alt text

Farpoint Review

, 22/09/2017  

Το Playstation VR (προς τέρψη των κατόχων του) έχει αρχίσει να παίρνει τα πάνω του με κυκλοφορίες παιχνιδιών (όχι πάντα καλών βέβαια) σχεδόν κάθε εβδομάδα. Μέχρι τώρα δύο παιχνίδια έχουν βοηθήσει και καθορίσει την καλή εξέλιξη του περιφερειακού. Το πρώτο είναι βεβαίως το Resident Evil 7, ένα παιχνίδι τόσο εκπληκτικά και εφιαλτικά φτιαγμένο για VR που προσωπικά μου είναι αδύνατον να το παίξω (κότα κοινώς, αν και σας προκαλώ). Το δεύτερο είναι το Farpoint, ένα παιχνίδι που συνοδεύτηκε από τεράστιο hype, όντας το πρώτο FPS του PS VR, αλλά βασικά και το πρώτο big budget FPS στις VR πλατφόρμες. Μαζί με το Farpoint βγήκε και το PS VR Aim Controller, ένα νέο χειριστήριο της Sony με σχήμα όπλου για τέτοιου είδους παιχνίδια.

Το Farpoint ξεκινάει με εσάς να πιλοτάρετε ένα σκάφος κατευθυνόμενοι προς ένα διαστημικό σταθμό, στον οποίο είναι εγκατεστημένοι δύο επιστήμονες, ο Dr.Moon και η Dr.Tyson. Οι δύο αυτοί επιστήμονες έχουν αναλάβει την παρακολούθηση και διερεύνηση μίας διαστημικής ανωμαλίας η οποία φαίνεται να εκλύει μυστηριωδώς μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Ενώ είστε έτοιμοι να προσδέσετε το σκάφος πάνω στο σταθμό, η διαστημική ανωμαλία ξαφνικά γιγαντώνεται και εξελίσσεται σε μαύρη τρύπα η οποία ρουφάει εσάς αλλά και το διαστημικό σταθμό και σας μεταφέρει σε έναν άγνωστo πλανήτη. Από το σημείο αυτό ξεκινάει και η περιπέτεια. Στόχος σας να εντοπίσετε τους δύο επιστήμονες και σε περίπτωση που είναι ακόμα ζωντανοί να καταφέρετε να βρείτε τρόπο διαφυγής από τον πλανήτη. Το σενάριο περιλαμβάνει στοιχεία από γνωστές ταινίες όπως το Interstellar και το Passengers, δένοντάς τα αποτελεσματικά και πειστικά. Δεν είναι κάτι το φοβερά πρωτότυπο ή εντυπωσιακό, πλαισιώνει όμως πάρα πολύ ωραία το παιχνίδι, δίνοντάς του υπόσταση και ουσία και διαχωρίζοντάς το από ένα απλό shooter.

Στη θεωρία βέβαια, γιατί στην πράξη παραμένει ένα απλό shooter, οπότε πέρα από τα σεναριακά δράματα μην περιμένετε τίποτα άλλο δανεισμένο από adventure. Ούτε να περιηγηθείτε ιδιαίτερα μπορείτε, ούτε να εξερευνήσετε τον πλανήτη στον οποίο βρίσκεστε. Απλά προχωράτε πάνω σε ένα (καλά ντυμένο ως ανοιχτό αλλά στην πραγματικότητα προκαθορισμένο) μονοπάτι, κάτι που δεν είναι καθόλου κακό, πολύ απλά γιατί έχει σχεδιαστεί στην εντέλεια. Εσείς συνεχώς περπατάτε προς τα μπρος και πυροβολάτε, αφού από το πρώτο κιόλας λεπτό καλείστε να σκοτώσετε πολλά, πάρα πολλά εξωγήινα πλάσματα διαφόρων μορφών και μεγεθών. Το μόνο που κάνετε, εκτός από το να σκοτώνετε ό,τι περπατάει και σας ορμάει, είναι να ανακαλύπτετε και να σκανάρετε τα ολογράμματα.

Δώστε σημασία στο αραχνάκι που ορμάειιιιι!

Δώστε σημασία στο αραχνάκι που ορμάειιιιι!

