alt text

Το Resident Evil είναι αδιαμφισβήτητα μία από τις σημαντικότερες και μακροβιότερες σειρές στο gaming, με έξι αριθμημένα βασικά παιχνίδια και διάφορα δευτερεύοντα που ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι σταδιακά η σειρά Resident Evil 7 άρχισε να χάνει τόσο σε ποιότητα όσο και σε ατμόσφαιρα, με αποκορύφωμα το Resident Evil 6 που θύμιζε περισσότερο παιχνίδι δράσης παρά survival horror. Η πολυσυζητημένη αλλαγή οπτικής στο Resident Evil 7 από τρίτο σε πρώτο πρόσωπο είναι ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά και ταυτόχρονα η τελευταία ελπίδα για να βγει η σειρά από το τέλμα. Ένα ρίσκο που στέφεται με επιτυχία καθώς αναζωογονεί σε μεγάλο βαθμό το μεγαλείο του Resident Evil και επαναφέρει την ατμόσφαιρα των πρώτων κλασικών τίτλων.

Το σενάριο του Resident Evil 7 αρχικά δεν έχει κάποια σύνδεση με τα γεγονότα των προηγούμενων Resident Evil, αλλά προς το τέλος της περιπέτειας καταλαβαίνετε ότι το παιχνίδι ανήκει στον κόσμο του Resident Evil, λαμβάνοντας χώρα λίγα χρόνια μετά τα γεγονότα του 6. Αναλαμβάνετε το ρόλο του Ethan, ο οποίος λαμβάνει ένα βίντεο από την αγνοούμενη γυναίκα του και κατευθύνεται σε ένα αγροτόσπιτο στη Λουιζιάνα με σκοπό να την εντοπίσει. Το αγροτόσπιτο ανήκει στην οικογένεια Baker, μια οικογένεια ψυχοπαθών που κρύβει πολλά θανάσιμα μυστικά που ανακαλύπτετε σταδιακά. Το σεναριακό υπόβαθρο του Resident Evil 7 μοιάζει περισσότερο με spin-off παρά με sequel, καθώς όλο το καστ των πρωταγωνιστών είναι καινούριο, ενώ και οι εχθροί είναι διαφορετικοί σε σχέση με ότι έχουμε συνηθίσει σε Resident Evil. Παραταύτα, το Resident Evil 7 σέβεται τις b-movie καταβολές των παιχνιδιών της σειράς και προσφέρει μία αξιοπρεπή ιστορία που διατηρεί το ενδιαφέρον σας μέχρι το τέλος.

Η μεγάλη αλλαγή στο Resident Evil 7 είναι η προοπτική πρώτου προσώπου και δεν περιορίζεται απλά στον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα γύρω σας, αλλά εκτείνεται και σε όλη τη φιλοσοφία του παιχνιδιού, που επιστρέφει για τα καλά στο στιλ τρόμου των παλιών προκατόχων του. Ο ρυθμός του παιχνιδιού είναι αργός, οι εχθροί περιορισμένοι, τα περιβάλλοντα άκρως κλειστοφοβικά, η ατμόσφαιρα σας “ρουφάει” και σας κάνει να νιώθετε ανασφάλεια, που είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στα survival horror. Αυτή η αίσθηση της ανασφάλειας υλοποιείται κυρίως μέσα από δύο πετυχημένους μηχανισμούς.

Οι στιγμές που σας κυνηγάει κάποιο μέλος της οικογένειας Baker είναι αγχωτικές.

Οι στιγμές που σας κυνηγάει κάποιο μέλος της οικογένειας Baker είναι αγχωτικές.

