Deus Ex: Human Revolution Review

, Τρίτη 30 Αύγουστος 2011 0  

Θα το πω ευθύς εξαρχής. Κυρίες και κύριοι, έχουμε το GOTY 2011 (μέχρι στιγμής δηλαδή). Το Deus Ex: Human Revolution είναι ακριβώς ότι περίμεναν οι οπαδοί του πρώτου μέρους (παρατηρήσατε ότι δεν αναφέρω καν το Invisible War έτσι;). Παρέχει ελευθερία στον τρόπο ολοκλήρωσης των αποστολών, εκπληκτικότατο level design, ενδιαφέρον σενάριο, κλασικό inventory system, πολλά augmentations και πολλά easter eggs. Ναι, έχει προβλήματα και δεν είναι αψεγάδιαστο. Αυτό όμως δεν μου λέει κάτι γιατί όταν το παίξετε, θα συμφωνήσετε μαζί μου. Είναι το καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς μέχρι στιγμής, απλά κι αγαπημένα.

Στο παιχνίδι παίρνετε τον ρόλο του Adam Jensen, ενός πρώην αστυνομικού που έχει προσληφθεί από την εταιρεία του David Sarif. Η Sarif Industries ειδικεύεται στις βιοαναβαθμίσεις (human augmentations κοινώς) και βρίσκεται στα πρόθυρα μιας τεράστιας ανακάλυψης. Ώσπου ξαφνικά γίνεται το έλα να δεις στις εγκαταστάσεις της και ο Adam παίρνει από τα τρία το μακρύτερο. Και χάνει και το ωραίο το γκομενάκι. Άχρηστος ρε παιδί μου αυτός ο Adam χωρίς τις βιοαναβαθμίσεις.

Ομολογώ ότι το παιχνίδι μου άφησε ένα τεράστιο ερώτημα το οποίο δεν απαντήθηκε ποτέ και μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον σχετικά με τον Adam και την καταγωγή του. Ακολουθούν spoilers οπότε όσοι δεν έχετε παίξει το παιχνίδι, προσπεράστε αυτή την παράγραφο. Κατά την διάρκεια μαθαίνουμε ότι ο Adam είχε υιοθετηθεί κι ότι έχει το “καλύτερο” DNA και εξαιτίας αυτού σώθηκε από την εκτενέστατη επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε. Επιπλέον, σε ένα side-quest μαθαίνουμε ότι κανονικά ο Adam Jensen θα έπρεπε να ήταν 10 χρονών κι όχι ενήλικας. Ε αυτό ακριβώς το ερώτημα, του πως τελικά ο Adam είναι ενήλικας δεν απαντήθηκε ποτέ. Εκτός κι αν η γριά που έδινε την πληροφορία δεν ήξερε τι έλεγε αλλά θεωρώ αδύνατον όλα τα υπόλοιπα που λέει να στέκουν κι αυτό να είναι απλά της φαντασίας της. Επιπλέον, πως απέκτησε αυτά τα γονίδια και γιατί έχει τέτοιο μαμάουα DNA ο Adam δεν μάθαμε ποτέ. Εκτός κι αν αυτές οι απαντήσεις υπήρχαν σε κάποιο τερματικό που δεν κατάφερα να hack-άρω οπότε αν όντως υπάρχουν απαντήσεις, πάω πάσο. Εγώ πάντως δεν τις βρήκα οπότε αν τις βρήκατε, μοιραστείτε τις μαζί μας.

Από τις λίγες στιγμές που ο φωτισμός εντυπωσιάζει.

Ο τεχνικός τομέας αμφιταλαντεύεται. Από την μία τα γραφικά δεν είναι και τα καλύτερα που έχουμε δει, από την άλλη το ηχητικό μέρος δίνει ρέστα. Η έκδοση του PC υποστηρίζει DX11 και tessellation με αποτέλεσμα τα μοντέλα των χαρακτήρων να μην έχουν έντονες και κοφτές γωνίες. Όσοι έχετε κάρτες DX10, μπορείτε να τρέξετε το παιχνίδι μονάχα σε DX9 mode, με αποτέλεσμα να πρέπει να ανεχθείτε χαμηλής ανάλυσης σκιές και aliasing (αφού τα υψηλά επίπεδα AA ενεργοποιούνται μονάχα με το DX11). Προσπάθησα να τα ενεργοποιήσω μέσω της registry αλλά δυστυχώς πήρα ότι κι ο Adam στην επίθεση που έκαναν οι τρομοκράτες. Μπορείτε επίσης να αλλάξετε το FOV, ενώ το alt+tab δουλεύει τέλεια και μπορείτε να απενεργοποιήσετε το ενοχλητικό highlight των διαφόρων αντικειμένων.

