alt text

Jump Force Review

, 18/02/2019  

Το Jump Force είναι ένα ομαδικό arena brawler με χαρακτήρες από διάφορα manga του Weekly Shōnen Jump, όπως Dragon Ball, Naruto και One Piece, στο πλαίσιο της 50ης επετείου του περιοδικού. Δεν είναι το πρώτο παιχνίδι με τη φιλόδοξη απόπειρα να ενώσει τους κόσμους που συναντάμε στις σελίδες του Jump. Μάλιστα, η ίσως πιο γνωστή και προηγούμενη προσπάθεια (που κυκλοφόρησε για την 45η επέτειο) ονόματι J-Stars Victory VS φαίνεται πως αποτέλεσε τη βάση και του Jump Force.

Αυτή τη φορά, ο κόσμος μας ενώνεται μυστηριωδώς με κόσμους από διάφορα manga. Σ’ αυτή την καινούργια διάσταση που δημιουργείται, οι ήρωες πρέπει να τα βάλουν με γνώριμους και νέους εχθρούς καθώς και να στρατολογήσουν νέους ήρωες για να επαναφέρουν την τάξη. Ξεκινώντας το παιχνίδι, ρίχνεστε στην ιστορία και δημιουργείτε τον χαρακτήρα σας. Έπειτα από μερικά cutscenes βρίσκετε σε ένα hub (όπως συνηθίζεται τελευταία σε anime fighting games) απ’ όπου μπορείτε να παίξετε τα διάφορα modes του παιχνιδιού. Το να ακολουθήσετε την ιστορία σημαίνει να πηγαίνετε από την μία μεριά του hub στην άλλη αναλαμβάνοντας αποστολές που έχουν την εξής μορφή: cutscene, μάχη, cutscene και... πάλι απ’ την αρχή.

Η ιστορία του παιχνιδιού είναι απλή και η στερεοτυπική που συνήθως έχουν τέτοιου είδους crossover παιχνίδια. Οι καλοί συμμαχούν ενάντια στους κακούς. Δεν είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτό. Η πλοκή που επιλέγει το παιχνίδι για να εξερευνήσει την ιστορία του είναι αρκετά προβλέψιμη και βαρετή. Ειδικά κάπου στο τρίτο κεφάλαιο αρχίζει να τραβάει υπερβολικά χωρίς λόγο και να κουράζει, με αποτέλεσμα σχεδόν να χάνετε το κίνητρο για να φτάσετε μέχρι το τελευταίο κεφάλαιο. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των αποστολών και το σύστημα μάχης επίσης δεν βοηθάνε στο να αποκτήσει λίγη φρεσκάδα και ενδιαφέρον το story. Ο μόνος λόγος να συνεχίσετε είναι για να δείτε ποιος εμφανίζεται μετά. Βέβαια, αν δεν γνωρίζετε τους χαρακτήρες λίγο σας νοιάζει.

Ο Sanji κάνει δουλειά, εκτός αν είναι ενάντια σε... κοπέλα.

Ο Sanji κάνει δουλειά, εκτός αν είναι ενάντια σε... κοπέλα.

Από κει και πέρα, υπάρχουν και ελεύθερες αποστολές, που δεν σχετίζονται με την εξέλιξη της ιστορίας και σας ανταμείβουν με χρήματα, εμπειρία για να ανέβετε επίπεδο ή/και διάφορα skills για τον χαρακτήρα σας. Φυσικά, υπάρχουν μάχες σε local και online περιβάλλον όπως και training και tutorial. Το online είναι κάτι αναμενόμενο, με casual και ranked μάχες και λειτουργεί σε γενικές γραμμές καλά. Δεν αντιμετώπισα προβλήματα συνδεσιμότητας. Θα μπορούσε να είναι σχεδιασμένο πιο φιλικά για το χρήστη σε ορισμένα θέματα όπως τα rematch, αλλά κάνει την δουλειά του.

