alt text

Η σειρά Marvel vs. Capcom έχει μεγάλη ιστορία και σημαντική παρουσία στο χώρο. Το Marvel vs. Capcom: Infinite έρχεται να κάνει αλλαγές στη συνηθισμένη φόρμουλα και να παρουσιάσει μια νέα κατεύθυνση στη σειρά. Ωστόσο, αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της διατήρησης όσων δίνουν χαρακτήρα στα παιχνίδια αυτά και της προσέλκυσης νέου κοινού. Πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στις προτιμήσεις των φαν της Marvel, της Capcom, των παιχνιδιών Marvel vs. Capcom και όσων παίζουν fighting games. Τί γίνεται όταν προσπαθείς να ευχαριστήσεις τους πάντες, αλλά τελικά κινδυνεύεις να απογοητεύσεις σχεδόν όλους;

Το Marvel vs. Capcom: Infinite έχει story mode, το οποίο υπάρχει σχεδόν αποκλειστικά για τυπικούς λόγους. Δίνει εξήγηση για το λόγο που ο κόσμος της Marvel έχει ενωθεί με εκείνον της Capcom μέσα από μια μέσης διάρκειας ιστορίας, που χωρίς ιδιαίτερο κόπο μπορείτε να ολοκληρώσετε σε ένα πέρασμα. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη ουσία ή βαθύτερο νόημα ωστόσο και είναι μια επιεικώς μέτρια ιστορία. Στα fighting games συνήθως δεν μας απασχολεί και τόσο αυτό, αλλά η Capcom φαίνεται να έριξε αρκετό βάρος στο story mode αυτή τη φορά και από τη στιγμή που υπάρχει και μάλιστα υποδηλώνεται πως υπάρχουν σχέδια να συνεχιστεί η συγκεκριμένη ανιαρή πλοκή και μελλοντικά, οφείλω να το σχολιάσω και να το λάβω υπόψη.

Οι διάλογοι και οι διαδράσεις μεταξύ χαρακτήρων μοιάζουν επιτηδευμένα, ο καθένας έχει τα πέντε λεπτά του να πει την ατάκα του και να δείξει αυτό που τον χαρακτηρίζει αλλά ως εκεί. Σε γενικές γραμμές κυλά ομαλά παρότι δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα τα περισσότερα που συμβαίνουν, τουλάχιστον ως την τρίτη πράξη που υπάρχει μια τεράστια κοιλιά. Είναι το είδος ιστορίας που τραβάει για λίγο το ενδιαφέρον αλλά γρήγορα ανυπομονείτε να τελειώσει και να φτάσετε επιτέλους στο final boss. Πρέπει να παραδεχτώ όμως ότι κάποιες ιδέες είναι καλές και υπάρχουν όμορφες στιγμές, όπως όταν ο Ryu που καταφέρνει να κρατά την κακιά πλευρά του υπό έλεγχο συνεργάζεται με τον Hulk και τον συμβουλεύει για το πώς να ελέγχει το θυμό του ή όταν ο M.O.D.O.K. αναμειγνύει τα βιοχημικά όπλα από το Resident Evil με τα symbiotes από το Spider-Man για να φτιάξει έναν στρατό για τον Jedah.

Σίγουρα δεν τους έχoυμε ξαναδεί πουθενά...

Σίγουρα δεν τους έχoυμε ξαναδεί πουθενά...

Πέρα από το story, υπάρχουν τα τυπικά modes που συναντάμε σε κάθε fighting game πλέον. Υπάρχει ένα arcade mode όπου μπορείτε να πάτε με όλους τους χαρακτήρες σε μια σειρά από μάχες και να ξεκλειδώσετε τίτλους για την παρουσίαση του online προφίλ σας, καθώς και colors για την αλλαγή της όψης των χαρακτήρων. Όπως και σε άλλα πρόσφατα παιχνίδια ξύλου, δεν υπάρχει ξεχωριστό τέλος για τον καθένα με την ολοκλήρωση του arcade mode. Μπορείτε φυσικά να παλέψετε με κάποιον φίλο σας ή με το AI ή να εξασκηθείτε στο training mode. Όσον αφορά την εξάσκηση και εκμάθηση, υπάρχει επίσης το mission mode, που περιέχει μια συλλογή από tutorials και σας μαθαίνει τα βασικά του παιχνιδιού αλλά και ειδικά για τον κάθε χαρακτήρα. Υπάρχει τέλος ένα collection με art, cutscenes της ιστορίας και μοντέλα χαρακτήρων.

Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και το online. Έχοντας ασχοληθεί με συνοπτικές διαδικασίες με τα υπόλοιπα, μάλλον εδώ θα περάσετε το υπόλοιπο της ενασχόλησής σας με το παιχνίδι. Υπάρχουν κι εδώ τα τυπικά modes και ranked ή player matches για να παίζετε με άτομα απ’ όλο τον κόσμο. Μια νέα προσθήκη και καινοτομία κατά κάποιον τρόπο είναι το beginner’s league, ουσιαστικά μια κατηγορία όπου παίζουν μεταξύ τους μόνο αρχάριοι παίκτες, ώστε να μπορέσουν καλύτερα να μπουν στο κλίμα και να μην πέσουν κατευθείαν στα βαθιά με τους πιο έμπειρους. Φυσικά, όλοι ξεκινούν από το beginner’s league μέχρι να ανέβουν ranks και να πάψει να είναι διαθέσιμο για εκείνους, οπότε και πάλι ίσως υπάρχει χάσμα ικανοτήτων μεταξύ των παικτών. Ωστόσο, δεν είναι δύσκολο να ανέβετε ranks και όσοι μείνουν πίσω στο beginner’s league σίγουρα θα ωφεληθούν στο να μάθουν να παίζουν καλύτερα και πιο ανταγωνιστικά σε ένα ήπιο κλίμα. Γενικά, όλα τα online modes λειτουργούν άψογα και απλά. Είναι εύκολο και γρήγορο να βρείτε αντιπάλους και οι μάχες διεξάγονται λες και βρίσκεστε στον ίδιο καναπέ. Φυσικά, πάντα παίζει ρόλο και η σύνδεση του καθενός, αλλά σε γενικές γραμμές όσο έπαιξα online όλα λειτουργούσαν άρτια χωρίς προβλήματα, παρεμβολές ή ενοχλήσεις.

Άφησα για τη συνέχεια τα δύο πιο σημαντικά στοιχεία για ένα fighting game και ταυτόχρονα το καλύτερο και χειρότερο μέρος του Marvel vs. Capcom: Infinite - το gameplay και την παρουσίαση. Φεύγοντας από τον χαμό του προηγούμενου παιχνιδιού με μάχες τριών εναντίον τριών, κινήσεις που γέμιζαν την οθόνη, τεράστια combos που με μιας έκλειναν τον γύρο και ένα κάπως άδικο comeback mechanic, το Marvel vs. Capcom: Infinite κατεβάζει λιγάκι τους τόνους, επιστρέφει στα θεμέλια και κάνει σημαντικές αλλαγές προς το καλύτερο. Πλέον οι μάχες γίνονται μεταξύ ομάδων δύο ατόμων. Μπορείτε ανά πάσα στιγμή να καλείτε τον παρτενέρ σας για να πάρει τη θέση σας στη μάχη και δεν μπορεί να σας βοηθήσει αν δεν μπει ο ίδιος στην πίστα. Αυτό είναι ίσως το καλύτερο στοιχείο του παιχνιδιού, που σας ωθεί να ασχοληθείτε με τον κάθε χαρακτήρα που θέλετε στην ομάδα σας, παρά να τον επιλέγετε εργαλειακά επειδή κάνει ένα καλό assist απ’ έξω όπως σε προηγούμενους τίτλους.

Έξυπνο, βαθύ, διασκεδαστικό και "γεμάτο" gameplay.

Έξυπνο, βαθύ, διασκεδαστικό και "γεμάτο" gameplay.

