alt text

Έχω σκοτώσει. Έχω σκοτώσει πολλούς. Ναζί, τρομοκράτες, αυτονομιστές, εξτρεμιστές, ζόμπι, εξωγήινους, ρομπότ. Έχω σφάξει δράκους με κόπο, hit points και ιδρώτα. Έχω ελευθερώσει λαούς ολόκληρους και έχω σώσει τη Γη αμέτρητες φορές. Έχω υπάρξει ήρωας, πολεμιστής, στρατηγός,σαμουράι,θεός, λυτρωτής και μάγος. Με λίγα λόγια είμαι ένας μέσος gamer. Δε μπορώ να πω ότι δε το έχω ευχαριστηθεί, έχω διασκεδάσει αφάνταστα με αγαπημένα παιχνίδια όπως τα Gears of War, Elder Scrolls και Grand Theft Auto για να αναφέρω μόνο μερικά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι νόμιζα πως ήξερα πάνω κάτω τι να περιμένω από ένα παιχνίδι. Αν μου έλεγε λοιπόν κανείς πριν ένα χρόνο ότι το κορυφαίο παιχνίδι του 2013 για μένα θα είναι ένας... “προσομοιωτής γραφειοκρατίας” όπου ο παίκτης είναι ένας απλός καταπιεσμένος δημόσιος υπάλληλος, θα του έλεγα πρώτον να μη με ενοχλεί όταν παίζω Dark Souls και δεύτερον να μην λέει παλαβομάρες. Ο λόγος για το Papers, Please, ένα “δυστοπικό θρίλερ εγγράφων” από τον Lucas Pope, το οποίο είναι η μεγαλύτερη έκπληξη που έχω συναντήσει στην πορεία μου ως gamer.

Η ιστορία ξεκινάει όταν κληρώνεστε στην “λοταρία εργασίας” και ξεκινάτε την πρώτη μέρα δουλειάς στο συνοριακό έλεγχο της φανταστικής κομουνιστικής χώρας Arstotzka. Τα σύνορα έχουν ανοίξει για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο με τη γειτονική Kolechia και αναλαμβάνετε το ρόλο ενός απλού συνοριακού ελεγκτή διαβατηρίων. Κάθε μέρα περπατάτε από το σπίτι σας, που σας παρέχει το κράτος, μέχρι το πόστο σας στα σύνορα. Μπροστά από το μικρό παραθυράκι του σταθμού σας περνάνε κάθε λογής άνθρωποι, κάποιοι σημαντικοί, κάποιοι όχι, και η δουλεια σας είναι απλή: να σφραγίσετε το διαβατήριο τους με ένα “Δεκτό” ή ένα “Μη δεκτό”.

Είναι ευθύνη σας να βρείτε τυχόν πλαστά έγγραφα, ανακρίβειες μεταξύ εγγράφων και να συμμορφώνεστε με τους όλο και πιο απαιτητικούς κανόνες που σας δίνει το υπουργείο. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ελέγχετε ημερομηνίες γεννήσεως, αριθμούς διαβατηρίων, βίζες εργασίας, ζητάτε δαχτυλικά αποτυπώματα, κάνετε σωματικούς ελέγχους, ανακρίνετε ανθρώπους και πολλά άλλα. Στο τέλος κάθε μέρας πληρώνεστε ανάλογα με τον αριθμό τον ανθρώπων που “εξυπηρετείτε” (συν τυχόν δωροδοκίες που δεχτήκατε) και αποφασίζετε πώς θα ξοδέψετε τα λεφτά σας. Οι επιλογές σας είναι κυρίως μεταξύ φαγητού, θέρμανσης και φαρμάκων για την οικογένειά σας. Αν κάνετε πολλή ώρα να εξετάσετε τον κάθε μετανάστη, δεν θα σας φτάσουν τα λεφτά για να φροντίσετε την οικογένεια σας, ενώ αν κάνετε πολύ γρήγορα ίσως δεν προσέξετε κάποιο λάθος στα έγγραφα, και τα λάθη αφαιρούν από τον πενιχρό μισθό σας. Αυτοί οι κανόνες δημιουργούν από μόνοι τους μια “τραμπάλα” άγχους και έντασης που σας κάνει να νιώθετε την πίεση του χρόνου με πολύ πιο αποτελεσματικό τρόπο από εκατοντάδες γραμμικά quick time events σε AAA παιχνίδια.

Ένα λαθάκι να κάνετε, κόβεται μέρος του μισθού σας. Καλό κυνήγι!

Ένα λαθάκι να κάνετε, κόβεται μέρος του μισθού σας. Καλό κυνήγι!

