Mirror's Edge Review

, Σάββατο 29 Νοέμβριος 2008 0  

Έχοντας ολοκληρώσει το Mirror’s Edge και καθώς γράφω αυτό το κείμενο, έχω ανάμικτα συναισθήματα. Πρόκειται για ένα από τα πιο περίεργα reviews που έχω γράψει ποτέ, και θα δείτε στη συνέχεια το γιατί. Από την πρώτη στιγμή που έμαθα για το Mirror’s Edge, από το πρώτο video, από την πρώτη εικόνα που είδα, «κόλλησα» με το παιχνίδι και από τότε ανυπομονούσα να το πιάσω στα χέρια μου. Με την αγορά να έχει κατακλυστεί από FPS, η DICE και η ΕΑ αποφάσισαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Έτσι δημιούργησαν έναν first person τίτλο, ο οποίος όμως κάθε άλλο παρά shooter είναι.

Το Mirror’s Edge είναι ένα παιχνίδι δράσης πρώτου προσώπου, εμπνευσμένο από την τέχνη του παρκούρ, όπως και το Assassin’s Creed. Η φιλοσοφία αυτής της τέχνης, ή αυτού του αθλήματος αν θέλετε, είναι ότι τα πάντα σκαρφαλώνονται, δεν υπάρχουν εμπόδια κλπ. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μία μεγαλούπολη, όπου κάθε γωνιά, κάθε δρόμος, κάθε πολίτης παρακολουθείται. Υπάρχουν κάμερες παντού και η αστυνομία είναι πανταχού παρών. Οι περισσότεροι έχουν συμβιβαστεί με αυτό τον τρόπο ζωής. Κάποιοι όμως επέλεξαν να αντιδράσουν, και ως εκ τούτου περιθωριοποιήθηκαν. Αυτοί οι «κάποιοι» λοιπόν, έμαθαν να λειτουργούν στο περιθώριο, στα όρια της παρανομίας. Πρόκειται για τους runners, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν μεταφορείς πακέτων για πελάτες που επιθυμούν άκρα μυστικότητα.

Όταν κάτω τα πάντα παρακολουθούνται, τότε η μόνη λύση είναι να πας…πάνω. Οι runners χρησιμοποιούν τις οροφές των κτιρίων της μεγαλούπολης προκειμένου να εκτελούν τις μεταφορές τους και δεν τους ενοχλεί κανείς. Είναι ο μόνος τρόπος για να κάνουν τη δουλειά τους κρυφά. Τα πακέτα που μεταφέρουν έχουν άγνωστο γι αυτούς περιεχόμενο. Η αποστολή τους όμως είναι να τα παραδώσουν και τίποτα περισσότερο. Εσείς αναλαμβάνετε τον ρόλο της Faith, μίας εκ των ικανότερων runners. Οι γονείς σας ήταν από αυτούς που διαμαρτύρονταν για τα αυξανόμενα μέτρα παρακολούθησης και σκοτώθηκαν πριν χρόνια στις ταραχές που έγιναν γι αυτόν τον λόγο. Ο Merc σας πήρε υπό την προστασία του, σας μεγάλωσε και σας εκπαίδευσε για να γίνετε runner. Πρόκειται για τον τύπο που συντονίζει τους runners, παρακολουθώντας τις ραδιοσυχνότητες των αστυνομικών και δίνοντάς τους κατευθύνσεις.

Μια μέρα δέχεστε ένα τηλεφώνημα από την αδερφή σας, η οποία ζητά την βοήθειά σας. Έχει μπλέξει άσχημα καθώς κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι δυνάμεις καταστολής αρχίζουν και έχουν όλο και μεγαλύτερη παρουσία στις οροφές των κτιρίων, κάνοντας έτσι το έργο σας πιο δύσκολο. Κάτι δεν πάει καλά και είναι στο χέρι σας να ανακαλύψετε τι συμβαίνει. Όπως βλέπετε, η ιστορία του Mirror’s Edge είναι επίκαιρη και έχει πολύ πλούσιο backstory. Δυστυχώς η εξέλιξή της κατά την διάρκεια του παιχνιδιού δεν αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο. Για την ακρίβεια δεν προλαβαίνει να αποτελέσει κάτι το ιδιαίτερο.

