alt text

Prey Review

, 27/05/2017  

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, στις αρχές της έβδομης γενιάς κονσολών, συναντάμε ένα ιδιαίτερο παιχνίδι πυροβολισμών πρώτου προσώπου με την ονομασία Prey. Tα γεγονότα του εκτυλίσσονται σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον επιστημονικής φαντασίας, όπου αναλαμβάνοντας τον ρόλο ενός απογόνου της ινδιάνικης φυλής Cherokee και παράλληλα απαχθέντος από εξωγήινους, Tommy, μεταφέρεστε στο φρικιαστικό σκάφος The Sphere μαζί με μερικές χιλιάδες ακόμη πολίτες, ώστε να αποτελέσετε τροφή για τους πεινασμένους εισβολείς. Εκεί με την βοήθεια των εξωγήινων γκατζετ που ανακαλύπτετε και χάρη στο κληροδότημα των υπερδυνάμεων που σας παραχωρούνται από τους προγόνους σας, επιχειρείτε να σώσετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να δραπετεύσετε από τα χέρια των θηρευτών σας. Με το τέλος της ιστορίας του Tommy να αφήνει πρόσφορο έδαφος για μια συνέχεια, η δημιουργία του Prey 2 ξεκίνησε σύντομα με τη Human Head Studios να βρίσκεται και πάλι στο τιμόνι της ανάπτυξης. Το παιχνίδι ανακοινώθηκε επίσημα από την Bethesda με ένα εντυπωσιακό trailer το 2011. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν ομαλά και η ανάπτυξη του υποσχόμενου Prey 2 σταμάτησε οριστικά. Η Bethesda από την πλευρά της δήλωσε πως το παιχνίδι ακυρώθηκε γιατί ήταν κατώτερο των προσδοκιών και δεν είχε ελπίδα να πετύχει, ενώ μέλη της Human Head Studios πως δέχτηκαν μια προσφορά εξαγοράς που ουσιαστικά δεν μπορούσαν να αρνηθούν, με τον εκδότη να σταματά την χρηματοδότηση του πρότζεκτ και να ορίζει χρονοδιαγράμματα που ήταν αδύνατον να τηρηθούν. Τελικά η ανάπτυξη του παιχνιδιού ανατέθηκε στην Arkane το 2014, η οποία το ξεκίνησε από μηδενική βάση. Και εγένετο Prey.

Ξεκινώντας την περιπέτεια στο Prey, ξυπνάτε σε ένα πολυτελές διαμέρισμα βρισκόμενοι στο εγγύς μέλλον, συγκεκριμένα 15 Μαρτίου 2032. Ο αδερφός σας Alex Yu σας καλεί τηλεφωνικά για να σας πληροφορήσει πως σήμερα είναι η πρώτη σας μέρα στην δουλειά. Ο χώρος ολόγυρα είναι γεμάτος με βιβλία και περιοδικά από επιστημονικούς τομείς της βιολογίας μέχρι και οδηγούς μαγειρικής. Στο γραφείο ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αναμένει να τον ενεργοποιήσετε για να διαβάσετε τα mail σας. Πριν την επιβίβαση στον σκάφος που θα σας μεταφέρει στον διαστημικό σταθμό του Talos-1 προέχει να περάσετε από μια σειρά διαδικαστικών εξετάσεων υγείας στο κέντρο εκπαίδευσης. Αφού φορέσετε την στολή εργασίας, βγαίνετε από το διαμέρισμα και συναντάτε την μηχανικό Patricia που σας καλημερίζει στον διάδρομο όσο παράλληλα εκτελεί τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης του κτιρίου. Σας παροτρύνει να μεταβείτε στον ανελκυστήρα που οδηγεί στην ταράτσα, όπου ένα ελικόπτερο της εταιρίας TranStar είναι εκεί για να σας μεταφέρει στο κέντρο εκπαίδευσης. Ολόγυρά σας παρατηρείτε πανύψηλους ουρανοξύστες να στολίζουν την πυκνοκατοικημένη πόλη, ενώ χαζεύοντας από το παράθυρο βλέπετε να ξεπροβάλουν πελώριες πινακίδες που αναπαριστούν τα credits του παιχνιδιού.

Σύντομα βρίσκεστε στο testing room, όπου ουσιαστικά έρχεστε σε επαφή με τα βασικά tutorials του παιχνιδιού. Ο γιατρός Bellamy σας ζητά να μετακινήσετε ορισμένα αντικείμενα, να βρείτε έναν τρόπο να κρυφτείτε στο δωμάτιο και να αναρριχηθείτε πάνω από ένα εμπόδιο. Στην τελευταία σας δοκιμασία καλείστε να δώσετε απαντήσεις σε μια σειρά ψυχομετρικών ερωτήσεων. Και ενώ όλα βαίνουν καλώς, εντελώς απροσδόκητα, ένα μαύρο αραχνοειδές πλάσμα πετάγεται μέσα από την κούπα του καφέ του γιατρού Bellamy. Επικρατεί πανικός. Πριν προλάβετε να αντιδράσετε το δωμάτιο γεμίζει με αναισθητικό αέριο και πέφτετε λιπόθυμοι στο πάτωμα. Ανοίγοντας τα μάτια σας βρίσκεστε εκ νέου στο διαμέρισμά σας. Όλα τα αντικείμενα είναι στην θέση τους σαν να μην τα αγγίξατε ποτέ. Αναλογίζεστε πως ό,τι είδατε δεν ήταν κάτι περισσότερο από έναν άσχημο εφιάλτη. Φορώντας τη στολή σας ανοίγετε την πόρτα του διαμερίσματος έχοντας μια υποψία πως κάτι πολύ άσχημο πρέπει να συνέβη. Η Patricia κείτεται νεκρή στο έδαφος. Πλησιάζοντας κοντά της βλέπετε το πρόσωπο της παραμορφωμένο. Το γαλλικό κλειδί εργασιών -αγγλιστί wrench- βρίσκεται δίπλα στο άψυχο σώμα της. Μόλις το πιάσετε στα χέρια σας λαμβάνετε κλήση από μια μυστηριώδη φωνή με την κωδική ονομασία January που σας ενημερώνει πως όσα έγιναν δεν ήταν αποκύημα της φαντασίας σας, αλλά η τρομακτική πραγματικότητα. Σας παροτρύνει να φύγετε από τον χώρο γιατί η ζωή σας βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο. Οι πόρτες ολόγυρα είναι κλειδωμένες. Δεν υπάρχει διέξοδος. Στρέφεστε και πάλι πίσω στο διαμέρισμα χτυπώντας με δύναμη την γυάλινη τζαμαρία του μπαλκονιού για να έρθετε αντιμέτωποι με μια αναπάντεχη έκπληξη...

Βόλτα σε μηδενική βαρύτητα.

Βόλτα σε μηδενική βαρύτητα.