Στον αισθητικό τομέα το Papers, Please είναι απλό, αλλά προσεγμένο. Τα γραφικά είναι απολύτως ταιριαστά με το παιχνίδι. Οι χαρακτήρες αποτελούνται από έλαχιστα πίξελ τα οποία είναι μεγάλα και ευδιάκριτα, η χρωματική παλέτα είναι περιορισμένη σε διψήφια νούμερα και παρότι κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού βλέπετε κυρίως την ίδια όθονη (μαθαίνετε να δουλεύετε με κλειστά μάτια το γραφείο, τις σφραγίδες και όλα τα αντικείμενα του σταθμού σας). Το παιχνίδι κάνει εξαιρετικά καλή χρήση του χώρου που έχει με σχεδόν κάθε τετραγωνικό εκατοστό της οθόνης να χρησιμοποιείται κάποια στιγμή. Παρά τα περιορισμένα μέσα που έχει στη διάθεσή του, το Papers, Please προσφέρει μία από τις πιο δυνατές αφηγήσεις που έχετε συναντήσει. Καταφέρνει να κάνει χαρακτήρες που έχουν συνολικά όσα πίξελ έχει το ρουθούνι του Marcus Fenix να είναι πιο αληθινοί και ανθρώπινοι από όλο το καστ όλων των Call of Duty μαζί. Ο ήχος είναι εξίσου ταιριαστός, με μια πολύ λιτή προσέγγιση που παράλληλα χτίζει μια αποπνικτική ατμόσφαιρα και δίνει ένα ακόμα επίπεδο ζωής στον γκρίζο κόσμο του παιχνιδιού. Οι φωνές είναι παραμορφωμένοι ήχοι και τα λιγοστά αμάξια που περνάνε από τον δρόμο παρέχουν το μοναδικό “soundtrack” μαζί με το επιβλητικό κύριο θέμα που παίζει ανάμεσα στις μέρες.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στις ηθικές επιλογές που έχει το Papers, Please, οι οποίες είναι οι πιο καλοπαρουσιασμένες που έχετε δει ποτέ. Τι Fable και Mass Effect να λέμε τώρα, το Papers, Please βάζει τα γυαλιά σε οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι που και καλά περιέχει ηθικά διλήμματα. Σύμφωνα με τους κανόνες που προανέφερα, είναι εντελώς δική σας επιλογή αν θα αφήσετε κάποιον να περάσει ή αν θα τον στείλετε πίσω. Άπλα αν κάνετε κάποιο γραφειοκρατικό λάθος σας αφαιρείται από τον μισθό σας. Οπότε από εσάς εξαρτάται πχ αν θα αφήσετε έναν άντρα που ενώ έχει όλα τα σωστά χαρτιά, μια κοπέλα που πέρασε πριν τον κατηγόρησε ότι είναι σωματέμπορας και σας παρακάλεσε να του αρνηθείτε είσοδο. Εσείς αποφασίζετε αν θα παραβλέψετε λίγο τους κανόνες για να μην χωρίσετε ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Ο γιος σας όμως ίσως πεινάσει αν κάνετε τα στραβά μάτια σε κάποιες περιπτώσεις που επιλέξετε να ακούσετε τη συνείδηση σας. Και χωρίς να θέλω να σας πιέσω, αν αργείτε να πάρετε απόφαση, ο χρόνος συνεχίζει να περνάει και ίσως στο τέλος της ημέρας δεν έχετε αρκετά λεφτά ούτε για να θερμάνετε το σπίτι σας, ούτε για να πάρετε φάρμακα για τη γυναίκα σας. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, παρά μόνο δύσκολες αποφάσεις, συνέχεια. Ετοιμαστείτε να ανακαλύψετε σκοτεινές πλευρές του εαυτού σας.

Όταν σοβαρεύουν τα πράγματα μπορείτε να κάνετε και σωματικό  έλεγχο.

Όταν σοβαρεύουν τα πράγματα μπορείτε να κάνετε και σωματικό
έλεγχο.

Εν κατακλείδι, το Papers, Please είναι για μένα ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια που έχουν βγει ποτέ. Σίγουρα το παιχνίδι που θα θυμάμαι περισσότερο από το 2013. Μου διεύρυνε τους ορίζοντες μου ως gamer. Μου έδειξε ότι αυτό το μέσο είναι ικανό για πράγματα που ακόμα δεν έχουμε φανταστεί. Όσο το σκέφτομαι, τόσο νιώθω σα να έβλεπα μια ζωή ταινίες με τον Σβαρτζενέγκερ και ξαφνικά είδα τη Λίστα του Σίντλερ. Αυτό δεν το λέω με ιεραρχική πρόθεση, λατρεύω τις ταινίες του Ahn-old. Διευκρινίζω επίσης ότι ο βαθμός που βάζω στο Papers, Please δεν σημαίνει ότι είναι το τέλειο παιχνίδι -δεν υπάρχει κάτι τέτοιο εξάλλου- αλλά ότι είναι ένα παιχνίδι που αυτό που κάνει δε μπορώ να σκεφτώ πώς μπορεί να το κάνει καλύτερα. Χρειαζόμαστε περισσότερα τέτοια παιχνίδια.

