alt text

Με τη Square Enix να επιμένει στην όχι και τόσο επιτυχημένη συνταγή του Final Fantasy 13, η ολοκλήρωση της τριλογίας έρχεται να καλύψει όποια κενά δημιούργησε το δεύτερο μέρος, τελειοποιώντας ταυτόχρονα το σύστημα μάχης αλλά και εξαλείφοντας τα λάθη του παρελθόντος (ή τουλάχιστον προσπαθεί για τα προαναφερθέντα). Το Lightning Returns: Final Fantasy 13 καλείται να “σώσει” τη σειρά, όμως τα “φαντάσματα” του παρελθόντος φαίνεται να μην το αφήνουν να λάμψει όπως θα έπρεπε, με την ιστορία να περιπλέκεται ακόμη περισσότερο αλλά και το όποιο δράμα είχε δημιουργήσει το αρχικό Final Fantasy 13 να εξαφανίζεται.

Η ιστορία τοποθετείται χρονικά 500 χρόνια μετά το τέλος του FF13-2, με την πρωταγωνίστρια Lightning να ξυπνά από το λήθαργό της, 13 ημέρες πριν από το τέλος του κόσμου (για τρίτη φορά;). Η “θεϊκή παρουσία” που ακούει στο όνομα Bhunivelze της αναθέτει να σώσει τους ανθρώπους του ετοιμόρροπου κόσμου. Οι εμφανίσεις παλαιών σημαντικών χαρακτήρων της σειράς είναι αναποφευκτες, ενώ στην εν λόγω αποστολή της Lightning ο χρόνος είναι ο σύμμαχος που χρειάζεται για να ανακαλύψει την αλήθεια. Αν και το παιχνίδι κάνει μία καλή προσπάθεια στο να δημιουργήσει κάποιο δράμα χρησιμοποιώντας τους δεσμούς που είχε αναπτύξει η Lightning στο παρελθόν με αυτούς που είναι πλέον εχθροί της (όπως ο Snow και ο Sazh), δυστυχώς το μόνο που καταφέρνει είναι να παρουσιάσει μία από τις πιο κακογραμμένες και με ελάχιστο ενδιαφέρον ιστορίες που έχουμε δει στη σειρά.

Στον αντίποδα, το gameplay έχει βελτιωθεί σημαντικά, καθώς είναι μία φρέσκια μίξη όλων των καλών στοιχείων των προηγούμενων τίτλων της σειράς Fabula Nova Crystallis, ενώ δανείζεται και αρκετά από τα καλά open-world στοιχεία των FF12 και FF14. Σχεδόν όλες οι περιοχές είναι διαθέσιμες εξαρχής, και κάποιες λίγες γίνονται προσβάσιμες στη συνέχεια. Κάθε περιοχή έχει ξεχωριστά τέρατα και εχθρούς, ενώ όσο περισσότερο πολεμάτε τόσο αυξάνεται η δυσκολία (τουλάχιστον στο hard mode). Αυτό όμως έχει και τα αρνητικά του, καθώς μπορεί σε μία μόνο περιοχή να αντιμετωπίζετε τέρατα πολύ μεγαλύτερης δυσκολίας σε σχέση με τις δυνατότητές σας, ενώ σε άλλη περιοχή να κάνετε περίπατο. Για όσους προτιμήσουν τον εύκολο δρόμο του normal mode, ξεχάστε τα όλα αυτά, καθώς ο βαθμός δυσκολίας μειώνεται σημαντικά και η δυσκολία των αντιπάλων ανεβαίνει με βάση το σημείο που βρίσκεστε στην ιστορία. Τη νύχτα ο αριθμός των τεράτων αυξάνεται σημαντικά, δίνοντας μία δυναμική αίσθηση του χρόνου, και όσο περνάνε οι in-game μέρες τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα. Γενικά όμως μιλάμε για μία αρκετά ισορροπημένη εμπειρία, όποιο δρόμο και αν αποφασίσετε να πάρετε, ενώ η διάρκεια μόνο της ιστορίας μετράει έως και 60 ώρες, με άπειρες δευτερεύουσες αποστολές.