Από τα πρώτα λεπτά της ενασχόλησης σας με το Prey αντιλαμβάνεστε πως έχετε να κάνετε με ένα παιχνίδι που αν και έχει πλούσιο σενάριο, δεν πρόκειται ποτέ να σας εκλιπαρήσει να του δώσετε προσοχή. Τα κομμάτια της ιστορίας είναι εκεί μόνο για αν θέλετε πραγματικά να τα ανακαλύψετε. Ο έλεγχος της κάμερας, αλλά και του χαρακτήρα σας ανήκει σε εσάς σχεδόν καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού, χωρίς να παρεμβάλλονται μη διαδραστικά cinematics κατά την διάρκεια του gameplay. Ακολουθώντας πιστά την συνταγή των πνευματικών του προκατόχων, System Shock, Bioshock και Half-Life, το Prey αφηγείται την ιστορία του μέσα από την αλληλεπίδραση και παρατήρηση του περιβάλλοντος. Εξερευνώντας το Talos-1 βλέπετε ολόγυρα σας προτζέκτορες να εξιστορούν το χρονολόγιο του διαστημικού σταθμού, ενώ συλλέγοντας audio logs από τους νεκρούς επιβάτες αναβιώνετε τα συμβάντα λίγο πριν τον θάνατό τους, πάνω στην απεγνωσμένη τους προσπάθεια να εκκενώσουν τον χώρο μετά το ξέσπασμα των καταστροφικών γεγονότων.

Τα φινάλε της ιστορίας είναι εξίσου ανατρεπτικά με την παρουσίασή της. Το σενάριο καταφέρνει να παίξει άριστα με το μυαλό σας σπέρνοντάς σας το σαράκι της αμφιβολίας για τα κίνητρα των χαρακτήρων με τις απαντήσεις να έρχονται μόλις στα τελευταία λεπτά τoυ παιχνιδιού. Υπάρχουν τρία βασικά τέλη με τις ηθικές επιλογές που κάνετε κατά την διάρκειά του παιχνιδιού να αντικατοπτρίζονται στο τελευταίο μέρος που εμφανίζεται μετά το πέρας των τίτλων τέλους. Στο Prey μπορείτε ανά πάσα στιγμή είτε να σκοτώσετε σε πραγματικό χρόνο είτε να αφήσετε εσκεμμένα να πεθάνουν όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες που συναντάτε, με το παιχνίδι να συνεχίζεται κανονικά ανεξάρτητα από την μοίρα τους. Έτσι λοιπόν το Prey καταφέρνει να διαχειριστεί άριστα την ιστορία παράλληλα με το gameplay του, χωρίς το ένα σκέλος να υπονομεύει το άλλο. Κάτι που συναντάμε σπάνια πλέον, αφού στα περισσότερα παιχνίδια δεν μπορείτε να σκοτώνετε χαρακτήρες που έχουν ρόλο κλειδί στην εξέλιξη της ιστορίας.

Τα phantoms είναι αποφασισμένα να βάλουν τέλος στα σχεδιά σας.

Τα phantoms είναι αποφασισμένα να βάλουν τέλος στα σχεδιά σας.

Η κατηγοριοποίηση ενός παιχνιδιού σαν το Prey είναι μια δύσκολη υπόθεση. Ενώ λοιπόν το παιχνίδι φοράει το κουστούμι του FPS στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με ένα άκρως απαιτητικό Survival/RPG. Το Prey κατατάσσεται στην κατηγορία των immersive sim, ένα είδος που περιλαμβάνει παιχνίδια της φιλοσοφίας των Thief: The Dark Project, System Shock και Deus Ex, στα οποία ο παίκτης βιώνει την εμπειρία με προοπτική πρώτου προσώπου σε ένα περιβάλλον υψηλής αλληλεπίδρασης που παρέχει πολλαπλές λύσεις για την αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος. Και ευτυχώς γι αυτό η ομάδα ανάπτυξης απαρτίζεται από ορισμένους σημαντικούς developers της σειράς System Shock, καθώς μετά την διάλυση της θρυλικής Looking Glass Studios κάποια μέλη της απορροφήθηκαν από την συνδημιουργό του System Shock 2, Irrational Games που μας έδωσε στη συνέχεια τη σειρά Bioshock, άλλα από την Ion Storm για να αναπτύξουν το πρώτο Deus Ex και ορισμένα από την Arkane Studios.

Εξερευνώντας τον διαστημικό σταθμό Talos-1 σύντομα ανακαλύπτετε πληροφορίες για τα φρικιαστικά πειράματα, τα οποία διεξάγονταν εντός του. Ο τεχνολογικός κολοσσός TranStar προσέγγιζε εγκληματίες στην Γη που είχαν καταδικαστεί με την εσχάτη των ποινών και τους έδινε την ευκαιρία να ανταλλάξουν την τιμωρία τους με την προϋπόθεση να δεχτούν να δουλέψουν σαν ανθρώπινα υποκείμενα πειραμάτων. Έτσι η εταιρία μετά από χρόνια ερευνών κατάφερε να δημιουργήσει το επαναστατικό σκεύασμα των neuromods. Εγκαθιστώντας ένα neuromod στον χαρακτήρα σας εκείνο χαρτογραφεί τους νευρώνες του εγκεφάλου και τους συνδέει εκ νέου παρέχοντάς του νέες δυνατότητες μέσω του πλούσιου skill tree του παιχνιδιού.

Η κατηγορία scientist σας επιτρέπει να χρησιμοποιείτε τις γνώσεις της επιστήμης, των φαρμάκων και τον εξειδικευμένο εργαστηριακό εξοπλισμό προς όφελός σας. Έτσι διαμέσου αυτής ενισχύετε την αποτελεσματικότητα των medkits και παρακάμπτετε τα μέτρα ασφαλείας των υπολογιστικών και ρομποτικών συστημάτων. Μέσα από την κατηγορία engineer ειδικεύεστε στην τροποποίηση του εξοπλισμού σας, επιδιορθώνοντας και επιλύοντας προβλήματα με το wrench, το οποίο είναι ένα εργαλείο που έχει διττό ρόλο στο παιχνίδι καθώς χρησιμοποιείται παράλληλα ως φονικό όπλο εναντίον των εχθρών. Τα παρακλάδια της εν λόγω κατηγορίας σας καθιστούν ικανούς να σηκώνετε βαριά αντικείμενα, να επισκευάζετε κατεστραμμένες συσκευές, να αυξάνετε τη συγκομιδή των υλικών από τις μηχανές ανακύκλωσης και μειώνουν το κόστος της stamina bar για τις επιθέσεις του wrench. Η κατηγορία security ενισχύει τις σωματικές σας ικανότητες, την επιδεξιότητα στα πυροβόλα όπλα και αυξάνει τον χρόνο που χρειάζεται για να ενεργοποιηθεί το detection meter των εχθρών όταν περπατάτε σκυμμένοι, βελτιώνοντας παράλληλα την ζημία των stealth επιθέσεων.