Το Papers, Please θα σας συγκινήσει, θα σας αγχώσει, θα σας κάνει να σκεφτείτε, να συζητήσετε, και το κυριότερο, να νιώσετε, ίσως για λίγο, πως βρίσκεστε σε ένα μικρό τσιμεντένιο κουβούκλιο, μια γκρίζα μέρα του φθινοπώρου, 6 η ώρα το πρωί, έχοντας φάει ελάχιστα σε ένα κρύο σπίτι. Διαβάζετε τις σημερινές οδηγίες του υπουργείου και πατάτε το κουμπί για να έρθει ο πρώτος μετανάστης από μια ουρά που δε φαίνεται να έχει τέλος, και το μόνο που σας μένει να πείτε είναι...

...Papers, please.

  • Gameplay που καταφέρνει να κάνει ενδιαφέρον κάτι φαινομενικά βαρετό
  • Άψογες, καλοφτιαγμένες ηθικές επιλογές
  • Ξεχωριστό και ταιριαστό στιλ γραφικών
  • Tα διαφορετικά τέλη και το endless mode αυξάνουν το χρόνο ενασχόλησης
  • Δυνατή ιστορία με πολλές αξιομνημόνευτες στιγμές
  • Ένα βαθύτατα πολιτικό παιχνίδι, χωρίς να κάνει κύρηγμα
  • Ο Jorji Costava
  • Το στιλ γραφικών ίσως δεν αρέσει σε κάποιους (ας υπάρχει και ένα τυπικό αρνητικό)
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 10

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Lucas Pope
ΕΚΔΟΣΗ:Lucas Pope
ΔΙΑΘΕΣΗ:Download
ΕΙΔΟΣ:Puzzle, simulation
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://papersplea.se/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:Αύγουστος 2013
PEGI:-
  • alessan

    10? σε παιχνιδι που δεν ειναι 1080p/60 fps! ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ! χαχαχαχαχαχα

    • Φοίνικας ο Τέταρτος

      Για το PC είναι οπότε είναι αυτονόητο πως είναι 1080p/60fps

  • Donald

    Σπιτσλες

  • grotenfrod

    Λευτεριά στον Jorji ωρέ! Ίσως ό,τι καλύτερο έπαιξα το 2013.

  • Dimokritos

    Ειναι το 3ο δεκαρι στην ιστορια του game2.0?

    • pgetsos

      6ο νομιζω

  • Kilia

    Το κειμενο ειναι υπεροχο, απλα σου δινει πληροφοριες για το παιχνιδι και προσπαθει να σου περασει την αισθηση που αυτο σου αφηνει και τιποτε αλλο.

    Για κατι τετοιες παιχνιδαρες χαιρομαι που ακομα παιζω σε pc, προταση για επομενο review το risk of rain, αλλο μαγευτικο παιχνιδι εκεινο.

    • Βαγγέλης

      Επίσης To The Moon, ενα story telling που δεν εχει αναφερθεί, με εκπληκτικό soundtrack και ιστορία που σου σηκώνει την τρίχα.

      • gory

        I second that!

  • http://game20.gr Julian

    Υπεροχο review. Το καλυτερο review που εχω διαβασω ισως. Ευγε

    Το παιχνιδι θελω να το παιξω οπωσδηποτε

  • Deathracer2009

    Glory to Arstotzka!!!!!!

    To παιχνιδι ειναι σουπερ και εχει συνολικα 20 τελη αναλογα με τις αποφασεις που θα παρετε. Θα μεινετε με το στομα ανοιχτο οταν θα προσπαθουν να δικαιολογηθουν για να περασουν τα συνορα. Το υπουργειο οσο περνανε οι μερες γινεται αυστηροτερο και τα πραγματα δυσκολευουν. Πραγματικα το καλυτερο indie που εχω παιξει ever.

  • Sammo

    Ψηθηκά αμεσα!!!!