Οι στολές κάνουν τη διαφορά.

Οι στολές κάνουν τη διαφορά.

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μου ήταν το battle system και το πώς η Square Enix θα καταφέρει να γυρίσει ένα team-based σύστημα σε single. Όμως, το αποτέλεσμα τελικά είναι καλύτερο από ότι θα μπορούσα να φανταστώ. Αν και το σύστημα μάχης συνεχίζει να βασίζεται στο ATB, η Lightning έχει στο οπλοστάσιο της διάφορες “στολές” (garbs), οι οποίες έχουν ξεχωριστά ATB. Κάθε garb μπορεί να αλλαχθεί και να παραποιηθεί έως ένα σημείο, ενώ επίσης προσφέρουν διαφορετικές επιθέσεις και ικανότητες (schemata), με την απόκτησή τους να επιτυγχάνεται μόνο με τα λεφτά (gil) που αποκτάτε από τις μάχες. Αν θέλετε να ολοκληρώσετε τα garbs τότε πρέπει να παίξετε απευθείας στο hard mode, καθώς εκεί υπάρχουν περισσότερα εξ αυτών (καθώς και περισσότερες περιοχές). Επίσης, πλέον μπορείτε να κινείτε τη Lightning μέσα στη μάχη, έως ένα περιορισμένο εύρος, γεγονός που δίνει την ψευδαίσθηση real-time, ενώ στη διάρκεια της μάχης μπορείτε οποιαδήποτε στιγμή να αλλάξετε garb, που είναι πολύ βολικό, ειδικά αν εξαντλήσετε το ATB του προηγούμενου. Τονίσω πάντως πως για να δείτε πόσο πραγματικά καλό (ή μάλλον, βελτιωμένο) είναι το σύστημα μάχης πρέπει να το “ζήσετε”.

Πέραν των στολών, η Lightning έχει και ένα αρκετά ικανοποιητικό οπλοστάσιο, με την ποικιλία του όμως να περιορίζεται στα σπαθιά και τις ασπίδες, καθώς πλέον για μακρινές επιθέσεις χρησιμοποιεί κυρίως μαγείες. Μπορείτε κατά τη διάρκεια της μάχης να μπλοκάρετε και να αποφύγετε εχθρικές επιθέσεις (το δεύτερο μπορεί να ενσωματωθεί σε οποιοδήποτε garb), ενώ με τη χρήση των energy points μπορείτε να ενεργοποιήσετε κάποιες “ειδικές” κινήσεις και ικανότητες. Έχοντας μόνο 13 μέρες πριν το τέλος του κόσμου, με κάθε αφεντικό που νικάτε το ρολόι γυρνάει πίσω, δίνοντάς σας μια ανάσα. Αν όμως πεθάνετε ή φύγετε από μία μάχη, αυτομάτως περνάει μία επιπλέον ώρα, ενώ η υγεία της Lightning δεν επιστρέφει αυτόματα στο 100% (όπως γινόταν στους δύο προηγούμενους τίτλους). Κάθε ώρα gameplay αντιστοιχεί σε μία ολόκληρη in-game μέρα, αν και ο χρόνος κυλάει μόνο όταν είστε εκτός μάχης. Τέλος, μπορείτε να παγώσετε το χρόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα με τη χρήση των chronostasis, αν και προσωπικά δε μου χρειάστηκαν. Από την ώρα που ξεκινάτε το παιχνίδι το “χρονόμετρο” βρίσκεται στις 7 ημέρες, με το μεγαλύτερο που μπορεί να φτάσει να είναι οι 13, ενώ σταματάει να μετράει κατά τη διάρκεια των μαχών και των cutscenes.

Οι μεγάλες και ωραίες περιοχές μπορούν να σας κρατήσουν για ώρες.

Οι μεγάλες και ωραίες περιοχές μπορούν να σας κρατήσουν για ώρες.

