Lego Star Wars III: The Clone Wars Review

, Παρασκευή 15 Απρίλιος 2011 0  

Δεν ξέρω τι μανία τους έχει πιάσει τελευταία με τoυς Clone Wars. Πρώτα η σειρά κινουμένων σχεδίων, μετά παιχνίδια, μια κακή CGI ταινία, περισσότερα παιχνίδια, άλλη μια σειρά κινουμένων σχεδίων που έρχεται να συμπλήρωσει την πρώτη... και τώρα το Lego Star Wars III: Clone Wars. Γιατί;; Γιατί πρέπει να μας κυνηγά τόσα χρόνια αυτή η περίοδος, που (για μένα τουλάχιστον) είναι η πιο βαρέτη από όλο το timeline του Star Wars; Ναι, με ενδιαφέρει να μάθω για το πώς ο Anakin έγινε Jedi, ας πούμε, αλλά το όλο στόρι με τους κλώνους εναντίον των σχισματικών και με τον Palpatine να είναι από πίσω και να ξέρουμε πώς θα τελειώσει όλο αυτό ούτως ή άλλως γιατί έχουμε δει το Επεισόδιο ΙΙΙ...

Ουφ. ΟΚ. Μπορεί σε άλλους να αρέσει η περίοδος. Ας επικεντρωθούμε όμως στο παιχνίδι. Η Traveller's Tales, όπως όλοι μάλλον ξέρουμε, έχει τρελή επιτυχία με την σειρά παιχνιδιών της που είναι βασισμένη στα τουβλάκια Lego με τα οποία όλοι μεγαλώσαμε. Όλα ξεκίνησαν με τα πρώτα δύο παιχνίδια Lego Star Wars τα οποία κυκλοφόρησαν στην αρχή της τωρινής γενιάς. Αποφάσισαν φαίνεται να συμμαχήσουν με τoν Lucas σε αυτό που είναι γνωστό στα αγγλικά ως “franchise milking”, και ιδού: το Lego Star Wars III: Clone Wars είναι γεγονός, χρόνια μετά από την κυκλοφορία του “Complete Saga” που τελικά αποδείχθηκε “incomplete”.

Η συνταγή γνωστή από τα προηγούμενα παιχνίδια. Ελέγχουμε ήρωες, είτε jedi, είτε κλώνους, είτε κακούς, είτε droids, σε μορφή Lego, σε πίστες/αποστολές οι οποίες δεν είναι φτιαγμένες από Lego, όπως ήταν στα παλιότερα παιχνίδια, αλλά με μια μίξη ρεαλιστικών περιβαλλόντων και αντικειμένων/ηρώων/οχημάτων φτιαγμένων από τα γνωστά μας πλαστικά τουβλάκια. Είναι μια ενδιαφέρουσα καινοτομία που προσφέρει το παιχνίδι έναντι των παλιότερων Lego Star Wars. Άλλες καινοτομίες είναι κάποιες πίστες, όπως οι μάχη του Geonosis, οι οποίες παίζουν σαν RTS, με τον παίχτη να κατασκευάζει μονάδες και να επιτίθεται στην βάση του αντιπάλου.

Ποιον είπατε σκαραβαίο ρε ****;

Όμως δεν θα πω ψέμματα. Δεν μπόρεσα να φτιάξω βάση. Διάβασα κάπου ότι αυτό γίνεται στο παιχνίδι και είναι απλά ιδέα μου ότι στην συγκεκριμένη μάχη απλά διαλέγεις κάποιο τυχαίο όχημα από τουβλάκια και αρχίζεις να θερίζεις. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί, όμως συνέχεια κόλλαγα ενώ έπαιζα. Οι οδηγίες στο κάτω μέρος της οθόνης μου έλεγαν ξανά και ξανά περίπου τι έπρεπε να κάνω, αλλά δεν μου έλεγαν πώς ή γιατί. Αν, φυσικά, υπήρχαν οδηγίες. Το παιχνίδι απλά υποθέτει μερικές φορές ότι όλα είναι αυτονόητα σχετικά με το τι πρέπει να κάνεις. Ναι! Θα έπρεπε να είναι! Όμως δεν είναι. Και αυτό το κάνει βαρετό. Πολύ βαρετό και κουραστικό. Το ότι σε κάθε πίστα πρέπει να κάνεις ξανά και ξανά τα ίδια ακριβώς 2-3 φορές δείχνει το πόσο οι δημιουργοί προσπαθούσαν να τραβήξουν από τα μαλλιά το gameplay και να αυξήσουν την διάρκεια με αυτά τα... τεχνητά μέσα.