  • forneverarrow

    Χαίρομαι καταρχήν για την επιβράβευση game που δεν άπτεται των state of the art γραφικών. Σίγουρα είναι μια έξυπνη και καλή δημιουργία αλλά... θέλω να πω δυο λόγια με την αντιμετώπισή του και όχι για το ίδιο.

    Τεράστιος ενθουσιασμός και 10αρι στη βαθμολογία για κάτι που δεν είναι συνολικά άψογο. Γιατί όταν είσαι στο 2014 και εκεί έξω έχουμε δει σημεία και τέρατα σε θέμα gameplay και γραφικών, τότε (εγώ τουλάχιστον) θα κρατούσα μια πιο low profile βαθμολογία για ένα τίτλο που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι mobile. Γιατί κύριοι, κρίνουμε με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά και αν είναι έτσι ας βγάλουμε διαφορετικές κατηγορίες βαθμολογίας και αξιολόγησης για κάθε τίτλο. Όταν βάζεις πριν κάποιους μήνες 9,5 σε ένα GTA V (που προσωπικά δεν το είχα για 10 για λόγους μεγάλων προσδοκιών που έτρεφα), χτυπάει άσχημα να βλέπεις 10αρι στο Papers!! Και δεν αντιλέγω, όντας αρκετά παλιός gamer γουστάρω τέτοια games με γραφικά 8bit μια στο τόσο για να θυμάμαι τα παλιά. Όχι όμως τέτοιος ενθουσιασμός. Αν είναι έτσι, από εδώ και πέρα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνουμε ως αρνητικό τα μέτρια ή άσχημα γραφικά σε κανένα τίτλο, αφού όπως φαίνεται δεν περιορίζει ουσιαστικά την τελική κρίση.

    Δεν τα γράφω αυτά για να γκρινιάξω ούτε για να θίξω τον reviewer, απλά άρχισα να προβληματίζομαι με το πως βλέπουμε (βάζω και εμένα μέσα) τα games σε μια εποχή του το Papers φαντάζει εντελώς εκτός χρόνου, άσχετα αν το gameplay του έχει κάποιο βάθος. Μήπως ο τόσος ενθουσιασμός πηγάζει από αντίδραση??

    Φιλικά πάντα 🙂

    • http://game20.gr Terminator

      "Όταν βάζεις πριν κάποιους μήνες 9,5 σε ένα GTA V (που προσωπικά δεν το είχα για 10 για λόγους μεγάλων προσδοκιών που έτρεφα), χτυπάει άσχημα να βλέπεις 10αρι στο Papers!!"

      Όπως έχουμε πει πολλές φορές, δεν πάει έτσι, σε αυτό το site τουλάχιστον 🙂

      • forneverarrow

        Αλλά πως πάει? Έχουμε διαφορετικό κριτήριο για κάθε game ανάλογα με το είδος? Αν είναι έτσι εγώ μέσα. Αλλά ας διευκρινιστεί. Επειδή για πολύ κόσμο οι βαθμολογία αντικατοπτρίζει το αν ο reviewer το συστήνει στο κοινό ή όχι, καλύτερα να την αφαιρέσετε (πρότασή μου) και να εστιάζεται σε ένα μικρό υπόμνημα η εμπειρία. Ή ακόμα καλύτερα, βάλτε βαθμολογία αναλυτικά (γραφικά, gameplay, διάρκεια, κλπ) με το σύνολο να προκύπτει από μέσο όρο. Έτσι, και πιο ακριβής θα είσαι και πιο δίκαιος και η βαθμολογία θα προκύπτει από το τι ακριβώς σου άρεσε και τι όχι από τον τίτλο, όχι να λέμε ότι έχει αυτό, εκείνο και το άλλο πρόβλημα και να πετάμε ένα 10 στο τέλος ή το αντίθετο.

        • meh

          Το καθε παιχνιδι θα βαθμολογηθει για αυτο που ειναι και οχι σε συγκριση με ενα αλλο, παντα υποκειμενικα (γιατι μερικοι νομιζουν οτι η γνωμη ειναι αντικειμενικη...).

          Η βαθμολογιση ανα γραφικα/ διαρκεια/ gameplay ειναι τελειως λαθος καθως ο καθε ενας που γραφει κειμενο εχει, ξανα, την δικη του αποψη, απαιτησεις και προτεραιοτητες.

    • Kilia

      Εγω παντως το 2013 δεν ειδα παιχνιδι που να εχει περισσοτερο βαθος απο αυτο του papers, please σε πολλα επιπεδα.
      Δεν θελω να το υπερασπιστω αλλα μπαρουφες του στυλ " σε μια εποχή του το Papers φαντάζει εντελώς εκτός χρόνου" απο ατομα που δεν το εχουν αγγιξει ουτε λεπτο ειναι μονο αυτο, μπαρουφες.

