alt text

Κάθε παιχνίδι που δοκιμάζει να ξεφύγει από τα στενά όρια των κυρίαρχων τάσεων έχει τους δικούς του “εχθρούς”, ανεξάρτητα από εκείνους που καλείται να αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε τίτλος. Κυρίαρχος από δαύτους είναι είναι η επεξήγηση, δηλαδή να περιγράψεις σε κάποιον, σχετικό ή μη, τα στοιχεία του: πώς παίζεται, ποιος ο στόχος και, χειρότερα απ’όλα, το γιατί. Γιατί να ασχοληθεί κανείς με ένα ιδιόρρυθμο παιχνίδι που φαινομενικά αγνοεί τις συμβάσεις ή τους άγραφους νόμους των video games, προσφέροντας μια ίσως παράταιρη εμπειρία. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσω να κάνω με το Everybody's Gone to the Rapture, να περιγράψω τί είναι, σεβόμενος πάντα τις ιδιομορφίες του.

Σε τούτο το σημείο πρέπει να σημειώσω πως, παρόλο που θα προσπαθήσω να αποφύγω τις ενδείξεις για το τέλος ή και τον πλήρη κορμό της ιστορίας, κάποιες αναφορές σ’αυτήν είναι αναπόφευκτες. Ίσως θα ήταν προτιμότερο, αν έχετε σκοπό να ασχοληθείτε σύντομα με το παιχνίδι, να διαβάσετε κατευθείαν τον συμπερασματικό επίλογο.

Στην ουσία του, το Everybody's Gone to the Rapture δεν διαφέρει και ιδιαίτερα από τον προηγούμενο τίτλο της Chinese Room, το Dear Esther. Όπως και σε εκείνο το ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο “παιχνίδι”, το μόνο που κάνετε είναι να κινείστε στο χώρο. Ναι, για άλλη μια φορά περιορίζεστε σε έναν παθητικό ρόλο, αυτόν του θεατή μιας ιστορίας, μόνο που, αυτή τη φορά, καλείστε να ανακαλύψετε εσείς τα ψήγματα της ιστορίας που είναι διάσπαρτα στον ανοιχτό κόσμο του παιχνιδιού. Εξερευνώντας, δηλαδή, την κοιλάδα του χωριού Yaughton (το οποίο είναι βέβαια φανταστικό και τοποθετείται σε κάποια αγγλική επαρχία) ξαναζείτε διάφορες σκηνές μεταξύ των κατοίκων του χωριού οι οποίες σας βοηθούν να καταλήξετε σε συμπεράσματα σχετικά με την μοίρα τους και, φυσικά, να κατανοήσετε γιατί σε ολόκληρη η κοιλάδα δεν αντικρύζετε ποτέ κάποια ψυχή, ανθρώπου ή ζώου.

Αυτή η ανύπαρξια ζωής είναι και μια καταπληκτική δικαιολογία για το μινιμαλιστικό gameplay, λοιπόν. Αφού δεν χρειάζεται, γιατί να μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο πέρα από την περιπλάνηση στο χώρο και τη δυνατότητα να ανοίγετε κάποιες πόρτες και να ανεβαίνετε κάποιες σκάλες; Αυτό είναι κάτι που το παιχνίδι καταφέρνει περίφημα, να μη σας βάζει ποτέ τον πειρασμό της σκέψης πως χρειάζεται να κάνετε κάτι ενώ δεν μπορείτε. Αν μάλιστα ξεπεράσετε ή συμβιβαστείτε έγκαιρα με την αργή κίνηση του ήρωα, τότε σίγουρα δεν θα μπείτε στον πειρασμό να κάνετε και άλλα πράγματα μέσα στο παιχνίδι, πέρα από το περπάτημα. Σίγουρα, είναι ένας συμβιβασμός σχεδόν ακραίος, σε αντιδιαστολή πάντα με την πληθώρα επιλογών gameplay και κινήσεων στα σύγχρονα παιχνίδια. Η ύπαρξη του Everybody's Gone to the Rapture με χαροποιεί όμως γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο και πριν ασχοληθείτε με ανούσιες κριτικές και κατηγορίες, θυμηθείτε πως παραμένει πάντα μία επιλογή.

