Final Fantasy XIII Review

, Τρίτη 16 Μάρτιος 2010 0  

Δηλώνω μεγάλος φαν της σειράς Final Fantasy. Αποτελεί ένα franchise το οποίο με έκανε να διαπιστώσω από νωρίς οτι τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι απλά «παιχνίδια», αλλά μια μορφή τέχνης. Έχοντας “ζήσει” όλα τα Final Fantasy που έχουν βγει, εύκολα καταλαβαίνει κανείς δύο πράγματα. Πρώτον οτι μου αρέσουν τα παραδοσιακά JRPGs και ειδικά το συγκεκριμένο και δεύτερον οτι λόγω αυτής της ιδιαίτερης σχέσης μου με την εν λόγω σειρά οι πολλές αλλαγές στην επιτυχημένη συνταγή αντιμετωπίζονται με καχυποψία και δρυμίτατη κριτική. Αυτήν την στιγμή όμως επιβάλλεται να είμαι αντικειμενικός και να γράψω μια κριτική που θα απευθύνεται και στους φανατικούς του franchise αλλά και σε αυτούς που σκέφτονται για πρώτη φορά να το δοκιμάσουν.

Προς τι όλος αυτός ο πρόλογος; Για πολλούς λόγους, οι οποίοι θεωρώ είναι εξισου σημαντικοί να αναφερθούν, διότι κάθε νέο Final Fantasy αποτελεί μια από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες στην βιομηχανία. Έχει από φανατικούς υποστηρικτές μέχρι ορκισμένους εχθρούς, όμως είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός οτι η σειρά έχει αλλάξει και καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζονται τα RPG στις μέρες μας.

Το ύφος του Final Fantasy δύσκολα το βρίσκεις αλλού. Mιλάμε για τον ορισμό της έννοιας «φαντασία» με πανέμορφους κάθε φορά κόσμους, γεμάτους μαγεία που σε ταξιδεύουν και είναι απόλυτα αυθεντικοί. Η καλλιτεχνική δουλειά, τουλάχιστον, είναι σχεδόν πάντα στην κορυφή της βιομηχανίας. Δεν είναι διόλου τυχαίο άλλωστε οτι κάτι κάνουν σωστά για να έχει τέτοια επιτυχία και να απολαμβάνει τέτοιες πωλήσεις όσο ελάχιστα άλλα franchises όπως φυσικά και το γεγονός οτι κάθε νέο Final Fantasy αποτελεί σημείο αναφοράς και σύγκρισης με τον ανταγωνισμό. Και ερχόμαστε στο Final Fantasy XIII, που έχει το πολύ δύσκολο – ομολογουμένως - έργο του να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να ικανοποιήσει ένα τεραστιο κοινό και παράλληλα να κάνει ένα βήμα παραπέρα καθώς πρόκειται για το πρώτο “next-gen” Final Fantasy.

Τέσσερα χρόνια υπό ανάπτυξη, με μια τεράστια ομάδα από πίσω του, δεν θέλει και πολύ για να δημιουργήσει τρελό hype και προσδοκίες στον χώρο. Η διαφορά όμως είναι οτι για πρώτη φορά πριν την κυκλοφορία ενός Final Fantasy, είχαμε τόσο «αρνητικό» hype και κριτική, το οποίο δικαιολογείται απόλυτα εξαιτίας και κάποιων ριζικών αλλαγών στον σχεδιασμό, αλλά κυρίως (κατά την ταπεινή άποψη του γράφων) λόγω αρκετών «άστοχων» δηλώσεων της Square Enix σχετικά με την ανάπτυξη του τίτλου. Αλλαγές που ακούγοντάς τες, τρέμει το φυλλοκάρδι κάθε φανατικού της σειράς. Γραμμικό Final Fantasy χωρίς πόλεις; Final Fantasy χωρίς World Map, χωρίς side-quests, χωρίς εξερεύνηση;! Θου Κύριε τω στόματι σου! Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο 2010 λοιπόν και κρατάω στα χέρια μου το Final Fantasy XIII με ανάμεικτα συναισθήματα να αμφιταλαντεύονται μέσα μου. Βάζω το δισκάκι στο PS3 και ξεκινάω το ταξίδι, χωρίς να ξέρω τι με περιμένει.

Προετοιμαστείτε για δύσκολες μάχες προκειμένου να αποκτήσετε το summon κάθε χαρακτήρα.

Ξεκινάω λοιπόν και σας λέω οτι, όσα διαβάσατε περί γραμμικότητας και ελλείψεων ισχύουν, μέχρι ενός σημείου! Ναι το παιχνίδι είναι γραμμικό και έχει ίσως το μεγαλύτερο και πιο επίπονο tutorial που έχω δει ποτέ. Oύτε λίγο ούτε πολύ να σας πω απλά ότι αποκτάτε απόλυτη ελευθερία στο σύστημα μάχης μετά από περίπου 25(!!) ολόκληρες ώρες. Και όταν λέμε tutorial το εννοούμε. Δεν μπορείτε να αλλάξετε το party των χαρακτήρων σας, έχετε περιορισμένη δυνατότητα αναβάθμισης των δυνάμεών σας και είστε υποχρεωμένοι να παίξετε συγκεκριμένους ρόλους που θα εξηγήσω παρακάτω.

Εκτός αυτού, το μοτίβο των πρώτων αυτών 25 ωρών χαρακτηρίζεται από την εξής διαδικασία: προχωράτε προς μία και μόνο κατεύθυνση, κάνετε μάχες, βλέπτε cutscenes, ακολουθεί μάχη με κάποιο αφεντικό και φτου κι από την αρχή. Η Square Enix ακολούθησε αυτήν την συνταγή διότι θέλει να δώσει έμφαση στην ιστορία και έναν γρήγορο ρυθμό στο παιχνίδι. Εν μέρει συμμερίζομαι αυτήν την επιλογή, καθώς η ιστορία είναι γραμμένη έτσι ωστε να δικαιολογεί σεναριακά γιατί τρέχετε σαν τον Βέγγο και γιατί δεν έχετε χρόνο, αλλά και την δυνατότητα εξερεύνησης στα πρώτα κεφάλαια. Αυτό όμως που δεν δέχομαι είναι ο υπερβολικός βαθμός γραμμικότητας που υπάρχει. Συνέχεια θα ακολουθείτε μια ευθεία πορεία, με ελάχιστες μικρές διακλαδώσεις που θα οδηγούν πάντα σε ένα όμορφα τοποθετημένο θησαυρό. Πραγματικά δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με τα γραμμικά παιχνίδια, απλά θεωρώ οτι θα μπορούσαν να προσφέρουν έστω μια ποικιλία εναλλακτικών διαδρομών ή οι χάρτες να ήταν λίγο πιο ανοιχτοί.

