Kingdoms of Amalur: Reckoning Review

, Κυριακή 19 Φεβρουάριος 2012 0  

Σε μια εποχή όπου κυριαρχούν τα sequels, η ανάδειξη ενός ολοκαίνουριου παιχνιδιού, θα μπορούσε, μάλλον άνετα, να βαφτιστεί κατόρθωμα. Ένα εκτενέστατο marketing budget πιθανώς θα αρκούσε, αλλά όχι για τους fans των RPG. Αυτοί θέλουν κάτι παραπάνω, κάτι που θα τους έκανε να ενδιαφερθούν από πριν. Tι καλύτερο λοιπόν από τα ονόματα κράχτες; Ονόματα πολύ μεγάλου βεληνεκούς, αποδεδειγμένα ταλαντούχα, που έχουν, αν μη τι άλλο, τη δύναμη να αλλάξουν τις ισορροπίες σε αυτό το είδος παιχνιδιών. Όπου μαζεύονται πολλά κοκόρια όμως...

R.A. Salvatore, Todd McFarlane, Ken Rolston (TES III: Morrowind, TES IV: Oblivion) είναι μόνο τρία από τα πολλά ταλέντα που μάζεψε η 38 Studios για να δημηιουργήσει τόσο το Kingdoms of Amalur: Reckoning, όσο και τον «Κοπέρνικο», το μελλοντικό MMO της εταιρίας δηλαδή, πάντα βασισμένο στον κόσμο του Amalur. Οι υποσχέσεις τους είναι πολλές, και οι ικανότητες τους αδιαμφισβήτητα μεγάλες. To πόνημά τους όμως σε πολλά σημεία, περισσότερα απ’ ότι θα έπρεπε, αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει.

Το σενάριο είναι το πρώτο από τα παραπάνω σημεία. Παρόλο που η πλοκή δεν ακολουθεί την πεπατημένη στην αρχή (πόσες νεκραναστάσεις βλέπουμε σε παιχνίδια τέλοσπάντων;), δεν υπάρχουν οι απαραίτητες εκπλήξεις στην πορεία ώστε ο παίκτης να κρατηθεί σε εγρήγορση, και ενώ η εξέλιξή της είναι ομαλή, χωρίς να υπάρχει υπερ- ή υποπληροφόρηση για κάποιο γεγονός ή άτομο, όλα αυτά που μπορεί να μάθει κάποιος, είναι μάλλον αδιάφορα. Δεν είναι ότι δεν υπάρχει lore στο παρασκήνιο ή ότι δε δίνονται στοιχεία γι’αυτό. Αντιθέτως, το παιχνίδι περιλαμβάνει όλες εκείνες τις λεπτομέρεις που κάνουν το μύθο του κόσμου του Amalaur αρκετό για να στηρίξει πολλούς μελλοντικούς τίτλους. Απλά το Reckoning αποτυγχάνει να τα συνθέσει έτσι ώστε να προσφέρει κάτι το ξεχωριστό.

Gnomes: έξυπνοι και ενοχλητικοί. Όπως πάντα.

Ο αυθεντικά, λοιπόν, high-fantasy κόσμος του παιχνιδιού περιλαμβάνει μισή ντουζίνα φυλές, από τους Gnomes μέχρι τις Fae (ένα είδος αθάνατων ξωτικών με άλλα λόγια), γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν και επηρέασαν την επικράτεια, και πολλά άλλα συστατικά, αλλά και ένα χαρακτηριστικό-κλειδί για την ανάπτυξη του κόσμου: την μοίρα. Στο Amalur, η μοίρα είναι η θεά παντοκράτειρα, που υφαίνει για όλους και για όλα ένα μονοπάτι ζωής. Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει από αυτή, και κανείς δε μπορεί να αλλάξει τη μοίρα κάποιου άλλου – εκτός από τον παίκτη. Αυτή η μοιρολατρική προσέγγιση είναι πρακτικά και η βάση του παιχνιδιού. Τα πάντα μέσα σε αυτό εξαρτώνται από αυτή, και καλό είναι να συμφιλιωθείτε με τη λέξη “Fate” γιατί θα τη συναντήσετε ουκ ολίγες φορές στις -πάμπολλες είναι η αλήθεια- ώρες που θα δαπανήσετε στο Reckoning.

