Dead Rising 2 Review

, Δευτέρα 27 Σεπτέμβριος 2010 0  

Το πρώτο Dead Rising ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια-κράχτες του Xbox 360 και με τους δεκάδες χαρακτήρες (ζόμπι) που εμφάνιζε ταυτόχρονα στην οθόνη, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα δείγματα των δυνατοτήτων του νέου τότε συστήματος. Προσωπικά, ποτέ δεν το συμπάθησα ιδιαίτερα για διάφορους λόγους... Γι αυτό και την ανακοίνωση του Dead Rising 2 από την Capcom την αντιμετώπισα με σκεπτισκισμό. Να σας πω την αλήθεια δεν περίμενα ότι η συγκεκριμένη συνταγή μπορεί να βελτιωθεί και πολύ, πόσω μάλλον όταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη του παιχνιδιού δεν είναι η ίδια η Capcom, αλλά η καναδική Blua Castle. Ευτυχώς είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω πως έκανα λάθος. Πολλή συζήτηση γίνεται τελευταία για τις αποτυχημένες συνεργασίες της Capcom με δυτικά στούντιο, που φυσικά έρχονται σε αντίθεση με την απόφασή της να αγοράσει τη Blue Castle. Όπως αποδεικνύεται, κάτι παραπάνω ξέρει.

Το Dead Rising 2 διαδραματίζεται στη Fortune City, κάποια χρόνια μετά το αρχικό, με τις συνθήκες να είναι πλέον αρκετά διαφορετικές. Τα ζόμπι αποτελούν μέρος της καθημερινότητας του κόσμου, μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, αλλά και το νέο ξέσπασμα στο Λας Βέγκας. Μάλιστα η Fortune City χτίστηκε για να αντικαταστήσει το κατεστραμμένο Βέγκας και να αποτελέσει το νέο κέντρο της ψυχαγωγίας. Επίσης, βγαίνει πλέον φάρμακο για την... ζομπίτιδα, το οποίο ονομάζεται Zombrex και πρέπει να λαμβάνεται κάθε 24 ώρες. Ακόμα και σόου με ζόμπι υπάρχει, το λεγόμενο Terror Is Reality (TIR), στο οποίο οι διαγωνιζόμενοι τα εξολοθρεύουν με διάφορους τρόπους. Την ίδια στιγμή, μια οργάνωση ονόματι C.U.R.E. διαμαρτύρεται για τον τρόπο μεταχείρησης των ζόμπι!

Εσείς αναλαμβάνετε τον ρόλο του Chuck Greene, ενός πρωταθλητή του μοτοκρός, που παίρνει μέρος στο TΙR. Όλα βαίνουν καλώς μέχρι τη στιγμή που τα ζόμπι κατακλύζουν ξαφνικά και τη Fortune City, με τον Chuck από το πουθενά να θεωρείται ο υπ' αριθμόν 1 ύποπτος γι αυτό το νέο ξέσπασμα. Ο ήρωάς μας καλείται να επιβιώσει στην κατακυριευμένη από ζόμπι πόλη και να ανακαλύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους για την καταστροφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Chuck είναι το εύκολο θύμα, γιατί ακόμα δεν έχει ξεπεράσει τον χαμό της γυναίκας του, η οποία σκοτώθηκε στο Βέγκας. Μαζί του έχει την μικρή του κορούλα, που η ζωή της ήδη είναι κόλαση, αφού έχει δαγκωθεί και πρέπει κάθε 24 ώρες να παίρνει Zombrex προκειμένου να παραμείνει άνθρωπος. Έτσι λοιπόν, η τραγωδία της Fortune City φορτώνεται στον ήρωα, με το σκεπτικό ότι τα έκανε όλα αυτά για να πάρει εκδίκηση για όσα έχει περάσει αυτός και η οικογένειά του. Παρόλο που σίγουρα δεν είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό ενός τέτοιου παιχνιδιού, η ιστορία του Dead Rising 2 είναι ανέλπιστα καλή και κρατά το ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος, με έξυπνες ανατροπές.

Τέτοιες σκηνές μόνο σε Dead Rising μπορείτε να δείτε.