Θα δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν στυγερό εγκληματία;

Θα δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία σε έναν στυγερό εγκληματία;

Το παιχνίδι όμως ξεκινά πραγματικά όταν πιάσετε στα χέρια σας το psychoscope που λειτουργεί με έναν παρόμοιο τρόπο με αυτόν του scan visor στα Metroid Prime. Σαρώνοντας ένα είδος εξωγήινων typhon αποκτάτε πολύτιμες πληροφορίες για αυτό και όταν πια έχετε συλλέξει αρκετά στοιχεία γίνονται διαθέσιμες νέες neuromod δυνατότητες, με την προϋπόθεση ότι είστε διατεθειμένοι να εκχυλίσετε κυριολεκτικά στον βολβό του ματιού σας το DNA αυτών των πλασμάτων για να τις αποκτήσετε. Τα mimics, για παράδειγμα, έχουν την ικανότητα να παρουσιάζονται στο χώρο σαν συνηθισμένα αντικείμενα του περιβάλλοντος, όπως ένα τσαλακωμένο χαρτί ή ακόμη και σαν ένα medkit. Καθώς πλησιάζετε κοντά τους παίρνουν την πραγματική τους μορφή και σας επιτίθενται. Σκανάροντάς τα πλέον μπορείτε και εσείς μέσα από την κατηγορία morph του skill tree να καμουφλάρετε τον εαυτό σας σε μια κούπα καταναλώνοντας psi points ή να αφήνετε έναν κλώνο του εαυτού σας πίσω σας κοροϊδεύοντας έτσι τους ανυποψίαστους εχθρούς. Η κατηγορία energy σας επιτρέπει να εξαπολύετε με την δύναμη του νου σας ένα ψυχοκινητικό ή ηλεκτροστατικό πεδίο εναντίον των εχθρών στο χώρο, είτε να τοποθετείτε μια παγίδα καυτού πλάσματος στο έδαφος. Τέλος η κατηγορία telepathy σας επιτρέπει να δημιουργείτε μια ασπίδα ικανή να απορροφήσει την ζημιά της επόμενης επίθεσης απωθώντας τον αποστολέα της, να εκτελείτε μια άμεση επίθεση τηλεκίνησης εναντίον των βιολογικών εχθρών και να αλληλεπιδράτε με αντικείμενα από απόσταση. Όσες περισσότερες δυνατότητες typhon εγκαθιστάτε, τόσα περισσότερα turrets του σταθμού σταματούν να αναγνωρίζουν πως είστε άνθρωπος και αρχίζουν να σας επιτίθενται.

Ομοιότητα με τη σειρά Metroid Prime υπάρχει και στην αριστουργηματική αρχιτεκτονική δομή του Talos-1. Ο διαστημικός σταθμός αποτελείται από 14 διασυνδεδεμένα επίπεδα, τα οποία μπορείτε να εξερευνάτε ελεύθερα όταν πλέον έχετε αποκτήσει τις απαραίτητες keycards των πορτών ή τις αναβαθμίσεις που σας δίνουν πρόσβαση σε αυτά. Έτσι λοιπόν αν κατά την διάρκεια της εξερεύνησής σας σε ένα επίπεδο δείτε ένα βαρύ αντικείμενο να φράζει την δίοδο προς έναν συγκεκριμένο χώρο, δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριέστε. Επιστρέφοντας πίσω με αναβαθμισμένη την δυνατότητα του leverage κάποιες ώρες αργότερα ο συγκεκριμένος χώρος ενδέχεται να είναι πια προσβάσιμος. Βέβαια πρέπει να γνωρίζετε πως όσο προχωράτε στην κεντρική αποστολή του παιχνιδιού, τόσο πιο εξελιγμένοι εχθροί αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους ακόμη και στα πρώτα επίπεδα της αφετηρίας.

Στο κεντρικό lobby του διαστημικού σταθμού από νωρίς παρατηρείτε έναν εκτός λειτουργίας ανελκυστήρα. Έχοντας φτάσει έπειτα από 7-10 ώρες περιφερειακά μέσω του τμήματος G.U.T.S στο βορειότερο επίπεδο arboretum του Talos-1, συνειδητοποιείτε πως η πηγή παρεμβολής ήταν τελικά ένα άγνωστο είδος typhon με την ικανότητα να διαταράσσει τις ηλεκτρικές συσκευές. Εξολοθρεύοντάς το αποκαθιστάτε την λειτουργία του ανελκυστήρα και έτσι αποκτάτε πρόσβαση στην εσωτερική συντόμευση του διαστημικού σταθμού που ενώνει το βορειότερο μέρος του arboretum με το κεντρικό lobby και το life support νοτιότερα. Αυτός είναι ο ένας τρόπος που χρησιμοποιεί το παιχνίδι για να μειώσει το backtracking. Τα επίπεδα του Talos-1 όμως συνδέονται επιπρόσθετα και με εξωτερικές συντομεύσεις. Στον σταθμό υπάρχουν πέντε airlocks που σας οδηγούν έξω από αυτόν στο διαστημικό, μηδενικής βαρύτητας, κενό. Πριν καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε βέβαια ένα airlock από την εξωτερική του πλευρά, πρέπει πρώτα να το έχετε αποδεσμεύσει από την εσωτερική. Όσα περισσότερα airlocks ανακαλύπτετε, τόσο πιο γρήγορη γίνεται η πλοήγηση σας εντός και εκτός του Talos-1.

Ένας κλειστοφοβικός διάδρομος γεμάτος εκπλήξεις.

Ένας κλειστοφοβικός διάδρομος γεμάτος εκπλήξεις.

Το Prey είναι ένα παιχνίδι που καταφέρνει αρκετά ικανοποιητικά να σας προσφέρει πραγματικά την ελευθερία να παίζετε με τον τρόπο που εσείς θέλετε. Αν και το πρώτο μισό του παιχνιδιού δεν σας ευνοεί αν αποφασίσετε να επιλύσετε με κατά μέτωπο επίθεση τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε (ένα γεγονός που ίσως δικαιολογημένα σας απωθήσει), τελικά το μονοπάτι της δράσης βελτιώνεται δραματικά όταν πλέον αποκτήσετε έναν σεβαστό αριθμό από weapon upgrade kits. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε πως έχετε κάνει “λανθασμένη” ανάπτυξη χαρακτήρα που πιθανώς κάνει το παιχνίδι σας unplayable από ένα σημείο και έπειτα. Kάτι που -κακά τα ψέματα- έχουμε δει να συμβαίνει στο παρελθόν σε αντίστοιχης φιλοσοφίας παιχνίδια, όπως το Deus Ex: Human Revolution εξαιτίας του κακού σχεδιασμού των μαχών με αφεντικά που σχεδόν κατέστρεφε την εμπειρία του παίκτη που αποφάσιζε να αναπτύξει τον χαρακτήρα του σχεδόν εξολοκλήρου με βάση τις stealth δυνατότητες.