Ενώ η ιστορία του παιχνιδιού μπορεί να μην είναι κάτι το συγκλονιστικό, οι δημιουργοί δεν τεμπέλιασαν, με αποτέλεσμα το Amalur να είναι γεμάτο με περιεχόμενο. Πέρα από τον κύριο κλάδο του σεναρίου, υπάρχουν τόσο factions, όπου ο παίκτης μπορεί να γίνει μέλος και να σκαρφαλώσει στην ιεραρχία τους, όσο και ένας πολύ μεγάλος αριθμός από παράπλευρες αποστολές, που δεν έχουν καμμία επιρροή στο σενάριο ή τον κόσμο. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, οι αποστολές που σας ανατίθενται είναι μακροσκελείς και σε πολλές περιπτώσεις πιο ενδιαφέρουσες από την κύρια πλοκή, αλλά υπάρχουν και φορές που αναρωτιέστε γιατί το παιχνίδι υποφέρει από μεγάλα κλισέ.

Η δεύτερη περίπτωση, από την άλλη πλευρά, είναι ένα τρανταχτό επιχείρημα της διαπίστωσης πως “ποιότητα > ποσότητα”. Και αυτό γιατί, το μεγαλύτερο ποσοστό των side-quests ακολουθεί μια συγκεκριμένη λογική, εντελώς προβλέψιμη και αναμενόμενη, ειδικά για τους fans των RPG. Βέβαια, αυτό δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα. Το θέμα ξεκινά όταν ο παίκτης αντιληφθεί πως πρέπει να ολοκληρώνει τα, βαρετά εν τέλει, side-quests για δύο λόγους: για να εξερευνήσει τον κόσμο, και για να συνεχίσει να ασχολείται με το πιο δυνατό σημείο του τίτλου, το gameplay. Αν ασχοληθείτε με το Reckoning δε θα αργήσετε να το καταλάβετε. Όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν του gameplay του παιχνιδιού είναι δουλεμένα σε βάθος και λειτουργούν άψογα, σε βαθμό τέτοιο μάλιστα που θα θεωρήσετε συστήματα μάχης άλλων μεγάλων RPG, “άγουρα” και άκομψα.

Η μαγεία στο παιχνίδι λειτουργεί άψογα.

Ξεκινώντας από το level-up system, το παιχνίδι δίνει τρεις υποκατηγορίες προς εξερεύνηση (Might, Magic και Finesse), καθώς και ορισμένες πιο ειδικευμένες abilities, όπως το Lockpicking ή το Blacksmithing. Τα skill trees της κάθε κατηγορίας είναι εκτενέστατα και ξεκλειδώνουν τόσο νέες κινησεις για τα όπλα (τα οποία από μόνα τους παρουσιάζουν μια τεράστια ποικιλία) όσο και νέες δυνάμεις. Ο ένας πόντος για τις abilities και οι τρεις για τα skill trees μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα ανάμεσα στις διαφορετικές υποκατηγορίες χωρίς περιορισμούς. Κανείς δε θα σας εμποδίσει να επενδύσετε ένα κάρο πόντους στη Μαγεία και το Blacksmithing ταυτόχρονα, παρόλο που αυτά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους.