Ας περάσουμε στο ζουμί όμως, το οποίο από τη στιγμή που μιλάμε για Dead Rising δεν είναι άλλο από το gameplay. Παρακολουθείτε τη δράση από προοπτική τρίτου προσώπου, κυκλοφορείτε στη Fortune City, σε καζίνο, εμπορικά κέντρα κλπ, και πάνω κάτω κάνετε ότι θέλετε. Αμέτρητα - κυριολεκτικά αμέτρητα - ζόμπι έχουν κατακλύσει την πόλη και στέκονται εμπόδιο στον δρόμο σας. Βέβαια, η λέξη “εμπόδιο” δεν είναι και πολύ ακριβής. Βασικά τα ζόμπι είναι... μέσο διασκέδασης, αν θέλετε εσείς φυσικά. Μπορείτε να τα σκοτώσετε με πάμπολλους τρόπους, και τα αποτελέσματα πάντα είναι αιματηρά και απολαυστικά. Αν νομίζατε ότι το πρώτο Dead Rising σας έδινε ελευθερία κινήσεων, που να δείτε τι σας αφήνει να κάνετε το sequel. Στο Dead Rising 2 όχι μόνο μπορείτε να βρείτε και να χρησιμοποιήσετε σχεδόν ότι αντικείμενο/όπλο φαντάζεστε, αλλά μπορείτε και να συνδυάσετε δύο αντικείμενα/όπλα προκειμένου να δημιουργήσετε τρελά υπερόπλα, όπως ρόπαλο με καρφιά, κουβάς με ηλεκτρικά τρυπάνια, τσεκούρι δεμένο με σφυρί, σκούπα δεμένη με μαχαίρα, πριόνι τσιμέντου με λεπίδες, βόμβες μολότοφ, νεροπίστολο-φλογοβόλο και πολλά άλλα.

Το πλούσιο οπλοστάσιο είναι απλά ο καθρέφτης της ελευθερίας και του βάθους που έχει το παιχνίδι - μπορείτε να ντυθείτε όπως θέλετε, να βάψετε τα μαλλιά σας, να φάτε και να πιείτε ότι θέλετε, να συνδυάσετε ποτά και τρόφιμα σε μίξερ, να παίξετε κουλοχέρη ή ακόμα και γκολφ, να οδηγήσετε μοτοσυκλέτα (η οποία μάλιστα εξοπλίζεται με πριόνια κλπ!), να αγοράσετε πράγματα από ενεχυροδανειστήρια και γενικώς, όπως ανέφερα και παραπάνω, μπορείτε να κάνετε και ασχοληθείτε με ότι βάλει ο νου σας, πάντα στα πλαίσια του περιβάλλοντος όπου βρίσκεστε. Μιλώντας για βάθος, με την πρόοδό σας στο παιχνίδι ανεβαίνετε levels και ξεκλειδώνετε νέες κινήσεις, μαθαίνετε νέους συνδυασμούς όπλων και βελτιώνετε τα χαρακτηριστικά σας, όπως η ζημιά των επιθέσεών σας, η ζωή σας και ο αριθμός των αντικειμένων που χωράει στο inventory. Ακόμα και βασικά πράγματα όπως γρηγορότερο τρέξιμο και κίνηση αποφυγής, δεν μπορείτε να τα κάνετε αν δεν φτάσετε στο απαιτούμενο level.

Ιδιαίτερα... δημοφιλής ο κύριος Greene.