Το Prey είναι ένα δύσκολο παιχνίδι από την αρχή έως και το τέλος του, μα σχεδόν πάντα προσφέρει πληθώρα λύσεων για την αντιμετώπιση της κάθε κατάστασης. Απλά αρκετές φορές ζητάει από εσάς να δείτε τα πράγματα από μια διαφορετική, μη προφανή οπτική. Στην δική μου περίπτωση, παίζοντας με αναβαθμισμένο στο μέγιστο το mimic matter από ένα σημείο και έπειτα μπορούσα να εισχωρήσω εντυπωσιακά σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο χωρίς να κατέχω την απαραίτητη keycard, πετώντας πάνω από την οροφή του με την μορφή operator και εκμεταλλευόμενος στην συνέχεια μια μικρή χαραμάδα από την οποία μπορούσα να χωρέσω έχοντας πάρει την μορφή κούπας. Το όπλο gloo cannon που εκτοξεύει πολυουρεθάνη είναι ένα τέλειο εργαλείο για να ακινητοποιεί τους στόχους, χωρίς όμως να τους σκοτώνει. Η πολυουρεθάνη παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιείται για να ανοίγει την δίοδο προς μια κατεύθυνση σβήνοντας φλόγες, σταματώντας τις θανατηφόρες ηλεκτρικές εκκενώσεις στο περιβάλλον ή τους έλικες ενός ανεμιστήρα. Όταν η εν λόγω ουσία σκληρύνει δύναται να σχηματίσει μια πλατφόρμα αναρρίχησης ικανή να σας οδηγήσει στα ψηλότερα σημεία ενός επιπέδου. Έτσι λοιπόν καταφέρνετε να προσπεράσετε τους εχθρούς ισορροπώντας πάνω σε γυψοσανίδες και γυάλινες οροφές ή βρίσκοντας πορτάκια που σας στριμώχνουν σε χώρους συντήρησης που παρεμβάλλονται ανάμεσα στα επίπεδα.

Το παιχνίδι διαθέτει ένα σεβαστό αριθμό από διαφορετικά είδη εχθρών, που προσπαθούν να βάλουν ένα τέλος στα σχέδιά σας. Τα phantoms είναι ανθρωποειδή είδη typhon που διαχωρίζονται ανάλογα με τις ιδιότητές τους στα etheric phantoms, τα οποία δημιουργούν ένα αντίγραφο του εαυτού τους που τηλεκινείται στο χώρο και επιτίθεται ανεξάρτητα από αυτά, τα thermal phantoms, τα οποία εκτοξεύουν εναντίον σας πίδακες φωτιάς και τα voltaic phantoms, τα οποία απελευθερώνουν γύρω τους ένα βολταϊκό τόξο ικανό να προκαλεί ζημιά κατά την επαφή. Κρίνοντας από την δική μου εμπειρία, πιστεύω πως τα etheric phantoms είναι τα πιο ύπουλα όλων. Υπήρξαν στιγμές όπου κατά την διάρκεια μιας καταδίωξης τρέχοντας ανακουφισμένος μέσα στον ανελκυστήρα του lobby για να το σκάσω από ένα εξ αυτών, μερικά δευτερόλεπτα αργότερα είδα τα φώτα να σβήνουν, τον ανελκυστήρα να σταματάει στην μέση και στην συνέχεια δέχτηκα ένα ωραιότατο jump scare συνειδητοποιώντας έντρομος ότι το αντίγραφο του etheric phantom τηλεμεταφέρθηκε μέσα σε αυτόν! Ένα ακόμη ενδιαφέρον είδος typhon που αξίζει να αναφερθεί είναι το nightmare, που κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του όταν πλέον έχετε ένα σεβαστό αριθμό από neuromods και νώθει πως το οικολογικό του σύστημα απειλείται από την παρουσία σας. Το nightmare είναι ένας από τους δυνατότερους εχθρούς και όταν εμφανιστεί έχετε στην διάθεσή σας τρία λεπτά για να το αποφύγετε ή να το εξολοθρεύσετε. Αποφεύγοντάς το, αυτό παρουσιάζεται στον δρόμο σας εκ νέου ύστερα από 20 λεπτά, ενώ αν το σκοτώσετε αναγεννιέται ύστερα από 30 λεπτά.

Τα telepaths ελέγχουν με το νου τα ανυπεράσπιστα θύματά τους.

Τα telepaths ελέγχουν με το νου τα ανυπεράσπιστα θύματά τους.

Όσο προχωράτε εμφανίζεται ένα πλήθος δευτερευουσών αποστολών, η ενασχόληση με τις οποίες μπορεί να εκτοξεύσει την διάρκεια του παιχνιδιού. Μέσω αυτών των αποστολών ρίχνετε φως σε διάφορα μυστήρια που αφορούν τις κρυφές δραστηριότητες της εταιρίας TranStar, όπως για παράδειγμα την ανάμειξή της σε ένα ερευνητικό σχέδιο με την κωδική ονομασία The Blackbox Project. Ακόμη, ενδέχεται να δεχτείτε την κλήση των εργαζομένων της εταιρίας Frank και Emmanuell που στην προσπάθειά τους να δραπετεύσουν από το σταθμό παγιδεύτηκαν σε μια κάψουλα διαφυγής που απέτυχε να εκτοξευθεί. Οι υπολογιστές ασφαλείας σας επιτρέπουν να βλέπετε ανά πάσα στιγμή την ακριβή θέση ενός αγνοούμενου μέλους του πληρώματος, με βάση τις πληροφορίες που λαμβάνουν από τα βραχιόλια εντοπισμού, ώστε να μπορείτε να το βρείτε νεκρό ή ζωντανό. Υψίστης σημασίας για τα τέλη του παιχνιδιού είναι ορισμένες δευτερεύουσες αποστολές πεπερασμένου χρόνου. Όταν, για παράδειγμα, ο γιατρός Dayo παγιδεύεται μέσα σε ένα εμπορευματοκιβώτιο έξω από το cargo bay, σας δίνονται μόλις επτά λεπτά για να τον οδηγήσετε σώο και ασφαλή πίσω στον σταθμό πριν τελειώσει το οξυγόνο του. Αν δεν τα καταφέρετε, μπαίνοντας στο cargo bay βρίσκετε τυχαία ένα audio log που ηχογράφησε λίγο πριν ξεψυχήσει από ασφυξία, το οποίο περιέχει ορισμένες συνταρακτικές αποκαλύψεις.

