Mario Party 9 Review

, Τρίτη 27 Μάρτιος 2012 0  

Εντάξει ρε Mario, το καταλάβαμε ότι είσαι μέσα σ' όλα. Παίζεις τένις, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, τρέχεις σε αγώνες ταχύτητας και κατατροπώνεις τον Bowser σε δύο αλλά και τρεις διαστάσεις. Είναι ανάγκη να κάνεις και Party; Για να γιορτάσεις τι; Το ότι κερδίζεις σε όλα τα αθλήματα που παίζεις; Τι περίμενες, αφού αντίπαλοι σου είναι χοντροί, γυναίκες, φυτά, ζώα ή ο κουλός αδερφός σου! Ή γλεντάς το γεγονός ότι ένα παιχνίδι Mario Party είναι μέσα στα πιο αναμενόμενα παιχνίδια του Wii για το 2012 (άουτς);

Τα Mario Party είναι “επιτραπέζια” παιχνίδια που αποτελούνται κυρίως από mini-games. Για όποιον δεν ξέρει τι σημαίνει επιτραπέζιο παιχνίδι: οι παίκτες ρίχνουν εναλλάξ το ζάρι και προχωρούν τα ανάλογα τετράγωνα και σε όποιο πέσουν θα λουστούν τις συνέπειες (στο επόμενο review θα μάθουμε τι είναι το τάβλι). Στο Mario Party 9 έχουμε 80 mini-games (ουάου) που μπορούν να χαρακτηριστούν από εμπνευσμένα έως βαρετά. Έως και τέσσερις παίκτες διαλέγουν χαρακτήρα από την παρέα του Mario (Peach, Luigi, Wario, Daisy, Yoshi κ.α.), χωρίς να επηρεάζει το παιχνίδι πάρα μόνο την εμφάνιση και τις φωνές (α, επίσης οι κοντοί χαρακτήρες όπως ο Τoad παίζουν με... σκαμνάκι) διαλέγουν και μια από τις διαθέσιμες πίστες και ξεκινούν να διανύουν τετράγωνα.

Στο Mario Party 9 όλοι οι παίκτες κινούνται ταυτόχρονα στην πίστα, αφού βρίσκονται όλοι μαζί πάνω σ' ένα όχημα και ρίχνουν το ζάρι διαδοχικά. Όποιος έχει ρίξει το ζάρι καρπώνεται τα αποτελέσματα της σειράς του, αλλά οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν από το τετράγωνο που σταμάτησε. Σκοπός μας σε κάθε πίστα είναι να μαζέψουμε περισσότερα αστεράκια (mini stars) από τους αντιπάλους μας για να κερδίσουμε. Αστεράκια βρίσκουμε είτε τυχαία πάνω σε κάποιο τετράγωνο ή κερδίζοντας κάποιο mini-game. Στις πίστες επίσης κυκλοφορούν ανέμελα και τα “αζτεράκια” (mini ztars τα λέει το παιχνίδι), που μειώνουν το σκορ μας αν πέσουμε πάνω τους.

Κοιτά μπροστά ρε, θα τρακάρουμε.

Η δομή του παιχνιδιού είναι παρόμοια με των platformer Mario. Στην μέση της πίστας έχουμε το mini-boss και στο τέλος το κυρίως αφεντικό -όπου οι παίκτες συνεργάζονται- και ενδιάμεσα αυτών τετράγωνα με mini-games. Μετά την ολοκλήρωση κάθε πίστας μας δίνονται Party Points με τα οποία μπορούμε να ξεκλειδώσουμε έξτρα περιεχόμενο από το museum όπως οχήματα, πίστες κ.α. Τα mini-games είναι ως επί το πλείστον διασκεδαστικά, ενώ μερικά είναι τόσο χαζά που γίνονται ακόμα πιο διασκεδαστικά! Όλα είναι διαθέσιμα και μεμονωμένα, ώστε να έχουμε πρόσβαση όποια στιγμή θέλουμε χωρίς να παίξουμε το κυρίως παιχνίδι.

Για εσάς που οι φίλοι σας όλοι εδώ και χρόνια ζευγάρια γίναν, φτιάξαν σπίτια, υπάρχει το solo mode. Εδώ υπάρχει και ιστορία (και καλά, επειδή έχει cutscenes): o Bowser έκλεψε όλα τ' αστέρια τ' ουρανού και εμείς πρέπει να τα πάρουμε πίσω. Σε αυτό το mode παίζουμε όλες τις πίστες με την σειρά, με αντίπαλο την AI και τους ίδιους κανόνες που ισχύουν στο Party Mode. Πολλές οι οδηγίες από τον μανιταράκι, που θέλει να βοηθήσει εξηγώντας μας το καθετί, αλλά μας τα κάνει τσουρέκια με την λογοδιάρροια. STFU μανιτάρι μην σε στείλω στο Άμστερνταμ να συναντήσεις τα ξαδέρφια σου.