Όσον αφορά τον τεχνικό τομέα, το Lightning Returns κυμαίνεται στα στάνταρ της σειράς Final Fantasy. Τα μαγευτικά τοπία σας βάζουν στον πανέμορφο κόσμο του παιχνιδιού, αν και η μηχανή γραφικών αρχίζει να δείχνει την ηλικία της. Επίσης, οι cinematic cutscenes κόβουν την ανάσα, με κινηματογραφική σχεδίαση και εικόνα που δε θα βρείτε σε κανένα άλλο παιχνίδι. Όμως, αυτά τα στοιχεία τα έχουμε συνηθίσει στα Final Fantasy. Τα θέματα ξεκινάνε με τα μοντέλα των χαρακτήρων, καθώς πέραν της Lightning και μερικών “παλιών” (όπως ο Noel), σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες δίνουν την εντύπωση πολύ πρόχειρης δουλειάς από πλευράς Square Enix. Επίσης, υπάρχουν σχετικά προβλήματα rendering στα μεγάλα περιβάλλοντα, αλλά και πτώσεις του frame rate κατά τη διάρκεια κυρίως πολλών μαζεμένων επιθέσεων στις μάχες. Τέλος, το lyp-syncing σε αρκετά σημεία “χάνεται”, λες και πήραν αυτούσια την ιαπωνική έκδοση και απλά πέρασαν την αγγλική μετάφραση. Ο ηχητικός τομέας θα μπορούσε να είναι καλύτερος - όχι ότι είναι κακός, απλά σε αντίθεση με τα περισσότερα FF που προσωπικά έχω παίξει, δεν υπάρχει κάποιο μουσικό κομμάτι που μένει στο μυαλό και το γενικό soundtrack περνάει “απαρατήρητο”. Τέλος το voice-over είναι αρκετά καλό, με τις φωνές που κάποτε “ξίνιζαν” πλέον να συνηθίζονται άνετα.

Σε γενικές γραμμές, το Lightning Returns: Final Fantasy 13 είναι καλό παιχνίδι. Το σύστημα μάχης δανείζεται πολλά στοιχεία από άλλους τίτλους της σειράς, όμως το αποτέλεσμα είναι πλήρες και απολαυστικό. Οι πολλές επιλογές customization αλλά και το τεράστιο πλήθος των side-quest μπορούν να σας κάνουν να χαθείτε για μέρες, ενώ ακόμα και η επιλογή του βαθμού δυσκολίας είναι ευπρόσδεκτο στοιχείο (αν και υπάρχει από την International Edition του FF13). Στο hard mode υπάρχουν τόσα παραπάνω πράγματα που δε βρίσκω λόγο να παίξει κάποιος σε χαμηλότερο επίπεδο, εκτός αν θέλει να βγάλει το παιχνίδι στα γρήγορα. Το θέμα είναι ότι με την ιστορία πλέον να έχει γίνει ένα “τουρλού” αλλά και την όλη αλλαγή πορείας από το αρχικό FF13 μέχρι σήμερα, σε συνδυασμό με τα πλέον γερασμένα γραφικά, θα ήταν καλύτερο να βλέπαμε έναν τελείως διαφορετικό τίτλο με τα παραπάνω θετικά στοιχεία.

  • Σύστημα μάχης
  • Άπειρες επιλογές customization των garbs
  • Πολλές επιπρόσθετες αποστολές
  • Μαγευτικός κόσμος, έτοιμος να τον εξερευνήσετε
  • Ουσιαστικές αλλαγές μεταξύ των επιπέδων δυσκολίας
  • Ικανοποιητική διάρκεια
  • Ιστορία ... “τουρλού”
  • Θέματα στα γραφικά
  • “Χλιαρό” soundtrack
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS3 (review), Xbox 360
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Square Enix
ΕΚΔΟΣΗ:Square Enix
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:RPG
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://www.lightningreturns.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:11/2/2014
PEGI:16
  • Κωστας 31gamer

    Λιγο ειναι το 7,5 επειδη εχω παιξει αρκετα θα εβαζα ενα 9 εγω 🙂

  • http://www.technewz.gr TechnewzGR

    Summons εχει αν οχι τοτε θα προσπερασω!