Η ποικιλία των εχθρών είναι αρκούντως καλή. Το παιχνίδι ξεκινάει με αραχνοειδή πλάσματα, τα οποία έρχονται σε διάφορα μεγέθη και με ξεχωριστά είδη κίνησης και επίθεσης. Μη σας ξεγελάει το μέγεθος. Οι πιο μικρές αράχνες πετάγονται πάνω στο πρόσωπό σας, κάτι που ακούγεται απλοϊκό, αλλά φίλοι μου μιλάμε για VR εδώ πέρα. Και όταν μιλάμε για VR, οτιδήποτε πετάγεται προς το πρόσωπό σας ανεβάζει ταυτόχρονα τους παλμούς στο 190. Στο ίδιο καλό μοτίβο κυμαίνονται και τα υπόλοιπα είδη εχθρών, ρομπότ και εξωγήινοι, όχι μεγάλης ποικιλίας αλλά ανεβασμένης ταχύτητας και δυσκολίας. Σαν τις αράχνες, όμως, δεν έχει.

Ως προς τον εξοπλισμό, στην αρχή σας συντροφεύει το πιστό σας rifle. Πολύ καλό αυτόματο όπλο, με μοναδικό μειονέκτημα ότι υπερθερμαίνεται και χρειάζεται cooling για κάποια δευτερόλεπτα. Ικανό να εκτοξεύει και ρουκέτες. Είναι ένα από τα δύο όπλα που αγάπησα και κράτησα μέχρι το τέλος. Το δεύτερο όπλο που συναντάτε είναι το shotgun, το οποίο όπως σε κάθε παιχνίδι κάνει εκπληκτική δουλειά στα κοντινά χτυπήματα, ενώ οι ρουκέτες που εκτοξεύει ανατινάσσονται με μικρή καθυστέρηση για πιο στρατηγικές επιθέσεις. Αυτό, όμως, που μου ταίριαξε απόλυτα είναι το precision rifle, ένα είδος sniper όπλου, πολύ δυνατό στα κοντινά και στα μακρινά χτυπήματα, με μειονέκτημα ότι παίρνει μόνο τρεις σφαίρες στη θαλάμη και ότι δεν εκτοξεύει ρουκέτες. Βέβαια μη φανταστείτε ότι ξεμένετε από σφαίρες. Στο Farpoint οι σφαίρες είναι απεριόριστες γιατί το shooting είναι αυτό που μας ενδιαφέρει και όχι η οικονομική χρήση των σφαιρών. Τις ρουκέτες από την άλλη να τις τσιγκουνεύεστε γιατί αυτές έρχονται σε περιορισμένο αριθμό. Υπάρχουν ακόμα δύο όπλα, κατασκευές των εξωγήινων που αντιμετωπίζετε και προσωπικά θεωρώ πως η εξωγήινη προέλευσή τους φαίνεται έντονα. Μου στάθηκε αδύνατο να “συνεννοηθώ” με τα δύο αυτά όπλα, οπότε δεν έχω και πολλά να σας πω. Το ένα προσφέρει ένα είδος ενεργειακής ασπίδας, ενώ το άλλο εκτοξεύει βολίδες που πατώντας ένα κουμπί ανατινάσσονται όλες μαζί.

Η ποικιλία εχθρών είναι ικανοποιητική.

Η ποικιλία εχθρών είναι ικανοποιητική.

Το Farpoint έχει σχεδιαστεί με γνώμονα όχι απλά το VR, αλλά ειδικά το PS VR, του οποίου μία από τις αδυναμίες είναι η έλλειψη υποστήριξης 360 μοιρών. Έτσι, οι εχθροί δεν σας περικυκλώνουν, πολύ απλά γιατί θα ήταν αδύνατο να τους χτυπήσετε, αφού η κάμερα δεν θα διάβαζε το χειριστήριο. Αντιθέτως, ανασυντάσσονται σε περίπτωση που δεν σας πετύχουν ή τους προσπεράσετε και σας ξαναεπιτίθενται από μπροστά, κάτι που βρήκα πολύ έξυπνο. Αυτό που λείπει είναι τα boss fights. Πράγμα ανεξήγητο, καθώς υπάρχει ένα κάτι σαν boss στα μισά περίπου του παιχνιδιού, μία αράχνη σε μέγεθος πολυκατοικίας. Απολαυστικότατη μάχη και μακάρι να υπήρχαν bosses και σε άλλα σημεία του παιχνιδιού.