Το Yaughton είναι ένα παραδοσιακό αγγλικό χωριό.

Το Yaughton είναι ένα παραδοσιακό αγγλικό χωριό.

Αλλά γιατί δεν υπάρχει ψυχή ζώσα στο Yaughton; Αυτό είναι κάτι που σαφώς πρέπει να ανακαλύψετε οι ίδιοι, αφού θα ήταν βλακώδες να το εκμυστηρευτώ ευθύς εξαρχής. Βέβαια, το ίδιο το όνομα του παιχνιδιού (όπως και οι επίσημες περιγραφές που δεν είναι ιδιαίτερα φειδωλές) κλείνει ελαφρώς το μάτι σε μία μεταποκαλυπτική κατάσταση, οπότε ας πούμε πως όντως κάτι συνέβη στην κοιλάδα και τελικά αυτό είναι το μυστήριο της υπόθεσης. Το μεγάλο αυτό ερωτηματικό απαντάται σταδιακά, μέσα από τις σκηνές μεταξύ των κατοίκων του χωριού που ανέφερα προηγουμένως. Τα στιγμιότυπα αυτά, που αφορούν μια πληθώρα προσώπων-κλειδιών στην ιστορία, είναι δοσμένα σε μη γραμμικό χρόνο, δηλαδή κάποια προς το τέλος του παιχνιδιού αφορούν σκηνές που είχαν συμβεί νωρίτερα από κάποιες που βλέπετε από τα πρώτα κιόλας λεπτά, και τούμπαλιν φυσικά. Αρχικά, τα αρκετά πρόσωπα που συμμετέχουν πιθανώς να δημιουργήσουν ένα μικρό κονφούζιο, σύντομα όμως αρχίζουν να δομούνται μερικές εξαιρετικά ενδιαφέρουσες μικρές ιστορίες παράλληλα με τον κεντρικό κορμό του σεναρίου, δηλαδή την αποκάλυψη.

Πάντα, τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες τις κάνουν τα πρόσωπα και το ίδιο ισχύει και στο Everybody's Gone to the Rapture. Ήρωες απλοί και καθημερινοί που δεν αντιλαμβάνονται την επικείμενη τραγωδία παρά μόνο στο πολύ τέλος και που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τη σύγχυση και τα μυστικά τους. Εδώ βρίσκετε μερικές από τις πλέον καλογραμμένες σκηνές συνολικά στο χώρο των παιχνιδιών. Σκηνές που ενώ δεν έχουν να πουν κάτι καινούριο στον οποιονδήποτε αφού ουσιαστικά μιλάνε για την καθημερινότητα μιας μικρής κοινωνίας, καταφέρνουν να σαγηνεύσουν και να αιχμαλωτήσουν με τη βοήθεια της εξαιρετικά σωστής διαρρύθμισής τους αλλά και των άριστων ερμηνειών από τους ηθοποιούς που παίζουν τους κατοίκους. Το παιχνίδι τα καταφέρνει άψογα στον τομέα της ιστορίας, ίσως καλύτερα από από τα περισσότερα άλλα παιχνίδια ανεξαρτήτως είδους.

