Red Faction: Guerrilla Review

, Σάββατο 20 Ιούνιος 2009 0  

red faction guerrilla startΤο 2001 το Red Faction μας ταξίδεψε στον πλανήτη Άρη και μας προσέφερε μια εμπειρία που ήταν πρωτοφανής για τα δεδομένα της εποχής. Η φιλοσοφία του ήταν “τα πάντα καταστρέφονται” και, παρόλο που αυτό δεν ίσχυε 100%, ίσχυε... αρκετά ώστε να να κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό. Οκτώ χρόνια μετά, και ενώ στο μεταξύ κυκλοφόρησε ένα μέτριο sequel που ξεχάστηκε γρήγορα, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στον Άρη με το Red Faction: Guerrilla. Το τρίτο Red Faction, λοιπόν, έχει την ίδια φιλοσοφία με το original και γι αυτό καταφέρνει να αποτελέσει ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς.

Αυτό το εκπληκτικό σύνολο, όμως, έχει και κάποιες αδυναμίες. Μία από αυτές είναι η ιστορία, η οποία είναι απλοϊκή και δεν συγκινεί ιδιαίτερα. Βρίσκεστε στον Άρη, πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου Red Faction και αναλαμβάνετε τον ρόλο του Alec Mason, ενός τύπου που ήρθε για να δουλέψει ως εργάτης ορυχείου. Λένε ότι όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Αυτό ισχύει και στην συγκεκριμένη περίπτωση. Αν θυμάστε, οι δυνάμεις της Earth Defence Force (EDF) έφτασαν στον κόκκινο πλανήτη ως μεσσίες, στο τέλος του original. Λίγες δεκαετίες μετά, η EDF έχει μετατραπεί σε μια τυραννική δύναμη στα πρότυπα της Ultor, η οποία καταπιέζει τους εργάτες και τους κατοίκους. Τα πράγματα είναι πολύ άσχημα και ο πληθυσμός έχει φτάσει στα όριά του.

O Alec Mason είναι ο χειρότερος εφιάλτης της EDF

O Alec Mason είναι ο χειρότερος εφιάλτης της EDF

Το επαναστατικό κίνημα Red Faction σχηματίζεται ξανά και αρχίζει να πολεμάει την EDF. Όταν ο αδερφός του Alec σκοτώνεται από πυρά στρατιωτών της EDF, ο ήρωας αποφασίζει να βοηθήσει τους αντάρτες, έχοντας στο μυαλό του την εκδίκηση και την απελευθέρωση του Άρη φυσικά. Πρόκειται για μια απλή ιστορία εκδίκησης και επανάστασης, ενώ προς το τέλος υπάρχει και η... καθιερωμένη ανατροπή, χωρίς να αλλάζει ιδιαίτερα τα πράγματα βέβαια. Το σενάριο είναι απλά η αφορμή που χρειάζεστε για να αρχίσετε να διαλύετε τα πάντα στο πέρασμά σας.

Αντίθετα με τα προηγούμενα παιχνίδια, το Red Faction: Guerrilla δεν είναι FPS, αλλά third-person shooter και μάλιστα open-world. Ο κόσμος του τίτλου είναι χωρισμένος σε διάφορες περιοχές και ο γενικότερος σκοπός σας είναι να απελευθερώσετε αυτές τις περιοχές, διώχνοντας εντελώς τις δυνάμεις της EDF. Αυτό το επιτυγχάνετε εκτελώντας αποστολές, καταστρέφοντας περιουσία της EDF και εκπληρώνοντας “επαναστατικά” actions. Το παιχνίδι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και “GTA στον Άρη”, καθώς μπορείτε να τσιμπάτε διάφορα οχήματα και να μετακινείστε ελεύθερα. Η κάθε περιοχή-ζώνη έχει το δικό της ξεχωριστό στυλ, διαφορετική ατμόσφαιρα, μορφολογία του εδάφους κλπ. Με λίγα λόγια σας περιμένουν πολλές και διαφορετικές προκλήσεις.