  • forneverarrow

    Κατατοπιστικό review Leo! Μπράβο! Έχω να παίξω FF από το πρώτο ΧΙΙΙ. Ήθελα τις προάλλες να πάρω το XIII-2 και αυτό μαζί αλλά δεν ξέρω πότε θα μπορέσω να τα απολαύσω όπως πρέπει. Βλέπεις έχω βάλει ήδη κάμποσα σε σειρά και έρχεται και GZ!! Πάντως πρέπει να αξίζει τον κόπο, ειδικά για τους φίλους της σειράς. Τα FF είναι τα μόνα rpg που μου αρέσουν, κυρίως γιατί έχουν ένα όμορφο φανταστικό κόσμο που σε ταξιδεύουν!

  • drgci

    με χαλαει που η ιστορια του παιχνιδιου ειναι τοσο αθλια 🙁 για final fantasy αυτο ειναι το μεγαλυτερο του μειον

  • Kostas_G

    Αντε να δουμε το XV γιατι αυτη η σειρα ηταν λιγακι απογοητευτικη...

  • Yakuza

    E όχι και χλιαρο soundtrack.Απ' τα καλύτερα στην ιστορία της σειράς.Μετά το 12 και το 13-2 το καλύτερο.(για μουσική πάντα μιλώντας)

    • http://game20.gr Leo360

      What?

      • Yakuza

        Τι what;Ξεκολλάτε απ τον Uematsu(o oποίος είναι απ τους κορυφαίους όπως και να χει).Δεν μπορώ να σε αδικήσω στο θέμα γούστου διότι είναι υποκειμενικό,αλλά τουλάχιστον τεχνικά(κάτι το οποίο προφανώς δεν μπορείς να αντιληφθείς λόγω της έλλειψης κατάρτισης)είναι εκ των κορυφαίων όχι μόνο της σειράς αλλά και γενικά σαν soundtrack.

  • Φοίνικας ο Τέταρτος

    E meh , το μόνο που αξίζει από την τριολογία του FFXIII είναι το Blinded by Light.

    Άντε ποτέ θα βγει το άλλο FF που έχει το ενεργό σύστημα μάχης σαν του KH :'(

  • Solid

    Βασικά θα συμφωνήσω με τον Yakuza,το ost του συγκεκριμένου FF είναι απ τα καλύτερα της σειράς.Και αγαπητέ Leo δεν είναι ανάγκη να ειρωνεύεσαι όταν δεν συμφωνείς.

    • http://game20.gr Terminator

      Δεν ειρωνεύτηκε κανέναν

      • Solid

        Εκείνο το what που έριξε τι ήταν τοτε; 😀 Τέσπα PEACE !!!

  • http://game20.gr Leo360

    @Yakuza και @Solid δεν ειρωνεύτηκα, νόμιζα ότι ήταν εμφανέστατη η χιουμοριστική νότα της απάντησής μου. Όπως και να έχει, συμφωνώ ότι είναι ωραίο ost αλλά δε μπορεί να συγκριθεί με τα προηγούμενα της σειράς. Ακόμα και στο main theme πες μου κατά πόσο μπόρεσε να σου γεμίσει κάποιο αίσθημα. Επίσης, δεν είμαι καν φαν του Uematsu καθώς έχω αναφερθεί αρκετές φορές (και σε παλαιότερα sites) για την καταπληκτική δουλειά του Takeharu Ishimoto στο Crisis Core: Final Fantasy VII, όπως και την εξαιρετική δουλειά του Hitoshi Sakimoto στο Final Fantasy XII (ειδικά στο opening).