Και είναι πολύ πιο διασκεδαστικό και πολύ πιο καλά δομημένο το σύστημα μάχης. Μια επίθεση αντιστοιχεί σε κάθε κουμπί και συνδυασμοί αυτών σε πιο ισχυρές επιθέσεις. Δεν είναι δύσκολο να μάθετε τον χειρισμό, αλλά απαιτεί ενασχόληση και μαεστρία να ξέρετε να χειρίζεστε σωστά όλες τις ικανότητες του κάθε χαρακτήρα. Αν είστε βετεράνοι του Marvel vs. Capcom: Infinite θα νιώσετε άνετα με τον χειρισμό αλλά και αν είστε νέοι γρήγορα μπορείτε να καταλάβετε τί πρέπει να συμβαίνει. Το παιχνίδι επίσης δίνει την δυνατότητα με το επαναλαμβανόμενο πάτημα μόνο ενός κουμπιού να συμπληρώνονται μόνα τους τεράστια combo που σε άλλες συνθήκες θα απαιτούσαν λεπτούς χειρισμούς, απομνημόνευση κουμπιών και καλό timing. Αυτά τα auto combos κάνουν το παιχνίδι πιο εύκολο, προσβάσιμο και διασκεδαστικό για τους αρχάριους, ενώ παράλληλα είναι εξισορροπημένα στην ζημιά που κάνουν ώστε ο ανταγωνισμός να είναι δίκαιος. Είναι ένας καλός τρόπος να περνούν καλά οι νέοι παίκτες, να μαζεύουν νίκες εύκολα και να βλέπουν πως πρέπει να παίζεται το παιχνίδι ώσπου να νιώσουν άνετα και να εμβαθύνουν οι ίδιοι στρατηγικά στο χειρισμό.

Το άλλο καινούργιο στοιχείο είναι τα infinity stones. Μπορεί να μην υπάρχει δυνατότητα επιλογής τρίτου χαρακτήρα στην ομάδα, αλλά επιλέγετε ένα από τα έξι infinity stones πριν από κάθε μάχη, τα οποία προσφέρουν πολλές και διαφορετικές ιδιότητες που αλλάζουν δραστικά το στιλ μάχης των χαρακτήρων σας. Μπορείτε για παράδειγμα να δώσετε την ικανότητα ενός γρήγορου dash σε έναν αργό χαρακτήρα, ένα καλό projectile σε κάποιον που υστερεί στην μάχη από μακριά ή να δοκιμάσετε την επιλογή να φέρετε πίσω στη ζωή ένα μέλος της ομάδας σας αν πεθάνει. Το σύστημα αυτό προσφέρει και στρατηγικό βάθος σε ένα ήδη πολύ καλά θεμελιωμένο σύστημα μάχης και κάνει τις μάχες απρόβλεπτες και διασκεδαστικές. Υπάρχει αρκετή ποικιλία ως προς τον τρόπο που παίζει ο κάθε χαρακτήρας, ώστε να θέλετε να ασχοληθείτε και να δοκιμάσετε αρκετούς μέχρι να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει και την κατάλληλη ομάδα για σας.

Σχετικά με το εύρος των επιλογών, το ρόστερ του παιχνιδιού περιλαμβάνει 30 χαρακτήρες, 15 από κάθε εταιρεία. Παρότι είναι ένας καλός αριθμός, οι επιλογές μοιάζουν υπερβολικά περιορισμένες εξαιτίας των ίδιων των χαρακτήρων. Βρίσκετε πολλούς χαρακτήρες που έχετε βαρεθεί να βλέπετε από την πλευρά της Marvel και όλοι τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) τυχαίνει να εμφανίζονται ή να αναμένεται να εμφανιστούν στις ταινίες της Marvel. Προσωπικά, από όλο το ευρύ φάσμα της Marvel περίμενα να δω και λιγότερο τετριμμένους χαρακτήρες αλλά και αγαπημένους από την ιστορία της σειράς Marvel vs. Capcom, όπως X-Men και Fantastic Four. Από την πλευρά της Capcom, η ποικιλία είναι σαφώς λιγότερη, αλλά και πάλι συναντάμε τις συνηθισμένες επιλογές με ελάχιστες νέες ή πρωτότυπες προσθήκες που αδικούν το παιχνίδι και το κάνουν να μοιάζει πιο φτωχό σε περιεχόμενο απ’ ότι πραγματικά είναι.