Η ροή του Dead Rising 2 είναι η εξής: υπάρχουν οι κύριες και οι δευτερεύουσες αποστολές, ενώ οι περισσότερες από τόσο τις μεν, όσο και τις δε, είναι διαθέσιμες για περιορισμένο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που εμφανίζονται. Η ολοκλήρωση των κύριων είναι απαραίτητη για να προχωρήσετε την ιστορία. Δυστυχώς, ο χρονικός περιορισμός ορισμένων εξ αυτών παραμένει ακόμα και όταν τις αρχίσετε, που σημαίνει ότι αν τις αρχίσετε αργά, κινδυνεύετε να μείνετε στα κρύα του λουτρού κατά την διάρκειά τους! Απαράδεκτο, αλλά ευτυχώς σπάνιο φαινόμενο. Οι δευτερεύουσες αποστολές προσφέρονται για απόκτηση πόντων εμπειρίας, χρημάτων, νέων όπλων κλπ, και θα έλεγα ότι κλέβουν την παράσταση. Καταρχάς, κάποιες αναγκαστικά τις παρακάμπτετε λόγω περιορισμένου χρόνου, που σημαίνει ότι έχετε ουσιαστικούς λόγους για να ξαναπαίξετε το story (όπως και τα διαφορετικά τέλη). Συνήθως πρέπει να βοηθήσετε διάφορους επιζήσαντες ή - και εδώ είναι το ωραίο - αντιμετωπίζετε διάφορους ψυχάκηδες που τα έχουν παίξει με όλα αυτά που συμβαίνουν. Οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες ουσιαστικά είναι μίνι-αφεντικά και ο καθένας τους έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και τρόπο αντιμετώπισης Και σε αυτόν τον τομέα αναδεικνύεται η φοβερή ποικιλία του τίτλου και γι αυτό η Blue Castle είναι άξια συγχαρητηρίων.

Βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα, καθώς το gameplay έχει κάποια προβληματάκια. Καταρχάς, το πιστολίδι του παιχνιδιού (σε κάποια φάση αντιμετωπίζετε μισθοφόρους) είναι μετριότατο, και αναφέρομαι στην γενικότερη αίσθηση που δίνεται, με το σχεδόν ανύπαρκτο ΑΙ, τον κακό χειρισμό κα. Θέμα υπάρχει και με τους επιζήσαντες που πρέπει να βοηθήσετε, αφού όταν κάποιος είναι περικυκλωμένος από ζόμπι και εσείς προσπαθείτε να τα σκοτώσετε, μπορείτε πολύ εύκολα να ξεκάνετε και τον ίδιο άθελά σας. Ακόμα και αν στοχεύετε προσεκτικά, σχεδόν πάντα μαζί με τα ζόμπι το όπλο σας παίρνει σβάρνα και τον survivor. Θα σας εκνευρίσει πολύ αυτό.

Co-op για... ομαδική σφαγή ζόμπι.

Στις παραπάνω παραγράφους περιγράφω ένα single-player Dead Rising που είναι άξιος διάδοχος του πρώτου. Έλα όμως που το παιχνίδι έχει και co-op και ανταγωνιστικό multiplayer! Όσον αφορά το co-op, μπορείτε να παίξετε το story mode παρέα με φίλο σας και να επιδοθείτε σε... ομαδική σφαγή ζόμπι, η οποία προσφέρει διπλάσια απόλαυση. Δυστυχώς, ο δεύτερος παίκτης δεν μπορεί να αποθηκεύσει την πρόοδο στην ιστορία. Από την άλλη, το VS multi είναι απλό και λιτό, αλλά ταυτόχρονα ιδιοφυές και εθιστικό. Ουσιαστικά παίρνετε μέρος στο σόου Terror Is Reality μαζί με έως τρεις άλλους παίκτες και στόχος σας είναι να βγείτε πρώτοι στη συνολική βαθμολογία μετά από τέσσερις αγώνες διαφορετικών “αθλημάτων”, στα οποία σκοτώνετε ζόμπι με διάφορους τρόπους συλλέγοντας πόντους. Το ΤIR βασίζεται στο concept του σόου American Gladiators και το εξωφρενικό περιεχόμενο (προσαρμοσμένο στα ζόμπι βεβαίως), η παρουσίαση, η μουσική και ο σχολιασμός του θα σας κάνουν να λυθείτε στο γέλιο!