Ρε Yoshi καμάρι μου, τι στάση είναι αυτή; Πάλι πιωμένος είσαι;

Ο χειρισμός λειτουργεί μόνο με το Wiimote, είτε κρατώντας το οριζόντια ή κάθετα, ανάλογα με το mini-game. Σε μερικά παιχνίδια χρειάζεται να σημαδεύουμε την οθόνη, σε άλλα να κουνάμε το χειριστήριο πέρα δώθε και σε άλλα απλά να χρησιμοποιούμε τα κουμπιά σαν κανονικοί άνθρωποι/gamers και όχι σαν ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας σε μέρα με κίνηση! Από εκεί και πέρα, τα γραφικά είναι... “Nintendιάρικα”! Δηλαδή τόσο πολύχρωμα που είναι σαν να ξέρασε μονόκερος μετά από hangover. Αυτό μόνο κακό δεν είναι, αφού φαίνονται όμορφα και δεν κάνουν αυτοκτονική την HD τηλεόραση μας. Οι ήχοι είναι χαρούμενοι - φυσικά δεν αρθρώνονται και πολλές λέξεις από τους χαρακτήρες και όλα γίνονται μέσω άναρθρων κραυγών και κειμένου! Η μουσική είναι χαρούμενη, με μια τζούρα εκνευρισμού όταν είναι πιο κεφάτη απ' ότι πρέπει.

Το κακό με το Mario Party 9, όπως και με άλλα “επιτραπέζια”, είναι ότι ο καθορισμός του νικητή δεν οφείλεται μόνο στο πόσο καλά παίζει κάποιος στα mini-games, αλλά και στην τύχη/γκαντεμιά που κουβαλάει. Μπορεί να κερδίζουμε σε κάθε mini-game, αλλά να πέφτουμε πάνω στα αζτεράκια-ztars και ο κουλός αντίπαλός μας που δεν έχει σταυρώσει παιχνίδι να βρίσκεται μπροστά. Το ότι κινούνται όλοι οι παίκτες μαζί μπορεί να είναι ένας ωραίος τρόπος να αναπτύξουμε στρατηγική, αλλά τις περισσότερες φορές θα πέφτουμε οι ίδιοι θύματα του σχεδίου μας, γιατί κάποιο τυχαίο γεγονός θα προκύπτει. Για παράδειγμα, κερδίζω με διπλάσια αστεράκια και κάθεται ο αντίπαλος πάνω σε τετράγωνο που λέει πάρε τα μισά αστεράκια του πρώτου παίκτη. Επόμενες λογικές κινήσεις: παραδοχή της ήττας και χειραψία ως ένδειξη fair play ή Home Button->Wii menu-> Eject Disc-> Burn Disc and dance on it's ashes - άι σιχτίρ Mario Party!

Μ' αρέσουν οι αγροτικές δουλειές στα παιχνίδια! Τι έχει σειρά το όργωμα η το άρμεγμα;

Το σίγουρο για τη σειρά Mario Party είναι ότι πρόκειται για παιχνίδια που είναι φτιαγμένα να παίζονται με παρέα! Όσο ζαβά κι αν σας φαίνονται μερικά mini-games και το concept τους, παίζοντας με άλλους τρεις παίκτες αποκτούν άλλη αίσθηση! Σίγουρα τα μελλοντικά παιχνίδια της σειράς μπορούν να προσφέρουν περισσότερα, αφού με την έλευση του Wii U και το χειριστήριο με οθόνη αφής, οι δυνατότητες για δημιουργικά mini-games είναι πολλές!

+ 80 mini-games
+ Απολαυστικό multiplayer

- Ο παράγοντας τύχη παίζει μεγάλο ρόλο
- Η με το ζόρι χρήση των motion controls ακόμα κι εκεί που δεν κολλάνε

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.0

Πλατφόρμα: Wii
Έκδοση: Nintendo
Ανάπτυξη: Nintendo
Διάθεση: Nortec
Είδος: Party
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://marioparty9.nintendo.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 2/3/2012
PEGI: 3