To Walker είναι... μπουλντόζα κυριολεκτικά και μεταφορικά, καθώς διαλύει τα πάντα στο πέρασμά του

To Walker είναι... μπουλντόζα κυριολεκτικά και μεταφορικά, καθώς διαλύει τα πάντα στο πέρασμά του

Ως μέλος του κινήματος Red Faction, σε κάθε περιοχή ξεκινάτε από το εκάστοτε καταφύγιο των ανταρτών. Σε αυτό μπορείτε μεταξύ άλλων να ανεφοδιάζεστε με πυρομαχικά και να αποκτάτε νέα όπλα και εξαρτήματα, ή να αναβαθμίζετε τα ήδη υπάρχοντα. Όσο περισσότερο “salvage” (διάφορα χρήσιμα αντικείμενα που μαζεύετε από κατεστραμμένες κατασκευές) αποκτάτε, τόσο περισσότερες επιλογές έχετε όσον αφορά την εξέλιξη του οπλοστασίου σας. Το παιχνίδι περιέχει πολλά τρελά όπλα για να αποκτήσετε. Πέρα από συμβατικά όπως το αυτόματο, το shotgun, το rocket launcher κλπ, στην διάθεσή σας θα βρεθεί το nano rifle που εξαερώνει την ύλη (!), το grinder που εκτοξεύει κοφτερούς δίσκους, το plasma rifle, η “θερμοβαρική” ρουκέτα, νάρκες και πολλά άλλα. Φυσικά, ας μην ξεχνάμε και το σφυρί, που είναι ιδανικό για μάχες σώμα με σώμα. Εκτός των όπλων, όμως, μπορείτε να αποκτήσετε νέα εξαρτήματα όπως το jetpack και να αναβαθμίσετε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και της θωράκισής σας, ώστε να αντέχετε περισσότερο όταν χτυπιέστε από εχθρικά πυρά.

Ένα ακόμα στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί, είναι η αλληλεπίδρασή σας με τους απλούς πολίτες του Άρη. Ναι, οι άλλοι αντάρτες πολεμούν μαζί σας. Τί γίνεται όμως με τον υπόλοιπο πληθυσμό της κάθε περιοχής; Όσο καλύτερα τα πάτε στις μάχες σας εναντίον της EDF, τόσο περισσότερο ανεβαίνει το ηθικό των πολιτών. Σε κάποια φάση αποκτούν ελπίδα και θάρρος και αρχίζουν να πολεμούν και αυτοί στο πλάι σας. Παρόλο που δεν είναι “killing machines” όπως εσείς, μπορούν να αποτελέσουν ιδανικό αντιπερισπασμό, καθώς τραβούν την προσοχή των στρατιωτών της EDF πάνω τους, δίνοντάς σας χώρο και χρόνο να δείτε τί θα κάνετε και πώς. Πρόκειται για απρόσμενες ενισχύσεις, που μπορούν να σας βοηθήσουν αρκετά όταν είστε στριμωγμένοι.

Ξεχάστε την προοπτική πρώτου προσώπου - το Guerrilla είναι third-person shooter και... καλά κάνει!

Ξεχάστε την προοπτική πρώτου προσώπου - το Guerrilla είναι third-person shooter και... καλά κάνει!

“Τα πάντα καταστρέφονται”. Όπως είπαμε, αυτή είναι η φιλοσοφία του Red Faction: Guerrilla και αποτελεί τον κύριο λόγο για τον οποίο το παιχνίδι είναι τρομερά διασκεδαστικό. Όλες οι ανθρώπινες κατασκευές στον κόσμο του Guerrilla, όπως τα κτίρια, τα οχήματα κλπ, μπορούν να καταστραφούν. Ο τίτλος χρησιμοποιεί τη νέα engine της Volition, η οποία επιτρέπει την ολοκληρωτική καταστροφή των περιβαλλόντων, κάτι πρωτοφανές για οποιουδήποτε είδους videogame. Τα πάντα βρίσκονται στο έλεός σας. Πχ έχετε βάλει στο μάτι ένα κτίριο. Μπορείτε να το διαλύσετε με κάποιο όπλο, να στουκάρετε πάνω του κάποιο όχημα, ή να χρησιμοποιήσετε το... σφυρί, προκειμένου να το καταστρέψετε αργά, μεθοδικά και απολαυστικά.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο τρόπος με τον οποίο επέρχεται η καταστροφή που προκαλείτε, είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών και σας δίνει μια εκπληκτική αίσθηση ικανοποίησης. Δεν μιλάμε μόνο για θέαμα εδώ, αλλά και για ουσία. Τα physics που χρησιμοποιούνται στο Red Faction: Guerrilla είναι φοβερά ρεαλιστικά. Αποδυναμώστε ένα κτίριο καταστρέφοντας καίρια σημεία, και αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει μόνο του, καθώς το βάρος δεν στηρίζεται αρκετά. Διαλύστε έναν τοίχο με το σφυρί και θα δείτε να εξέχουν διάφορα σίδερα κλπ, ότι είχε στο εσωτερικό του δηλαδή. Μετά την κατάρρευση, το τοπίο θυμίζει χωματερή, με μπάζα παντού. Αν η τεχνολογία του πρώτου Red Faction ήταν ένα βήμα μπροστά για την βιομηχανία, η τεχνολογία του Guerrilla είναι κάτι ακόμα πιο σημαντικό.