      ΥΓ. Ποιος δινει σημασια στο αν ειναι 10 η 9?

    • http://game20.gr/author/garret/ Garret

      Forneverarrow ευχαριστώ για το σχόλιο. Καταλαβαίνω αν δημιουργείται καποια σύγχηση με το συγκεκριμένο θέμα, γιαυτό θα θέλα να έξηγησω εν συντομία το σκεπτικό με το οποίο λαμβάνω (ή όχι) υπ'οψη τα γραφικά οταν βαθμόλογω ένα παιχνίδι.
      Η αισθήτικη ενός παιχνιδιού εξαρτάται απο πολλά πράγματα, η υψηλή ποιότητα και λεπτομέρεια στα γραφικά είναι μερικοί απο τους τρόπους που μπορεί ένα παιχνίδι να είναι ωραίο. Όταν ένα παιχνίδι κατά κάποιο τρόπο, έχει πρόθεση να εντυπωσιάσει με αυτό το τρόπο, τότε θα το λάβω υπόψη μου στη βαθμολογία. Για παράδειγμα θα επαινέσω το Metro: Last Light, για τους τρομερούς φωτισμούς του και τα φοβερά γραφικά, και επίσης θα αναφέρω οτι το Half-Life πλέον μου μοιάζει σαν να είναι φτιαγμένο απο χαρτί και κόλλα γιατί τα γραφικά του δεν γέρασαν καλά. Γιατι αυτά τα παιχνίδια, ακολούθησαν το δρόμο με τα πολλά πολύγωνα και υψηλής ποιότητας εφέ. Και μπράβο τους και μαγκιά τους. Όταν το καταφέρνουν τα επαινώ για αυτό.
      Αλλα υπάρχουν και παιχνίδια που αποφασίζουν να πάρουν εναν άλλο δρόμο, αυτό του στυλ και τις μη-ρεαλιστικής απεικόνισης του κόσμου τους, παιχνίδια όπως τα Super Mario, το Braid ή το Limbo.

      Έτσι, όπως δε θα κατηγορήσω το GTA και το Call of Duty ότι δεν έχει "ξεκάθαρη καλλιτεχνική φωνή" έτσι δε θα κατηγορήσω και το To The Moon ότι δεν χρησιμοποιεί την τελευταία Unreal Engine.

      Και τα δύο είδη παιχνιδιών τα λατρεύω, και έχεις δικιο πως κατα μια έννοια αυτό είναι δυο μέτρα και δυο σταθμά, όμως πιστεύω πως έτσι γίνεται πιο σωστή προσέγγιση στο τι είναι πραγματικά το κάθε παιχνίδι, ποίος είναι ο πυρήνας του και τι καλλιτεχνικές προθέσεις έχει.

      P.S. Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια!

      • forneverarrow

        Τώρα με κάλυψες 😉 . Με τον ίδιο τρόπο θα έβαζα και εγώ ένα 10 στα πρώτα 2 Metal Gear με παρόμοια γραφικά και σε πολλά άλλα games της εποχής ή σημερινά retro ή indie. Απλά ήθελα να διαπιστώσω το σκεπτικό σου γιατί με προβλημάτισαν τα σημεία που έκανες αναφορά σε Marcus Fenix και CoD. Να σαι καλά και sorry αν δημιούργησα θέμα χωρίς λόγο!

        @Kilia: Όταν σε κάθε συζήτηση εδώ κύρια αιτία για παράπονα είναι τα γραφικά και τα frames, ΦΥΣΙΚΑ και είναι εκτός χρόνου τα γραφικά του Paper! Τι να πω δηλαδή για να χαρείς, ότι είναι state of the art?? Και επίσης, δεν είπα ότι δεν μου αρέσει ένα game που δεν έπαιξα, έκρινα μόνο τα γραφικά που είδα. Και πριν σπεύσεις άλλη φορά να κατηγορήσεις διάβαζε καλύτερα.

        • Kilia

          Οπως ποτε δεν ηταν αιτια για παραπονα η τεχνοτροπια των γραφικων του dishonored η του infinite γιατι παρ΄ολο που ειχαν γερασμενα γραφικα η αισθητικη τους ηταν το ζητουμενο ετσι και το papers ,please δεν μπορουμε να το κατηγορησουμε για τα πιξελ του γιατι υπηρετουν και αναδεικνυουν το οραμα του δημιουργου στο απολυτο.

    • http://game20.gr Cubilone

      Το The Artist κέρδισε, μεταξύ άλλων, το Όσκαρ σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας για το 2012 όντας ασπρόμαυρη και βουβή ταινία. Ελπίζω να πιάνεις τον παραλληλισμό...