    Τέλος, δες σε πόσα μα πόσα σημεία είναι out of space η μουσική σε σχέση με τα γεγονότα επί της οθόνης. Όντως δεν είμαι καταρτισμένος μουσικός, όμως μπορώ να καταλάβω αρκετά καλά πότε υπάρχει αρμονία μεταξύ των on-screen δρώμενων και την αντίστοιχης μουσικής επιμέλειας, κάτι που δεν έγινε σε πολλά σημεία του Lightning Returns. Αυτά. Peace 🙂

    • Solid

      Αγαπητέ Leo το soundtrack ενός videogame δεν μπορεί να τύχει της ίδιας μεταχείρησης με αυτό μιας ταινίας διότι αυτό είναι αδύνατο.Σε ένα videogame εάν εξαιρέσουμε τα cutscenes δεν είναι προκαθορισμένα τα δρώμενα στην οθόνη μας διότι απλούστατα τα δρώμενα καθορίζονται από μας.Ενώ σε μια ταινία όλα είναι προκαθορισμένα και ο συνθέτης ξέρει τι μουσική να βάλει ακριβώς και σε ποιο σημείο ,στα gamew αυτό δεν συμβαίνει.Γι αυτό ακριβώς τον λόγω τα OST των videogames είναι κατα παρασάγκας ανώτερα σαν μουσική από αυτά των ταινιών λόγω του ότι δεν είναι τόσο περιορισμένα στο να ακολουθούν την δράση στην οθόνη.Οπότε αυτό που λες το ότι η μουσική στο συγκεκριμένο game δεν συνάδει και τόσο με τη δράση δεν πολυστέκει,παρόλο που διαφωνώ και για αυτό 😀 PEACE

      • http://game20.gr Leo360

        Καταρχάς, δεν έχω ιδέα από ταινίες, καθώς σπανίως βλέπω. Οπότε σε καμία περίπτωση δε μπορώ να το συγκρίνω έτσι όπως το λες. Θα σου δώσω ένα απλό παράδειγμα, στο Final Fantasy VII κάθε φορά που ερχόσουν αντιμέτωπος με τον Sephiroth και άκουγες το αξεπέραστο One Winged Angel δεν ανατρίχιαζες; Ή πχ στο opening του FFXII; Ή στη σκηνή Yuna/Tidus kissing με το Sudeki da ne; Αυτή λοιπόν η "σφραγίδα" και το κομμάτι που σου μένει στο μυαλό λείπει από το Lightning Returns... Αυτό εννοώ "χλιαρό" 🙂

  • elladion

    Aθλια ιστορία,η αντιπαθέστερη ηρωίδα που εχει φανει ποτε σε FF τίτλο,το ποιο αδιάφορο FF που ομως αρμέγει η SqEnix για να βγάλει τα έξοδα του development προσφεροντας ουστιαστικά αλλα 2 σχεδον ομοια sequel με μικρες βελτιώσεις παραμένοντας ομως η ιδια μετριοτητα ως game.

  • http://www.youtube.com/user/stohos Stohos

    Άκρως πορωτικό!!!Αρκεί 1 ώρα ενασχόλησης για να καταλάβεις το πως μέσα σε μια ιστορία την οποία αποφάσισαν να παρουσιάσουν σε 3 ξεχωριστά παιχνίδια,βελτιώθηκε το gameplay σταδιακά προς το καλύτερο προσφέροντας σε κάθε τίτλο εντελώς διαφορετικά πράγματα.Πραγματικά το συγκεκριμένο κεφάλαιο,δεν με κάνει να αφήσω το παιχνίδι απο τα χέρια μου εξαιτίας του battle system το οποίο προσφέρει.
    Δεν γράφω για αριστούργημα,δεν γράφω πως είναι το καλύτερο ff ever κτλ οπότε μην βιαστείτε να "κράξετε" όσοι θεωρείτε πως η σειρά έχει τελειώσει ύστερα απο το X και διάφορα άλλα παρόμοια.Το Final Fantasy κάθε άλλο παρά ξοφλημένο είναι με 3 κυκλοφορίες απανωτές για ένα μόνο story.Αν υπήρχε "χαζούρα" η Square δεν νομίζω να συνέχιζε με 2 sequels.Απλώς τα FF του Ps2 κι εγώ θεωρώ πως ήταν τα καλύτερα...Χωρίς βέβαια να μην μου αρέσουν και τα τελευταία που βγήκαν.Το μοναδικό που δεν μου άρεσε πραγματικά ήταν το XII το οποίο το έπαιξα μόνο και μόνο για τον τίτλο και δεν ασχολήθηκα ξανά λεπτό.