Όσον αφορά το εικαστικό, παρατηρείτε πως στο Talos-1 είναι αποτυπωμένες διάφορες σχεδιαστικές επιλογές που προδίδουν την σταδιακή ανάπτυξη του σταθμού μέσα από το πέρασμα των δεκαετιών. Έτσι λοιπόν, το κεντρικό lobby μοιάζει σαν να έχει μείνει στην δεκαετία του 60 στολισμένο με κλασικά έπιπλα κατασκευασμένα από μαόνι, με το καστανοκόκκινο χρώμα τους να ντύνει ατμοσφαιρικά τον χώρο, σε αντίθεση το επίπεδο psychotronics που αποτελείται από παγερούς μεταλλικούς διαδρόμους και εγκαταστάσεις που είναι εφοδιασμένες με υπερσύγχρονο εξοπλισμό για την υποστήριξη των εργαστηριακών πειραμάτων. Το τμήμα arboretum είναι διακοσμημένο από έναν γυάλινο θόλο που προσφέρει μια καταπληκτική θέα της Γης και της Σελήνης, ενώ διαθέτει έναν τεράστιο κήπο οργιώδους βλάστησης, που πέρα από την όμορφη εικόνα του έχει και χρηστική αξία αφού τροφοδοτεί τον σταθμό με φρέσκο οξυγόνο και βρώσιμα λαχανικά.

Ο τεχνικός τομέας του Prey είναι ένα σκέλος που με προβλημάτισε πριν ασχοληθώ με το παιχνίδι, γιατί το Dishonored 2 στο PC ταλανίζονταν από πλήθος προβλημάτων, όπως stuttering και πτώσεις του frame rate ακόμη και σε αξιόμαχα συστήματα. Προβλήματα από τα οποία το Prey είναι πλήρως απαλλαγμένο, αφού μια GPU επιπέδου GTX 1060 δίνει καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού μια απόλυτα σταθερή εμπειρία σε 60fps και 1080p με όλες τις ρυθμίσεις στο μέγιστο. Τα περιβάλλοντα είναι ντυμένα με πανέμορφους ογκομετρικούς φωτισμούς, το draw distance βρίσκεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο (χωρίς να βλέπετε αντικείμενα να φορτώνουν στο βάθος όσο περιηγείστε στα επίπεδα), οι σκιές έχουν εξαιρετικά ευκρινή ανάλυση και συχνά βλέπετε στις επιφάνειες να κάνουν την εμφάνισή τους όμορφες screeen space αντανακλάσεις. Η ποιότητα των υφών και των τρισδιάστατων μοντέλων κάποιες φορές ίσως δεν είναι η ιδανική, όχι όμως σε βαθμό να χωλαίνει την εικόνα ενός πολύ αξιοπρεπούς οπτικά τίτλου. Ο χειρισμός στο PC είναι άριστος είτε επιλέξετε να παίξετε με πληκτρολόγιο/ποντίκι είτε με χειριστήρια Xbox. Αν και δεν έχω την πλήρη εικόνα του Prey στις κονσόλες, παίζοντας παράλληλα το demo του στο PS4 παρατήρησα μια έντονη καθυστέρηση στην απόκριση του Dualshock, κάτι που σύμφωνα με μαρτυρίες χρηστών, φαίνεται να υφίσταται ως ένα βαθμό και στην τελική έκδοση. Οπότε αν δεν διαθέτετε ένα αξιόμαχο PC, ίσως θα ήταν καλύτερα να προτιμήσετε την έκδοση του Xbox One λαμβάνοντας υπόψιν πως οι μάχες έχουν γρήγορο ρυθμό και ένα πιθανό input lag είναι ικανό να αφαιρέσει αρκετούς πόντους από την εμπειρία.

Tο δενδροκομείο τροφοδοτεί τον Talos-1 με φρέσκο οξυγόνο.

Tο δενδροκομείο τροφοδοτεί τον Talos-1 με φρέσκο οξυγόνο.

Την μουσική του παιχνιδιού έχει επιμεληθεί ο πολυβραβευμένος για την δουλειά του στο Doom, Mick Gordon. Αυτή τη φορά βέβαια η προσέγγιση του συνθέτη έχει μια διαφορετική κατεύθυνση αφήνοντας πίσω τους heavy metal ρυθμούς για χάρη των ηλεκτρονικών μελωδιών, που δημιουργούν μια απόκοσμη ατμόσφαιρα ενισχύοντας το αίσθημα του τρόμου και της ταραχής κατά την διάρκεια των αναμετρήσεών σας με τα ύπουλα κρυμμένα στον χώρο mimics. Ο αντίλαλος των θορύβων μέσα στους μεταλλικούς διαδρόμους καταφέρνει να σας κρατάει σε μόνιμη επιφυλακή. Ακολουθώντας τη σχολή του Half-Life, το παιχνίδι κρατάει τον/την χαρακτήρα σας σιωπηλό καθόλη την διάρκεια, προσπαθώντας να σας κάνει να νιώσετε πως είστε εσείς αυτός που βιώνει τα γεγονότα και όχι το ψηφιακό σας άβαταρ. Ωστόσο, η φωνή του/της Morgan Yu ακούγεται μέσα από παλιότερα καταγεγραμμένα αρχεία και μέσω της διαδικασίας προσομοίωσης από ρομποτικούς operators. Οι voice actors κάνουν αρκετά καλή δουλειά καταφέρνοντας να ζωγραφίσουν στη χροιά της φωνής των χαρακτήρων την ανησυχία και τον φόβο για το άγνωστο. Ορισμένα ψεγάδια υπάρχουν βέβαια σε ό,τι έχει να κάνει με την μίξη του ήχου, καθώς οι operators ορισμένες φορές κάνουν τόσο θόρυβο σε σημείο να μην μπορείτε να ακούσετε τα audio logs, ένα πρόβλημα που ευελπιστώ να διορθωθεί μελλοντικά.

Το Prey είναι ένα πανέξυπνο παιχνίδι που σας βάζει στην διαδικασία να σκεφτείτε λίγο πέρα από το προφανές, κάτι που καταφέρνει εξίσου άριστα τόσο μέσω του gameplay, όσο και μέσω της ιστορίας του. Αποτελεί ένα γράμμα αγάπης προς τους λάτρεις των immersive sim θρύλων που άλλαξαν τα δεδομένα στο gaming. Σε μια εποχή όπου οι εταιρίες που δημιούργησαν σειρές όπως το System Shock και το Bioshock αποτελούν παρελθόν, ενώ το Deus Ex βρίσκεται “στον πάγο” εξαιτίας μη επαρκών πωλήσεων, το Prey της Arkane είναι ένας από τους στερνούς, άξιους εκπροσώπους μιας λαμπρής εποχής που φαίνεται να οδεύει σιγά σιγά προς το τέλος της.

  • Ανατρεπτικό σενάριο
  • Αφήγηση μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον
  • Ηθικές επιλογές που οδηγούν σε πολλαπλά τέλη
  • Πλούσιο skill tree που επιστρατεύει την εφευρετικότητά σας
  • Η αριστουργηματική αρχιτεκτονική δομή του Talos-1
  • Υψηλό, αλλά δίκαιο, επίπεδο πρόκλησης
  • Αξιόλογες δευτερεύουσες αποστολές
  • Το μονοπάτι της δράσης αργεί χαρακτηριστικά να γίνει απολαυστικό
  • Μικροπροβλήματα στην μίξη του ήχου
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, Xbox One, PC (review)
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Arkane
ΕΚΔΟΣΗ:Bethesda
ΔΙΑΘΕΣΗ:IGE
ΕΙΔΟΣ:Action
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://prey.bethesda.net/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:5/5/2017
PEGI:18
  • Vituman

    9.5;;;; Τι λες τώρα, τόσο καλό; Δεν είχα παρατηρήσει κάτι τέτοιο από αυτά που ψιλοδιάβαζα ή από το demo που έπαιξα. Τώρα θα το έχω υπόψην μου σίγουρα. Αν και η αλήθεια είναι πως περίμενα να είναι σχετικά καλό (λόγω Bethesda) αλλά όχι και 9.5!