Ως προς το χειρισμό έχετε δύο επιλογές (όπως στα πειρσσότερα παιχνίδια του PS VR): ή παίζετε με το ταπεινό σας Dualshock ή δοκιμάζετε το υπέροχο, τρομερό, ανυπέρβλητο Aim Controller. Δε θα σας πω ψέματα. Το παιχνίδι είναι οριακά playable με το Dualshock. Όχι μόνο γιατί εσείς κρατάτε χειριστήριο ενώ ο χαρακτήρας σας όπλο με τα δύο του χέρια. Αλλά γιατί προσωπικά αντιμετώπισα πολλά τεχνικά θέματα, με το drift να είναι το μεγαλύτερο από αυτά. Το παιχνίδι, βέβαια, πρωτοτυπεί και μπορείτε πατώντας το κουμπί options να δείτε ένα πλέγμα της περιοχής παιχνιδιού και της θέσης της κάμερας. Έτσι και γω με το Dualshock κάθε πέντε λεπτά πατούσα το κουμπί ή τίναζα το χειριστήριο για να κεντραριστώ ως προς την κάμερα. Αν με έβλεπε κάποιος να παίζω λογικά θα έβαζε τα γέλια, αφού έκανα κύκλους γύρω από τον εαυτό μου νομίζοντας ότι κοιτάω την τηλεόραση. Μην το προσπαθήσετε. Είναι κρίμα.

Και είναι κρίμα, γιατί υπάρχει το Aim Controller. Ώ θεοί. Πραγματικά δε μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήταν τόσο καλό αυτό το χειριστήριο. Είναι το ίδιο επαναστατικό όσο ήταν και το πρώτο Dualshock για τη γενιά του. Οπλισμένο με αναλογικούς μοχλούς για πλήρη κίνηση και περιστροφή, έχει απόλυτο 1:1 tracking, δεν το χάνει σχεδόν ποτέ η κάμερα, ενώ είναι απόλυτα σταθερό χωρίς τρεμούρα ή άλλα γνωστά θέματα. Όταν μάλιστα πλησιάσετε το Aim στο πρόσωπό σας για να εστιάσετε μέσα από το σκόπευτρο του virtual όπλου, καταλαβαίνετε την μαγεία. Δεν γράφω περισσότερα, καθότι δεν κάνουμε review του χειριστηρίου. Απλά σημειώνω ότι το Farpoint με το Aim Controller είναι άλλο παιχνίδι, κάτι λογικό αφού σχεδιάστηκε με βάση αυτό. Από ένα διασκεδαστικό και χαριτωμένο shooter, σε μία εμπειρία FPS από την οποία δε θες να ξεκολλήσεις.

Είναι τόσο απολαυστικό όταν μπροστά στα μάτια σας μαλώνουν ρομπότ με αράχνες!

Είναι τόσο απολαυστικό όταν μπροστά στα μάτια σας μαλώνουν ρομπότ με αράχνες!

Το μόνο πρόβλημα με το Aim Controller, είναι η γνωστή μ... που δέρνει τη Sony. Όπως έγινε τέλη του 2016 με το PS VR όταν εξαντλήθηκαν τα αποθέματα, το ίδιο επαναλαμβάνεται και με το Aim. Τα πακέτα με το Farpoint εξαντλήθηκαν γρήγορα, δεν ξανακυκλοφόρησαν ποτέ, το ίδιο το χειριστήριο δεν κυκλοφορούσε καθόλου μέσα στο καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να μοσχοπουλιέται σε διπλές τιμές σε eBay και Amazon. Για καλή μας τύχη, η Sony στην Ελλάδα μάλλον το φέρνει σιγά σιγά, οπότε και βρήκα ένα κατόπιν παραγγελίας και ήρθε ακριβώς στην ώρα.

Πάνω στην ώρα, δηλαδή, που ξεκινούσα το multiplayer. Γιατί η μισή ευχαρίστηση στο Farpoint είναι το co-op. Σε αυτό το mode, εσείς με κάποιον φίλο σας ή ακόμα καλύτερα με κάποιον άγνωστο, ρίχνεστε σε πίστες άσχετες με το campaign, στις οποίες εμφανίζονται όλα τα είδη εχθρών. Πραγματική απόλαυση είναι το συγκεκριμένο mode, το οποίο χορταίνετε αφού υπάρχουν και επίπεδα δυσκολίας να επιλέξετε. Τις ίδιες πίστες, που είναι αρκετά μεγάλες, μπορείτε να τις επισκεφτείτε και σε single-player challenge mode, αλλά μετά από το co-op δεν υπάρχει επιστροφή. Ειδικά οι δύο νέοι χάρτες που προστέθηκαν με το Cryo DLC που βγήκε τον Ιούνιο, είναι μία απόλαυση.