Στην τελική, όλες οι αποφάσεις περί επένδυσης σε διάφορες abilities μπορουν εύκολα να αναιρεθούν και να ξανα-παρθούν από την αρχή με τη βοήθεια των Fateweavers, που έναντι λίγου χρυσού κάνουν αυτή ακριβώς τη δουλειά. Τώρα, το κατά πόσο θα σας οφελήσει μια τέτοια κίνηση, ειδικά όταν μιλάμε για τις ικανότητες, είναι διφορούμενο. Η επένδυση σε αυτές πολύ σπάνια φέρνει κάποια συγκλονιστική αλλαγή στο πως παίζετε, αφού τα πιο σπάνια όπλα τα έχουν οι έμποροι και όχι τα κλειδωμένα σεντούκια, τα πιο δυνατά φίλτρα τα φτιάχνουν οι alchemists και εσείς στους κατάλληλους πάγκους, και οι επιλογές διαλόγου που δίνονται με τη βοήθεια της Persuasion ability δύσκολα θα σας εντυπωσιάσουν, ή έστω, θα κάνουν τη διαφορά.

Αυτό που σίγουρα αλλάζει το πώς αναπτύσσετε τις στρατηγικές σας, είναι η δυνατότητα να επιλέξετε κάποια Destiny που ξεκλειδώνονται ανάλογα με το πόσους πόντους έχετε μοιράσει και πού. Για παράδειγμα, κάποιος (όπως διάλεξα εγώ να κάνω) που θα εξελίξει Magic και Finesse, μπορεί, μετά από λίγα level-ups, να τηλεμεταφέρεται και καθώς το κάνει αυτό, να μοιράζει δηλητήριο. Αντίστοιχα perks ξεκλειδώνονται σε κάθε περίπτωση και εξαρτάται καθαρά από τον παίκτη ποια μοίρα θα διαλέξει. Αντιθέτως όμως με τις abilities, οι μοίρες αυτές δίνουν καθοριστικά πλεονεκτήματα στο combat και καλό είναι να διαλέγονται με σύνεση.

Προσωπικά, η Finesse μου φαίνεται η πιο... ελκυστική επιλογή.

Το σύστημα μάχης, τώρα, του παιχνιδιού, κρίνεται εξαιρετικό και πληρέστατο. Η μεγάλη ποικιλία των όπλων, από σπαθιά μέχρι τόξα και τεράστια σφυριά, σε συνδυασμό με τις τέσσερις (το μάξιμουμ) δυνάμεις που μπορείτε να ενεργοποιήσετε, μπορούν να δημιουργήσουν μια σειρά από κινήσεις που θα ζήλευαν πολλοί καταξιωμένοι χορογράφοι. Αυτό, βέβαια, στηρίζεται και στο γεγονός πως σε γενικές γραμμές το gameplay του Reckoning είναι πιο γρήγορο από τα περισσότερα πρόσφατα RPG. Από την άλλη όμως, αν στοιχεία του gameplay, όπως το stealth, δε λειτουργούσαν σωστά, τότε η ταχύτητα του παιχνιδιού απλά θα δημιουργούσε προβλήματα. Κάτι τέτοιο ευτυχώς δε συμβαίνει, καθώς όλα τα μέρη που απαρτίζουν τις αλληλεπιδράσεις με τους εχθρούς είναι πλήρως λειτουργικά και συγχρονισμένα άψογα. Μικροπροβληματάκια και παραβλέψεις σίγουρα υπάρχουν (θα ήθελα για παράδειγμα να υπάρχουν hotkeys όχι μόνο για τα φίλτρα, αλλά και για τα όπλα), αλλά συνολικά το γεροδεμένο combat του Reckoning είναι άξιο συγχαρητηρίων.

Τι είναι όμως ένα RPG χωρίς έναν αξιομνημόνευτο κόσμο; Μάλλον τίποτα. Αυτό πρέπει να σκέφτηκαν και οι developers του παιχνιδιού και, ενώ το lore του ίσως φανεί αδιάφορο, ο κόσμος του Amalur είναι από τους πιο όμορφους που έχουμε δει. Πράγματι, το level design του μπορεί να είναι προβλέψιμο και να μη φτάνει τα επίπεδα του Dark Souls, οι χρωματικές όμως επιλογές και το πλήθος των πλασμάτων συμπληρώνουν μια επικράτεια που ο παίκτης θελει να συνεχίσει να εξερευνά. Ακόμα και τα dungeons του παιχνιδιού παρουσιάζουν ενδιαφέρον, χωρίς όμως να αποτελούν κάτι το συγκλονιστικό.