Το Dead Rising 2 ακροβατεί μεταξύ αστείου και σοβαρού και αυτός είναι ένας ακόμα λόγος που ξεχωρίζει και δεν αποτελεί απλά “ένα ακόμα παιχνίδι με ζόμπι”. Αυτό βέβαια γίνεται αμέσως προφανές στον οπτικό τομέα, αφού από τη μία έχουμε αίματα, κομμένα κεφάλια, διαμελισμούς, και γενικώς ωμή βία ακόμα και στα βίντεο, και από την άλλη έχουμε πχ τα γελοία ρούχα που μπορείτε να φορέσετε και τα θεότρελα όπλα που μπορείτε να δημιουργήσετε. Ως προς την τεχνολογική τους πλευρά, τα γραφικά εντυπωσιάζουν, τόσο λόγω των εκατοντάδων ζόμπι που εμφανίζονται ταυτόχρονα στην οθόνη, όσο και λόγω του λεπτομερούς σχεδιασμού του Chuck και των αντικειμένων του περιβάλλοντος. Μόνη παραφωνία εδώ είναι οι αναμενόμενες πτώσεις του frame rate όταν γίνεται χαμός. Όσο για τον ήχο, η δουλειά που κάνουν οι ηθοποιοί είναι εξαιρετική, και σε αυτό βέβαια βοηθούν σημαντικά οι καλοί διάλογοι. Από κοντά και τα ποιοτικά εφέ, με ήχους όπως το σχίσιμο της σάρκας και το θρυμμάτισμα των κεφαλιών των ζόμπι να προκαλούν ακουστική απόλαυση. Τέλος, η περιβάλλουσα μουσική που ακούγεται στα καζίνο, στα εμπορικά κέντρα κλπ είναι ρεαλιστικότατη, ενώ η “κανονική” μουσική του παιχνιδιού ταιριάζει απόλυτα με τη δράση.

Δείγμα των απίθανων όπλων που μπορείτε να φτιάξετε στο παιχνίδι.

Eπιστρέφοντας σε αυτά που γράφω στον πρόλογο, το Dead Rising 2 αποτελεί τον ορισμό του ιδανικού sequel, καθώς είναι ανώτερο από τον πολυαγαπημένο προκάτοχό στα πάντα. Πέρα από αυτό όμως, είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια με ζόμπι που έχω παίξει ποτέ και αξίζει τα λεφτά του και με το παραπάνω. Και μόνο το γεγονός ότι μετά από... ολιγόλεπτη ανάπαυλα ξαφνικά μου έρχεται όρεξη να ξαναπαίξω και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι δεν είναι το εκπληκτικό story mode, αλλά το multiplayer, δείχνει το μέγεθος του επιτεύγματος της Blue Castle. Τσιμπήστε το Dead Rising 2 χωρίς δεύτερη σκέψη.

+ Aμέτρητα ζόμπι, αίμα, βία
+ Ελευθερία κινήσεων και αποφάσεων, gameplay με ποικιλία
+ Απίθανα όπλα
+ Ανέλπιστα καλή ιστορία
+ Co-op
+ Οι ψυχάκηδες
+ Ιδιοφυές και εθιστικό VS multiplayer
+ Ακροβατεί μεταξύ σοβαρού και αστείου
+ Oυσιαστικοί λόγοι να ξαναπαίξετε το story

- Το concept του χρονικού περιορισμού πιθανόν δεν θα αρέσει σε κάποιους
- Σε κάποιες αποστολές ο χρονικός περιορισμός συνεχίζεται ακόμα κι αν τις αρχίσετε
- Το πιστολίδι δεν “λέει” πολύ
- Μπορείτε πολύ εύκολα να σκοτώσετε τους επιζήσαντες άθελά σας
- Αναμενόμενες πτώσεις του frame rate
- Πρέπει να ανεβείτε level για να μπορείτε να κάνετε ακόμα και τις πιο απλές κινήσεις
- Συχνό loading

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

Πλατφόρμα: Xbox 360, PS3, PC
Έκδοση: Capcom
Ανάπτυξη: Blue Castle
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action
Multiplayer: Ναι
Επίσημο Site: http://deadrising-2.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 24/9/2010
PEGI: 18

  • Oldboy

    Καλογραμμενο το review.
    Γελοιο το γκεημ.

    Προτιμω το puzzlefarter.Anyday.