Το σενάριο και η ιστορία είναι άκρως σημαντικά για ένα RPG και η Square Enix επικαλειται την έμφαση σε αυτά τα στοιχεία ως κύριο αίτιο της γραμμικής φυσης του τίτλου. Χωρίς να χαλάσω την εμπειρία σε κανέναν, θα πω λίγα λόγια για την κεντρική ιδέα πίσω από την ιστορία. O κόσμος του Final Fantasy XIII αποτελείται από την Pulse, που είναι στην ουσία ο κεντρικός πλανήτης, και την Cocoon, μια τεράστια αιωρούμενη πόλη.

Σύμφωνα με το σενάριο, οι άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει εδω και πολλά χρόνια την άγρια και αφιλόξενη Pulse και έχουν καταφύγει στην ασφάλεια της Cocoon, που σύμφωνα με τους Θρύλους, δημιούργησαν κάποιες θεότητες προκειμένου να τους προστατέψουν. Οποιαδήποτε επαφή ή ανάμειξη με στοιχεία της Pulse αντιμετωπίζεται ως επιδημία και ακολουθεί η απέλαση όλων των «μολυνσμένων» και η εξορία τους από την Cocoon. Έτσι ξεκινάει η ιστορία, με τους ήρωές μας να βρίσκονται, ο καθένας για δικούς του λόγους, μέσα σε αυτούς που επρόκειντο να απελαθούν. Όμως φυσικά οι στόχοι τους είναι διαφορετικοί από ότι δείχνουν αρχικά και τα πράγματα παίρνουν μια απρόσμενη πορεία.

Δύο από τις πολλές κουκλάρες του παιχνιδιού!

Οι χαρακτήρες του FFXIII ποικίλουν. Έχουμε από κλασσικούς χαρακτηρες όσον αφορά τα γιαπωνέζικα πρότυπα, μέχρι εντελώς νέους με σαφείς δυτικές επιρροές. Αρχικά αρκετοί χαρακτήρες ίσως φανούν από υπερφύαλοι μέχρι απλά εκνευριστικοί, όμως αυτό γίνεται επίτηδες και εξηγείται στην πορεία με αρκετά όμορφο και πειστικό τρόπο. Η εξέλιξη όλων των χαρακτήρων και οι σχέσεις μεταξύ τους αναπτύσσονται ιδιαίτερα και υπό την μορφη flashbacks που θυμίζουν έντονα την σειρά Lost.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθώ στην πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει στα cutscenes και την κινηματογραφικότητα αυτών. Πραγματικά οι χαρακτήρες κινουνται και συμπεριφέρονται πολύ ρεαλιστικά με εξαιρετικό voice acting για πρώτη φορά στην σειρά. Η γλώσσα του σώματος και η σκηνοθεσία των σκηνών αυτών κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, με κάποιες πραγματικά εντυπωσιακές στιγμές και σε συναισθηματικό επίπεδο, αλλά και σε δράση. Ειδικά δε τα cutscenes υπό μορφή CGI είναι από άλλο πλανήτη. Προσωπικά έμεινα αρκετά ικανοποιημένος με την ιστορία του FFXIII. Δεν το θεωρώ το καλύτερο που έχει να επιδείξει η σειρά, αλλά σίγουρα συγκαταλέγεται στα πολύ καλά.

To δεύτερο επίμαχο στοιχείο ενός RPG και το πιο σημαντικό όσον αφορά το gameplay, είναι το σύστημα μάχης. Στο FFXIII, όσο δεν προχωράτε σε διαδρόμους και δεν βλέπετε cutscenes, θα έρχεστε αντιμέτωποι με μια ποικιλία εχθρών. Η Square Εnix είχε δηλώσει πως για το νέο τίτλο της σειράς θέλει να προσφέρει γρήγορη και έντονη δραση, σε συνδυασμό με στρατηγική και δυσκολία. Κάτι τέτοιο ακούγεται πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί, καθώς η φρενήρης δράση είναι ακρως αντιφατική με την έννοια της τακτικής και της στρατηγικής. Με χαρά μπορώ να σας πω ότι το σύστημα μάχης του FFXIII είναι εξαιρετικό, ιδιοφυές, βαθύ, επιτυγχάνει απόλυτα τον στόχο του και ναι, είναι το καλύτερο σύστημα μάχης που έχουμε δει σε Final Fantasy.

Oι εχθροί είναι ορατοί στον κόσμο και μπορείτε να τους αποφύγετε εξολοκλήρου έαν επιθυμείτε, οποιαδήποτε επαφή με αυτούς όμως σας οδηγεί σε μάχη. To σύστημα αποτελείται από έξι διαφορετικούς ρόλους που μπορούν να πάρουν οι χαρακτήρες: Medic (ο... γιατρός της ομαδας), Commando (physical damage) , Ravager (magic damage), Synergist (ξόρκια υποστήριξης/ενδυναμωσης του party), Saboteur (ξόρκια αποδυνάμωσης εχθρών) και Sentinel (το tank της ομαδας που συγκεντρώνει τις επιθέσεις των εχθρών απάνω του). Με βάση αυτούς τους ρόλους δημιουργείτε συγκεκριμένα συστήματα επίθεσης ανάλογα με το τι χρειάζετε κάθε φορά.Ο κάθε χαρακτήρας ειδικεύεται αρχικά μόνο σε συγκεκριμένους ρόλους και το παιχνίδι όπως είπα σας αναγκάζει να παίζετε με συγκεκριμένους συνδυασμούς επίτηδες, ώστε να εξοικειωθείτε μαζι τους, αλλά πιο μετά σας δίνεται η δυνατότητα να ξεκλειδώσετε όλους τους ρόλους για όλους τους χαρακτήρες.