  • salamandras salamandrioglou

    Δυστυχως ειναι απο τα τελευταια σοβαρα παιχνιδια που παιζουμε.Απο δω και περα walking simulator και open world μουφες

  • Fonias_7

    Μπράβο ωρε Γιώργο, η αξιολόγησή σου με καλύπτει σε όλα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγοραστεί αλλά με τόσα που έχουν σειρά...θα πάρει κανένα δίμηνο.Χαίρομαι που εχει πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης κ ποιότητας πόσο μάλλον σε μια περίοδο που η ανακύκλωση πάει σύννεφο, στα summer sales του steam ή απο kinguin θα τιμηθεί.Ωραιος.

  • Terminator

    Ουάου

  • JCDenton

    To τελείωσα πριν λίγες ημέρες.Το review του @gogos με βρίσκει 100% σύμφωνο.Η Arkane μετά τα Dishonored μας παρέδωσε ενα ακόμα εξαιρετικό παιχνίδι,αν και λίγοι gamers δείχνουν να τα εκτιμούν.Σημεία των καιρών,δυστυχώς.Με ανυπομονησία θα περιμένω ανακοίνωση νέου τίτλου απο την Arkane,όποτε και αν έρθει.

    Υ.Γ @gogo,περιμένουμε το System Shock 3 τα επόμενα χρόνια απο την Otherside Entertainment και με τον Warren Spector στο "τιμόνι".

    • salamandras salamandrioglou

      Δε θελω να σε τρομαξω αλλα δεν τη βλεπω καλα την arkane

      • JCDenton

        Αμα ήταν η Square Εnix publisher σίγουρα θα τρόμαζα.

  • giorgos935

    Πολυ ωραιο κειμενο

  • Φωτης

    Πολυ καλο κείμενο κ με λεπτομέρεια το review..Στις κονσολες λόγο χειρισμού απ´οτι κατάλαβα προτιμάτε στο Xbox one..
    ΥΓ:Ρε συ Goge@ μην παιζεις κ μας θυμιζεις τον πονο μας..Άκου εκει scan visor!!!!Αν βγει ΘΑ κανεις το REVIEW θες δεν θες:):):)!!!

  • https://youtube.com/hotexclusives Jesus

    Ωραιο κειμενο θα τσιμπηθει καποια στιγμη σε sales αργοτερα το 17.

  • meh

    Μωρε καλο παιχνιδι ειναι αλλα εγω θελω το Prey 2 του 2011.
    Ισως καποια στιγμη να πεσει στα χερια μου αυτο, αλλα για την ωρα δεν ειναι στη λιστα αγορων.
    Αλλο ενα ωραιο κειμενο Γογε, πολυ μεγαλο και περιγραφικο ομως ρε παιδακι μου.

    • G.J.

      Έλα ρε, εσύ ως fan του dishonored, αν θυμάμαι καλά θα έπρεπε να χαίρεσαι πολύ. Προσωπικά για μένα είναι σίγουρη η αγορά μόλις πέσει λίγο η τιμή.

      • meh

        4 φορες ξεκινησα το Dishonored, 4 φορες το παρατησα. Μαρεσει πολυ η αισθητικη αλλα οχι το παιχνιδι. Με ενοχλει η αισθηση και η κινηση του χαρακτηρα στον χωρο. Οποτε μονο fan δεν ειμαι. Τι σχεση θα ειχε ομως αυτο με το Prey; Διαφορετικα πραγματα.

        • G.J.

          Τι σε χαλάει στο dh? Near perfect ήταν, απλά η πλοκή λίγο βαρετή, ειδικά στο 2. Ε το prey μου θυμίζει όσο το έχω δει σε youtube/twitch κάτι σε bioshock dishonored crossbreed.

          • meh

            Η αισθηση και η κινηση του χαρακτηρα στον χωρο οπως εγραψα ακριβως απο πανω, λες και δεν ειχε βαρος, απλα 2 χερια στον αερα. Το 2 δεν το εχω παιξει. To Prey φαινεται καλυτερο.

            • G.J.

              Καλά κολλάς και εσύ σε κάτι πράγματα :p

              • Gogos

                Η αλήθεια είναι πως ούτε και σε μένα θύμισε σε μεγάλο βαθμό το Dishonored. Πέρα από την κοινή "play your way" φιλοσοφία που μοιράζονται και τα δύο παιχνίδια, δεν υπάρχουν άλλες ουσιαστικές ομοιότητες. Ο lead designer του παιχνιδιού, Ricardo Bare είχε χαρακτηρίσει το Prey σε παλαιότερη συνέντευξή του με την φράση "System Shock meets Super Metroid". Kάτι που νομίζω πως αντιπροσωπεύει με σχετική ακρίβεια το τελικό αποτέλεσμα.

                Όσον αφορά το Prey 2, είναι πραγματικά θλιβερή η τροπή που πήραν τα πράγματα, γιατί θα μπορούσαμε να είχαμε την δυνατότητα να χαρούμε δύο εξαιρετικά δημιουργήματα. Η Arkane ήθελε να φτιάξει το παιχνίδι που έχουμε στα χέρια μας από το 2013. Η Bethesda από την άλλη είχε τα δικαιώματα της σειράς Prey, αλλά παιχνίδι δεν υπήρχε μετά την ρήξη με την Human Head. Ουσιαστικά έδωσαν αυτό το όνομα στο Prey του 2017, χωρίς να υπάρχει το οποιοδήποτε κοινό σημείο αναφοράς με το Prey του 2006. Στην εν λόγω περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με ένα reboot, αλλά με ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι.

  • ggraper

    Πολλα μπραβο για το αναλυτικοτατο review Gogo ! Εννοειται οτι θα αγοραστει. Απο την αρχη μου ειχε κεντρισει το ενδιαφερον αλλα περιμενα τα reviews.Και ολα τους (μαζι και το δικο σου) λενε για την ωραια ιστορια του prey.I'm in !

  • Δημητρης.

    Ωραίο review Gogo.
    Μπήκε στη λιστα και αυτό.

  • Constantinos

    Ωραιοτατο κειμενο Γιωργο αν και δεν εχω προλαβει να ασχοληθω με το παιχνιδι ακομα.

    Soon.