To Mirror's Edge δεν συνίσταται σε όσους...φοβούνται τα ύψη

To Mirror's Edge δεν συνίσταται σε όσους...φοβούνται τα ύψη

Μπορεί το σενάριο να απογοητεύει, όμως το gameplay του Mirror’s Edge εντυπωσιάζει και με το παραπάνω. Πολύ απλά, δεν έχετε παίξει παρόμοιο videogame στο παρελθόν. Όπως είπαμε και προηγουμένως, τα πάντα σκαρφαλώνονται και για τους runners δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο. Ως runner, στη διάθεσή σας έχετε μία δυνατότητα ονόματι runner vision, η οποία σας κάνει να βλέπετε κόκκινα τα αντικείμενα που πρέπει να χρησιμοποιήσετε για να προχωρήσετε. Για παράδειγμα, αν βλέπετε κόκκινη μία σκάλα, τότε πρέπει να την ανεβείτε. Αν βλέπετε κόκκινο έναν σωλήνα, τότε πρέπει να τον σκαρφαλώσετε. Αν βλέπετε κόκκινο ένα σωρό από τούβλα, πρέπει να πατήσετε πάνω του ώστε να εκτελέσετε μεγαλύτερο άλμα και να φτάσετε απέναντι.

Το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού εκτυλίσσεται στις οροφές διαφόρων κτιρίων της πόλης, ενώ κάποιες φορές θα βρεθείτε και στο εσωτερικό τους. Η runner vision είναι βοηθητική αλλά συχνά δεν είναι αρκετή. Υπάρχουν περιπτώσεις που θα ξέρετε πού πρέπει να πάτε, αλλά δεν θα ξέρετε τον τρόπο. Εδώ απαιτείται εκτενής γνώση των κινήσεων που μπορείτε να εκτελέσετε καθώς και άριστη παρατηρητικότητα, προκειμένου να εντοπίσετε μια γωνία, μια άκρη, έναν τοίχο, κάτι τέλοσπάντων που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να φτάσετε στον προορισμό σας. Μπορείτε να εκτελέσετε πολλές εντυπωσιακές κινήσεις, οι οποίες όμως από μόνες τους δεν είναι αποτελεσματικές. Θέλετε να πηδήξετε στην απέναντι ταράτσα; Πρέπει να πάρετε φόρα. Το ίδιο ισχύει και όταν θέλετε να σκαρφαλώσετε σε κάποιο υπερυψωμένο σημείο κλπ. Χωρίς φόρα, χωρίς το λεγόμενο momentum, δεν κάνετε τίποτα.

Πέρα από τα…ακροβατικά, το momentum πολλές φορές είναι το κλειδί και στις μάχες σας με τους αστυνομικούς. Έχοντας momentum, μπορείτε την κρίσιμη στιγμή να εισέλθετε σε φάση αργής κίνησης για κάποια δευτερόλεπτα, και έτσι να πλησιάσετε και να αφοπλίσετε τους εχθρούς με ευκολία. Την ώρα που κάποιος από αυτούς πάει να σας χτυπήσει με το όπλο του, αυτό γίνεται κόκκινο που σημαίνει ότι τότε είναι η ώρα να δράσετε. Τα disarms μπορούν να εκτελεστούν και σε πραγματικό χρόνο, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο. Από εκεί και πέρα, όταν έχετε το όπλο στην κατοχή σας μπορείτε εύκολα να καθαρίσετε και τους υπόλοιπους εχθρούς. Έχετε υπόψη πως μόλις σας τελειώσουν οι σφαίρες, το όπλο αχρηστεύεται. Ή βρίσκετε άλλο επαναλαμβάνοντας την παραπάνω διαδικασία, ή τρέχετε να ξεφύγετε.