Το party αποτελείται από τρία άτομα, με έναν leader τον οποίο και χειρίζεται ο παίχτης, ενώ οι υπόλοιποι ελέγχονται από το Α.Ι. Παρόλα αυτά είναι λάθος να νομίζει κανείς οτι δεν έχει έλεγχο στο τι κάνουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Αυτό γίνεται διότι ανά πάσα στιγμή μέσα στην μάχη μπορείτε να αλλάξετε τον ρόλο που έχουν τα μέλη του party σας, μέσω της λειτουργίας “Paradigm Shift”. Μπορείτε να έχετε προκαθορισμένα μέχρι και έξι διαφορετικά paradigms, το κάθε ένα από τα οποία θα εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό μέσα στην μάχη. Για παράδειγμα ξεκινάτε μια μάχη με ένα επιθετικό σχήμα που αποτελείται από Commando, Ravager και Synergist, ώστε να buff-αρετε την ομάδα σας και να κάνετε ελεγχόμενη ζημιά Αν τα βρείτε σκούρα και δεχτειτε αρκετη ζημια γυρνάτε μονομιάς μέσω Paradigm Shift σε ένα αμυντικό σχήμα με Sentinel, Commando, Medic ώστε να ανακτήσετε δυνάμεις.

Kι όμως υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα τέρατα από αυτό...

Κύριος στόχος σας σε κάθε μάχη θα είναι να «σπάσετε» την άμυνα των εχθρών, καθώς οι επιθέσεις σας δεν θα κάνουν ιδιαίτερη ζημιά αλλιώς. Αυτό επιτυγχάνεται όταν κάνετε chain τόσες επιθέσεις μέχρι να γεμίσει μια μπάρα. Με το που γίνει αυτό ο εχθρός μπαίνει σε κατάσταση “stagger” και είναι πλέον ευάλωτος στις επιθέσεις σας, για περιορισμένο όμως χρόνο. Αυτο σημαίνει φυσικα κατευθείαν αλλαγή Paradigm Shift σε φουλ επιθετικό σχήμα (Commando, Commando, Ravager) για να τον ξεπαστρέψετε γρήγορα. Ειδικά στις μάχες με τα αφεντικά είναι επιτακτική ανάγκη να σπάσετε την άμυνα, αλλιώς πολύ απλά δεν θα τα καταφέρετε. Επίσης, οι συνθήκες με τις οποίες επιτυγχάνετε stagger διαφέρουν από αντίπαλο σε αντίπαλο.Οι επιλογές στην στρατηγική είναι πραγματικά πάρα πολλές και υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία εχθρών που απαιτούν εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση με βάση τις αδυναμίες τους. Μόλις δε, ξεκλειδώσετε όλους τους ρόλους για όλους τους χαρακτήρες, μπορείτε να φτιάξετε απίστευτους συνδυασμους για τα Paradigm Shifts σας.

Και όλο αυτό είναι γρήγορο... πολύ γρήγορο... πάρα πολύ γρήγορο. Είναι τόσο εντυπωσιακό, στιλάτο και απολαυστικό που δεν μπορείς παρα να θαυμάσεις αυτό που βλέπεις στην οθόνη σου. Θα πιασετε τον εαυτό σας να κοιτάει την χορογραφία και να απορεί «εγώ τα έκανα όλα αυτά;». Μιλάμε για το απόλυτο πάντρεμα δράσης και στρατηγικής. Στην αρχη θα σας φανεί πολύ εύκολο και ίσως αυτοματοποιημένο, όμως όσο προχωράει ο τίτλος το παιχνίδι γίνεται πραγματικά δύσκολο (πρωτόγνωρο για την σειρά) και το παραμικρό λάθος μπορεί να είναι μοιραίο. Γι αυτό άλλωστε και υπάρχει η επιλογή retry, καθώς θα χάσετε αρκετές φορές.

Το σύστημα μάχης υποστηρίζεται από το Crystarium Board, το οποίο στην ουσία λειτουργεί όπως το sphere grid του FFX. Στο τέλος κάθε μάχης και ανάλογα με το rating, συλλέγετε crystarium points τους οποίους και ανταλλάσετε για να μάθετε νέες ικανότητες και να αναβαθμίσετε τους χαρακτήρες σας. Κάθε ρόλος έχει συγκεκριμένο και διαφορετικό μονοπάτι και οδηγεί σε διαφορετικά αποτελέσματα μεταξύ των χαρακτήρων. Βέβαια και πάλι όπως είπα, για το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού έχετε περιορισμένη πρόσβαση στο Crystarium Board… Επίσης, εκτός από τους χαρακτήρες, αναβάθμιση υφίστανται και τα όπλα και τα accessories, και μέσα από αντικείμενα που αποκτάτε μπορειτε να βελτιώσετε τα χαρακτηριστικά τους και να τους δώσετε νέα μορφή και ιδιότητες.

Καλά τα παραπάνω, αλλά με την εξερεύνηση, τις πόλεις, την γραμμικότητα και όλα αυτά τι γίνεται; Άλλωστε ένα RPG πρέπει να συνοδεύεται από το στοιχείο της εξερεύνησης, ιδιαίτερα όταν έχεις ένα πανέμορφο κόσμο μπροστά σου. Δυστυχώς εδώ τα πράγματα είναι όπως τα είπα στην αρχή. Για τις πρώτες 25 ώρες το παιχνίδι κινείται σε ράγες και σας περιορίζει υπερβολικά σε όλους τους τομείς. Υπάρχουν πόλεις, αλλά δεν μπορείτε να σταματήσετε, ούτε και αυτές έχουν κάτι προς εξερεύνηση.

Εννοείται οτι τα chocobos έχουν και πάλι την τιμητική τους!