  • spiroseliot

    δεν αφήνει η Arcane τις μλκ λέω εγώ και να μας δώσει επιτέλους ένα Arx Fatalis 2 η τουλάχιστον το πρώτο με καλύτερα γραφικά... 😛

  • Τυφλοπόντικς

    Ωραίο κειμενάκι εύγε, με το παιχνίδι θα ασχοληθώ μετά το καλοκαίρι λογικά ίσως και αργότερα.

  • Jojojojo

    Ωραίο review παρόλο το μέγεθος του έφυγε νεράκι. Μιας και πούλησα το ps4 ήρθε η ώρα για one η θα το μετανιώσω και αυτό;

    • Terminator

      Είτε PS4, είτε One, θες οπωσδήποτε μια κονσόλα. Πάρε Pro ή ετοιμάσου για Scorpio.

  • Panzerfaust

    Mπράβο Γεώργιε δεν το περίμενα τόσο καλό το παιχνίδι για να πω την αλήθεια, θα τιμηθεί σίγουρα.

  • Stelios-Ther

    Πολύ ωραίο review gogo.

    Θα ασχοληθώ σίγουρα με το Prey. Επειδή όμως έχω κάποια άλλα παιχνίδια να τελειώσω πρώτα, θα το τσιμπήσω αργότερα. Ίσως μέσα στον Αύγουστο.

  • grizos Ailouros

    Παιδιά βοήθεια! Εχω αγοράσει το παιχνίδι , εχω παίξει δύο φορές και σήμερα δεν μπορώ γιατί δεν μου διαβάζει το δίσκο που εχω βάλει. 😔😢

    • Terminator

      PC;

      • grizos Ailouros

        Στο xbox , δοκίμασα και με αλλο παιχνίδι αλλα και πάλι δεν παίζει. Μου λέει αν εχετε το δίσκο να το βάλετε ή αλλιώς αγοράστε απο το xbox Store. Χάλασα το λέιζερ που διαβάζει το παιχνίδι ;;; 😭

        • Terminator

          Βάλε και κάποια άλλα και αν δεν, προφανώς έχει θέμα η κονσόλα.

  • grizos Ailouros

    Ρε παιδιά μετά το τέλος δεν μπορείς να ξανα αρχίσεις με τα ήδη υπάρχοντα που έχεις φτιάξει για να τα εξελίξεις περισσότερο και να τελειώσεις όλες τις αποστολές ;;;

    • Gogos

      Δεν υπάρχει New Game+ και δεν νομίζω πως μπορεί να ενσωματωθεί έτσι και αλλιώς με δεδομένο πως στο Prey κάποια key items, όπως το psychoscope, αποκτώνται μέσα από το κεντρικό σενάριο. Μπορείς όμως πάντα να ξεκινήσεις το παιχνίδι από την αρχή δοκιμάζοντας ένα διαφορετικό built.

      • grizos Ailouros

        Σωστός. Ας δούμε τι μπορεί να κάνει η γυναίκα 😂✌🏻

  • Visitor

    Το τελείωσα πριν λίγο. Δεν μου άρεσε καθόλου!
    Περίμενα ένα fps, και όχι έαν survival πρώτου προσώπου με ελάχιστα πυρομαχικά και έναν μπερδεμένο χάρτη.
    Σαν βαθμό εγώ θα του έβαζα το πολύ 7, ίσως και 6.5

    • salamandras salamandrioglou

      Τρομερο σκεπτικο κρινεις ενα παιχνιδι οχι για κατι που ειναι αλλα για κατι που θα ηθελες να ειναι.Τελικα σκουπιδια τυπου mafia και ghost recon σας αξιζουν

      Ο μπερδεμενος χαρτης που λες στο gaming ονομαζεται level design υψηλου επιπεδου.Αλλα οταν εχεις μαθει σε map cleaning και σε walking simulator καταληγεις σε αυτα τα συμπερασματα.

      • Constantinos

        Πρεπει να ξερεις οτι υπαρχουν γνωμες και αποψεις, πολυ διαφορετικες απ τις δικες σου. Αυτο που πρεπει οπωσδηποτε να μαθεις ομως, ειναι να σεβεσαι και να μην προσβαλλεις, προσπαθωντας να δικαιολογησεις τις videogame πεποιθησεις σου.

        Ατακες του στυλ "Τελικα σκουπιδια τυπου mafia και ghost recon σας αξιζουν", να τις κρατας για εσενα. Τιποτα δεν θεωρειται σκουπιδι ωστε ν αξιζει σε καποιον νοημων ανθρωπο.

      • Visitor

        Σαλαμάνδρα, τράβα εκεί όπου ανήκεις, στον βάλτο σου!

    • Constantinos

      Δεν το εχω παιξει ακομη αλλα μιλωντας με ατομα που το τερματισαν, ολοι μιλουν για ενα αποτυχημενο πειραμα/κραμα πολλων παιχνιδιων μαζι (Dishonored, Deus Ex, Bioshock, Dead Space, System Shock κλπ). Ωστοσο, δεν μπορω να ξερω αν προκειται για πραγματικα τοσο κακο παιχνιδι, μιας και στην Arkane εχω εμπιστοσυνη.

      Ειναι δυσκολο παντως για οποιοδηποτε στουντιο ν αφησει μια αποδεδειγμενα πετυχημενη συνταγη (Dishonored) για να επενδυσει σε κατι τελειως διαφορετικο.

  • Constantinos

    Φτανοντας στις 7 ωρες περιπου, το παιχνιδι φτανει προωρα στο τελος του. Την ειχα μυριστει τη δουλεια απο την πρωτη στιγμη, προτου καν το δοκιμασω. Ηθελα ομως, ιδιοις ομμασι να μαθω περι τινος προκειται, καθως μια περιεργεια την ειχα. Για Arkane ομολογω οτι απογοητευτηκα. Δευτερα πρωι γινεται ανταλλαγη για Evil Within 2.

    Ουσιαστικα η Αrkane με το Prey, προσπαθησε να δημιουργησει ενα νεο Thief, οπως εκανε στην περιπτωση του Dishonored. Η βασικη διαφορα στο ολο εγχειρημα ειναι οτι το Dishonored πραγματι δανειστηκε επιρροες απο το Thief αλλα δεν εμεινε στασιμο. Εξελιξε στο επακρον καθε gameplay aspect προς οφελος του. Αντιθετως, το Prey (το οποιο ακομα δεν καταλαβα γιατι φερει την ιδια ονομασια με την παιχνιδαρα της Ηuman Head Studios του 2006) προσπαθει ατυχεστατα να αφομοιωσει στοιχεια απο ενα σκασμο παιχνιδια (Deus Ex, Dead Space, Dishonored, Bioshock, System Shock). Τοσο "παικτικο" μπερδεμα, δεν θυμαμαι σε παιχνιδι. Ειλικρινα σας μιλαω, 7 ωρες συμπληρωσα και δεν καταλαβα τι ηθελε να παρουσιασει το παιχνιδι.