  • http://game20.gr Terminator

    Εσύ χάνεις 😉

  • GamerFreak

    Καλό αλλά όχι 9...ένα 8 και πολύ του είναι...αν αυτό παίρνει 9 το civ πρέπει να πάρει 15

  • http://game20.gr Terminator

    Καμμία σχέση

  • Oldboy

    Σαφως.
    Αυτο ειναι πιο πολυ σαν sandbox game με ορδες ζουμπια .
    Ενα prototype απο Capcom και αντι για mutations συνδιασμοι οπλων.

  • johny13

    termi ποτε θα ανεβει το review του F1 2010????

  • http://game20.gr Terminator

    Λίγη υπομονή παιδιά καθώς μόλις σήμερα το παραλάβαμε.

    /Off topic

  • johny13

    ok ευχαριστω!!!

  • gerasimos

    το παιχνιδι αυτο ειναι πολυ διασκεδαστικο κ η αγορα του δεν θεωρειται κακη αλλα σε κανενα σημειο πιστευω δεν του αξιζει το 9,ενα 8 θα του ηταν μια χαρα.εχει διαφορα προβληματα το παιχνιδι.......

  • Μιχάλης

    Τα τεράστια loadings γιατί δεν είναι στα αρνητικά? Λίγη βελτίωση απο το 1 αλλά είναι το πιο διασκεδαστικό παιχνίδι που έπαιξα φέτος

  • http://game20.gr Terminator

    Στο 360 τουλάχιστον η κατάσταση βελτιώνεται με το install. Το θέμα δεν είναι η διάρκεια αλλά η συχνότητά τους. Όπως και να 'χει, λόγω της φύσης του παιχνιδιού δικαιολογείται εν μέρει αλλά έχεις δίκιο, αξίζει αναφορά στα αρνητικά.

  • meh

    ειναι δυσκολο ή απλα μια βολτα που σφαζεις?

  • Oldboy

    Ενα GTA χωρις "ενοχες".
    Αφου τα Ζουμπια ειναι ηδη νεκρα.

  • http://game20.gr Terminator

    Ούτε πανεύκολο ούτε υπερδύσκολο meh. Iδανικό θα έλεγα.

  • Dazeos

    Το τσιμπάω χαλαρά για ps3 αν και με ξίνισαν οι χρόνοι loading. Δε πειράζει με τέτοια σφαγή που θα πέσει θα με δικαιώσει με το αζημείωτο η αγορά από ότι βλέπω

  • thanos

    Πάντως το παιχνίδι σου δίνει κάθε λόγο στο τέλος με την απότομη δυσκολία του να πετάς χειριστήρια, να κατεβάζεις καντήλια, τα νεύρα σου να΄γίνουν ζαρτιέρες και να εκπλήξεις τον εαυτό σου με τη μεγάλη γκάμα βρισιών που μπορεί να κατευάσει το κεφάλι σου! Τόσα νεύρα με παιχνίδι έχω να νιώσω απο το ninja gaiden! Δεν είναι μόνο οτι είναι ότι είναι δύσκολο αλλα οτι πρέπει να τρέχεις απο του διαόλου την μάνα για να φτάσεις εκει που θέλει και τα ζόμπι πήραν ντόπα στα πίσω πίσω και ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΝΟΥΝ! Δεν είναι κατάσταση αυτή! Δεν θα φάω τα λευτά μου στους ψυχολόγους και στα χειριστήρια! ΑΣΤΑ ΔΙΑΛΑ! Το χειρότερο είναι οτι αύριο θα το ξαναπάιξω γιατί απλά είναι πορωτικό! Εσένα termi δεν σου έφυγε κανενα χρειριστήριο απο τα νεύρα; Την αλήθεια!

  • NemesisN7

    Φαίνεσαι πολύ θυμωμένος. 😛

  • http://game20.gr Terminator

    Δεν έφτασα σε τέτοιο σημείο 😛

  • thanos

    NemesisN7 είμαι 😛 Αυτά τα καινούρια ζόμπι μου έχουν σπάσει τα νεύρα πραγματικά αν σε πιάσουν δύο-τρία είναι αρκετά για να κάνεις load. Τουλάχιστον μέχρι να τα μάθεις! Το έχεις παίξει;

    Terminator Θέλω από αυτό που πίνεις 😛

  • pgetsos

    μικρος νευριαζα με το gt2 οταν εχανα στο τελος! σε σημειο να μασαω το καλωδιο απο τα νευρα μου! τωρα το ενα δουλευει μονο αμα κανω το καλωδιο κομπο 😀 δεν εχω νευριασει ξανα τοσο ποτε....