Ένα από τα πολλά τρελά όπλα του παιχνιδιού

Ένα από τα πολλά τρελά όπλα του παιχνιδιού

Συνδυάστε τα παραπάνω με τις μάχες και την εκτέλεση αποστολών και θα καταλάβετε γιατί μιλάμε για ένα από τα πιο διασκεδαστικά παιχνίδια που έχουμε απολαύσει τα τελευταία χρόνια. Μπορείτε να προσεγγίσετε την οποιαδήποτε κατάσταση με όποιο τρόπο θέλετε. Το σίγουρο είναι ότι η δράση είναι καταιγιστική και το αποτέλεσμα θεαματικότατο. Συχνά θα έχετε την αίσθηση ότι συμμετέχετε σε κάποιο blockbuster του Hollywood. Την στιγμή που άλλα παιχνίδια καταφέρνουν να μεταδώσουν αυτήν την αίσθηση μέσω διαφόρων scripted events, το Red Faction: Guerrilla το καταφέρνει μέσω της ελευθερίας που σας δίνει να κάνετε ότι θέλετε, όπως θέλετε, αφαιρώντας από το σύνολο των περιορισμών τον παράγοντα “περιβάλλον” και τοποθετώντας τον στο σύνολο των παραγόντων που εξαρτώνται από εσάς.

Οι αποστολές που αναλαμβάνετε συνήθως αφορούν την καταστροφή ή την δολοφονία ενός στόχου. Όπως και να ΄χει, αυτές δεν είναι πολλές. Η εκάστοτε περιοχή απελευθερώνεται αφού ολοκληρώσετε τις αποστολές, αλλά και τον απαιτούμενο αριθμό από actions και challenges. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι απελευθερώσεις αιχμαλώτων της EDF, οι έφοδοι σε κτίρια, η αποτροπή εφόδων της EDF, η καταστροφή περιουσίας που ανήκει στους εχθρούς, η διάλυση διαφόρων convoys, το κλέψιμο πολύτιμων οχημάτων και πολλά άλλα. Μάλιστα, κάποια από αυτά τα επονομαζόμενα “Guerrilla Actions” προκύπτουν σε πραγματικό χρόνο, δηλαδή την στιγμή που είστε καθοδόν σε κάποιο στόχο, ξαφνικά οι σύντροφοί σας μπορεί να σας ειδοποιήσουν για ένα εχθρικό convoy που θα περάσει από εκεί κοντά, οπότε είναι ευκαιρία να το αναχαιτίσετε.Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι ζωντανός και γεμάτος με πράγματα να κάνετε, είτε αυτά έχουν σχέση με την πρόοδο της ιστορίας, είτε έχουν σχέση με απλή “arcade” διασκέδαση.