Το μεγαλύτερο αρνητικό που βρήκα όμως στα γραφικά είναι ο “προμαγειρεμένος” φωτισμός. Είμαστε πλέον στο 2011, οπότε το να έχουμε στατικό φωτισμό σε όλα τα σημεία μοιάζει ολίγον τι τραγικό. Ευτυχώς που οι αρτίστες της Eidos έκαναν εξαιρετική δουλειά και το παιχνίδι διαθέτει στιλ και ατμόσφαιρα, διαφορετικά θα το είχε πάρει η κατηφόρα. Επιπροσθέτως, θα περίμενα οι υφές να είναι μεγαλύτερης ανάλυσης – κι ας λέει η Nixxes Software που ανέλαβε την έκδοση του PC ότι χρησιμοποιήθηκαν υφές υψηλότερης ανάλυσης. Και τα animations των προσώπων είναι κάπως μέτρια. Σε γενικά πλαίσια πάντως, τα γραφικά κρίνονται καλά, χωρίς να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις νέες κάρτες γραφικών, με τον sci-fi cyber punk κόσμο του παιχνιδιού να σουλουπώνει κάπως τα πράγματα.

Από την άλλη, ο ηχητικός τομέας είναι αψεγαδίαστος. Ένας μικρός θεός αναδείχθηκε από το Deus Ex: Human Revolution κι αυτός δεν είναι άλλος από τον Michael McCann, το άτομο που ανέλαβε το soundtrack του παιχνιδιού. Όσοι έχετε δει τα trailers του Human Revolution, έχετε πάρει μια πρώτη ιδέα, αλλά πραγματικά, το ταλέντο του McCann δεν περιγράφεται, αφού έχει καταφέρει να δημιουργήσει κάτι ambient κομμάτια που δένουν αρμονικά με το κλίμα του Deus Ex. Τολμώ να πω ότι η εκπληκτική ατμόσφαιρα που αποπνέει ο τίτλος οφείλεται κυρίως σε αυτά τα μουσικά κομμάτια. Εξαιρετική επίσης η δουλειά τόσο του Ηλία Τουφεξή στον ρόλο του Jensen, όσο και των υπολοίπων voice actors. Και η φωνούλα ενός χαρακτήρα που θα ακούσετε στην εισαγωγή είναι τόσο γνώριμη που κατευθείαν θα πάει το μυαλό σας σε αυτόν. Πολύ καλά είναι και τα διάφορα ηχητικά εφέ, καθώς και οι έξτρα ήχοι στο hacking game. Όμως οφείλω να το ξαναπώ: η μουσική του Human Revolution είναι απλά όλα τα λεφτά!

Στο μέλλον οι άνθρωποι όντως χρησιμοποιούν στην τουαλέτα τα τρία κοχύλια που είχαμε δει στο Demolition Man.

Περνώντας στα του gameplay, νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσω με αυτά που με χάλασαν στο Human Revolution. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Οι κλινικές δεν είναι σωστά διασκορπισμένες και αρκετές φορές δεν θα ξέρετε τι να τα κάνετε τα λεφτά που μαζεύετε. Να σας προειδοποιήσω ότι προτού ολοκληρώσετε τις αποστολές σας, μπορείτε να γυρίσετε πίσω και να προβείτε σε αγορές από τους διάφορους πλανόδιους, οπότε μην κάνετε το λάθος και φύγετε βιαστικά από μια πόλη. Επίσης, θα ήθελα τα περιβάλλοντα να ήταν πιο αλληλεπιδραστικά και καταστρέψιμα – πράγματα που είχα επισημάνει και στο preview.