      Είμαι πολύ χαρούμενος που τα games σαν τέχνη φαίνεται να έχουν ξεπεράσει τη φάση, την οποία πέρασε κι ο κινηματογράφος, του «αν μπορούμε να κάνουμε κάτι τεχνικά, ας το κάνουμε γιατί μπορούμε!», που ήταν μια πιο φαντασμαγορική αλλά και πιο απλοϊκή εποχή, και μπαίνουν σε αυτήν που τα γραφικά κι ο τεχνικός τομέας δεν είναι παρα άλλο ένα εκφραστικό στην υπηρεσία του έργου.

  • meh

    Τρομερο κειμενο Garret. Πολλα μπραβο.
    Το παιχνιδι το ξερω καλα αλλα δεν εχει ερθει στα χερια μου. Τωρα πρεπει να το δοκιμασω.

  • Βαγγέλης

    Ενα μεγάλο μπράβο στον Garret. To review σου με έχωσε βαθειά μέσα στο παιχνίδι.

    Πραγματικά δεν έχω λόγια και ντρέπομαι που δεν το είχα ακούσει καν. Σπεύδω αμέσως να το δοκιμάσω.

    Η ευθεία σύγκριση/σύγκρουση με ΑΑΑ (aka multi milion dollar junks) δικαιώνει όλα τα indies που κρατούν την gaming κουλτούρα αν οχι ανοδική, σταθερή τουλάχιστον.

    To βάθος και τα συναισθήματα που απορρέουν απο τέτοια παιχνίδια είναι πραγματικά ανεκτίμητα. Προσωπικά ένοιωσα το συναίσθημα μέσα απο τα σχόλια του Garret.

    Μπράβο και πάλι λοιπόν. Τρέχω να το βρω.

  • Zaratoth

    Μια από τις πιο αξιομνημόνευτες εμπειρίες μου είναι όταν έπαιζα Papers και έμεινα μαλάκας να κοιτάζω την οθόνη που ένα πρωί μου χτύπησε την πόρτα η αντίστοιχη KGB και με βούτηξε για "ατασθαλείες στα οικονομικά" επειδή με είχαν καταδώσει οι γείτονες. Θα το ξανάπαιζα ευχαρίστως. Α, και παρεπιπτόντως: http://www.youtube.com/watch?v=U_4-jyM3A6w

  • Axxxel

    Φιλική συμβουλή προς τον Garret. Αδερφέ παράτα τα review και ασχολήσου με το marketing. Διάβασα το κείμενο και στα καπάκια αγόρασα το παιχνίδι! Σοβαρά

    • Silender

      Αυτό ακριβώς, τίποτ'άλλο.

  • Chronix

    Εξαιρετικό review..! 🙂

    Μπήκε στην wishlist.

  • pgetsos

    Το παιχνιδακι το ειχα δει σε ενα βιντεακι και το κοροιδεψα ασχημα... Μετα το ειδα σε σχεδον καθε λιστα Best Indie 2013 και λεω, λες; Διαβασα το review και σιγουρευτηκα, η επομενη αγορα μου θα ειναι αυτο 😀

  • Schoumi

    Mε λίγα λόγια: το πιο πιο ασυνήθιστο/περίεργο videogame με την καλύτερη βαθμολογία που έχω δει σε αυτό το site. Δεν ξέρω καν αν πρέπει να πω μπράβο...

    Υ.Γ: Ημερομηνία κυκλοφορίας ο περσινός Αύγουστος. Σαν πολύ δεν άργησε να γίνει το review ;

  • TormentedPuppet

    Το ριβιού με καλύπτει απόλυτα θα έλεγα. Ατόφιο 10άρι και όπως έχω ξαναπεί είναι παιχνίδι της χρονιάς για το 2013 κατ' εμέ.

  • Schoumi

    Θα ξεράσω... 🙁

    • pgetsos

      ?

      • Βαγγέλης

        Φαινεται οτι διαφωνεί με όσους εκθειάζουν το παιχνίδι. Πιθανά δεν το έχει δοκιμάσει όμως.

        Το έβαλα κ εγω χθες, έπαθα πλάκα. Μπαίνεις στην καρέκλα του υπάλληλου και η δυσκολία ειναι υπαρκτή. Θέλει πολύ εξάσκηση.

        Papers, please!

        • Schoumi

          Bασικά το έχω δοκιμάσει, και έχω ζήσει μερικά τέλη του. Στο πρώτο, κατέληξα στη φυλακή λόγω χρεών - μετά από 5 μέρες δουλειά (μιας και δεν είχα μάθει ακόμα καλά το παιχνίδι...).