Το παραδοσιακό μοτίβο από τα παλιά Final Fantasy, όπου κάθε πόλη σήμαινε ξεκούραση, ηρεμία και επίσκεψη σε μαγαζιά για αναβαθμίσεις κλπ δεν υφίσταται πλέον. Ακόμα και τα μαγαζία αυτά καθεαυτά δεν υπάρχουν και ότι αγοράζετε το κάνετε από τα save points που διαθέτουν online shops, από όπου και κάνετε την δουλειά σας. Δεν το κρύβω οτι σε κάποιο σημείο κουράστηκα και βαρέθηκα, όσο καλό και αν είναι το σύστημα μάχης, καθώς η όλη διαδικασία γίνεται αρκετά μονότονη και συν τοις άλλοις το παιχνίδι σε αναγκάζει να παίξεις με χαρακτήρες και ρόλους που δεν σε ενθουσιάζουν ιδιαίτερα.

Υπάρχει όμως ένα τρελό turning point προς το τέλος του παιχνιδιού που πραγματικά τα φέρνει όλα τούμπα. Ο τίτλος ανοίγει διάπλατα και η φύση του αλλάζει εντελώς, σε τέτοιο βαθμό που θαρρείς οτι παίζεις άλλο παιχνίδι! Δεν θέλω να αποκαλύψω περισσότερα, απλά σας πληροφορώ ότι θα βρειτε αρκετή έκταση για εξερεύνηση με τα πιο αχανή τοπία που εμφανίστηκαν πότε σε παιχνίδι της σειράς. Εκεί θα βρείτε και αρκετά side-quests με την μορφή hunting missions, όπως είχαμε δει στο FFXII, και ένα μικρό mini-game με τα συμπαθέστατα Chocobos. Τα hunting missions σας βαζουν να εντοπίσετε και να κερδίσετε συγκεκριμένους ισχυρούς εχθρούς, οι οποίοι ποικίλουν από μικροσκοπικό μέγεθος μέχρι κυριολεκτικά τεράστιο. Το κακό είναι ότι αργεί πολύ να ανοίξει έτσι το παιχνίδι, χρειάζεται πολλή υπομονή και δεν αδικώ όσους δεν «άντεξαν» τις πρώτες 25 ώρες και έγραφαν τα πολλά αρνητικά σχόλια που διαβάζαμε κατά καιρούς. Αν όμως επενδύσεις σε αποζημιώνει και με το παραπάνω, απλά όχι με τον παραδοσιακό τρόπο.

Σε αυτό εδώ το σημείο δεν μπορώ μην σχολιάσω τον οπτικό τομέα του παιχνιδιού. Όπως ανέφερα, όλα τα Final Fantasy έχουν την μοναδική ικανότητα να φιλοξενούν υπέροχους και πανέμορφους κόσμους και το ΧΙΙΙ δεν αποτελεί εξαίρεση. Η καλλιτεχνική δουλειά είναι μνημειώδης, μια ωδή στην φαντασία με τοπία απαράμιλλης ομορφιάς να ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια σας. Από βιομηχανικές περιοχές, κρυστάλινες λίμνες μέχρι και άγρια φύση, η ποικιλία των τοπίων που θα συναντήσετε στο ταξίδι σας είναι εκπληκτική.

Νιώθεις οτι θέλεις να μάθεις περισσότερα να εξερευνήσεις, να χαθείς μέσα στα τοπία, πράγμα που κάνει ακόμα πιο δυσβάσταχτο το γεγονός οτι δεν σε αφήνει να το κάνεις σε ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού. Δεν είναι λίγες οι φορές που κοιτάς την οθόνη σου και νομίζεις οτι βλέπεις CGI γραφικά. Οι χαρακτήρες είναι λεπτομερέστατοι με τα πιο ρεαλιστικά μαλλιά ever σε παιχνίδι και ο φωτισμός και τα textures εξαιρετικά. Τα δε εφέ κατά την διάρκεια της μάχης είναι εκθαμβωτικά, με μερικά από τα πιο εντυπωσιακά spells που έχουμε δει ποτέ. Και όλα αυτα χωρίς ίχνος – πραγματικά - κολλήματος στο frame rate. Μοναδικό ψεγάδι που μπορώ να βρω είναι μερικά animations που δεν κινούνται σε ανάλογα επίπεδα όταν είστε εκτός μάχης.

Ο οπτικός τομέας συνοδεύεται από ένα εξίσου εντυπωσιακό soundtrack με υπέροχες μελωδίες και μερικά από τα καλύτερα battle themes που εμφανίστηκαν ποτέ στην σειρά. Ταυτόχρονα, όπως προανέφερα, το voice acting κινείται σε υψηλά επίπεδα ως επί το πλείστον με μερικές πολύ καλές και ανθρώπινες ερμηνείες.

Ιn-game γραφικά... χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο;

Ιn-game γραφικά... χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο;

Εν τέλει, διαβάζοντας κανείς αυτό το... τεράστιο review, θα αναρωτιέται που κατατάσσεται το FFXIII σε σχέση με τα παλιά. Θα σας πω απλά ότι το παιχνίδι θα μπορούσε να είναι το καλύτερο Final Fantasy εαν έκανε κάποια πράγματα λίγο διαφορετικά. Δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός οτι ο παίχτης επί 25 ώρες βρίσκεται εγκλωβισμένος στον ρυθμό και τους περιορισμούς που του επιβάλλονται. Αυτό είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα, ιδίως όταν μιλάμε για RPG και πολύ απλά δεν μπορείς να δίνεις απόλυτη ελευθερία τόσο αργά όσο κάνει το FFXIII.

Το παιχνίδι έχει εκπληκτικό σύστημα μάχης, ενδιαφέρουσα ιστορία και υπέροχα γραφικά, αλλά σε κάποιο σημείο πραγματικά νιώθεις οτι “πνίγεσαι” και θέλεις να πάρεις μια ανάσα. Επίσης, είναι αμαρτία να επισκέπτεσαι κάποιες πανέμορφες πόλεις και τοποθεσίες και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα σε αυτές. Παρόλα αυτα όμως, ο τίτλος θα ανταμείψει όσους έχουν υπομονή, αφού προς το τέλος αλλάζουν άρδην τα πάντα και είστε ελεύθεροι να εξερευνήσετε, να αναβαθμίσετε και να απολαύσετε στο 100% τις αρετές του. Κοντολογοίς, το FFXIII αποτελεί ένα μαγικό ταξίδι σε έναν υπέροχο κόσμο, αλλά στην αρχή θα σας πάει «χεράκι-χεράκι» και απαιτεί από εσάς υπομονή και κατανόηση.