Ένα άλλο σημείο που καταφέρνει με ευκολία να εντυπωσιάσει είναι ο κόσμος. Το Youghton και οι γύρω περιοχές της κοιλάδας παρουσιάζουν μια απαράμιλλη ομορφιά, μια έξοχη ατμόσφαιρα ηρεμίας και διακριτικά σημάδια που μαρτυρούν την καταστροφή, λεπτομέρειες προσεγμένες και ταιριαστές στο σύνολο. Κυκλοφορείτε στο γραφικό χωριό και στην εξοχή και συναντάτε άδεια σπίτια, παρατημένα αυτοκίνητα, εγκαταστάσεις ψυχαγωγίας που μαρτυρούν πως μέχρι πρόσφατα άνθρωποι ζούσαν εκεί και τα εγκατέλειψαν πανικόβλητοι. Για να μιλήσουμε και λίγο τεχνικά, το παιχνίδι χρησιμοποιεί την CryEngine για τον ανοιχτό του κόσμο και η μηχανή λειτουργεί άψογα. Το μόνο πταίσμα είναι οι κατά καιρούς ανεπαίσθητες πτώσεις των καρέ, που δεν αφαιρούν κάτι αφού η εμπειρία είναι ούτως ή άλλως αργή. Η μουσική δια χειρός Jessica Curry είναι εξαιρετική, ένα φανταστικό μίγμα μελαγχολίας και μεγαλείου, που συνοδεύει καταπληκτικά το ταξίδι σας.

Η αποκάλυψη πάντως είναι πανέμορφη.

Η αποκάλυψη πάντως είναι πανέμορφη.

Μία κατάσταση που πρέπει να σημειωθεί, απόρροια του ανοιχτού κόσμου, είναι η κατανομή των σκηνών. Παρόλο που το παιχνίδι χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό για να σας κατευθύνει στον κόσμο του, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να διαλέξετε ένα τρόπον τινά λάθος μονοπάτι και να δυσκολευτείτε στην εξέλιξη της ιστορίας. Με άλλα λόγια, το παιχνίδι προτείνει μία κάποια διαδρομή, κατά την οποία ξεκλειδώνονται μερικές συγκεκριμένες σκηνές που οδηγούν και στο τελικό κορύφωμα. Αν εσείς, εξαιτίας του τρόπου που είναι δομημένος ο χάρτης, παρακάμψετε τη διαδρομή πιθανώς να τριγυρνάτε επί ώρες ψάχνοντας τις χαμένες σκηνές (οι οποίες σηματοδοτούνται από ένα φως) χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Απαιτείται δηλαδή προσοχή στη λεπτομέρεια και σταδιακή εξερεύνηση όλων των περιοχών για να μη χαθείτε στον υπέροχο κόσμο του Yaughton.

Εν κατακλείδι, το Everybody's Gone to the Rapture είναι ένα δύσκολο παιχνίδι. Όχι γιατί απαιτεί πολλά από τον παίκτη, αλλά γιατί απαιτεί ένα και μόνο πράγμα: ηρεμία. Δεν μπορείτε να περιηγηθείτε στην κοιλάδα του Youghton όντας σε ένταση ή περιμένοντας κάτι ξέφρενο. Όχι, είναι προτιμότερο να αντιμετωπίσετε με στωικότητα το αργό βήμα του πρωταγωνιστή και να αφεθείτε σε μία από τις καλύτερα στημένες ιστορίες στο gaming, απολαμβάνοντας την υπέροχη μουσική και τα συγκλονιστικά σκηνικά. Αυτό είναι το Everybody's Gone to the Rapture. Ένα παιχνίδι που κάνει τις στιμές μετά το τέλος όμορφες.

  • Καλογραμμένη ιστορία
  • Καταπληκτικά γραφικά και μουσική
  • Ιδιαίτερη εμπειρία
  • Ιδιαίτερη εμπειρία
  • Ο πρωταγωνιστής κινείται εκνευριστικά αργά
  • Ο ανοιχτός κόσμος προκαλεί προβλήματα στην εξέλιξη της ιστορίας
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:The Chinese Room
ΕΚΔΟΣΗ:Sony
ΔΙΑΘΕΣΗ:Ψηφιακό
ΕΙΔΟΣ:Adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://gonetotherapture.playstation.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:11/8/2015
PEGI:16
  • gogos