Κάθε φορά που ξεκίναγα μια πίστα απλά βαριόμουν. Το έκανα και ήξερα ότι δεν θα το διασκεδάσω. Και αυτό δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζει ούτε ένα παιχνίδι Star Wars, ούτε ένα παιχνίδι Lego... πόσο μάλλον αν πρόκειται για μια μίξη τους που υποτίθεται ότι είναι συναρπαστική και γεμάτη δράση και περιπέτεια. Το ότι είναι πανεύκολο να χάσεις με οποιουσδήποτε χαρακτήρες εκτός των Jedi, που κι αυτοί πρέπει να βαράνε συνέχεια με το lightsaber εναντίον των συνεχώς επανεμφανιζόμενων εχθρών, είναι πολύ εκνευριστικό. Και ενώ μου αρέσει το backtracking γενικά στα παιχνίδια, εδώ είναι τόσο έντονο που απλά σταμάτησα να ασχολούμαι. Κοινώς, σε κάθε πίστα υπάρχουν κάποια μυστικά τα οποία μπορούν να ξεκλειδωθούν μόνο με άλλους χαρακτήρες από αυτούς με τους οποίους κανονικά παίζει το στόρι. Όμως αυτά είναι τόσα πολλά που σε κάνουν να νιώθεις ότι δεν έχεις δει τίποτα από την πίστα κάθε φορά. Βλέπεις 10 διακόπτες από τους οποίους μπορείς να ενεργοποίησεις μόνο τους 2 αρχικά. Αυτο, βέβαια, αυξάνει πολύ το μέγεθος και το ζουμί του παιχνιδιού, αλλά με τι κόστος; Πραγματικά βαριόμουν να ξεκλειδώσω τα μυστικά κάθε φορά, αφού ο στόχος ήταν ένα 100%, μερικά collectables παραπάνω... δεν υπήρχε λόγος, αφού το ίδιο το παιχνίδι δεν ήταν, πολύ δυστυχώς, διασκεδαστικό!

This one time, at clone camp...

Βέβαια, η γοητεία του Lego Star Wars συνεχίζει να πλανάται στον αέρα. Οι άφθονες δόσεις χιούμορ, αυτή την φορά στοχευμένο σε όσους ξέρουν από Clone Wars, δηλαδή μόνο στους πιο χαρντκορίλες φανς, δεν περνάνε ποτέ απαρατήρητες. Το γενικότερα κλίμα, τα πολύ καλά γραφικά και ο ήχος είναι ίσως τα μόνα σημεία που σώζουν αυτόν τον τίτλο από την πλήρη αποτυχία. Ακόμα και το drop-in/drop-out multiplayer, που θα ήταν διασκεδαστικό υπο διαφορετικές συνθήκες, τώρα δεν προσθέτει και πολλά: εγώ κι ένας φίλος βαρεθήκαμε ούτως ή άλλως μετά από λίγο!

Αν είστε σούπερ-χάρντκορ φαν των Star Wars, σας αρέσει να ανακαλύπτετε μυστικά και να σπαταλάτε πολύ χρόνο σε κάθε παιχνίδι μέχρι να βρείτε την λύση σε κάθε γρίφο -όχι επειδή είναι δύσκολος αλλά επειδή είναι ακατανόητος- αν σας αρέσει να βλέπετε ένα όμορφο 100%, μαζεμένο με κόπο και ιδρώτα αλλά όχι απαραίτητα με διασκέδαση, τότε μπορεί να σας αρέσει το Lego Star Wars III. Αν όχι, τότε ίσως να μείνετε μακριά!

+ Γραφικά
+ Ήχος
+ Χιούμορ
+ Αρκετό περιεχόμενο για να σας κρατήσει απασχολημένους...

- ...αν βαριέστε δύσκολα.
- ...Εκνευριστικό.
- «Τι κάνω τώρα; Είμαι στο ίδιο σημείο εδώ και ένα τέταρτο!»
- Επαναλαμβανόμενο
- Γιατί, πάλι, Clone Wars;

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0

Πλατφόρμα: Xbox 360 (review), PS3, 3DS, DS, PC, PSP, Wii
Έκδοση: Activision, LucasArts
Ανάπτυξη: TT Games
Διάθεση: Dionic
Είδος: Action-adventure, platform
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.lucasarts.com/games/legostarwarsiii
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 25/3/2011
PEGI: 7+

  • gory

    Κρίμα...