    Υποθεση ρηχη και χαρακτηρες λιγοι και αδιαφοροι (μεχρι εκει που επαιξα).

    Οπτικος τομεας τουλαχιστον μετριος. Ακομα και το Dishonored που δεν ελεγε πολλα οπτικα, χρησιμοποιουσε ομως πανεξυπνα την σκοτεινη ατμοσφαιρα, την steampunk-ιλα και τις βικτωριανες τζουρες, δημιουργωντας ετσι ενα συμπαγες οπτικο συνολο.

    Grinding. Απο νωρις το παιχνιδι, σε βαζει σε μια διαδικασια να φαρμαρεις για σφαιρες, medkits και μερικες ακομα χαζομαριτσες τα οποια μαλιστα παραγονται απο μια διαδικασια "ανακυκλωσης" (!!!!!!) λες και προκειται για καπακια της Κοκα Κολα!!!! Υποτιθεται οτι προσδιδει ετσι ενα survival υφος στο παιχνιδι. Το Dead Space 3 γελαει απο το βαθος.

    Skills. Βαρεθηκα να διαλεγω και ν αλλαζω skills. Aμφιβαλλω δε, αν ολα αυτα κρινονται απαραιτητα για να ολοκληρωθει το παιχνιδι. Ασε το μενου, το οποιο ειναι απιστευτα δυσχρηστο. Ουτε Skyrim να επαιζα.

    Shooting χωρις aiming μηχανισμους. Εκλαμβανω σαν κακουστο αστειο, fps του 2017 να μην υποστηριζει στοχευση. Pew pew, οπλα διχως ογκο και βαρος, hip fire spamming. Ε οχι !

    Χαρτης/free roaming. Το Prey προσπαθει να καμουφλαριστει κατω απο εναν open world μανδυα. Μεχρι εδω δεκτον! Γιατι πρεπει ομως να λαβω ενα mission, του οποιου το objective, να με οδηγησει στο να κανω backtracking 20 δωματια και 50 διαδρομους κοκ. για να βρεθω απο τη μεση, στην αρχη του παιχνιδιου? Βαλτε ενα fast travel system, αφου δεν θελετε φορμα πιστων a la Dishonored και προτιματε την περιπλανηση σ εναν διαστημικο σταθμο, να γουσταρουμε και μεις. Αυτο το πραγμα, πισω-μπρος/μπρος-πισω με κουρασε αφανταστα.

    Art direction. Στο παιχνιδι δεν συναντας πολυγωνα σχηματα. Παντου επικρατει μια αυστηρη τετραγωνοποιηση σε καθε σπιθαμη του. Μονοκοματα μοντελα χαρακτηρων και εχθρων, με παντελη ελλειψη σχεδιαστικης επινοησης και φαντασιας. Επισης, οι εχθροι εμφανιζονται σαν αμορφα σκιερα πλασματα, τα οποια δεν εχουν την παραμικρη σχεδιαστικη λεπτομερεια. FPS που πολεμας σκιες επι της ουσιας, πρωτη φορα ειδα.

    Arkane, για εναν ανεξηγητο λογο, εμπλεξες και εθεσες τον εαυτο σου, σε καθεστως πληρης αβεβαιοτητας και αμφιβολιας, τουλαχιστον για εμενα. Ελπιζω να ανακαμψεις συντομα.

    • Visitor

      Είσαι απόλυτα σωστός σε όσα λες και συμφωνώ μαζί σου 1000%.
      Πραγματικά έχω μετανοιώσει κι' εγώ που το πήρα πριν μερικούς μήνες. Αποτυχία το παιχνίδι για μένα.

      • Constantinos

        Αποτυχια δεν ξερω αν ειναι, μιας και εξ οσων θυμαμαι πηγε καλα βαθμολογικα. Προσωπικα, μετα απο τη σειρα Dishonored, ειχα θεσει ψηλα τον πηχη για την Arkane. Βεβαια, το γεγονος οτι δεν αρεσε σε εμενα και εσενα, πρακτικα δε σημαινει τιποτα. Γουστα ειναι αυτα.

        Κακα τα ψεματα παντως, ειναι τρομακτικα δυσκολη η μεταβαση απο μια ομολογουμενως πετυχημενη συνταγη (Dishonored) σε κατι εντελως καινουργιο. Με το Dishonored, η Arkane πετυχε τον απολυτο αιφνιδιασμο, προσφεροντας μας ενα ατοφιο αριστουργημα. Εκτιμω λοιπον, οτι με το Prey δεν τα καταφερε εξισου καλα. Αποψη μου ειναι και την καταθετω. Τιποτα περισσοτερο.

        Πραγματικα χαιρομαι studios που αρεσκονται να δοκιμαζονται σε διαφορετικα πραγματα και εν τελει να επιτυγχανουν. Φυσικα και δεν ειμαι αντιθετος με το να αντλουνται επιρροες απο αλλου. Καθε αλλο. Εχει μεγαλη διαφορα ομως, να δημιουργεις κατι εντελως καινουργιο απ το να προσπαθεις να εφαρμοσεις συσσωρευμενες ιδεες αλλων, προκειμενου να "εκτοξευσεις" το δημιουργημα σου.

        Αν ενα ρητο ταιριαζει περισσοτερο στο Prey της Arkane ειναι το "΄οπου λαλουν πολλοι κοκοροι, αργει να ξημερωσει".

        • Visitor

          Σαφέστατα και το Dishonored είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Το έχω παίξει και μου άρεσε πολύ. Πραγματικά από τα καλύτερα παιχνίδια των τελευταίων ετών.
          Κι' εγώ συμφωνώ πως το να παίρνει στοιχεία μια εταιρία από παιχνίδια άλλης, δεν είναι καθόλου κακό. Θα πρέπει μάλιστα να γίνεται συχνότερα, εφ' όσον βέβαια η όποια αντιγραφή, υλοποιείται με στον σωστό τρόπο και ενδεχομένως πάει και την ιδέα, ένα βήμα πάρα πέρα.
          Ένα πρόχειρο παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι τα παιχνίδια Uncharted και Tomb Raider. Στην αρχή στο πρώτο Uncharted, διάβαζα παντού πως είναι ένα tomb raider της sony, ότι έχει δανειστεί πολλά στοιχεία από το tomb raider κ.λ.π. Η Naughty Dog, πολύ καλά έκανε και δανείστηκε στοιχεία, όμως την εξέλιξε και την βελτίωσε την συνταγή. Και έχουμε τώρα τα τελευταία χρόνια τα Tomb Raider, να αντιγράφουν το στυλ των Uncharted, αλλά με σωστό τρόπο, κι' έτσι έχουμε 2 κορυφαίες σειρές παιχνιδιών. Μπορεί να έχουν πολλές ομοιότητες, είναι όμως και τα 2 υπέροχα.
          Και μια και το έφερε και η κουβέντα, τα προτιμώ τα καινούργια Tomb Raider, με το στυλ του Uncharted. τα παλιά δεν μου άρεσαν καθόλου.