+ Εξαιρετικό σύστημα μάχης που συνδιάζει άψογα δράση, ταχύτητα και στρατηγική
+ Υπέροχος καλλιτεχνικός τομέας και γραφικά, με τοπία μοναδικής ομορφιάς
+ Ενδιαφέρουσα ιστορία και συνολικά καλές ερμηνείες από το καστ
+ Turning point που σε αποζημειώνει εαν αφιερώσεις χρόνο

- Πολλοί περιορισμοί για ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας
- Μερικοί χαρακτήρες δεν είναι τόσο ενδιαφέροντες
- Πολλά παραδοσιακά στοιχεία έχουν αφαιρεθεί.

BAΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360)
Έκδοση: Square Enix
Ανάπτυξη: Square Enix
Διάθεση: CD Media
Είδος: JRPG
Παίκτες: Single player
Επίσημο Site: http://www.finalfantasy13game.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 9/3/2010
PEGI: 16

  • vagos1983

    φιλε valkyre με ταξιδεψες ειλικρινα με το review σου....εκπληκτικος!!!

    το φανταζομαι φοβερα ομορφο το παιχνιδι και ας σε περιοριζει στην αρχη οπως λες εσυ...
    εγω παντως θα το παρω το παιχνιδι καποια στιγμη που θα εχω περισοτερο χρονο ετσι να λιωσω λιγακι γιατι μου εχουν λειψει τα final...
    απο οτι καταλαβα το εκαναν περισοτερο action??
    σε συγκριση με το 12 καλυτερο η οχι??
    γιατι το 12 το battle system ηταν εντελως διαφορετικο με τα υπολοιπα σαν mmorpg μοιαζει...περιπου ετσι θα ειναι και το 13.
    αν και το 12 σεναριακα δεν μου αρεσε ακαταλαβιστικο λιγο,μαπα διαλογοι,
    αλλα ειχε αρκετο ψαξιμο δεν μπορεσα να βρω ολα τα summons γιατι παιζω χωρις οδηγους και τετοια...
    μαλλον εκαναν πολλες αλλαγες και ξεραναν τους φανατικους της σειρας που περιμεναν περισοτερο exploration...ειναι μειον αλλα αν εχει ενδιαφερον το σεναριο με ομορφο σχεδιαστικα κοσμο οπως λες πιστευω σε γεμιζει το παιχνιδι και αξιζει να ασχοληθεις μεχρι τελους...

  • Μήτσος

    Eγω το θεωρω καλυτερο και απο το Χ....ελπιζω να σου λεει κατι αυτο vago..;)
    Το παιχνιδι αποτελει ενα επος απο μονο του,και να σκεφτειτε οτι ο κυκλος Fabula Nova Crystalis εχει αλλα 2 παιχνιδια!

    Το FF XIII εχει εκπληκτικη και πολυ εντονη πλοκη,και εχω ηδη δακρυσει ουκ ολιγες φορες!Εγω προσωπικα θεωρω τα video games τεχνη,και κοιταω τη συνολικη εικονα και οχι ξεχωριστα τους τομεις του,οποτε το οτι το gameplay ειναι γραμμικο (ασχετα αν δεν το εχω καταλαβει επειδη με εχει συνεπαρει!25 ωρες επαιξα το Σαββατοκυριακο! :p) δεν με ενδιαφερει καθολου!

    Οσοι δεν το εχουν παιξει ακομα,να τρεξουν αμεσως στο πλησιεστερο μαγαζι! 😀

  • Narmo

    Φιλε μου το ποιο αντικειμενικό Review που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα για το παιχνίδι. Μπράβο σου ! Και ελπίζω πως πολλοί Fun της σειράς θα πeσουν στο συγκεκριμένο review ...διότι αν πέσουν σε άλλα , θα χάσουν ένα πραγματικά αξιόλογο final fantasy.

    για εμένα το συγκεκριμένο είναι ένα απο τα καλύτερα τις σειράς . είμαι ήδη ερωτευμένος μαζι του . Μου πρόσφερε πολλά συναισθήματα και με ταξίδευσε ...δλδ αυτά που πάντα έπαιρνα από την σειρά ...τα βρήκα στο έπακρο εδώ μέσα 🙂

    τώρα το ξανά παίζω από την αρχή με την γυναικά μου

  • vagos1983

    για μενα μακραν με αυτα που δεθηκα παρα πολυ ηταν το 7 και το 8 και το 10 μητσο οπως λες και συ...ειδικα θα γουσταρα remake στα πρωτα 2 με hd graphics!!

    καηκες αδερφε 25 ωριτσες φανταζομαι δεν ηθελες να το αφησεις!!!
    οτι εχει αλλα 2 παιχνιδια απο σενα το ακουω αρα θα εχουμε και συνεχεια...
    ελπιζω να μην απογοητευτω...
    αν και μου εχει κανει φοβερη εντυπωση και το versus...

    το χειροτερο ειναι οταν ακους καποιους ασχετους που λενε:
    αααα επαιξα 3 ωρες και ξενερωσα και το παρατησα....ηθελα να ηξερα ξερουν τι εστι final fantasy που ειναι μινιμουμ 50 ωρες παιχνιδι το καθενα???
    και αμα κανεις εκτενης λιωσιμο περνας ανετα το 100ωρο...τουλαχιστον για τα δικα μου δεδομενα...που ψαχνω το παραμικρο..θελει και τρελη υπομονη εδω που τα λεμε!!!!
    τσιμπητο ανετα το παιχνιδι και σιγουρα αξιζει τα λεφτα του με την ομορφια που προσφερει!!