Τεχνικώς, το Reckoning είναι όσο δουλεμένο χρειάζεται. Ο κόσμος είναι σχεδιασμένος σωστά, χωρίς να υπάρχουν παράλογες επιλογές, ενώ το παιχνίδι “κολλάει” σπάνια, ακόμα και αν επικρατεί χαμός στην οθόνη. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι αρκούντως ικανοποιητικά για το μέγεθος του παιχνιδιού, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα πλάσματα του Amalur. Το μόνο πρόβλημα που θα σας ταλαιπωρήσει είναι η κάμερα, η οποία συχνά πυκνά κάνει «τα δικά της» - παίρνει δηλαδή παράξενες γωνίες χωρίς να χρειάζεται (για χάρη της κινηματογραφικότητας προφανώς) ή, ακόμα πιο απογοητευτικά, πέφτει σε glitch και βγαίνει εκτός του κόσμου.

Πολλά πλάσματα, όμορφα dungeons. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Η μουσική του Reckoning είναι αρκετά καλή. Δίχως να συγκρίνεται με τα soundtracks άλλων μεγάλων τίτλων, συνοδεύει όμορφα τις περιπέτειες του παίκτη, παρόλο που θα ήθελα να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία στα μουσικά κομμάτια κατά την εξερεύνηση. Αξίζει να σημειωθεί πως το Reckoning είναι από τα παιχνίδια που έχουν voice acting για όλες τις επιλογές των διαλόγων που παρουσιάζονται – κάτι αναμενόμενο βέβαια εν έτει 2012. Το voice acting όμως, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι μουντό και αποτυγχάνει να δώσει χαρακτήρα στον πληθυσμό του Amalur.

Εν κατακλείδι, δίπλα στα πολλά και μεγάλα RPG που κυκλοφορούν, το Kingdoms of Amalur: Reckoning, στέκεται αξιοπρεπώς. Με ένα από τα καλύτερα συστήματα μάχης που έχουμε δει εδώ και πολύ καιρό, καθώς και με ένα lore πλούσιο σε υλικό για μελλοντικά sequels, το παιχνίδι αποτελεί μια πολύ καλή βάση για το μέλλον. Όσον αφορά το ίδιο όμως, η αδιάφορη ιστορία και οι ανέμπνευστες αποστολές το κρατάνε πίσω, ευτυχώς όχι πολύ.

+ Τα στοιχεία του gameplay (stealth, magic κλπ) και ποικίλουν, και λειτουργούν άψογα
+ Καταπληκτικές μάχες
+ Πολυπληθές σύνολο πλασμάτων
+ Βαθύ Lore...

- ...το οποίο δυστυχώς δεν παρουσιάζεται έτσι ώστε να προκαλεί το ενδιαφέρον
- Τεχνικά θεματάκια με την κάμερα
- Ανέμπνευτες αποστολές

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

Πλατφόρμα: PS3 (review), Xbox 360, PC
Έκδοση: EA
Ανάπτυξη: 38 Studios
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: RPG
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://reckoning.amalur.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 10/2/2012
PEGI: 18

  • Yagammi

    Υπεροχο απλα! το πηρα απο την πρωτη μερα κυκλοφοριας και δεν εχω μετανοιωσει τα λεφτα μου 🙂 αντε να βλεπουμε περισσοτερες φρεσκες ιδεες και οχι πολυπαιγμνα sequel!

  • kostool

    Άμα δεν ειχε και το τραγελαφικό art style του fable, θα ήταν ακόμη καλύτερο. Δεν πιστεύω με τίποτα ότι o Mcfarlane, δημιουργός του spawn και του venom, άρχισε να ζωγραφίζει α-λα disney τώρα στα γεράματα. Πολύ πιο πιθανό είναι να ανέλαβε το παιχνίδι κανένας artist της κακιάς ώρας και να βαλε ο Mcfarlane το όνομά του για τα φράγκα.