          Και βασικά, ίσως κάποιοι παρεξήγησαν. Δεν κράζω το παιχνίδι, δεν είπα ότι πρόκειται για κακό τίτλο. Όντως έχει μπόλικη αγωνία, ηθικά διλλήματα όπως σε κανένα άλλο παιχνίδι, αλλά μάλλον το μεγαλοποιήσαμε. Πως είναι δυνατόν κάποιοι να το χαρακτηρίζουν ως το παιχνίδι της χρονιάς, το καλύτερο videogame που έπαιξαν ποτέ κ.τ.λ ; Έχετε δει τι μεγαθήρια υπάρχουν εκεί έξω; Είναι σα να συγκρίνουμε το Δαυϊδ με το Γολιάθ (και μη κανείς: "ναι Schoumi, αλλά ο Δαυϊδ - στην προκειμένη περίπτωση το papers please - με το γεγονός ότι τον υποτίμησαν όλοι και με την αξία του τον κέρδισε το Γολιάθ - δηλαδή άλλους μεγαλύτερους τίτλους). Μόνο που εδώ δε μιλάμε για νικητή, αλλά καθαρά και μόνο για σύγκριση.

          Αυτό που θέλω να πω είναι να χαλαρώσουμε και να μη δίνουμε αξία πολλή μεγαλύτερη, σε πράγματα που δεν τη δικαιολογούν. Αν τα γραφικά εν τέλει, ήταν καλύτερα - ναι, θα του έβαζα κι εγώ 10. Αλλά με αυτή την pixel-ιασμένη απεικόνιση που δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις το 6 απ' το 8, το 7 απ' το 1 και το G με το C - ε όχι θα του έβαζα 9.5

          • Βαγγέλης

            Τα πιξελ ειναι απο επιλογή και οχι απο αδυναμία. Ο Γολιάθ απο επιλογή έχει πολλά πίξελς αλλα απο αδυναμία δεν μπορεί να έχει βάθος στο gameplay.

            Αυτο που συγχέεις και εσυ οπως ο forneverarrow είναι οτι ο βαθμός του παιχνιδιού δεν συγκρίνεται με κάποιον άλλο τίτλο, ουτε σαν κατηγορία παιχνιδιού.

            Βαθμολογείται για αυτο που είναι.

          • Kilia

            Σιγα τα μεγαθηρια ρε schoumi, μπαμ-μπουμ και παλι απο την αρχη...

  • http://game20.gr Cubilone

    Συγχαρητήρια Garret. Έπιασες το ζουμί του παιχνιδιού τέλεια. Μου το είχες προτείνει μήήήνες τώρα και το έπαιξα τελικά, εδώ στη Σόφια που θυμίζει αρκετά την Ατρότσκα 30 χρόνια μετά, κι αφού άκουσα να το προτείνουν άσχετοι μεταξύ τους άνθρωποι των οποίων τη γνώμη σέβομαι και προσέχω.

    Ένα θα πω: έχω παίξει μόνο 2 ώρες γιατί αγχώνομαι τόσο πολύ όταν το παίζω που με λούζει κρύος ιδρώτας. Είναι απολαυστικό και ταυτόχρονα τρομακτικό αυτό. Θέλω να το συνεχίσω για να δω όλα τα τέλη βέβαια...

  • gerasimos

    Ενδιαφέρον ! Ξέρουμε αν θα βγεί σε καμία κονσόλα playstation?

    • http://game20.gr Terminator

      Δεν έχει ανακοινωθεί κάτι

  • Κωστας 31gamer

    Τεραστιο review αδερφε,εγραψες ακριβως αυτο που νιωθεις παιζοντας το....
    Χωρις να το εχω παιξει ειμαι σιγουρος οτι ειναι ενα απο τα καλυτερα παιχνιδια που εχουν βγει ποτε

  • metalforos

    Φοβερό παιχνίδι, τα γραφικά με ξένισαν όχι γιατί δεν είναι σαν του GTA αλλά γιατί έχω την εφημερίδα με τους καταζητούμενους δίπλα να την βλέπω και είμαι μούρη με τον εγκληματία και πάλι δεν τον καταλαβαίνω αμέσως. Όπως και το ότι δεν ξεχωρίζεις τα φύλα...
    Το παιχνίδι προσφέρει πραγματικά συγκινήσεις.
    Πάντως ούτε ο Rain Man δεν μπορεί να καταφέρει να τους βοηθήσει όλους και να πάρει όλες τις κονκάρδες και να ταΐζει και όλο το σόι...