Η καταστροφή των περιβαλλόντων είναι ολοκληρωτική

Η καταστροφή των περιβαλλόντων είναι ολοκληρωτική

Στις δυνάμεις της EDF περιλαμβάνονται απλοί και εξελιγμένοι στρατιώτες, τζιπ, μεταγωγικά οχήματα, tanks, εκτοξευτές πυραύλων, ιπτάμενα θωρηκτά κλπ. Τα περισσότερα από αυτά τα οχήματα μπορούν να βρεθούν υπό την κατοχή και τον έλεγχό σας και στα χέρια σας μετατρέπονται σε εργαλεία καταστροφής. Επίσης, στα καταφύγια των ανταρτών θα βρείτε διαμορφωμένα οχήματα, που έχουν εξοπλιστεί με πολυβόλα ή ρουκέτες. Υπάρχουν και mechs (!) στο παιχνίδι. Αναφέρομαι στα Walkers, τα οποία έρχονται σε τρία είδη και είναι πραγματικά ασταμάτητα. Δυστυχώς, είναι και μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Σε αυτό το σημείο θα αναφέρω κάποια στοιχεία του τίτλου που με ενόχλησαν αρκετά. Πρώτον, οι μετακινήσεις στον ομολογουμένως μεγάλο κόσμο του Red Faction: Guerrilla σε κάποια φάση καταντούν κουραστικές. Σε αυτό συμβάλλει αρνητικά και ο κάπως περίεργος χειρισμός των περισσότερων οχημάτων, συν το ότι λόγω της μορφολογίας του εδάφους θα τουμπάρετε συχνά... Από εκεί και πέρα, ναι, μιλάμε για φοβερά διασκεδαστικό παιχνίδι, αλλά προς το τέλος γίνεται εξωφρενικά δύσκολο και χάνει λίγη από την μαγεία του. Σας δίνεται η δυνατότητα να χαμηλώσετε τον βαθμό δυσκολίας, αλλά κατ' εμέ αυτή δεν είναι η ενδεδειγμένη λύση.

Το Red Faction: Guerrilla περιέχει ένα ποιοτικό και πλούσιο single-player μέρος, αλλά δεν σταματά εκεί. Το multiplayer του τίτλου θα μπορούσε να αποτελεί ξεχωριστό παιχνίδι μόνο του, καθώς έχει τεράστιο βάθος και σας δίνει πολλές επιλογές. Πέρα από κάποιες ενδιαφέρουσες offline επιλογές, έως και 16 παίκτες υποστηρίζονται online (ανάλογα με την playlist) σε μια πληθώρα από παραδοσιακά αλλά και καινοτόμα modes. Tα κλασσικά Deathmatch, Team Deathmatch και Capture the Flag πλαισιώνονται από πολύ ενδιαφέροντα (ομαδικά) modes όπως το Damage Control, το Demolition και το Siege. Όπως είναι λογικό, οι τρελές δυνατότητες καταστροφής των περιβαλλόντων έχουν κι εδώ πολύ σημαντικό ρόλο, κάνοντας το gameplay εθιστικό και διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

Δύο στοιχεία αξίζουν ξεχωριστή αναφορά. Πρώτον, τα διάφορα backpacks που είναι διάσπαρτα στον κάθε χάρτη. Τα κάθε backpack σας δίνει και μια ξεχωριστή δυνατότητα, την οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για λίγα δευτερόλεπτα. Το Firepower κάνει τα πυρά σας πιο δυνατά, το Stealth σας κάνει αόρατους, το Jetpack σας επιτρέπει να πετάτε, με το Rhino διαλύετε άμεσα ότι εμπόδιο βρίσκεται στον δρόμο σας, με το Concussion εκτοξέυετε τους αντιπάλους που είναι κοντά σας και ούτω καθεξής. Τα backpacks προσθέτουν μια νότα στρατηγικής στην καταιγιστική δράση του multiplayer, καθώς ανά πάσα στιγμή πρέπει να αποφασίσετε ποιο θα χρησιμοποιήσετε. Εξαιρετική προσθήκη. Το δεύτερο στοιχείο είναι οι πολλές επιλογές διαμόρφωσης της online περσόνας σας. Όσο περισσότερο παίζετε, τόσα περισσότερα skins για τον χαρακτήρα σας ξεκλειδώνετε. Το ίδιο ισχύει για το badge σας, το σφυρί που έχετε στη διάθεσή σας κλπ. Γενικώς, το multiplayer του παιχνιδιού είναι προσεγμένο σε όλους τους τομείς.

Κλασσική σκηνή...

Κλασσική σκηνή...

