GAME20.GR > REVIEWS
alt text

Fallout 76 Review

, 15/12/2018  

Το Fallout 76 αποτελεί ένα βήμα στο άγνωστο για τη θρυλική σειρά Fallout. Δεν είναι καθαρόαιμο RPG όπως τα Fallout 1-4, ούτε turn-based strategy όπως το Fallout Tactics, ούτε καν κάποιο απλό casual παιχνίδι όπως το Fallout Shelter. Το Fallout 76 είναι survival multiplayer, με τα στοιχεία RPG να περιορίζονται στο levelling του χαρακτήρα και τους ιδιόρρυθμους ΑΙ χαρακτήρες να απουσιάζουν.

Ξεκινώντας με τον λιγότερο δυνατό ρομαντικό τρόπο, το Fallout 76 σας ζητάει κατευθείαν να δημιουργήσετε λογαριασμό ώστε να συνδεθείτε στους σέρβερ της Bethesda. Λίγα λεπτά αργότερα είστε έτοιμος να δημιουργήσετε τον χαρακτήρα σας όπως τον θέλετε: άντρας ή γυναίκα, λεπτός ή μυώδης σωματότυπος, χρώμα επιδερμίδας, όνομα κτλ. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας αν αλλάξετε γνώμη στην πορεία, καθώς όλα τα χαρακτηριστικά ρυθμίζονται ανά πάσα στιγμή από το μενού του παιχνιδιού και μπορείτε να φτιάξετε έως πέντε χαρακτήρες.

Για την “ιστορία”, τα vaults ξεκίνησαν να κατασκευάζονται από τις αμερικανικές αρχές το 2054, με σκοπό να προστατεύσουν μια μερίδα του πληθυσμού σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Το κάθε vault φιλοξενούσε περίπου 200 άτομα, ενώ κατασκευάστηκαν μόνο κάτι παραπάνω από 100 σε ολόκληρη τη χώρα. Ο πυρηνικός πόλεμος ήρθε γύρω στο 2070, με το παιχνίδι να διαδραματίζεται στο 2102. Ξυπνάτε, λοιπόν, ολομόναχος μέσα στο Vault 76 μετά από κάποιου είδους τρελό πάρτι που φαίνεται να έγινε το προηγούμενο βράδυ. Μετά από μια υποτυπώδη αναζήτηση στο άδειο vault, βρίσκετε τα holotapes της Overseer, του ατόμου υπεύθυνου για την τήρηση της τάξης. Σύντομα μαθαίνετε πως η Overseer εγκατέλειψε το καταφύγιο και σας ζητάει να κάνετε το ίδιο: να εξερευνήσετε τον κόσμο και να ανοικοδομήσετε την Αμερική, ολοκληρώνοντας έναν αριθμό από quests, που κυμαίνονται από το να σκοτώσετε μερικά δυσλειτουργικά ρομπότ που κάνουν του κεφαλιού τους, μέχρι να... περάσετε τις εξετάσεις της πυροσβεστικής.

Ας βάλουμε λίγη μουσικούλα...

Ας βάλουμε λίγη μουσικούλα...

Ένα από τα σημεία που το παιχνίδι διαφέρει με αρνητικό τρόπο από τους προκατόχους του είναι η αδύναμη αφήγηση. Πολλές φορές ζείτε αρκετά ενδιαφέρουσες στιγμές, όπως το να διαβάσετε το ημερολόγιο κάποιου επιζήσαντα στον υπολογιστή του, μόνο για να βρείτε το σκελετωμένο του πτώμα λίγο αργότερα. Άλλες φορές διαβάζετε πληροφορίες σε κάποιο νοσοκομείο, σχετικά με κάποιον ασθενή που χειροτέρευε μέρα με τη μέρα όσο έπινε βρώμικο νερό έως ότου πέθανε στο κρεβάτι του. Άλλοτε βρίσκετε ένα μπουκάλι από ποντικοφάρμακο και μια κούπα δίπλα σε ένα σκελετό στο υπόγειο κάποιου σπιτιού, με την εικόνα να μαρτυρά από μόνη της τον τρόπο με τον οποίο πέθανε ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Άλλος σκελετός είναι κολλημένος μέσα σε φούρνο μεγάλου μαγαζιού. Άλλοι βρίσκονται απολιθωμένοι στους δρόμους. Παρόμοιες στιγμές είναι πολλές και διάσπαρτες, δίνοντάς σας την αίσθηση ότι ανακαλύπτετε τα απομεινάρια ενός χαμένου κόσμου που εξαφανίστηκε με άγριο τρόπο. Ωστόσο, πρέπει να είστε πολύ προσεκτικός για να παρατηρήσετε αυτές τις λεπτομέρειες, οι οποίες δεν είναι πάντα τόσο ατμοσφαιρικές όσο οφείλουν να είναι ή όσο ήταν στα προηγούμενα Fallout.