    Ωραίο review και ενδιαφέρον παιχνίδι. Είχα δοκιμάσει τις προηγούμενες προσπάθιες της The Chinese Room, dear esther και amnesia a machine for pigs και μου άφησαν θετικές εντυπώσεις. Πέρα απο την βασική εξιστόρηση του σεναρίου, άφηναν αλληγορικά στο βάθος κάποια κοινωνιολογικά μηνύματα. Η "τέλεια μηχανή" για παράδειγμα σου έδινε την αίσθηση πως συμβόλιζε την "βιομηχανοποίηση" των ηθικών αξιών. Πράγματι ήταν ιδιαίτερες εμπειρίες, αλλά δεν ξέρω αν θα μπορούσε κανείς να τα θεωρήσει games. "Διαδραστικές ταινίες", ίσως είναι ένας πιο σωστός ορισμός για αυτά και χαίρομαι που πλεόν η κοστολόγηση τους, γίνεται με αυτόν τον γνώμονα.

  • Φωτης

    Μου αρεσει πολυ το παιχνιδι..Μακαρι να βγει κ στο one κάποια στιγμή..Ωραίο review person!!!

    • http://www.game20.gr person

      Δε θα στοιχημάτιζα υπέρ του να βγει στο X1 μίας και το εκδίδει η ίδια η Sony. Στο steam μπορεί να εμφανιστεί κάποια στιγμή, παρόλο που η Sony δε μας συνηθίζει σε κάτι τέτοια.

      • Φωτης

        Πω ρε δεν το ειχα δει οτι εκδότης ειναι η Sony..

  • Bill B.

    Μακριά από οποιοδήποτε παιχνίδι γράφει... "The Chinese Room". Οι άχρηστοι κατέστρεψαν το 2ο Amnesia, ευτυχώς τουλάχιστον δεν το έκαναν και εκείνο μόνο να περπατάς και να ακούς μπλα - μπλα, εντάξει, αλλά δεν ήταν Amnesia.

    • Θανος

      Δεν ειναι αχρηστοι ρε συ απλα τους δωθηκε ενα ονομα που δεν επρεπε να παρουν.Το παιχνιδι επρεπε να ειχε ονομα "A machine for pigs" χωρις "Amnesia" μεσα,ηταν καλο και ειχε βαθυ νοημα απλα δεν ηταν τρομακτικο-amnesia.

      • Bill B.

        Φταίει και η Frictional, ασχολούνταν με το SOMA και το ανέθεσε σε αυτούς το Amnesia. Θα μπορούσαν ή να βρούνε άλλον να το φτιάξει ή δεν ξέρω τι! Τέλος πάντων, πάντως δεν μου αρέσει καθόλου το στυλ των The Chinese Room, δεν είναι παιχνίδια αυτά.

  • Deathracer2009

    Πόσο κοστίζει; Κάνα 15αρι να φανταστώ;

    • http://game20.gr person

      19.99€

      • Deathracer2009

        Στα 8 ευρώ θα ήταν πιο τίμια επιλογή. Ακούς εκεί 20 ευρώ.....

        • Zaratoth

          Τσέκαρε πόσες εργατοώρες πέφτουν σε παιχνίδια, ακόμα και αυτά τα απλά και θα δεις πως δικαιολογούνται 20 ευρώ. Εδώ τα ξαναζεσταμένα FIFA/PRO κλπ κοστίζουν 60άρια στις κονσόλες.

          • nikolas22072014

            Νομίζω τα πάρα λες λιγο το Fifa h pro αλλάζουν κάθε χρονιά βελτιώνονται. Επίσης είναι από τα παιχνίδια που κάποιος ξέρει ότι θα βγάλει τουλάχιστον 70 ώρες παιχνιδιού.
            Τώρα για το παιχνίδι πιστεύω ότι θα βγει στο plus δωρεάν κάποια στιγμή επειδή το εκδίδει η sony.

            • Donald

              Tα ροστερ των ομάδων αλλάζουν και απλά προσθέτουν αυστηρά 5 αλλαγές

              • nikolas22072014

                Δεν νομίζω αλλά οκ ότι πεις εσύ.