Ο πρώτος είναι το περιορισμένο οπλοστάσιο και τα λιγοστά πυρομαχικά και κουτιά πρώτων βοηθειών που έχετε τουλάχιστον στα τέσσερα πέμπτα της περιπέτειας. Σε αυτό τον τομέα έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, καθώς νιώθετε συνεχώς την ανάγκη για περισσότερα πυρομαχικά και ψάχνετε με αγωνία σε κάθε μήκος και πλάτος του σπιτιού και των γύρω περιοχών που εκτείνεται ο κόσμος του παιχνιδιού για να βρείτε κάποιες λιγοστές σφαίρες για να επιβιώσετε. Δυστυχώς στο τελευταίο δίωρο η συνταγή χαλάει, καθώς πλέον έχετε βρει όλα τα όπλα και σας προσφέρονται ικανοποιητικά πυρομαχικά για να αντιμετωπίσετε τις ορδές εχθρών που εμφανίζονται στο διάβα σας. Αυτή η αλλαγή σκηνικού προς το τέλος, από το αργό ατμοσφαιρικό τέμπο σε σκηνές ξέφρενης δράσης, “κλωτσάει” άσχημα θυμίζοντας λίγο σκηνικά από τα Resident Evil 5 και 6.

Ο δεύτερος μηχανισμός που προσδίδει αυτή την αίσθηση ανασφάλειας σε κάθε σας βήμα και κάνει απολαυστική την εμπειρία, είναι η ύπαρξη των μελών της παρανοϊκής οικογένειας Baker μέσα στο σπίτι, οι οποίοι σαν άλλος Nemesis πετάγονται τυχαία σε σημεία του σπιτιού και σας καταδιώκουν. Αυτό, πέρα από φόρο τιμής στο Resident Evil 3, είναι εμπνευσμένο σημαντικά και από το Alien Isolation, με την διαφορά όμως ότι εδώ η νοημοσύνη των εχθρών είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Πολλές φορές τα μέλη της οικογένειας δεν σας αντιλαμβάνονται ακόμα και αν είστε ορατοί από αυτούς, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που κολλάνε σε έπιπλα του σπιτιού, γεγονός που απογοητεύει. Πάντως, παρά τα ψεγάδια στη νοημοσύνη, oι “συναντήσεις” με τους Baker λειτουργoύν καλά και σας προσφέρουν ισχυρές δόσεις αγωνίας και άγχους.

Η παρανοϊκή μάνα της οικογενειας σας δυσκολεύει παρά την αδύναμη νοημοσύνη της.

Η παρανοϊκή μάνα της οικογενειας σας δυσκολεύει παρά την αδύναμη νοημοσύνη της.

Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία των πρώτων Resident Evil ήταν οι εφευρετικοί για την εποχή γρίφοι, οι οποίοι στα επόμενα παιχνίδια της σειράς δυστυχώς μειώνονταν τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Το Resident Evil 7 προς μεγάλη έκπληξη βάζει ξανά την επίλυση γρίφων σε πρώτο πλάνο. Οι γρίφοι δεν περιορίζονται απλά στην εύρεση ενός κλειδιού για να ανοίξετε μια πόρτα, αλλά πολλοί από αυτούς απαιτούν συνδυασμό κινήσεων μέσα στο σπίτι και στους γύρω χώρους, ενώ δεν λείπουν και γρίφοι που δεν διστάζουν να “παίξουν” μαζί σας. Οι γρίφοι ευνοούνται σημαντικά και από την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει στο level design, με τους χώρους του σπιτιού να συνδέονται σε σημεία με εφευρετικό τρόπο.

Το Resident Evil 7 επενδύει περισσότερο στην εξερεύνηση και λιγότερο στις μάχες και στους πυροβολισμούς, χωρίς όμως να λείπουν στιγμές έντονης δράσης, ιδιαίτερα προς το τέλος του παιχνιδιού. Το σύστημα στόχευσης είναι αρκετά άγαρμπο και βαρύ, χωρίς μεγάλη ακρίβεια, γεγονός που από τη μία σας αγχώνει περισσότερο, αλλά από την άλλη κάποιες φορές εκνευρίζει με την αναχρονιστικότητά του. Επιθέσεις μπορείτε να κάνετε και με το μαχαίρι σας, αλλά και σε συγκεκριμένο σημείο του παιχνιδιού με αλυσοπρίονο, αλλά ούτε αυτές έχουν την ακρίβεια που θα έπρεπε. Γενικότερα η ποικιλία σε όπλα είναι ικανοποιητική για παιχνίδι του είδους. Αντίθετα, υπάρχει ένα παράπονο για τα περιορισμένα είδη εχθρών που συναντάτε στις 12 περίπου ώρες που κρατάει η πρώτη φορά που παίζετε. Οι μάχες με τα αφεντικά είναι απολαυστικές και πολλές από αυτές απαιτούν να ψάξετε καλά την περιοχή για να βρείτε τρόπο να εξολοθρεύσετε το εκάστοτε αφεντικό. Μοναδικό ψεγάδι το τελευταίο αφεντικό του παιχνιδιού, η μάχη με το οποίο είναι μάλλον απογοητευτική.