  • Μήτσος

    To versus ειναι ενα απο τα 2 παιχνιδια του κυκλου! 😀 Το αλλο ειναι το Final Fantasy Agito XIII που θα κυκλοφορησει για PSP!Οσο για αυτους που παιζουν οποιοδηποτε παιχνιδι για λιγο και το αφηνουν στην ακρη λεγοντας οτι ειναι δεν αξιζει,απλα απαξιο...νομιζω οτι για να μπορεις να πεις το κατα ποσο καλο η κακο ειναι κατι,πρεπει πρωτα να το δεις ολοκληρωμενο!Για αυτο και διαφωνω και με τις ενοικιασεις της μιας ημερας!

    Οσο για το αν ηθελα να το αφησω η οχι,νομιζω ειναι προφανες! 😛

  • Μήτσος

    *ενα απο τα ΑΛΛΑ 2 παιχνιδια του κυκλου....sorry! 😛

    και το απαξιω με ωμεγα γιατι ειναι ρημα χαχαχαχχα

  • http://game20.gr/ valkyre

    Το FFXIII εχει καλυτερο στορυ απο το ΧΙΙ σιγουρα, αλλα παραλληλα εχει και λιγοτερη ελευθερια απο το ΧΙΙ.

    Παντως δεν τιθεται αμφιβολλια οτι το συστημα μαχης του ΧΙΙΙ ειναι κλασεις ανωτερο απο του ΧΙΙ οπως και των προηγουμενων.

    Γενικα το παιχνιδι παρολους τους περιορισμους που σου επιβαλλει αρχικα, αξιζει να το δοκιμασουν ολοι οσοι αγαπησαν αυτην την σειρα.

  • Kefkas

    Το παιχνιδι ειναι αριστουργημα.Τα σχολια περι γραμμικοτητας ειλικρινα δεν τα καταλαμβαινω.Μας υποσχεθηκε μηπως η square open ended gameplay τυπου fallout και δεν το εκανε?Ασφαλως οχι.Το πως θα ηταν το παιχνιδι το ξεραμε προ πολλου.Το συστημα μαχης του ειναι κατα τη γνωμη μου το καλυτερο που ειχε ποτε η σειρα.Μου πηρε περιπου 110-120 ωρες να κανω 100% trophies.Ειναι επισης το δυσκολοτερο απο τα final fantasies(ο bahamut και ο hecatoncheir με εκαναν βριζω ασυστολα.:D)

  • Elladion

    " Μερικοί χαρακτήρες δεν είναι τόσο ενδιαφέρον"

    "ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΕΣ" και όχι "ενδιαφέρον"
    Να μιλάμε σωστά ελληνικά μιας και αρθρογραφούμε.

  • http://game20.gr Terminator

    Aπροσεξία την οποία μόλις τώρα... προσέξαμε. Ευχαριστούμε για την επισήμανση El.

  • Valkyre

    Ναι κάθε 2500+ λέξεις που μιλάω σωστά ελληνικά κάνω και μια λάθος...! 😛

  • Elladion

    Είχα διαβάσει άπειρα reviews αυτό είναι από τα ποιο αντικειμενικά. Βρίσκομαι στο τέλος του εβδόμου κεφαλαίου και όντως το παιχνίδι είναι πανέμορφο αλλά γραμμικό,κάτι που δεν με ενοχλεί καθόλου.Το σύστημα μάχης είναι παρασάγγεας το καλύτερο που έχω δει ποτέ σε rpg.
    Περιμένω με αγωνία την εξέλιξη της υπόθεσης που όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω είναι υπέροχη αντάξια του ονόματος της σειράς.

  • Apollo2X

    Περιμένω να έρθει το τέλος του Απρίλη για να ανοίξω το φρέσκο PS3 μου και να το παίξω. Αν και μου...τρέχουν τα σάλια, έρχονται τα τελευταία τεστ του εξαμήνου και δε θέλω αυτό το υπέροχο παιχνίδι να γίνει αιτία για μειωμένες ακαδημαϊκές επιδόσεις 😉

  • http://hur-reporters.blogspot.com Dimitris11

    Ομολογώ οτι απο μπήκα για να πάρω μια συνολική άποψη αν αξίζει να δοκιμάσω το νέο game της σειράς και πιστεύω οτι καλύτερο άρθρο δεν θα μπορούσα να βρω... Μάλλον θα το δοκιμάσω. Απο εκεί και πέρα απο Final Fantasy έχω παίξει το 10 που πραγματικά ήταν κορυφή και άξιζε 100% μετά την συνέχεια του που ήταν μία αηδία και το 13 το οποίο απο κάποια στιγμή και μετά με ψιλοκούρασε... Για να δούμε με αυτό!

  • Valkyre

    Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια φιλε μου, πιστευω οτι εαν κανεις λιγη υπομονη στην αρχη, το παιχνιδι θα σε αποζημιωσει στο τελος με μοναδικο τροπο! 🙂

  • giannis Giapitzakis

    Πόσες ώρες διαρκεί περίπου το παιχνίδι; Είναι τόσο πολύ γραμμικό;

  • Giannis Giapitzakis

    Eίναι ένα μάτσο χάλια. Τι σόι RPG είναι αυτό, που δεν σε αφήνει να παρεκκλίνεις ούτε χιλιοστό από την προσχεδιασμένη πορεία, λες kαι κινείσαι πάνω σε ράγες, που δεν έχει καθόλου collectives, που τα λίγα αντικείμενα που πρέπει να μαζέψεις, είναι στον δρόμο σου βρίσκονται το ένα πίσω από το άλλο, λες και βρίσκεσαι μέσα σε έναν σωλήνα, ούτε πόλεις υπάρχουν, ούτε καταστήματα ούτε τίποτα. Εντελώς άδειο gameplay που περιέχει μόνο τις μάχες και τίποτα άλλο. Προχωράς λίγο γίνετε μια μάχη, βλέπεις ένα μακροσκλέστατο, φλύαρο και κουραστικό cgi και ξανά από την αρχή. Περπατάς μάχη και Cgi. Αυτό γίνετε συνέχεια. Τουλάχιστον να ήταν οι μάχες καλές...
    Ούτε αυτές είναι ισορροπημένες. Οι περισσότερες είναι εύκολες αλλά οι αντίπαλοι έχουν τεράστιες μπάρες ενέργειας και πρέπει να παλεύεις 7 και 8 λεπτά να τους νικήσεις κάνοντας την διαδικασία μαρτύριο, και οι μάχες με τα eidolons και τα boss είναι απελπιστικά δύσκολες και δεν συγχωρούν το παραμικρό λάθος.
    Μόνο καλά γραφικά (που αμφιβάλλω αν είναι HD στο XBOX) και τίποτα άλλο.
    Ντροπή Τετράγωνη Enix.

