alt text

Πάντα έβρισκα παράξενη την ύπαρξη των παιχνιδιών Mario Party. Αυτό που εξαρχής φαινόταν ως ένα ακόμα “ξεζούμισμα” μιας πετυχημένης σειράς, κατέληξε να γίνει η ψυχή πολλών παιδικών και φοιτητικών παρεών, από την εποχή του Nintendo 64. Το Mario Party έχει ακολουθήσει μια “μεθυσμένη” πορεία, που κάποιες φορές τείνει προς την... καταστροφή, ενώ άλλοτε εμφανίζει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Το Mario Party 10 ευτυχώς είναι περισσότερο το δεύτερο, αν αναλογιστούμε ότι το προηγούμενο Mario Party στο 3DS ήταν επιεικώς μέτριο. Μην περιμένετε βέβαια την επιστροφή του Mario Party 5. Αυτές οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αφού μερικά εκνευριστικά πράγματα που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στα Mario Party του Wii και δεν άρεσαν σε κανέναν, εξακολουθούν να υπάρχουν.

Ας φρεσκάρουμε όμως λίγο το τί είναι το Mario Party, σε περίπτωση που δεν έχετε ασχοληθεί με τη σειρά στο παρελθόν. Το Mario Party είναι κάτι ανάμεσα σε επιτραπέζιο παιχνίδι, αφού διαθέτει ταμπλό, ζάρια και κανόνες, και συλλογή από mini-games με σκοπό το τοπικό multiplayer. Οι παίκτες λοιπόν καλούνται να ρίξουν καλές ζαριές, να σταθούν στα καλά κομμάτια του ταμπλό για να αποκτήσουν καλύτερα αντικείμενα, ενώ πρέπει να κερδίσουν σε όσα περισσότερα mini-games γίνεται ώστε να μαζέψουν αρκετά νομίσματα και αστέρια και να νικήσουν.

Προτού περάσουμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, ας δούμε τα δύο βασικά modes του Mario Party 10. Το πρώτο είναι το κλασικό party mode για έως τέσσερις παίκτες, το οποίο παίζεται αποκλειστικά με Wii remotes. Ναι, αν δεν έχετε ήδη Wii remotes, πρέπει να αγοράσετε για να απολαύσετε τον τίτλο. Επίσης δεν χρειάζεται καν να έχετε motion plus, αρκεί να έχετε remotes. Στα ενοχλητικά πράγματα, που προανέφερα, είναι η επιστροφή του οχήματος από το Mario Party 9, στο οποίο πάνε καβάλα και οι τέσσερις παίκτες μαζί. Τα ζάρια που ρίχνουν οι παίκτες στην ουσία προστίθενται, κάνουν όλοι την ίδια διαδρομή πάνω στο ταμπλό και παίζουν όλοι τα ίδια mini-games, τα οποία είναι όλα free-for-all. Αυτό μειώνει απίστευτα την μακροβιότητα του παιχνιδιού. Δεν υπάρχουν οι ίντριγκες, τα πολλαπλά μονοπάτια ή οτιδήποτε θα μπορούσε να φέρει τους παίκτες στο να κάνουν πανούργα σχέδια εναντίον των συμπαικτών τους. Κοινώς κάθε είδος στρατηγικής έχει αφαιρεθεί και η μακροβιότητα του τίτλου είναι αρκετά πιο μικρή. Βέβαια, το γεγονός ότι τα ταμπλό είναι μεγαλύτερα βοηθάει αρκετά. Επίσης τα παιχνίδια δεν είναι τόσο χάλια όσο περιμέναμε, καθώς οι δημιουργοί διάλεξαν τα καλύτερα από τα προηγούμενα minigames (στις περιπτώσεις αυτών που επιστρέφουν).

Tο μόνο πράγμα χειρότερο από έναν τεράστιο θυμωμένο δρακόσαυρο, είναι ένας τεράστιος θυμωμένος δρακόσαυρος που έχει φέρει καλή ζαριά.