Δεν μιλάμε για το ρόστερ. Απλά ξεφυσάμε.

Δεν μιλάμε για το ρόστερ. Απλά ξεφυσάμε.

Εκεί που το Marvel vs Capcom Infinite χωλαίνει πολύ είναι στην παρουσίαση. Όλη η οπτική κατεύθυνση και αισθητική του παιχνιδιού είναι πολύ μέτρια, ανέμπνευστη και βαρετή. Κάποιες στιγμές μοιάζει όμορφο, αλλά τις περισσότερες είναι δύσκολο να αποδεχτείτε ότι είναι παιχνίδι τωρινής γενιάς. Τα μοντέλα των χαρακτήρων μοιάζουν πρόχειρα και χωρίς προσωπικότητα, τα backgrounds επίσης είναι μουντά και κοινότυπα. Έχοντας αφήσει πίσω το στιλ κόμικ των προηγούμενων παιχνιδιών, η ημιρεαλιστική προσέγγιση δεν δικαιώνει πάντα αυτό που απεικονίζει. Άλλοι χαρακτήρες παρουσιάζονται άψογα, ενώ άλλοι φαίνονται εκτός τόπου και χρόνου. Το συγκεκριμένο οπτικό στιλ δεν ταιριάζει σε όλους και γενικά τα γραφικά μοιάζουν πρόχειρα και ξεπερασμένα. Είναι σημαντικό να σου αρέσει αυτό που βλέπεις και να σε ελκύει να ασχοληθείς μαζί του και στον τομέα αυτό το παιχνίδι αποτυγχάνει. Ηχητικά, η μουσική είναι συνηθισμένη και βαρετή, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Το voice acting είναι υποτονικό και μέτριο και δεν προσφέρεται η επιλογή αλλαγής γλώσσας. Επίσης το lip sync είναι αισχρό και πολλές φορές χαρακτήρες λένε ατάκες ενώ με το ζόρι ανοίγουν το στόμα τους.

Το Marvel vs. Capcom: Infinite είναι ένα διασκεδαστικό και άψογα θεμελιωμένο στην ουσία του παιχνίδι ξύλου, “κρυμμένο” πίσω από κακή παρουσίαση, περίεργες επιλογές χαρακτήρων και μια αδιάφορη ιστορία. Όμως αξίζει να προσπεράσετε τις αδυναμίες, παρότι είναι σημαντικές και να δοκιμάσετε τα καλά που προσφέρει, γιατί... είναι πολύ καλά. Δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω κακό παιχνίδι, γιατί διασκεδάζω πολύ παίζοντάς το παρά τα παράπονά μου. Δεν είμαι σίγουρος βέβαια και για το σε ποιο να το προτείνω, γιατί νιώθω ότι όλοι θα έχουν αρνητικά να πουν. Τελικά, φαίνεται πως το Marvel vs. Capcom: Infinite δεν καταφέρνει να δώσει σε κανέναν αυτό που πραγματικά θέλει συνολικά. Ωστόσο διαθέτει μια καλή συνταγή που με συγκεκριμένες αλλαγές εκεί που υστερεί ίσως στο μέλλον μας προσφέρει ένα πραγματικό, απ’ όλες τις απόψεις, διαμάντι. Ως τότε, έχουμε να κάνουμε με ένα περίεργο και κάπως απογοητευτικό αισθητικά, αλλά λειτουργικά διασκεδαστικό κατά κόρον έργο.

  • Διασκεδαστικό και προσβάσιμο
  • Άρτιο online
  • Λειτουργικό και ανανεωμένο σύστημα μάχης
  • Ανούσια ιστορία
  • Έλλειψη ποικιλίας στα modes
  • Βαρετή παρουσίαση
  • Απογοητευτικό ρόστερ
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Capcom
ΕΚΔΟΣΗ:Capcom
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:Ξύλο
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://marvelvscapcominfinite.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:19/9/2017
PEGI:12