  • Giannis Giapitzakis

    Με πιάνει μια μελαγχολία όταν σκέφτομαι την εμπειρία μου με το FFXIII γενικά. Τα γραφικά ήταν το κάτι άλλο. Ήταν ένα κινούμενο wallpaper. Όμως η Square Enix εξάντλησε την δύναμη της εκεί. Ήθελα να μου αρέσει το παιχνίδι, το τίμησα με τα λεφτά μου, αλλά δοκίμασε πολύ την υπομονή μου με το απαράδεκτα ανισόρροπο και δύσκολο gameplay. Μου έτυχε να παίζω και 50 φορές με κάποιο Boss μέχρι να περάσω, μόνο και μόνο για να κουτουλήσω πάνω σε κάποιο ακόμα ποιο δύσκολο αρχηγό μετά από 2 ή 3 ώρες. Δεν ξέρω σε πόσους ανθρώπους αρέσουν τα τόσο δύσκολα παιχνίδια, αλλά δεν είναι ακριβώς ο ορισμός της διασκέδασης και τη μαγείας που υποτίθεται ότι πρέπει να προσφέρει ένα Final Fantasy.

  • http://game20.gr Terminator

    Θα ασχοληθείς με το ΧΙΙΙ-2;

  • http://www.game20.gr Marioland

    Γιάννη η δυσκολία στα παιχνίδια είναι κάτι σχετικό. Κάτι που σε μερικούς αρέσει και σε άλλους όχι. Το θέμα είναι οτο προσωπικά δεν είχα κίνητρο να συνεχίσω να παίζω. Η ιστορία ήταν αδιάφορη. Οι χαρακτήρες μίζεροι και έψαχναν να βρουν ευκαιρία να κλαφτούν. Φτηνό δράμα το κατάντησαν. Δεν με ένοιαζε τι θα γινόντουσαν οι χαρακτήρες. Απο την στιγμή που η σειρά Final Fantasy φημίζεται για την μυθοπλασία και το σενάριο, το συγκεκριμένο απλά απέτυχε στον συγκεκριμένο τομέα. 🙁

  • Giannis Giapitzakis

    Δεν νομίζω να ασχοληθώ με το ΧΙΙΙ-2. Όταν έμαθα ότι θα κυκλοφορήσει ένοιωσα λίγο σαν μαλ...κας. Πήγα και τους έδωσα ένα σωρό ευρώ, τα άρπαξαν, μου έδωσαν ένα μισοτελειωμένο παιχνίδι, και μετά απο μερικούς μήνες, βγαίνουν και απαντάνε: Το 13 δεν ήταν τέλειο, και για να σε αποζημιώσουμε θα σου δώσουμε το remake. Τρέχα να το αγοράσεις και αυτό.
    Ε κάτσε ρε τώρα. Για χαζούς μας περνάνε ή για...μα...κες;
    Βασικά η Square Enix έχει τελειώσει για εμένα. Δεν θέλω προς το παρών να ξανααγοράσω παιχνίδι της. Είναι μια πολυεθνική που έχει σκοπό τα λεφτά και δεν αγαπά καθόλου τον τομέα που δραστηριοποιείται.
    Αυτό φαίνετε και στα προιόντα της. Σ

  • Giannis Giapitzakis

    (γιατί το μήνυμα δημοσιεύτηκε πριν την ώρα του;

    Συνεχίζω: Αυτό φαίνετε και στα προιόντα της. Τα περισσότερα έχουν απαράδεκτα ανισόρροπο και πολύ δύσκολο gameplay, λες και στα μέρη τους δεν έχει πατήσει ποτέ Beta Tester. Σαν παράδειγμα φέρνω το Crystal Defenders, που ότι και να κάνεις δεν μπορείς ποτέ να περάσεις από το wave 25. Επίσης δίνουν την αίσθηση προχειροδουλειάς: σαν περιτύλιγμα έχουν λίγα καλά γραφικά και τίποτε άλλο, δεν έχουν ουσία σαν gameplay. Σαν να προσπαθούν να πουλήσουν αεράκι κοπανιστό στους πελάτες τους. Είναι από τους χειρότερους κατασκευαστές πλέον. Κρίμα για την ιστορία τους.

  • http://deleted thanos

    πάρε το birth by sleep νομίζω ότι είναι ότι ποιο αξιόλογο έχει βγάλει τα τελευταία χρόνια η square. Μπορεί να σε αποζημιώσει για το xiii.

  • Giannis Giapitzakis

    Γιατί να το πάρω; Τους χρωστάω να αγοράζω τα παιχνίδια τους; Αυτοί με έχουν ανάγκη, δεν τους έχω εγώ ανάγκη. Καλά θα κάνει η εταιρεία να ξαναχαράξει την στρατηγική της και να σχεδιάζει πιο προσεκτικά τους τίτλους της, από την στιγμή μάλιστα που απαιτεί από τον κάθε ένα μας 50 και 60 ευρώ. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι τα καλά γραφικά δεν είναι το μόνο που μετράει.

  • http://deleted thanos

    ναι συμφωνώ μαζί σου αλλά το birth by sleep είναι πραγματικά καλό παιχνίδι ακόμα και για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί με τον κόσμο του kingdom hearts όπως εγώ.

  • gogos

    Είχα παίξει το παιχνίδι στην εποχή του στο ps3 και θυμάμαι πως ούτε και μένα με εντυπωσίασε τότε. Τώρα παίζω το το ΧΙΙΙ-2 στο PC λιγάκι καθυστερημένα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Παρά τα θεματάκια του το απολαμβάνω απίστευτα.