Κάθε ιστορία που ανακαλύπτετε σας παρουσιάζεται υπό την μορφή επιστολών και άλλων εγγράφων, καθώς και ημερολογίων σε παλιούς και σκουριασμένους υπολογιστές. Μετά από έναν αριθμό αναγνώσεων είναι θέμα χρόνου το να προσπερνάτε τα έγγραφα αυτά, όσο ενδιαφέρουσες κι αν είναι οι ιστορίες που περιέχουν. Όσο για τα ηχητικά ημερολόγια (audio logs), τον δεύτερο πιο κοινό τρόπο διήγησης του παιχνιδιού, δεν είναι κατάλληλα για όλες τις ώρες. Ίσως βρίσκεστε καθοδόν για ένα waypoint, μια αποστολή ή απλά έχετε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σας, αλλά βρίσκετε ένα audio log διάρκειας λίγων λεπτών. Μπορείτε να το ακούσετε αν θέλετε, όμως σας βγάζει από την πορεία σας και συνήθως δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω από το να είναι μια ιστορία κάποιου που δεν κατάφερε να επιβιώσει. Άλλες φορές το ημερολόγιο αρχίζει να παίζει ενώ εκείνη τη στιγμή διαβάζετε κάτι στο terminal, οπότε έχετε να διαλέξετε μεταξύ ανάγνωσης και ακρόασης δύο διαφορετικών ιστοριών. Γενικότερα, η απουσία ουσιαστικών AI χαρακτήρων επηρεάζει αρνητικά την αφήγηση και την ατμόσφαιρα. Μια περιγραφή δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα μεταλλαγμένο ghoul που εξιστορεί μπροστά στα μάτια σας το τί πέρασε, ούτε συγκρίνεται η παθητική ακρόαση με την ενδιαφέρουσα επιλογή διαλόγων των προηγούμενων τίτλων.

Στα θετικά της αφήγησης είναι το χιούμορ, που παρόλη την έμφαση στα στοιχεία τρόμου υπάρχει ακόμα, είτε υπό τη μορφή AI ρομπότ, είτε μέσω καλογραμμένων κειμένων. Ονόματα όπως Higgembottom ή η χρήση του μηχανήματος “sympto-matic” για τη χορήγηση εμβολίου, προσφέρουν ευκαιρίες για να σας κάνουν να χαμογελάστε τις πιο απρόσμενες στιγμές. Δυστυχώς, παρόλο που οι περισσότεροι AI χαρακτήρες διαθέτουν χιούμορ, είναι τόσο λίγοι, σχεδόν ανύπαρκτοι σε σύγκριση με τον χάρτη, που περνούν εύκολα απαρατήρητοι.

War never changes.

War never changes.

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα Fallout, δεν υπάρχουν διάλογοι για να εξερευνήσετε και κανένας επιζών για να σας διηγηθεί την ιστορία του. Αντ’ αυτού, το παιχνίδι εξελίσσεται μέσα από quests που ξεκινούν μέσα από logs, έγγραφα και άλλες παρόμοιες πηγές. Ημερήσια και special events σας ανταμείβουν με φαγητό, caps, πολύτιμα XP και ενίοτε σημαντικό εξοπλισμό. Αρκεί, βέβαια, αυτά τα ημερήσια events να μην εμφανίζονται σε σημεία του χάρτη όπου ξεκινάει ένα “main” quest, γιατί τότε κινδυνεύετε να βρεθείτε ανάμεσα σε περιττό πιστολίδι που δυσκολεύει την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου quest.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνετε αφήνοντας πίσω το Vault 76 είναι η εύρεση αποτελεσματικών όπλων, με το melee να έχει σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι. Πρέπει να είστε έτοιμοι για κοντινές μάχες ανά πάσα στιγμή, αφού όσοι εχθροί δεν φέρουν όπλο τρέχουν κατά πάνω σας. Μετά από λίγες ώρες παιχνιδιού βρίσκετε γνωστά όπλα, όπως το πιστόλι των 10 χιλιοστών, αλλά και δυνατότερα όπως το minigun. Τα όπλα έχουν επίπεδα, με αυτά των υψηλότερων επιπέδων να είναι πιο αποδοτικά, αλλά δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εκείνα που το επίπεδό τους ξεπερνάει το επίπεδο του χαρακτήρα σας. Πολλές φορές βρίσκετε όπλα ακόμη και 20 επιπέδων παραπάνω από το δικό σας, με μοναδική οδό την προσωρινή αποθήκευσή τους.