  • http://aknightsmemories.blogspot.com/ Zaratoth

    Ε, όταν έλεγα ότι ο Σαλβατόρε βγάζει απλά τζενέρικ ιστορίες χωρίς να αποτελούν κάτι το φοβερό σαν αποτέλεσμα...

  • pro

    το παιχνιδι προσωπικα μαρεσε παρα πολυ.δεν περιμενα κανα τρομερο σεναριο απο τον salvatore αλλα με τραβηξαν τα side quest και των fanction.ειδικα του house of ballads θυμισε κατι απο παραμυθι.ελαττωματακι μικρο ηταν το animation στις εκφρασεις που σε καποιες φασεις αληθοριζαν

  • ggaammeerr

    Ωραιο review person.Εχω να κανω μονο μια ερωτηση.Τελικα τις 200 ωρες gameplay που λεγαν τις φτανει????

    • reckoningmaster

      ναι

  • http://game20.gr/author/person/ person

    @ggaammeerr, αν και δε νομίζω να είναι απίθανο, το πιο λογικό είναι να φτάσεις μέχρι τις 60-70 και μετά να σκυλοβαρεθείς :S

  • G.J.

    Απο το ντεμο που ειχα παιξει το προσεξα αυτο που λες για την καμερα,ισχυει. Απλα απο το ντεμο τουλαχιστον δεν φανηκε να με πολυτραβαει η υποθεση του παιχνιδιου. Κινει το ενδιαφερον περισσοτερο μετα?

  • http://game20.gr/author/person/ person

    G.J., εμένα δεν κατάφερε να με τραβήξει ούτε πιο μετά.

  • gogos

    Εμενα το παιχνιδι μου αρεσε αρκετα.. Σιγουρα μεσα στα + βαζω τα πολυ ομορφα γραφικα τα οποια ειναι πραγματικα μαγευτικα και ειναι σαν να βγαινουν απο αλλη διασταση χωρις να ειναι ακρως ρεαλιστικα.. Υπεροχα λιβαδια, σπηλιες, δαση , βουνα σε ενα ανοιχτο rpg που πιστευω στεκετε αξιοπρεπως διπλα στο skyrim και το witcher 2 χωρις να κανει την μεγαλη διαφορα ομως.. Παντως σιγουρα αξιζει να ασχοληθεις μαζι του..

  • Bill

    Το παιχνίδι είναι απίθανο, το έχω αγοράσει αλλά δεν το έχω κάνει install ακόμη (επειδή λιώνω Alan Wake 🙂 ) αλλά ξέρω ότι είναι φανταστικό και ότι θα με κρατήσει ως το τέλος της ιστορίας και ποιό μετά. Το review και ο βαθμός πολύ καλά, μπράβο παιδιά. Άσχετο αλλά μιας και το ανέφερα θα κάνετε review Alan Wake PC? Όχι ότι χρειάζεται μιας και το παιχνίδι είναι επικό, αλλά έτσι για να βρίσκεται 🙂

  • gerasimos

    ωραίος person καιρό είχαμε να σε δούμε κ το παιχνίδι δείχνει ενδιαφέρον.

  • G.J.

    Εντομεταξυ εγω αγοραζω ή απο πλαισιο ή απο amazon, το πλαισιο δεν το εχει φερει ακομα και δεν εχω ιδεα γιατι.

  • http://www.game20.gr john2

    @Bill: Yeap, θα γίνει review του Alan Wake PC 😉

  • Bill

    Χαχα, τέλεια...πετάει η ομάδα 🙂 Περιμένουμε λοιπόν το reviewδάκι!!!