Οι περισσότεροι γρίφοι απαιτούν προσεκτική εξερεύνηση.

Οι περισσότεροι γρίφοι απαιτούν προσεκτική εξερεύνηση.

Διφορούμενα είναι τα πράγματα και σε ότι έχει να κάνει με το σύστημα inventory, το οποίο είναι αναχρονιστικό και ιδιαίτερα στις πρώτες ώρες ενασχόλησης ενδέχεται να σας εκνευρίσει. Οι θέσεις στο inventory είναι πολύ περιορισμένες και η μόνη λύση είναι να αποθηκεύετε τα αντικείμενα που έχετε λιγότερο ανάγκη στο σεντούκι που υπάρχει σε κάθε δωμάτιο που κάνετε save. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ο περιορισμένος χώρος στο inventory, αφού δημιουργεί μεγαλύτερο άγχος, αλλά το γεγονός ότι αν παρατήσετε κάποιο αντικείμενο στο έδαφος αυτό χάνεται(!) και δεν μπορείτε να το μαζέψετε στη συνέχεια όταν έχετε αδειάσει μέρος του inventory στο μπαούλο. Το γεγονός αυτό σας δένει τα χέρια και σας αναγκάζει να κάνετε αστεία πράγματα, όπως να πυροβολήσετε στον αέρα για να μπουν τα εναπομείναντα φυσίγγια στην καραμπίνα, ώστε να αδειάσει χώρος για κάποιο άλλο αντικείμενο και άλλα τέτοια τραγελαφικά. Στη πορεία ευτυχώς βρίσκετε τσάντες που προσθέτουν περισσότερους χώρους στο inventory και βελτιώνουν αισθητά την κατάσταση. Όπως και στα άλλα Resident Evil, έτσι και εδώ υπάρχει ένα υποτυπώδες σύστημα crafting, καθώς μπορείτε να συνδυάσετε herbs με chem liquids για να φτιάξετε κουτιά πρώτων βοηθειών, πυρίτιδα με chem liquids για να φτιάξετε πυρομαχικά κλπ.

Το Resident Evil 7 μπορεί φαινομενικά να απέχει αρκετά από τη φιλοσοφία της σειράς, λόγω της έλλειψης ζόμπι και την προοπτική πρώτου προσώπου, αλλά στον πυρήνα του είναι το πιο “Resident Evil” που έχει βγει από το Code Veronica και μετά. Μάλιστα, μπορείτε να βιώσετε ακόμη περισσότερο old-school εμπειρία, παίζοντας στο επίπεδο δυσκολίας madhouse που ξεκλειδώνεται όταν ολοκληρώσετε το παιχνίδι στο normal. Στο madhouse υπάρχουν περιορισμένα checkpoints, έχετε περιορισμό στον τρόπο που αποθηκεύετε την πρόοδό σας αφού πρέπει να βρίσκετε συγκεκριμένες κασέτες για να αποθηκεύετε, οι εχθροί είναι πολύ ισχυρότεροι κλπ.

Στον οπτικό τομέα, η RE engine καταφέρνει να δημιουργήσει ένα απόλυτα ρεαλιστικό περιβάλλον, τουλάχιστον σε εσωτερικούς χώρους, σε τέτοιο βαθμό που τα πάντα γύρω σας θυμίζουν πραγματικούς χώρους σπιτιού. Έχει γίνει καταπληκτική δουλειά στους φωτισμούς εντός του σπιτιού που συμβάλλουν σημαντικά στην κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Καλοσχεδιασμένα είναι και τα μοντέλα εχθρών, με εξαιρετικό animation. Δυστυχώς όμως τα γραφικά έχουν και χτυπητές αδυναμίες, αφού σχεδόν κανένα αντικείμενο στο περιβάλλον δεν καταστρέφεται ή ούτε καν φθείρεται, ακόμη κι αν το πυροβολήσετε. Επίσης στους εξωτερικούς χώρους σε σημεία οι θάμνοι συμπεριφέρονται σαν πέτρες αφού δεν μπορείτε να περάσετε ανάμεσά τους, ενώ πολλές υφές στα εξωτερικά περιβάλλοντα “προδίδουν” την χαμηλή τους ανάλυση.