  • Μήτσος ο παιχνιδιάρης

    Δηλαδή, 20 ευρώπουλα για να κάνω βόλτες σε ένα χωριό και να μάθω μία ιστορία. Και δεν πάω σε οποιοδήποτε χωριό της Ελλάδας με 20 ευρώ και να μάθω 20 ιστορίες...

    • Φωτης

      Ρε παιχνιδιαρι@ το game ειναι κατι διαφορετικο χωρις μπαμ μπουμ..Ας παιξουμε κ κατι διαφορετικο κατι πιο χαλαρό ρε αδελφέ..Εγω αν το είχε το one θα το τσιμπαγα..

  • Donald

    Το κορυφαίο είναι οι εκδήλωση αρνητισμού από άτομα που δεν το έχουν -και ούτε πρόκειται- παίξει καν... Μου κέντρισες το ενδιαφέρον person και σου δίνω συγχαρητήρια για την εκπληκτική κριτική σου.

    • Κωστας31gamer

      το παιχνιδι ειναι απο τις ευχαριστες εκπληξεις της χρονιας

    • gogos

      Οι εκδηλώσεις αρνητισμού δεν αφορούν την ποιότητα του δημιούργηματος. Απλά για ορισμένους, όχι αδικαιολόγητα, είναι αμφισβητήσιμο το αν μπορεί να θεωρηθεί παιχνίδι. Η διαχωριστική γραμμή της ταινίας απο το game στα δημιουργήματα της the chinese room, quantic dream, telltale κα. είναι αρκετά θολή. Εφόσον τα κοστολογούν ως διαδραστικές εμπειρίες και όχι ως ΑΑΑ games (δυστυχώς το είδαμε και αυτό στο παρελθόν), για μένα δεν υπάρχει θέμα. Προσωπικά δεν τα καταρίνω, αλλά δεν τα θεωρώ και adventures.

      • alessan

        Δεν μπορω να κρινω αυτο καθως δδεν το εχω δει αλλα οποιος θεωωρει τα της telltale adventure εχει θεματα! Δεν ειναι καθολου θαμπες οι γραμμες παντως κατα την γνωμη μου!! Ειναι ταινιες που σε καποιες χρονικες στιγμες επιλεγεις την εξελξη! Αν εχει καλο σεναριο ειναι καλα αν οχι ειναι αδιαφορα! Αν εχουν κανα γριφο ειναι βρεφικου επιπεδου! Κ επειδη μιλαμε εστω κ απεξω απεξω για adventures αποο τις πιο ενδιαφερουσες ανακοινωσεις για μενα ηταν το thimblewood park καθως σε PC πλεον μονο για adventure σε παιχνιδια θα το ειχα

        • Zaratoth

          Η πρώτη season του Walking Dead της Telltale είχε σχετικά καλούς γρίφους (όχι τρομερούς, αλλά καλούς). Από εκεί και μετά εξαφανίστηκαν.

          • gogos

            Ένταξει και γρίφους δεν τους έλεγες. Απλά είχε μερικά σημεία αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Έμενα μου άρεσε η πρώτη season, αλλά καθαρά για την πλοκή της, τις σκληρές επιλογές που έπρεπε να πάρεις σε κομβικά σημεία της ιστορίας και, φυσικά, για το τρομερό του ending. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που δεν ασχολήθηκα με την δεύτερη season. Ήθελα να μου μείνει στο μυαλό εκείνη η σοκαριστική εικόνα που σχημάτισα τότε. Μια συνέχεια του Wolf όμως θα γούσταρα πολύ.

            Αlessan στα παιχνίδια της The Chinese Room η διαφορά είναι οτι κινείσαι ελεύθερα στον χώρο, αλλά εκεί αρχίζει και τελειώνει το gameplay τους. Η ουσία τους είναι να ανακαλύψεις το story. Τουλάχιστον στο A machine for pigs και το Dear Esther, αυτό συνέβαινε και προφανώς το ίδιο ισχύει και για το Everybody's Gone to the Rapture.