  • ΔημήτρηςΔήμου

    Crafting, Blacksmithing, σε λίγο θα βάλουν και επιπλοποιούς στα παιχνίδια... Καλά πόσο πιο βαρετό; Αυτό το wow τα κατέστρεψε όλα... Μέχρι να βγει το Darksiders ΙΙ δεν βλέπω να με ενθουσιάζει τίποτα... Αν δεν έχεις ένα story που να σε κρατάει μπροστά στην οθόνη γιατί να παίξεις 200+ ώρες που σου προσφέρει αυτό το ναι μεν τέλεια εκτελεσμένο αλλά βαρετό παιχνίδι;

  • amorphis

    πολυ ωραιο συστημα μαχης!!σε ολα τα αλλα δυστυχως πασχει.το περιμενα καλυτερο ειναι η αληθεια.Αλλα οπως ειπαν και παιδια παραπανω με τον salvatore στο story πιο generic δεν γινοταν.

  • KingJulian

    Όλοι το ίδιο σχόλιο κάνουν καλή μάχη κακό story.. Εντάξει επειδή εγώ το παρακολουθώ καιρό το παιχνίδι και το περίμενα, θα το πάρω ούτως ή άλλως αν και ξενερώνω με μέτρια quests/story στα RPG.. Όταν πέσει λίγο η τιμούλα όμως γιατί προς το παρόν έχω κολλήσει με fifa online και uncharted online, και μπορεί να κολλήσω και με BF3 online κάποια στιγμή, αφού το παιχνίδι είναι πάνφθηνο τώρα

  • G.J.

    Παντως αυτο που λεει ο Δημητρης, αν και δεν εχω παιξει τπτ παρα μονο το demo του παιχνιδιου, αν δεν εχει δυνατο story κατι δεν αντεχεις 200ωρες, ουτε 100. Το πρωτο witcher ηταν οτι καλυτερο σε διαρκεια και τρελο story, δεν βαριομουν στιγμη. Ανωτερο του 2ου σε πλοκη. Μπορει να ειχε τα 2 path το 2ο που αλλαζαν σημαντικα αυτα που εβλεπες αλλα το πρωτο ηταν ξεχωριστο στην πλοκη του για μενα.

  • palu3y

    Δεν ξερω αν μετα το skyrim θα καταφερει να με εντυπωσιασει αλλο παιχνιδι κ ποσο μαλιστα rpg...

  • daredevil

    @palu3y +100000000000000000000000000000000000

  • EdgierMink61

    Πολύ ωραίο review person. Κρίνοντας από το demo βρήκα παρά πολύ ωραίο και βαθύ το σύστημα μάχης αλλά χάνει λίγο στο story καθώς του λείπει λίγο το βάθος. Προσωπικά αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι το σχέδιο του. Το λάτρεψα. Προσωπικά θα το πάρω αλλά πριν από το Skyrim καθώς θέλω να του δώσω την προσοχή που του αξίζει.

  • gerasimos

    το σύστημα μάχης κ τα χτυπήματα που χτυπάς του εχθρούς τα νιώθεις τόσο πολύ που δύσκολα μ έρχεται στο μυαλό άλλο παιχνίδι rpg.θα το χτυπήσω απο έξω όταν το βρώ σε καλή τιμή,μέσα στην λίστα κ αυτό μαζί με πολλά άλλα rpg.όσα δεν έπαιξα σε αυτήν την κατηγορία θα τα παίξω μέσα στο 12. 😀

  • Relor

    Πολύ καλό game!!!επειδή όλοι εκθειάζουν το Skyrim και όχι τόσο άδικα....αλλά δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα τόσο πολύ...το σύστημα μάχης του Skyrim είναι ένα χάλι μαύρο....για μένα αυτό που άξιζε στο skyrim είναι μόνο ο κόσμος....το βαρέθηκα γρήγορα...To kingdoms of Amalur μου αρέσει πολύ περισσότερο και μπορώ να αναφέρω μόνο ένα σημείο, το ότι οι Ήρωες είναι πολύ πιο μοναδικά εξελίσσιμοι απότι στο Skyrim...αρκετά skills και πιο καλό specalization σε μία κλάση!!!Φυσικά και το Kingdoms έχει κάποια αρνητικά σημεία αλλά απο τ θέμα του κεντρικού χαρακτήρα είμαι ικανοποιημένος όπως και απο τα γραφικά του οπότε θα πω οτι μετά απο DragonAge Origins, Neverwinter Nights II και φυσικά Diablo 2 και κανα 2 άλλα αυτό είναι το επόμενο που θα συνεχίσω να παίζω!!!!