Το όλο ζήτημα του character creation/customization είναι μια πονεμένη ιστορία. Είναι απλό στη βάση του: φτιάχνετε έναν χαρακτήρα, επιλέγοντας από τρία πρότυπα μάχης. Αυτές οι επιλογές είναι φτωχές και χωρίς έμπνευση και απλά αντιγράφουν το στιλ μάχης άλλων χαρακτήρων και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία τί επιλέγετε εδώ. Έπειτα μπορείτε να διαλέξετε τις ειδικές κινήσεις του, από μια λίστα κινήσεων άλλων χαρακτήρων (όχι όλων). Όσο προχωρά το παιχνίδι αγοράζετε ή/και ξεκλειδώνετε και περισσότερες. Υπάρχουν και ικανότητες που σας δίνουν παθητικά μπόνους στις μάχες, όπως αυξημένη επίθεση ή άμυνα, τα οποία μπορείτε και να αναβαθμίσετε. Υπάρχουν λοιπόν κάποια RPG στοιχεία, μα μόνο σε επιφανειακό επίπεδο. Ο σχεδιασμός της εμφάνισης του χαρακτήρα σας είναι ικανοποιητικός - δεν έχει πάρα πολλές επιλογές, ούτε είναι εξαιρετικά λεπτομερές, αλλά κάνει καλά την δουλειά του. Από κει και πέρα, η ενδυμασία και τα αξεσουάρ που μπορείτε να ξεκλειδώσετε και να αγοράσετε για τον χαρακτήρα σας μοιάζουν αρκετά φτωχά και αναμενόμενα. Μάλιστα είναι και αρκετά περιοριστικά στους συνδυασμούς μεταξύ τους και στα χρώματα.

Ατελείωτος σαματάς.

Ατελείωτος σαματάς.

Ας περάσουμε στο σύστημα μάχης, που είναι και το πιο βασικό. Οι μάχες διεξάγονται ανάμεσα σε ομάδες των τριών. Επιλέγετε δηλαδή τρεις χαρακτήρες για κάθε μάχη. Όλοι τους μοιράζονται health bar, stamina bar, energy bar και awakening bar. Το πρώτο είναι αυτονόητο, αν πέσει στο μηδέν χάνετε. Το stamina bar σας επιτρέπει να εκτελείτε δράσεις άμυνας, όπως να ξεφεύγετε από τις επιθέσεις του αντιπάλου ή διάφορες κινήσεις όπως να κυνηγάτε γρήγορα τον εχθρό κλείνοντας αμέσως την απόσταση. Αδειάζει με τη χρήση των διάφορων επιλογών που σχετίζονται μ’ αυτό και γεμίζει σταδιακά, οπότε πρέπει να προσέχετε πως το ξοδεύετε. Το δεύτερο έχει να κάνει με τις ειδικές κινήσεις του χαρακτήρα, όπως το kamehameha του Goku. Ο καθένας έχει τρεις και εξαρτάται από την κίνηση πόσο κοστίζει για να την εκτελέσετε. Γεμίζει όσο επιτίθεστε ή αν μαζέψετε ενέργεια, ωστόσο είστε εκτεθειμένος αν επιλέξετε να το κάνετε. Το τρίτο γεμίζει όσο η ζωή σας πέφτει και μετά από ένα σημείο μπορείτε να απελευθερώσετε τη δύναμη του χαρακτήρα σας για να πάρει διάφορα μπόνους στην επίθεση και άμυνα ή να κάνετε μια ειδική σούπερ κίνηση. Πέρα απ’ αυτά, οι απλές επιθέσεις σας είναι εξαιρετικά... απλές και εκτελούνται πατώντας κατ’ εξακολούθηση δύο μόνο κουμπιά. Μπορείτε επίσης να καλείτε το δεύτερο κατά σειρά μέλος της ομάδας σας για να κάνει μια ειδική κίνηση ή μπορείτε επίσης να αλλάξετε θέση μαζί του.