Tο μόνο πράγμα χειρότερο από έναν τεράστιο θυμωμένο δρακόσαυρο, είναι ένας τεράστιος θυμωμένος δρακόσαυρος που έχει φέρει καλή ζαριά.

Το δεύτερο βασικό mode, που είναι και το πιο ενδιαφέρον καθώς δεν το έχουμε ξαναδεί, έχει να κάνει με την εμφάνιση του Bowser στο παιχνίδι και τη χρήση του Wii U gamePad. Πέρα λοιπόν από τους τέσσερις παίκτες στο όχημα, ένας πέμπτος παίκτης παίρνει το ρόλο του Bowser και κυνηγάει τους παίκτες στο ταμπλό. Μόλις τους φτάσει, παρουσιάζoνται νέου τύπου mini-games με ασύμμετρο gameplay. Σε αυτά τα mini-games ο παίκτης που έχει το gamepad ταλαιπωρεί τους άλλους παίκτες κάνοντας τα δικά του σχέδια στη δική του οθόνη, ενώ οι άλλοι παίκτες πρέπει να προβλέψουν και να προστατευτούν από τα χτυπήματα, διατηρώντας έτσι τις καρδιές τους, οι οποίες λειτουργούν σαν πόντοι υγείας. Όσο ενδιαφέρον και αν φαίνεται, υπάρχει ένα πρόβλημα εδώ: o Bowser είναι πολύ δύσκολο να χάσει. Βασικά, δεν χάνει παρά μόνο αν κάποιος από τους παίκτες καταφέρει και φτάσει με όλες τις καρδιές του στο τέλος του πίνακα. Η ζυγαριά γέρνει όμως υπέρ του Bowser κάτω από όλες τις συνθήκες. Σε όλα τα mini-games δεν αλλάζουν ποτέ οι ρόλοι, δεν υπάρχει τρόπος για τους παίκτες να καταφέρουν κάποιο χτύπημα ή έστω να ακυρώσουν κάποια επίθεση του Bowser, ώστε να αναγκάσουν αυτόν που έχει τον Bowser να αλλάξει τακτική. Είναι δηλαδή ένα εντελώς μονοδιάστατο mode. Επίσης, η απόφαση να μην περιλαμβάνει όλα τα ταμπλό του κλασικού party mode είναι ακατανόητη.

Τέλος, η χρήση των amiibo μοιάζει περισσότερο ως DLC σε φυσική μορφή. Το παιχνίδι λειτουγεί με τα amiibo της σειράς Mario collection και τα αντίστοιχα με τους ίδιους χαρακτήρες της σειράς Smash Bros. collection. Με το που ακουμπήσετε κάποιο συμβατό amiibo στο gamepad, μπορείτε να παίξετε με αυτό σαν πιόνι, σε ένα ειδικά διαμορφωμένο ταμπλό με θέμα τον συγκεκριμένο χαρακτήρα, ενώ υπάρχουν κάποια ειδικά αντικείμενα. Για παράδειγμα, αν χρησιμοποιήσετε ένα Mario amiibo (από Smash Bros. ή Mario collection) τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα mega mushroom για να κλέψετε νομίσματα από άλλους παίκτες. Aν χρησιμοποιήσετε Luigi amiibo, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για τον ίδιο σκοπό την ηλεκτρική σκούπα φαντασμάτων από το Luigi's Mansion. Αν χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε άλλο μη συμβατό amiibo, τότε το παιχνίδι σας δίνει ένα τυχερό κουπόνι το οποίο “ξύνετε” και κερδίζετε party points για να αγοράσετε διάφορα καλούδια.

