με SLI και 3D Vision
- Μικρή χρονική διάρκεια και μηδενικό replayability

Βαθμολογία: 7.0

Πλατφόρμα: PC
Έκδοση: City Interactive
Ανάπτυξη: City Interactive
Διάθεση: Centric
Είδος: FPS
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: http://www.city-interactive.com/index.php?title=gamepage&m=359
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 2009
PEGI: 16+