Η απολαυστική αίσθηση της καταστροφής που σας δίνει το παιχνίδι, συνοδεύεται και από το ανάλογο θέαμα. Όπως ανέφερα προηγουμένως, η καταστροφή που προκαλείτε είναι χάρμα οφθαλμών. Τα πάντα διαλύονται με φοβερά ρεαλιστικό και θεαματικό τρόπο – ακόμα και τα οχήματα που ανατινάζονται. Στην οπτική απόλαυση συμβάλλουν σημαντικά τα εκπληκτικά εφέ, όπως οι εκρήξεις, οι φωτιές, οι ριπές των όπλων κλπ. Το τίμημα, όμως, αυτού του χαμού που γίνεται, είναι οι πτώσεις του frame rate σε εκνευριστικά χαμηλά επίπεδα, κυρίως όταν καταρρέει κάποιο μεγάλο κτίριο. Ευτυχώς αυτές δεν είναι συχνές. Από εκεί και πέρα, τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι απογοητευτικά, εκτός από αυτό του ήρωα, ενώ και το animation θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Τα περιβάλλοντα, απο αρτιστικής πλευράς, δεν αποτελούν κάτι το ιδιαίτερα όμορφο, αλλά αυτό μη σας νοιάζει – αργά ή γρήγορα θα τα διαλύσετε όλα... Το καφέ χρώμα είναι αυτό που κυριαρχεί στην εικόνα, καθώς μην ξεχνάτε πως βρίσκεστε στον Άρη. Σε γενικές γραμμές, η ποιότητα των γραφικών δεν είναι η καλύτερη, αλλα αυτό αντισταθμίζεται και με το παραπάνω από την ολοκληρωτική καταστροφή που μπορείτε να προκαλέσετε.

Σε υψηλά επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος. Τα εφέ που ακούγονται κατά την διάρκεια των μαχών είναι ποιοτικά, ενώ το ίδιο ισχύει και γι αυτά των καταστροφών. Εντωμεταξύ, η ακουστική απόλαυση φτάνει στο απόγειό της όταν καταρρέει ένα κτίριο. Το voice work ικανοποιεί και η μουσική ταιριάζει με τον χαρακτήρα του παιχνιδιού, αν και δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κάποιο κομμάτι. Αντίθετα, μου άρεσε πολύ (και θα αρέσει και σε σας) η ενημέρωση που προσφέρει το in-game κανάλι της EDF, το οποίο παρουσιάζει τα γεγονότα με τον δικό του τρόπο, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και μειώνοντας το μέγεθος των επιτυχιών σας. Η προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο!

Οκτώ χρόνια πέρασαν, αλλά η αναμονή άξιζε τον κόπο. Το Red Faction: Guerrilla είναι άξιος διάδοχος και πραγματικό sequel του πρώτου Red Faction, παρόλο που αποτελεί άλλο είδος παιχνιδιού. Και τελικά αποδεικνύεται ότι η επιλογή της Volition να μας δώσει ένα open-world third-person shooter ήταν απόλυτα σωστή, καθώς οι καιροί αλλάζουν και το franchise πρέπει να εξελιχθεί. Το Guerrilla είναι διασκεδαστικό, πλούσιο σε περιεχόμενο και χρησιμοποιεί τεχνολογία που δεν θα βρείτε σε άλλο videogame, προς το παρόν τουλάχιστον. Είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς και επιβάλλεται να το έχετε στη συλλογή σας.

+ Διασκεδαστικό
+ Τρελή καταστροφή
+ Τρελά όπλα
+ Τρελά εφέ
+ Εκπληκτικό και πλούσιο multiplayer
+ Ατμόσφαιρα ανταρτοπολέμου

- Aδύναμη ιστορία
- Κουραστικές μετακινήσεις
- Πολύ δύσκολο προς το τέλος-
- Ο χειρισμός των οχημάτων θα εκνευρίσει αρκετούς
- Ορισμένα αρνητικά στοιχεία στα γραφικά

Βαθμολογία: 9.0

Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360, PC)
Έκδοση THQ
Ανάπτυξη: Volition
Διάθεση: Zegetron
Είδος: Third-person shooter
Παίκτες: 1-16
Επίσημο site: www.redfaction.com
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 5/6/2009, Αύγουστος 2009 (PC)
PEGI: 16+