    Ίσως να μου είχε λείψει ένα RPG με turn based σύστημα μάχης. Ξέρω οτι πλέον παιχνίδια σαν την τριλογία του final fantasy 13, πως θεωρούνται απο πολλούς gamers ξεπερασμένα. Οι συγχρονες τάσεις επιβάλλουν το real time σύστημα που είναι αναμφισβήτητα πιο άμμεσο, αλλά κανένας δεν μπορεί να μην παραδεχτεί οτι τα συγκεκριμένα παιχνίδια είχαν την δική τους ταυτότητα. Δεν προσπάθησαν ούτε witcher, ούτε skyrim να γίνουν και αυτό για μένα είναι μόνο θετικό.

    Οι χάρτες του ΧΙΙΙ-2 σίγουρα είναι πιο μικροί σε έκταση απο αυτούς άλλων RPG, όμως είναι αρκετά περιεκτικοί με προσεγμένες main και side αποστολές. Για μένα η έκταση τους σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόβλημα. Με το χέρι στην καρδιά θεωρώ πως σχεδιαστικά το game είναι απείρως καλήτερο απο οτι το τελευταίο RPG που έπαιξα, το dragon age inquisition. Τι νόημα έχει ένα αχανής κόσμος, οταν μέσα σε αυτον δεν υπάρχουν ενδιαφέροντα πραγματα για να κάνεις και να ανακαλύψεις? Όσο να'ναι η εκατοστή φορά που θα πας να κλείσεις ένα Rift, θα γίνει μηχανικά και το ενδιαφέρον σου για το game θα έχει χαθεί προ πολλού.

  • gogos

    Τρελλό μανίκι το τελευταίο boss του XIII-2. Έχω κολλήσει εδώ και 2 μέρες. Βρε τι να δοκιμάζω με διαφορετικούς συνδιασμούς απο Abilities, τι να κάνω άπειρο grinding για level up.. Tίποτα. Τρώω τριπλό combo Gigaflare απο τους δράκους και βγαίνω οff... Τα νεύρα μου!!!

  • gogos

    Τέλος το XIII-2 μετά απο 50 ώρες gameplay. Ανάμεικτες οι εντυπώσεις μου. Υπήξαν στιγμές που ένιωθα οτι παίζω κάτι πραγματικά εξαιρετικό, μα κάποιες λάθος επιλογές square enix κράτησαν τελικά το game σε ρηχά νερά.

    Το story ενώ είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα θεματολογία που βασιζόταν σε ταξίδια στον χωροχρόνο, κάπου έπεσε θύμα της φιλοδοξίας του ξεχειλώνοντας άσχημα. Απο την μέση και μετά γίνεται μια τίμια προσπάθια για να εξηγηθεί στον παίκτη το backstory του Noel και αποκαλύπτονται πολλά μυστικά, τα οποία με έξυπνο τρόπο δεν είναι ορατά απο την αρχή, μα το ασυνάρτητο τέλος και ορισμένοι κακοί διάλογοι που θυμίζουν "φτηνό δράμα", δεν αφήνουν το σενάριο να απογειωθεί. Kαλώς η κακώς έχω δει πολύ καλήτερες υλοποιήσεις της κεντρικής του ιδέας, με πιο τρανταχτό παράδειγμα το bioshock infinite. Ένας απο τους χαρατήρες που σίγουρα θα μου μείνει στο μυαλό και έδινε μια ευχάριστη χιουμοριστική νότα ήταν η γραφική πλανόδια πωλήτρια Choco-boco-lina!!!

    Αυξομειώσεις στην ποιότητα υπήρξαν και στο κομμάτι του ήχου. Ένω το το soundtrack του main menu με τις όμορφες μελωδίες στο πιάνο είναι εξαιρετικό και το gameplay ντύνεται με κάποιες υπέροχες συνθέσεις Ιαπωνικής Rock και Pop, παρόλα αυτά τα κομμάτια που έχουν επιλεγεί δεν "δένουν" πολλές φορές με τα γεγονότα. Πρώτη φορά είδα σε game έναν σημαντικό χαρακτήρα να πεθαίνει υπο την υπόκρουση χαρούμενης Pop! Εικαστικά απο την άλλη είναι "κόσμημα". Κάθε τοποθεσία έχει ντυθεί με προσεγμένα textures και τα 3d μοντέλα τον χαρακτήρων είναι καλοσχεδιασμένα, με έμφαση και στην παραμικρή λεπτομέρια.

    Το gameplay επίσης κάνει σκαμπανεβάσματα στην ποιότητα. Απο την μία υπάρχει μια επανάληψη στoν σχεδιασμό των maps (αν και αυτό δικαιολογείται κάπως απο το story) και απο την άλλη υπάρχουν ορισμένα τρομερά δαιδαλώδη επίπεδα, οπού για να κινηθείς θα πρέπει να επιλύσεις ένα είδος "γρίφου" με περιστρεφόμενα δωμάτια. Ευχτυχώς το Game σε αντίθεση με τoν προκατοχό του είναι αρκετά πιο open, με μυστικές προς ανακάλυψη περιοχές. Οι αποστολές είναι επίσης του ύψους και του βάθους. Απο την μία υπάρχουν τα άκρως ενδιαφέροντα Mini games με τα time anomalies, μα απο την άλλη κάποια fetch missions είναι βαρετά και μου έδωσαν την αίσθηση πως μπήκαν καθαρά για τεχνητή επιμήκυνση της διάρκειας του παιχνιδιού.

    Το δυνατότερο στοιχειό του XIII-2 είναι αναμφίβολα το σύστημα μάχης. To Turn based σύστημα δίνει την δυνατότητα να αναπτυχθούν αρκετές συνδιασμένες στρατηγικές εξόντώσης των αντιπάλων. Σημαντικό στοιχείο η προσθήκη της εχμαλωσίας τεράτων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις μάχες και να εξελιχθούν σαν κανονικοι playable χαρακτηρες, αν και θα προτιμούσα να μην ελέγχονται απο την AI μα απο τον παίκτη.

    Περιμένω την κυκλοφορία του Lightning Returns το Φθινόπωρο για να κλείσω την τριλογία, μα μέχρι τότε ίσως ασχοληθώ με το TYPE-0, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στο steam στις 18 Αυγούστου.