          • alessan

            Χμμμμμ! Το πεταξε τουβλο σπασε τζαμι παρε τσεκουρι σπασε κλειδαρια δεν τα θεωρω κ το τοπ των γρυφων! Απλα εσπαγε λιγο την ροη της "ταινιας" κ σε εκανε να το νιωθεις πιο παιχνιδι εν αντιθεση με το 2 που ηταν σχεδον ταινια! Αν τυχον ξεχνιομουν με τον χρονο κ το παιχνιδι διαλεγε τους διαλογους για μενα θα ηταν εντελως! Απλα εχοντας μεγαλωσει με adventure κ puzzle games σε PC αυτα δεν μπορω με τπτ να τα δω ετσι κ φυσικα βρισκω τους γριφους οπου υπαρχουν επειοικως απλοικους! Μου αρεσουν γενικα ως πιο αναλαφρο ειδος κ να περασω καποιες ωρες ευχαριστες ειδικα οταν το σεναριο ειναι καλο! Αλλα ως εκει! Επειδη αναγκαστηκα θα παρω νεο λαπτοπ μεχρι τα χριστουγεννα -το παλιο πεθανε οριστικα- θα το εχω σχεδον αποκλειστικα -οτι αφορα παιχνιδια- για adventures, rpg κ ισως καποιο strategy αν το σηκωνει -in dx12 we trust- κ πρωτο πρωτο λεω το remake του Gabriel knight 🙂 απο τοτε που δεν ειχαμε κ οδηγους κ αμα κολλαγαμε μας ετρωγε μερες 🙂

            @gogos ! Λογικα θα το τσεκαρω καποια στιγμη σε τιμη κατω των 10 ευρω ομως! Αν η ιστοριουλα του ειναι καλη μια χαρα θα περασω! Αλλα μου εχουν λειψει τα κανονικα adventures οπως ειπα παραπανω κ ειναι ο μονος λογος που περιμενω να παρω ενα νει λαπτοπ 😉

            • gogos

              Μια βόλτα να κάνεις στο steam και θα βρεις άπειρα adventures με γρίφους. Θέλω να δω το νέο Broken Age, όπως και το The Talos Principle. Το θέμα είναι πότε! Όπου να'ναι τελειώνω το δεύτερο playthrough του The witcher 3 και μετά έχει σειρά το Zombi (without U). Μέχρι να γίνουν όλα αυτά θα έχει κυκλοφορήσει και το MGS5 😀

              • alessan

                Ναι γνωριζω οτι υπαρχουν πολλα adventures! 😉 κ αφου θα παρω αναγκαστηκα καποιο λαπτοπ, ε ηρθε η ωρα να τσεκαρω αρκετα 🙂 απλα πρωτο το gk που ηταν κ το αγαπημενο μου 😉

              • Zaratoth

                To Talos Principle είναι πάρα πολύ ωραίο, απλά έχε στο νου σου πως οι γρίφοι του είναι στυλ Portal χωρίς τα Portals.

  • OliThai

    Όμορφο παιχνιδάκι,διαφορετικό απο τα υπόλοιπα(και μου άρεσε πολύ και ο τίτλος)!Ωραίο το review σου Person!Κατατοπιστικότατο! 😀

  • GeorgeZ

    illuminati confirmed! 😀 λολ δείτε τι βρήκαν κρυμμένο στο βίντεο το περιβόητο μυστήριο με τον Σεπτέμβριο 9/23 που παίζει τελευταία στο νετ, https://www.youtube.com/watch?v=KYaseArC8rk
    από 2:12 η εξήγηση.Σηκωθείτε από καρέκλες, ντιβάνια, καναπέδες, τρακτέρ, πορτ-μπεμπέ 😛

  • http://antonis_99 antonis

    ενδιαφέρον παιχνίδι, ελπίζω να το δώσει το Plus κάποτε ....

  • Φοίνικας ο Τέταρτος