Ως προς τα γραφικά, το Farpoint έχει τις καλές και τις μέτριες στιγμές του. Υπάρχουν σημεία -ειδικά στην αρχή- που φαντάζουν θολά με textures χαμηλής ανάλυσης. Υπάρχουν, όμως, και άλλες στιγμές που νομίζετε πραγματικά ότι είστε εκεί, αφού μπροστά στα μάτια σας συμβαίνουν πολλά υπέροχα πράγματα, όπως για παράδειγμα στην πίστα Cauldron του cο-op, όπου η χιονοθύελλα είναι άκρως ρεαλιστική. Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι είναι περιποιημένο, απλά δεν βρήκα σε όλες τις τοποθεσίες την ίδια χαρά. Αντιθέτως, τα μοντέλα είναι πολύ καλά, με λίγες λεπτομέρειες μεν, αλλά κορυφαίο lip sync και εξαιρετική κίνηση. Και τώρα που μιλάμε για κίνηση, να αναφερθώ και στο ένα στοιχείο που απογοητεύει, την κίνηση του χαρακτήρα Είτε περπατάτε σε πέτρες, είτε σε πάγο, το ένα και το αυτό. Γλιστράτε σχεδόν παντού, ενώ εξίσου απογοητευτική είναι η σκιά σας, η οποία περπατάει σα χαλασμένη. Ηχητικά το παιχνίδι αγγίζει την τελειότητα. Η μουσική είναι πολύ ατμοσφαιρική και ανεβοκατεβαίνει σε ένταση με πολύ σωστά οριοθετημένο τρόπο. Τα εφέ των όπλων, των πλασμάτων και των καιρικών φαινομένων επίσης ενθουσιάζουν. Όλα αυτά σε τέλεια σχεδιασμένο 3D ήχο που περιβάλλει τα αυτιά σας και σας τοποθετεί ρεαλιστικότατα στον άγνωστο πλανήτη.

Το co-op είναι άλλο πράμα!

Το co-op είναι άλλο πράμα!

Ως προς το immersion, όπως προανέφερα, τα πράγματα αλλάζουν ανάλογα με το χειριστήριο. Έτσι, βρήκα τον εαυτό μου να νιώθει αποκομμένος από τον κόσμο του Farpoint όσο έπαιζα με το Dualshock, κυρίως λόγω των τεχνικών θεμάτων που είχα. Με το που έπαιξα με το Aim Controller, όμως, λες και άλλαξα παιχνίδι. Ξαφνικά παρακολουθούσα τον ουρανό, τις πέτρες, τα νερά, ενώ ακόμα και οι εχθροί έμοιαζαν πιο ρεαλιστικοί. Σημαντική παρατήρηση για το πώς ο χειρισμός επιδρά στο immersion των VR παιχνιδιών. Όσο για τη ναυτία, το παιχνίδι δίνει επιλογές με snap turning κλπ, αν και δε νομίζω ότι τις χρειάζεστε. Προσωπικά πηγαινοερχόμουν μπρος πίσω για να αποφύγω τις αράχνες και δεν ένιωσα το παραμικρό.

Το Farpoint το καταδιασκέδασα. Το θεωρώ το πιο προσεγμένο και ολοκληρωμένο παιχνίδι του PS VR και θα του έβαζα άριστα αν έμενα μόνο στο θέμα της διασκέδασης. Επειδή, όμως, έχει προοπτικές βελτίωσης και όλοι πλέον προσβλέπουμε σε ένα Farpoint 2, θα είμαι αντικειμενικός και θα του προσάψω όλα τα ελαττώματα, παρότι το θεωρώ απαραίτητο για όλους τους κατόχους PS VR. Και θα επαναλάβω ότι η τόση διασκέδαση επέρχεται με το Aim Controller. Εάν το εντοπίσετε, ακόμα και αν χρειαστεί να το παραγγείλετε και να περιμένετε, αγοράστε το άφοβα. Με τέσσερα παιχνίδια ήδη να το υποστηρίζουν και αρκετά να έρχονται, είναι εγγύηση. Αλλά ακόμα και με το Farpoint μόνο να το χρησιμοποιήσετε, τα λεφτά του αξίζουν. Και προσοχή στις αράχνες.

  • Διασκεδαστικό gameplay
  • Ο χειρισμός με το Aim Controller
  • Εξαιρετικό co-op με ωραίες πίστες
  • Πολύ καλό immersion
  • Τέλειος 3D ήχος
  • Κακός χειρισμός με το Dualshock
  • Η κίνηση του χαρακτήρα
  • Θα θέλαμε μεγαλύτερη διάρκεια
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PlayStation VR
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Impulse Gear
ΕΚΔΟΣΗ:Sony
ΔΙΑΘΕΣΗ:Sony Hellas
ΕΙΔΟΣ:FPS
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://www.playstation.com/el-gr/games/farpoint-ps4/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:16/5/2017
PEGI:16