Το γνώριμο σύστημα VATS (Vault-Tech Assisted Targeting System), που στους προηγούμενους τίτλους επέτρεπε να σταματήσετε/επιβραδύνετε το χρόνο ώστε να σημαδέψετε τους εχθρούς, λειτουργεί διαφορετικά στο Fallout 76. Πλέον, το VATS λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, αφού ο χρόνος δεν μπορεί να σταματήσει σε multiplayer παιχνίδι. Πατώντας το αντίστοιχο κουμπί, το VATS σημαδεύει αυτόματα τον πλησιέστερο εχθρό, χωρίς να χρειάζεται να τον σημαδέψετε εσείς. Το VATS βελτιώνεται επενδύοντας στις κατάλληλες ικανότητες και perks. Αν και δεν προσφέρει το βαθμό της στρατηγικής που είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια, είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις που θέλετε να σημαδέψετε συγκεκριμένο εχθρό σε συγκεκριμένο σημείο.

The wanderer.

The wanderer.

Οι πρώτες αποστολές είναι πολύτιμες για τους χαρακτήρες σας και αξίζει να ασχοληθείτε μαζί τους, καθώς σας δίνουν πολύτιμες βασικές γνώσεις επάνω στην επιβίωση, τον χειρισμό των όπλων και την διαχείριση των πόρων. Εκτός από τις κλασικές αποστολές, δηλαδή το να πάτε στο σημείο Α και να σκοτώσετε x εχθρούς, υπάρχουν και οι αποστολές με χρονικό περιορισμό, όπως για παράδειγμα να σκοτώσετε ρομπότ σε τρία διαφορετικά σημεία του χάρτη μέσα σε 30 λεπτά. Άλλες πρωτότυπες αποστολές αφορούν την κατάληψη και την υπεράσπιση workshops-βάσεων, την περιπολία, την προστασία ρομπότ, την επισκευή κτιρίων και άλλα.

Όπως έχει αναφέρει η ίδια η Bethesda πολλές φορές, πολλά quests ολοκληρώνονται solo, χωρίς να χρειάζεστε γκρουπ για να συνεχίσετε, όμως όλα γίνονται ευκολότερα με παρέα. Φτάνοντας στο επίπεδο 5 ξεκλειδώνετε την ικανότητα μάχης με άλλους παίκτες. Συνεργαστείτε με συμμάχους, φτιάξτε γκρουπ έως τριών ατόμων, ανταλλάξτε αντικείμενα ή... αλληλοσκοτωθείτε. Αν πυροβολήσετε επίτηδες ή κατά λάθος άλλον παίκτη και αυτός σας πυροβολήσει τότε μονομαχείτε μέχρι θανάτου. Αν, όμως, πυροβολήσετε κάποιον χωρίς να σας ανταποδώσει τα πυρά και τον σκοτώσετε τότε γίνεστε επικηρυγμένος, με τον καθένα να μπορεί να σας σκοτώσει χωρίς penalty. Το παιχνίδι είναι “εναντίον” του απρόσμενου PvP και του bullying, χωρίς να ανταμείβει με loot ή XP όσους επιτίθενται σε άλλους παίκτες που δεν θέλουν να μονομαχήσουν μαζί τους.