Οι εσωτερικοί χώροι είναι απίστευτα ατμοσφαιρικοί.

Οι εσωτερικοί χώροι είναι απίστευτα ατμοσφαιρικοί.

Όσον αφορά τον ήχο, και εδώ η δουλειά που έχει γίνει στους χώρους εντός του σπιτιού είναι για σεμινάριο, αφού και μόνο τα ηχητικά εφέ μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε άβολα. Πατώματα που τρίζουν, κεραυνοί που ακούγονται από μακριά, τρομαχτικοί απότομοι γδούποι που ακούγονται ξαφνικά από κάποιο γειτονικό δωμάτιο, είναι μόνο κάποιοι από τους ήχους που σας κάνουν να ανατριχιάσετε. Ικανοποιητικό είναι και το voice acting και ιδιαίτερα των μελών της οικογένειας Baker, με μοναδική εξαίρεση την “άνοστη” ερμηνεία του ηθοποιού που παίζει τον πρωταγωνιστή, ο οποίος δεν μεταδίδει όπως θα έπρεπε τα συναισθήματα που βιώνει ο χαρακτήρας στο παιχνίδι. Η μουσική είναι ελάχιστη και εμφανίζεται μεμονωμένα σε μάχες με αφεντικά, ενώ απολύτως ταιριαστοί είναι και οι ambient ήχοι που ακούγονται στην εισαγωγική οθόνη του παιχνιδιού.

Το Resident Evil 7, παρά τις αδυναμίες του, αποτελεί μία επιτυχημένη απόπειρα αναγέννησης της σειράς Resident Evil. Ένα πείραμα με ρίσκο που αναβιώνει εν μέρει την παλιά καλή εμπειρία Resident Evil. Αν σας αρέσει η σειρά και τα παιχνίδια survival horror γενικώς, μην το χάσετε με τίποτα.

  • Το πιο αυθεντικό Resident Evil από την εποχή του Code Veronica
  • Αξιοπρεπές σενάριο, συνεπές στις b-movie καταβολές της σειράς
  • Ατμοσφαιρικό, κλειστοφοβικό και αγχωτικό
  • Αρκετοί καλοσχεδιασμένοι γρίφοι
  • Άψογος σχεδιασμός επιπέδων
  • Εντυπωσιακά γραφικά, κυρίως σε εσωτερικούς χώρους
  • Ανατριχιαστικά ηχητικά εφέ
  • Απολαυστικές μάχες με αφεντικά...
  • ...με εξαίρεση το τελευταίο
  • Άτσαλο πιστολίδι, χωρίς ακρίβεια
  • Η νοημοσύνη των Baker δεν είναι η ιδανική
  • Μικρή ποικιλία εχθρών ακόμη και για τα δεδομένα της σειράς
  • Προβληματικό σύστημα inventory
  • Το τελευταίο μέρος του παιχνιδιού χαλάει εντελώς την ατμόσφαιρα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4 (review), Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Capcom
ΕΚΔΟΣΗ:Capcom
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:Survival horror
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://residentevil7.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:24/1/2017
PEGI:18
  • Worms

    Καλησπέρα. Πριν λιγες μερες τερματησα το Resident evil 7. Πολύ τρομακτικο παιχνιδι. Υπηρχαν βεβαια και καποια πραγματα που δεν μου αρεσαν. Θα διαφωνήσω επισης με καποια πραγματα από το review. Θα ξεκινησω με τα θετικα και μετα θα παω στα αρνητικα

    ΘΕΤΙΚΑ

    -Το παιχνιδι είναι ΠΟΛΥ τρομακτικο κυριως από τις τοποθεσιες. Εχουν κατι περιεργο και φοβιστικο. πχ η λιμνη εξω από το σπιτι, το πλοιο κλπ