  • Donald

    Αρα όντωε τα βιντεοπαιχνίδια καταπολεμούν την βία! Ζωντανό παράδειγμα ο Pgetsos! btw καλημέρα! Τωρα ξύπνησα! 😛

  • thanos

    Εσύ είσαι χειρότερος 🙂

  • thanos

    Καλά με το που ξύπνησες μπήκες στο site; Game 2.0 αρρώστια 😛 btw Καλημέρα.

  • Donald

    Ε βέβαια! Τι άλλο μπορούσα να κάνω στις 4 το πρωί;; 😛

  • Giannis Giapitzakis

    Περίμενα περισσότερα απο τον Κέιτζι Ιναφούνε. Πιστεύω ότι η σειρά Mega Man είναι το καλύτερο πλάτφορμ που έχει εμφανιστεί ποτέ. Εν πάσι περιπτώσε, η λογική του παιχνιδιού είναι ιδιόρρυθμη. Η Capcom Vancouver έκατσε κι έφτιαξε ένα διασκεδαστικό περιβάλλον σε ενα εμπορικό κέντρο και το γέμισε με αμέτρητα αντικείμενα για να τα συνδιάσεις (τόσα τρόφιμα και φρούτα είχα να δω απο το Bubble Bobble), έβαλε πολλά καταστήματα και καζίνο με παιχνίδια, έβαλε εκατοντάδες ζόμπι για σφαγή, και τόσα άλλα πράγματα που φωνάζουν ότι θέλουν χρόνο για να τα χαρείς, και μετά με μια γραμμή τα διέγραψε όλα, αφού ουσιαστικά πρέπει να τρέχεις σαν τρελός, χωρίς να μπορείς να ασχοληθείς με τίποτα απο όλα τα παραπάνω, απλά και μόνο για να προλάβεις τα ασφυκτικά περιθώρια της κύριας αποστολής. Απαράδεκτο. Λίγο λίγο να ξεχαστείς και Game Over. 4 φορές έχω ξεκινήσει απο την αρχή απο αυτόν τον λόγο. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα απο τον κακό χάρτη που σε δυσκολεύει να προσανατολιστείς - δεν μπορείς να βαλεις το βέλος να σε οδηγήσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο και έτσι πρέπει να τον κοιτάς κάθε 20 δεύτερα και να προσπαθείς να βγάλεις άκρη για το που να πας-.
    Στα θετικά είναι ότι γενικά έχει φάση να σκοτώνεις τα ζόμπι, το παιχνίδι έχει ιαπωνική προσωπικότητα, με πολύχρωμα γραφικά και χαρούμενους ήχους, και γενικά απο τον οπτικοακουστικό τομέα δεν έχω παράπονο και το καλύτερο εφέ είναι το¨"κράακ" που κάνουν τα κεφάλια των ζόμπι όταν ανοίγουν. Μου άρεσαν και οι αναφορές που κάνει η Capcom σε άλλα franchise της. Βρήκα μια μάσκα με την φάτσα του Μπλάνκα χοχο!!
    ΥΓ Ωραίο κομμάτι και η ασιάτισσα δημοσιογράφος. Απο τα καλύτερα που έχουμε δει σε παιχνίδι μετά την Λάρα φυσικά.

    Νομίζω ότι ένα 6,5 είναι δίκαιος βαθμός για μένα.

  • GeorgeZFR

    Δεν ξέρω αλλά για το συγκεκριμένο παιχνίδι ακούω πως είναι βαρετό και παράλληλα λίγο διασκεδαστικο και τίποτα παραπάνω, δεν έχω ασχοληθεί με κανένα και τζάμπα που είναι στο gold δεν με τραβάει να το παίξω περιμένουμε και το 3 να δούμε αν αξίζει.