Η ταχύτητα και η ευελιξία είναι τα μεγαλύτερα όπλα σας στις μάχες με τους εχθρούς

Η ταχύτητα και η ευελιξία είναι τα μεγαλύτερα όπλα σας στις μάχες με τους εχθρούς

Το παιχνίδι σε καμμία περίπτωση δεν είναι shooter και αυτό το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία. Ακόμα και τα in-game tips σας παροτρύνουν να προσπαθείτε να ξεφύγετε από τους αστυνομικούς και όχι να τους αντιμετωπίζετε. Η Faith είναι runner, όχι fighter. H ταχύτητα και η ευελιξία που διαθέτει είναι τα σημαντικότερα όπλα της. Ως αποτέλεσμα, θα βρεθείτε εν μέσω πολλών καταστάσεων που θυμίζουν τις ταινίες James Bond, όπου τον πυροβολούν οι πάντες αλλά κανείς δεν μπορεί να τον πετύχει. Παρόλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις που όντως απαιτείται να καθαρίσετε όλους τους εχθρούς και όταν η χρήση όπλων είναι επιβεβλημένη, τότε φαίνεται μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του παιχνιδιού. Με λίγα λόγια το πιστολίδι είναι απογοητευτικό, τόσο λόγω της συμπεριφοράς των εχθρών, όσο και της αλλόκοτης στόχευσης. Το ΑΙ τους αρκείται στα βασικά και τίποτα περισσότερο, ενώ η στόχευση με οποιοδήποτε όπλο αποτελεί το μοναδικό αρνητικό στοιχείο του χειρισμού.

Το setting, το περιβάλλον με λιγα λόγια του Mirror’s Edge, είναι αυτό που κάνει τον τίτλο τόσο ξεχωριστό. Η πόλη είναι εκπληκτικά σχεδιασμένη και το platforming gameplay, τα άλματα από ταράτσα σε ταράτσα, από μπαλκόνι σε μπαλκόνι, η ανάγκη να παρατηρείτε προσεκτικά τα περιβάλλοντα ώστε να δείτε πώς πρέπει να πάτε εκεί που θέλετε - όλα αυτά και πολλά άλλα προσφέρουν μία φοβερή αίσθηση που δεν θα βρείτε σε κανένα άλλο παιχνίδι. Ξεχάστε τους αστυνομικούς και τους σεκιουριτάδες κάθε κτιρίου. Η πόλη είναι ο κύριος αντίπαλός σας. Μία λάθος κίνηση, ένας λάθος υπολογισμός σε κάποιο άλμα αρκεί για να πέσετε από ύψος πολλών μέτρων και να βρείτε τραγικό θάνατο. Αυτή μπορεί να σας καθυστερήσει, αυτή μπορεί να σας σκοτώσει, αλλά αν την «τιθασεύσετε», αυτή μπορεί να αποτελέσει και τον μεγαλύτερο σύμμαχό σας.

Και μετά από όλα αυτά, πάμε στον κύριο λόγο για τον οποίο το παιχνίδι με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα. Το Mirror’s Edge είναι απολαυστικό, αλλά διαρκεί ελάχιστα. Παίζοντας στον μεσαίο βαθμό δυσκολίας, το ολοκλήρωσα σε λιγότερο από έξι ώρες. Αν ασχοληθείτε μαζί του σοβαρά, θα το βγάλετε μέσα σε ένα απόγευμα. Multiplayer φυσικά δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, ενώ το hard αφαιρεί την runner vision και σας αφήνει στο έλεος της δικής…κρίσης. Τέλος, υπάρχει το λεγόμενο race mode, στο οποίο πρέπει να διασχίσετε το εκάστοτε επίπεδο όσο πιο γρήγορα γίνεται, με τους χρόνους σας να ανεβαίνουν σε online leaderboards ώστε να τους συγκρίνετε με αυτούς άλλοων παικτών. Καλά όλα αυτά αλλά από ουσία λίγα πράγματα. Γενικώς, η μικρή διάρκεια σε τελική ανάλυση καταδικάζει το Mirror’s Edge.