Μικρό παράπονο έχω κι από τις πόλεις, αφού στα δύο τρίτα του παιχνιδιού θα πηγαινοέρχεστε σε δύο μονάχα. Περίμενα γενικώς περισσότερες και μεγαλύτερη ποικιλία στα περιβάλλοντα. Και τέλος, τι τις ήθελαν τις μάχες με αφεντικά; Ναι ΟΚ, ήθελαν να δώσουν μια κλιμάκωση, αλλά ειλικρινά, είναι τραγικό το να μην μπορείς να τις προσπεράσεις ή να τις ολοκληρώσεις μέσω κάποιου άλλου τρόπου, ειδικά όταν έχεις επενδύσει στις stealth δυνατότητες του Adam. Και μέσα σε χρόνο dt καταφέρνουν να κατακρεουργήσουν την ελευθερία που παρέχεται κατά την υπόλοιπη διάρκεια του παιχνιδιού. Κίτρινη κάρτα αγαπητή Eidos Montreal.

Αν λοιπόν διατίθεστε να προσπεράσετε αυτά τα μικροπροβλήματα του Human Revolution, ετοιμαστείτε για μια μοναδική εμπειρία. Όπως προανέφερα, το level design είναι εξαιρετικό. Κι αυτό ακριβώς το έξυπνο level design είναι που εξυψώνει στα ύψη το Human Revolution, καθώς παρέχει απίστευτη ελευθερία στην ολοκλήρωση των αποστολών. Ως παράδειγμα θα δώσω το αστυνομικό τμήμα. Στην εν λόγω αποστολή λοιπόν, υπάρχουν ένα σωρό τρόποι για να την ολοκληρώσετε. Είστε stealth τύπος; Υπάρχει τρόπος για εσάς. Είστε χακεράς; Ετοιμαστείτε να παραβιάσετε πολλά τερματικά. Έχετε τον τρόπο να πείθετε τους συνομιλητές σας; Τα πράγματα θα γίνουν ευκολότερα για εσάς. Θέλετε να τους γαζώσετε όλους όπως ο Ράμπο; Κανένα απολύτως πρόβλημα. Το Human Revolution σας δίνει την δυνατότητα να ολοκληρώσετε όπως γουστάρετε εσείς τις αποστολές, σήμα κατατεθέν άλλωστε του πρώτου Deus Ex. Κι αυτή ακριβώς η ελευθερία είναι που το απογειώνει και το κάνει άξιο διάδοχο του Deus Ex. Μιλάμε πραγματικά για ένα αριστούργημα που πρέπει όλοι να παίξετε.

Είμαι ο θάνατος που έρχεται από ψηλά. Δώστε μου τα λεφτά σας αλλιώς ετοιμαστείτε να νιώσετε την οργή μου!

Η ελευθερία επεκτείνεται και στον τρόπο ανάπτυξης του χαρακτήρα σας. Ο Adam μπορεί να γίνει ότι θέλετε εσείς και κάθε ικανότητα προσφέρει και κάτι το διαφορετικό. Ο τρόπος παιχνιδιού αλλάζει δραματικά με το στήσιμο του χαρακτήρα και του τρόπου προσέγγισης των αποστολών. Για παράδειγμα αναφέρω ότι με μια ικανότητα μπορείτε να πέφτετε από τις ταράτσες χωρίς να παθαίνετε καθόλου ζημιά. Αυτή η ικανότητα σε συνδυασμό με το να μπορείτε να γίνεστε αόρατος, σας δίνει την δυνατότητα αφενός να μαζεύτε πληροφορίες που δεν θα βρίσκατε διαφορετικά, αφετέρου να ολοκληρώνετε αποστολές χωρίς να σας πάρουν χαμπάρι οι αντίπαλοι.

Πολλοί δε είχαν κατακρίνει το σύστημα κάλυψης, όταν η Eidos Montreal είχε ανακοινώσει ότι θα είναι τρίτου προσώπου. Ε λοιπόν, να ξέρετε ότι ήταν η καλύτερη επιλογή, αφού η προοπτική τρίτου προσώπου δίνει την δυνατότητα να παρατηρείτε καλύτερα την γύρω περιοχή. Και μπορεί οι οπαδοί της δράσης να δυσανασχετήσουν, οι οπαδοί του stealth όμως θα ευγνωμονούν τους developers γι αυτήν τους την επιλογή.