Το καλό είναι ότι στο amiibo party, το τρίτο mode του παιχνιδιού, τα πράγματα επιστρέφουν στην παλιά καλή εποχή των Mario Party πριν το Wii και ο καθένας παίζει για τον εαυτό του, αφού δεν υπάρχει η ενοχλητική παρουσία του οχήματος. Επίσης, μπορείτε αν θέλετε να ακουμπήσετε το amiibo σας στο gamepad και να πάρετε κάποια αντικείμενα σε αυτό και να τα χρησιμοποιείτε από παιχνίδι σε παιχνίδι ή από σπίτι σε σπίτι. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι τα ταμπλό που ξεκλειδώνετε με τα amiibo είναι πραγματικά μικρά, τόσο που με δύο καλές ζαριές, έχετε φέρει έναν πλήρη κύκλο. Επίσης, αν χρησιμοποιείτε καθημερινά τα συμβατά amiibo, απολαμβάνετε κάποια έξτρα mini-games που διατίθενται σε ξεχωριστό μενού για τουρνουά και τις προκλήσεις του Bowser Jr. Τέλος, το παιχνίδι διαθέτει και κάτι σαν achievements, έτσι ώστε να κρατήσει το ενδιαφέρον όσων έχουν λόξα να ολοκληρώνουν τα πάντα στο 100%.

Τύφλα να 'χει το Allou.

Τύφλα να 'χει το Allou.

Τα πράγματα δείχνουν πολύ καλά στον τεχνικό τομέα. Το Mario Party 10 έχει μια ολοκαίνουρια μηχανή γραφικών και είναι πιο πολύχρωμο και φανταχτερό από τους προκατόχους του. Το animation των χαρακτήρων είναι ωραίο, τα περιβάλλοντα σφύζουν από χρώμα και ζωή, ενώ όλα αυτά παρουσιάζονται σε HD ανάλυση, κάνοντας την εμπειρία ακόμα καλύτερη. Τα μενού και τα γραφικά στοιχεία είναι πολύ πιο γουστόζικα από ότι στο παρελθόν και γενικά το παιχνίδι μοιάζει πολύ πιο προσεγμένο και πλήρες. Ο ηχητικός τομέας απλά υπάρχει για να γεμίζει τα κενά, όπου αυτά υπάρχουν. Η μουσική έχει τις στιγμές της, αλλά συνολικά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Οι φωνές των χαρακτήρων είναι πολύ πιο προσεγμένες και τα εφέ αρκετά καλά, προσθέτοντας την ανάλογη διασκεδαστική νότα με αστείους ήχους, ειδικά όταν συμβαίνει κάποια επιθετική ενέργεια όπως το ποδοπάτημα ενός χαρακτήρα.

Δυστυχώς το Mario Party 10 δεν είναι η τρομερή επιστροφή της σειράς ως η “ψυχή του πάρτι”. Μπορούσε να προσφέρει περισσότερα αν δεν είχε αδυναμίες του παρελθόντος. Παρόλα αυτά, αν ασχολείστε για πρώτη φορά με τη σειρά, θα το βρείτε διασκεδαστικό, τουλάχιστον μέχρι να ανακαλύψετε τα πάντα στο παιχνίδι.

  • Καλύτερα mini-games
  • Όμορφα γραφικά και πολύχρωμα περιβάλλοντα
  • Τα νέα modes που προσφέρουν κάτι διαφορετικό
  • Στοιχεία που μειώνουν την μακροβιότητα του τίτλου
  • Το Bowser party είναι μονοδιάστατο και ο Bowser είναι υπερβολικά δυνατός
  • Τα μικρά ταμπλό του amiibo party
  • Το όχημα... γκρρρρ... το όχημα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:Wii U
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Nd Cube
ΕΚΔΟΣΗ:Nintendo
ΔΙΑΘΕΣΗ:Nortec
ΕΙΔΟΣ:Party
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://marioparty10.nintendo.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:20/3/2015
PEGI:7
  • http://nintendofusion.wix.com/nintendofusion Κωνσταντίνος Λαπιωτης

    Ωραίο review 🙂

  • DimoSonic

    Καλυτερα αργά παρά ποτέ.
    Το Yoshi Σεμπτέμβρη ?