    • Schoumi

      Σωστοοοοοοοός !!!

  • Giannis Giapitzakis

    Το έχω παίξει. Είναι στον πυρήνα του ένα τύπου "εντόπισε την διαφορά" παιχνίδι, ανάμεσα στους κανόνες και στα χαρτιά των ανθρώπων. Το αν θα μπορέσεις να δεις το βάθος που κρύβεται σε όλα αυτά και τις ηθικές επιλογές, εξαρτάται άμεσα από το αν μπορείς να δείς σαν ανθρώπους με προσωπικότητα τα 8μπιτ ανθρωπάκια που περνούν από μπροστά σου.
    Δεν είμαι σίγουρος αν είναι και πολύ καθαρό δεκάρι αύτό το παιχνίδι, όσο ήαν για παράδειγμα το τιτάνιο Fez που με έχει ξετρελάνει, αλλά ωστόσο χαίρομαι που δίνεται σημασία και έπαινους και στα ιντυ διαμάντια. Είσαστε από τις λίγες σελίδες που το κάνουν αυτό.

  • kotsios1998

    Το κατεβασα και το επαιξα σημερα το πρωι. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!! Εχει μια δικη του μοναδικη ατμοσφαιρα και καταφερνει να σε βαλει στον κοσμο του κανοντας σε να αισθανθεις πως ειναι να εχεις μια τετοια ζωη. Ειναι φοβερο το πως ενα τετοιο παιχνιδι σε κανει να νοιωθεις την ενταση και την πιεση ενος ανοιαρου επαγγελματος.

  • spirosvii

    Σαν στο Υπουργείο Εξωτερικών! Είχα πάει μια φορά για μια Αμερικανίδα το τι τράβηξα άλλο πράγμα! Ωραία έχω παίξει στην αληθινή ζωή τον πελάτη ας παίξω και virtual τον υπάλληλο πίσω από το γκισέ.

  • Chronix

    Τελικά δεν κρατήθηκα και το τσίμπησα... Ένα μικρό θαύμα με χωρητικότητα 40Μb(!).

    Αν και φαίνεται επαναλαμβανόμενο, είναι εντυπωσιακό πως σε κρατάει και θες να παίξεις "άλλη μία μέρα ακόμα".

  • Βαγγέλης

    Έγιναν πολλές προτάσεις και δόθηκε πολύ χρήμα στον Lucas Pope ωστε να σχηματίσει ενα μεγάλο στούντιο για να αναπτύξει τις ιδέες του.

    Η απάντηση του;

    -Έφτιαξα το Papers please χωρίς καθόλου χρήματα οποτε δεν ειμαι σε θέση να τα χρειαστώ για να δημιουργήσω κάτι που μ'αρεσει.

    Επίσης δήλωσε οτι προτιμά να δουλεύει μόνος και οχι σε ομάδα.

    Σέβας στους όποιους devs απέμειναν να τιμούν και να μας θυμίζουν τι εστί gaming.

  • Γιώργος Τσομπανίδης

    Παίζοντας το παιχνίδι αυτον καιρό μπορώ να πω ότι :

    - Ο τυπος που το έφτιαξε είναι ΜΕΓΑΛΟΣ μαγκίτης διότι το παιχνίδι βάζει κάτω πολλα εμπορικά παιχνίδια με κορυφαία γραφικά που έχουν πίσω τους εκατονταδες στελέχη αλλα ανιαρό gameplay.

    -H πρωσοποποίηση των ηθικών διλημμάτων σε παιχνίδι.

    - Καθε που το παίζεις έχει διαφορετή εκβαση η ιστορία.

    Όλα αυτα απο έναν μη κουμμουνιστή .

    Όλοι οι ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΙ GAMERS πρέπει να το παίξουν.

  • atzekosale

    Ενταξει παιδια πριν λιγο διαβασα το review και αμεσως κατεβασα το παιχνιδι να το δω...Ομολογω οτι εφαγα φρικη με τα γραφικα... επι 5 λεπτα γελουσα ...και αναρωτιομουν πως γινεται ... μου θυμισε atari και αγιος ο Θεος ....αλλα οκ ... αν και δεν το φτασα και πολυ μακρυα αφου η οικογενεια μου πηγε απο ασιτια ..χαχαχαχα.... νομιζω θα το τιμησω το παιχνιδακι ... με ιντριγκαρισε αρκετα ... λειπουν τα γραφικα αλλα εχει βαθος....... Aν συνεχισεις να κανεις τετοιου ειδους reviews αλλη δουλεια δε θα κανουμε και θα παιζουμε παιχνιδια !! Να σαι καλα!!