Το ΑΙ των εχθρών από την άλλη μεριά είναι εξαιρετικό. Ακουμπήστε τους ενώ είστε αόρατοι και θα ψάξουν να βρουν αυτό το “αόρατο” πράγμα που ένιωσαν. Κάντε φασαρία και θα ψάξουν να βρουν τι την δημιούργησε. Ναρκώστε έναν κοντινό τους σύντροφο κι όταν τον δουν θα προσπαθήσουν να τον ξυπνήσουν. Μείνετε εκτεθειμένοι και θα προσπαθήσουν αφενός να ενεργοποιήσουν κάποιο κοντινό συναγερμό, αφετέρου να σας εξοντώσουν. Σαφώς και στις μάχες δεν έχουμε να κάνουμε με στρατιώτες επιπέδου Crysis, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε μπροστά μας ένα καλοδουλεμένο ΑΙ. Αν υπάρχει κάτι που με ξένισε, αυτό ήταν η αδυναμία τους να με πάρουν πρέφα όταν ήμουν κρυμμένος σε σημεία που άφηναν κάποια μέρη μου ακάλυπτα, έστω και ελάχιστα.

Pioneer CD-ιέρες στο μέλλον. Ναι σου λέω, πάμεεεεεε! (ντάπα ντούπα ντάπα ντούπα)

Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που μπορούν να γραφτούν για το Human Revolution, όπως το πόσο σέβεται το αρχικό μέρος (μεταξύ άλλων, έχει κι αυτό τρία τέλη). Ή την έξυπνη προσθήκη των συζητήσεων με τις οποίες επηρεάζεται – έστω και ελάχιστα – η μελλοντική εξέλιξη κάποιων συμβάντων. Τα πολλά easter eggs. Το πανέξυπνο hacking system. Το εξαιρετικό σύστημα χειρισμού. Μικρολεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, όπως η δυνατότητα να παίζετε μπάσκετ στα σοκάκια όπως και στο πρώτο παιχνίδι. Το πόσο καλά δένει σεναριακά με το Deus Ex (μην τολμήσετε να πατήσετε το ESC στα credits). Ακόμα ανακαλύπτω πράγματα. Πχ να ξέρετε ότι υπάρχει τρόπος να σώσετε τους όμηρους της πρώτης αποστολής. Προσωπικά νόμιζα ότι έτσι εξελισσόταν η αποστολή και έμεινα λίγο μακάκας όταν έμαθα ότι τελικά υπάρχει τρόπος να σωθούν.

Κλείνοντας την κριτική, οφείλω να ομολογήσω ότι με έχει πιάσει μια μελαγχολία. Κι αυτό γιατί φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να δούμε τόσο καλοδουλεμένα και προσεγμένα παιχνίδια στον τομέα του gameplay που να προσφέρουν τόση ελευθερία όσο το Deus Ex: Human Revolution. Κι αυτό με δυσαρεστεί αφάνταστα. Το Human Revolution προσφέρει μια μοναδική εμπειρία που οφείλουν όλοι οι gamers να την ζήσουν. Ναι, όπως ανέφερα έχει μερικά – τεχνικά και μη – προβλήματα, αλλά πείτε μου ένα παιχνίδι που να μην έχει. Αν υπήρχε μεγαλύτερη αλληλεπίδραση και καταστρεψιμότητα στον κόσμο του, άνετα θα μιλούσαμε για ένα all-time classic που θα έμενε στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Και τι όμως που δεν έχει; Μιλάμε για το παιχνίδι της χρονιάς οπότε μην το σκέφτεστε καν. Τσιμπήστε το!

+ Ελευθερία
+ Level design
+ Πολλά easter eggs
+ Σύστημα κάλυψης
+ Μουσικάρα
+ Το Deus Ex που αγαπήσαμε (κι ας μην διαθέτει lockpicks και skill points)
+ Gameplay

- Γραφικά
- Μάχες με αφεντικά
- Έλλειψη ικανοποιητικής αλληλεπίδρασης και καταστρεψιμότητας του περιβάλλοντος

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

Πλατφόρμα: PC (review), Xbox 360, PS3
Έκδοση: Square Enix
Ανάπτυξη: Eidos Montreal
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action RPG
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://www.deusex.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 26/8/2011
PEGI: 18