Η πόλη είναι σχεδιασμένη με φοβερή λεπτομέρεια

Η πόλη είναι σχεδιασμένη με φοβερή λεπτομέρεια

Επιστρέφοντας στα θετικά, ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού είναι άκρως εντυπωσιακός. Τα φανταστικά περιβάλλοντα, τα ομαλά animations της Faith και τα ζωντανά χρώματα ξεχωρίζουν από το οπτικό σύνολο, ενώ τον ουρανό συχνά διασχίζουν διάφορα πουλιά, αεροπλάνα και ελικόπτερα, δίνοντας έτσι ζωντάνια στο περιβάλλον. Δυστυχώς αυτήν την ζωντάνια δεν θα τη δείτε και στους εσωτερικούς χώρους, οι οποίοι είναι εντελώς άδειοι. Το draw distance είναι πραγματικά εντυπωσιακό και από τα μεγαλύτερα που έχουμε δει σε παιχνίδι αυτής της γενιάς. Τέλος, η προοπτική πρώτου προσώπου αποδεικνύεται ιδανική, καθώς μπορεί να στερείται κινηματογραφικότητας, αλλά κάνει το gameplay πιο αγωνιώδες.

Όσο για τον ήχο, τα πλούσια και ρεαλιστικά ηχητικά εφέ, όπως ο θόρυβος των αυτοκινήτων που διασχίζουν τους δρόμους, σε συνδυασμό με την εξαιρετική μουσική, δημιουργούν μοναδική ατμόσφαιρα, ενώ ανάλογης ποιότητας δουλειά έχει γίνει και με το voice work. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα στον ηχητικό τομέα.

Απόλαυσα το Mirror’s Edge όσο λίγα άλλα παιχνίδια τα τελευταία χρόνια. Και όμως στο τέλος έμεινα με μία γλυκόπικρη γεύση. Δεν έφταιγε το απογοητευτικό πιστολίδι, το φτωχό σενάριο (παρά το πλούσιο backstory) ή η απουσία ενός οποιουδήποτε multiplayer mode, αλλά η μικρή διάρκεια. Η απαράδεκτα μικρή διάρκεια που σε συνδυασμό με την αμφιλεγόμενη replay αξία με αποτρέπουν από το να σας προτείνω να αγοράσετε full price τον συγκεκριμένο τίτλο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι διαφορετικό…

+ Απολαυστικό first person action gameplay
+ Φοβερή ατμόσφαιρα
+ Πλούσιο backstory
+ Eξαιρετικά γραφικά και ήχος

- Διαρκεί ελάχιστα
- Αμφιλεγόμενη replay αξία
- Φτωχό σενάριο
- Απογοητευτικό πιστολίδι

Bαθμολογία: 7.5

Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360, PC)
Έκδοση: EA
Ανάπτυξη: DICE
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: First person action
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: http://mirrorsedge.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 14/11/2008
PEGI: 16+

  • psythanos

    Nομίζω ότι αξίζει να το δοκιμάσει κάποιος εγώ θα το περιμένω πάντως για PC έκδοση. Oσο για την διάρκεια δεν μου έκανε μεγάλη εντύπωση τα περισσότερα τελευταία games που έχω δει ήταν "μικρά" .
    -Εχω ένα ψιλό προβληματάκι με τα ύψη λες να δυσκολευτώ 😛

  • http://game20.gr Terminator

    Όντως τα standards όσον αφορά τη διάρκεια έχουν πέσει αισθητά, αλλά το Mirror's Edge είναι σοκαριστικά μικρό.

  • xoldboyx

    Crysis,Call Of Duty

    και αυτα μικρα (νταξ το cod εχει multi)

  • http://game20.gr Terminator

    Εννοείται ότι αν είχε multi το Mirror's Edge δεν θα γινόταν τόσος λόγος για το αν πραγματικά αξίζει τα λεφτά του.

    Πάντως προσωπικά δεν με έπεισε δυστυχώς.