    -Οι γριφοι είναι πανεξυπνοι και δικαιοι. Δεν είναι δυσκολοι χωρις λογο. Θυμιζει παιχνιδι τυπου poiont and click adventure οσον αφορα τους γριφους

    -Παρολο που πολλοι γραφουν ότι από την μεση και μετα το παιχνιδι λιγο χαλαει, εμενα δεν με χαλασε, αλλα μου αρεσε περισσοτετο. Το παιχνιδι αποτελείται από το σπιτι, από το πλοιο και από μια άλλη τοποθεσια που καλυτερα είναι να μην αναφερω. Από το πλοιο και μετα μου αρεσε πολύ περισσοτερο. Ηταν παιδια εξαιρετικο και πολύ ατμοσφαιρικο

    -Τα γραφικα είναι πολύ ωραια και οι φωτισμοι ειδικα είναι πολύ ρεαλιστικοι

    -Στο Review γραφει ότι επρεπε να εχει μεγαλυτερη ποικοιλια εχθρων. Θα διαφωνήσω γιατι δεν κολλαει με το σεναριο.

    -Στο review γραφει για ατσαλο πιστολιδι. Και σε αυτό θα διαφωνήσω καθως ετσι δειχνει ότι ο πρωτγαωνιστης δεν το κατεχει

    ΑΡΝΗΤΙΚΑ

    -Σε καποιο σημειο το παιχνιδιού δειχνει τον Chris Redfield. Πως τον εκαναν ετσι? Γιατι τον χαλασαν? Τοσο ωραιο παιδι που ηταν στα παλια Resident evil...τωρα τον εκαναν πολύ διαφορετικο. Δεν μπορω να καταλαβω γιατι τον αλλαξαν

    -To παιχνιδι γινεται καποιες φορες πολύ αηδιαστικο. Επρεπε να καταλαβουν οτι άλλο τρομος και άλλο αηδια

    -Τα τερατα είναι πολύ παιδικα και δειχνει καπως ανωριμο το ολο σκηνικο καποιες φορες όταν μιλανε κιολας καποια αφεντικα. Θα μπορουσαν να το κανουν πιο σοβαρο οσον αφορα τα τερατα

    -Δεν χρειαζοταν να υπηρχε συνδυασμος αντικειμενων για να φτιαξεις πραγματα και γενικως το ολο inventory είναι ανουσιο. Αν το παρεις και λογικα, δεν κολλαει ενας ανθρωπος απλος να είναι ικανος να φτιαξει σφαιρες. Ουτε κολλαει επισης κάθε τρεις και λιγο να βλέπουμε προμήθειες(βοτανα, αντικείμενα για να φτιαξειες σφαιρες υγειςς, χαπια που βλέπεις πισω από τοιχους κλπ) σε ένα σπιτι. Φαινεται ότι το εφτιαξανα μονο για το gameplay ετσι ώστε να εχεις κατι να ασχολείσαι. Θα μου πειτε ότι και τα παλια Residen evil ετσι ηταν αλλα κι αυτά τα στοιχεια τα βρηκα ανουσια

    -Ο Ethan σαν προσωπικοτητα είναι αντελως αδιάφορος και δεν θα δεθειτε μαζι του. Είναι πολύ ψυχρος και πολλες φορες ενώ υπαρχει στιγμη εντασης ο Ethan συνεχιζει να δειχνει αδιάφορος χωρις να δειχνει αγχωμενος. Δεν φαινεται πανικοβλειται δηλαδή με αυτά που γινονται εκτος από λιγες φορες. Επισης δεν θα δεθειτε μαζι του και επειδή δεν ξερετε πως είναι το προσωπο του. Ουτε μια φορα δεν τον δειχνει. Εγω προσωπικα δεν μπορω να ταυτιστω με τον πρωταγωνιστη αν δεν ξερω πως ειναι

    -Όπως ειπα από το πλοιο και μετα μου αρεσε περισσοτερο το παιχνιδι. Το τελος όμως ηταν υπερβολικο και θυμιζε τις κλισε σκηνες του The Evil Within.