Οι μάχες είναι γενικώς γρήγορες και διασκεδαστικές. Το σύστημα χειρισμού είναι απλό και προσιτό σε όλους. Το κακό είναι πως μετά από ένα σημείο γίνονται λίγο επαναλαμβανόμενες, καθώς δεν υπάρχει ιδιαίτερο βάθος στους ίδιους τους μηχανισμούς. Βέβαια, ο κάθε χαρακτήρας έχει διαφορετικές κινήσεις και ελαφρώς διαφορετικό χειρισμό, οπότε αυτό επεκτείνει την μακροζωία και την ποικιλομορφία των μαχών. Απλά, δεν υπάρχει τρελό στρατηγικό βάθος στο χτίσιμο της ομάδας, ούτε δίνεται εξονυχιστική σημασία στην ισορροπία, όπως σε πιο “ατόφια” παιχνίδια ξύλου.

Μπορείτε να συνθέσετε πολλές ονειρικές μάχες.

Μπορείτε να συνθέσετε πολλές ονειρικές μάχες.

Το οπτικοακουστικό μέρος του παιχνιδιού δυστυχώς είναι... πλήγμα. Το animation στα cutscenes είναι κακό, ενώ το lip sync συνήθως δεν ταιριάζει. Άλλες φορές οι ατάκες δεν έχουν ήχο. Μάλιστα, κάποιοι χαρακτήρες γενικά δεν έχουν φωνή παρότι μιλάνε, αν και δεν είμαι σίγουρος αν αυτό είναι bug ή επιλογή των δημιουργών. Συγκεκριμένα, σε μένα ο Ryuk όποτε μιλούσε είχα υπότιτλους και ποτέ ήχο. Επίσης, θεωρώ πως το παιχνίδι δεν πετυχαίνει να ενοποιήσει σωστά τα διαφορετικά στιλ των σειρών που το απαρτίζουν. Κυριαρχεί ένα ημι-ρεαλιστικό look και διατηρείται κάπως το στιλ του κάθε manga, όμως σαν σύνολο νιώθω πως κάτι λείπει. Βγάζει κάτι το τσαπατσούλικο και όχι ιδιαίτερα προσεγμένο. Η μουσική επένδυση είναι ικανοποιητική, μα τίποτα αξιομνημόνευτο. Στις μάχες, τα ηχητικά εφέ από αγαπημένες σειρές είναι γνώριμα και ταιριαστά. Τέλος, υπάρχουν συχνά loading times, ειδικά για μικροπράγματα, που καταντούν κουραστικά.

Το Jump Force, αν κάνει κάτι σωστά, αυτό είναι το fan service. Μόνο και μόνο το ότι θέτει χαρακτήρες από διαφορετικά manga αντιμέτωπους μεταξύ τους το κάνει ξεχωριστό. Κι αυτό είναι αρκετό για να το διασκεδάσετε μόνος ή με παρέα, αλλά ως εκεί. Δεν μπορεί να σταθεί σαν πιο ανταγωνιστικό fighting game, δεν παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ιστορία και σε πολλούς τομείς του είναι μέτριο, ενώ θα μπορούσε να είναι κάτι καλύτερο. Ασχοληθείτε αν το βρείτε με χαμηλότερη τιμή.

  • Συνδυάζει χαρακτήρες από διάφορες σειρές
  • Το σύστημα μάχης είναι απλό και διασκεδαστικό
  • Η δημιουργία χαρακτήρα είναι ευχάριστη προσθήκη
  • Οπτικά και ηχητικά θέματα
  • Παραδόξως, δεν έχει την ποικιλία χαρακτήρων που θα μπορούσε να έχει
  • Ανούσια ιστορία
  • Επαναπαύεται στην μετριότητα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Spike Chunsoft
ΕΚΔΟΣΗ:Namco
ΔΙΑΘΕΣΗ:Namco Bandai Hellas
ΕΙΔΟΣ:Arena brawler
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://www.bandainamcoent.com/games/jump-force
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:15/2/2019