  • ggaammeerr

    Μολις μου ηρθε απο zavvi.Ω ρε εχει να πεσει λιωσιμο.Αλλα οχι τωρα λιγο ποιο μετα γιατι τωρα λιωνω το oblivion. 🙂

  • http://game20.gr Terminator

    Άντε καλή διασκέδαση 🙂

  • gogos

    Ειναι πολυ συμπαθητικο rpg με ομορφο κοσμο, πολυ δυνατο συστημα μαχης και ευκολο σαν παιχνιδι για καποιον που θελει απλα να περασει μερικες ευχαριστες στιγμες gameplay..

  • ggaammeerr

    Thnx guys. 🙂

  • ggaammeerr

    Δεν αντεξα αλλο να το βλεπω κλεισμενο μες στο κουτακι και παρατησα το oblivion για να αρχισω αυτο.Μετα απο 3:40 ωρες συμφωνα με το δικο μου χρονομετρο (του παιχνιδιου λεει 2:40 αλλα τλσπ) εχω να πω οτι ο κοσμος του ειναι φοβερος και τεραστειος,τα γραφικα του πολυ καλα,η AI των αντιπαλων στο hard ειναι παρα πολυ καλη και θελει χρονο για να μαθεις τις κινησεις των αντιπαλων γιατι αμα κανεις απλα ντου θα χανεις συνεχεια οπως εγω στην αρχη,το story ως τωρα ειναι μια χαρα,το συστημα μαχης το καλυτερο που υπαρχει σε rpg (ναι καλυτερο και απο αυτο των demon's/dark souls) και δεν νομιζω να με κρατησει πρωσοπικα μονο 50 ωρες. Πιστευω η βαθμολογια θα επρεπε να ειναι κατι παραπανω απο 8 αλλα οκ και ετσι μια χαρα ειναι.

  • john

    παιδια το game τα σπαει το λατρευω ειδικα το story το gameplay και φυσικα ο κοσμος του παιχνιδιου ενα quote <> σε κεινο το σημειο πωρωθηκα ασχημα δυστυχως η κεντρικη ιστορια ειναι πολυ συντομη η εγω πολυ καμενος XD

  • StratosGK

    @ggaammeerr
    Το σύστημα μάχης είναι πολύ χύμα στο Amalur σε σχέση με τα DS.

  • ggaammeerr

    Τελος το main story μετα απο 18 περιπου ωρες.Αρκετα καλο ειδικα αν το συγκρινεις με αυτο του skyrim το οποιο με απογοητευσε παρα πολυ.Το συστημα μαχης εξαιρετικο,ο κοσμος του απο τους πιο ευχαριστους για μενα με μπολικο lore,πολλα πραγματα να κανεις ομορφα γραφικα και κανα 2-3 ενδιαφερον χαρακτηρες.Σχετικα ευκολο ακομα και στο hard και η AI ηταν απλος καλη,τιποτα το διαιτερο.Γενικα αν καποιος θελει να περασει καμποσες ευχαριστες ωρες το KoA ειναι οτι πρεπει.Αν και ξερω πως η ομαδα που εφτιαξε το παιχνιδι διαλυθηκε,ελπιζω σε ενα sequel αλλα οχι MMO,οπως λεγαν οτι θα το κανουν.

    • http://www.gamesource.gr/ meh

      Προσπαθησε να βρεις το Teeth of Naros DLC. Καλυτερο απο την κεντρικη ιστορια και με πολυ περιεχομενο.

      • ggaammeerr

        Ειναι στα 10 ευρω στο psn...Σε καμια εκπτωση θα το τσιμπησω αλλιως θα παει για αργοτερα.Ετσι κι αλλιως εχω ακομα πολλα side missions να κανω.