Αν και τα quests ολοκληρώνονται πολύ πιο εύκολα με γκρουπ, η οργάνωση του ίδιου του γκρουπ μέσα στο παιχνίδι είναι το πιο δύσκολο θέμα. Όταν η επικοινωνία με τους άλλους παίκτες γίνεται μέσα από βασικές εκφράσεις όπως thumbs up, ναι, όχι, ανταλλαγή, χλευασμός και άλλα, το να περιγράψετε πως θέλετε να πάτε στο τάδε σημείο του χάρτη για το δείνα quest είναι λιγάκι δύσκολο, εκτός εάν προτιμάτε το voice chat. Κάποιες φορές βρίσκεστε σε σημείο όπου το γκρουπ είναι απαραίτητο και ψάχνετε κάποιον να παίξετε μαζί ώστε να σκοτώσετε εχθρούς υψηλότερων level, όμως ίσως εκείνη τη στιγμή να μην υπάρχει κανείς τριγύρω, να μην έχει χρόνο για γκρουπ ή μπορεί απλά να μην θέλει να κάνει γκρουπ μαζί σας. Άλλες φορές, πάλι, μπορεί κάποιος να σας ζητήσει βοήθεια ενώ είστε απασχολημένος με κάτι άλλο. Στις καλύτερες των περιπτώσεων, παίκτες με level υψηλότερο από το δικό σας αφήνουν όπλα και άλλα αντικείμενα για σας, βοηθώντας σας χωρίς να ζητήσουν κανένα αντάλλαγμα. Όλα εξαρτώνται από το ποιον συναντάτε στον δρόμο σας και προφανώς το παιχνίδι γίνεται ευκολότερο και πιο διασκεδαστικό όταν παίζετε με φίλους. Όσον αφορά το loot σε γκρουπ, το περιεχόμενο του κάθε container είναι διαφορετικό για κάθε μέλος του γκρουπ, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανταγωνισμός ως προς το ποιος έφτασε εκεί πρώτος, όμως οποιοσδήποτε μπορεί να αρπάξει οτιδήποτε υπάρχει σε ράφια, ντουλάπια ή στο έδαφος.

Brotherhood of Steel (ή τουλάχιστον μόνο το power armor τους).

Brotherhood of Steel (ή τουλάχιστον μόνο το power armor τους).

Ένα από τα προβλήματα του τίτλου είναι το πόσο λίγοι και διασκορπισμένοι είναι οι παίκτες στον χάρτη, ο οποίος παρόλες τις τοποθεσίες που διαθέτει υστερεί σε “ζωντάνια”. Ο κάθε παίκτης εμφανίζεται ως μια κίτρινη κουκίδα στον χάρτη, ώστε να τους αναζητήσετε για βοήθεια ή να τους... αποφύγετε. Καθώς δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος για τη σίγουρη σύσταση ομάδας μέσα στο παιχνίδι, η καλύτερη λύση είναι η οργάνωση εκτός του παιχνιδιού.

Ο τεράστιος χάρτης εμφανίζεται μονομιάς, χωρίς fog of war, όμως οι τοποθεσίες εμφανίζονται σε αυτόν μόνο αφού τις έχετε ανακαλύψει από κοντά. Κάθε περιοχή έχει τον δικό της σχεδιασμό, περιβάλλον, εχθρούς και φυσικά ανταμοιβές. Κάπου χρειάζεται να ανεβείτε ψηλά βουνά, αλλού να διασχίσετε έρημα σημεία και αλλού να εξερευνήσετε εγκαταλελειμμένες τσιμεντένιες πόλεις. Οι κύριοι εχθροί σας είναι οι scorched, μία νέα κατηγορία εχθρών που εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σειρά. Οι scorched μοιάζουν οπτικοακουστικά πάρα πολύ με ηλιοκαμμένα ζόμπι, είναι αθόρυβα, εμφανίζονται από το πουθενά και σκοτώνονται αρκετά εύκολα, ακόμα και με ένα σωλήνα. Αντιθέτως, εχθροί όπως οι super mutants και μια αγέλη λύκων εξολοθρεύονται πολύ πιο δύσκολα αν δεν τους αντιμετωπίσετε με γκρουπ. Όπως στα τελευταία Fallout, έχετε επιλογή πρώτου ή τρίτου προσώπου. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια, η σύνδεση στο ίντερνετ είναι απαραίτητη για να παίξετε και η διάρκεια του παιχνιδιού στο χρόνο εξαρτάται από την ποιότητα και τη διάρκεια ζωής των σέρβερ της Bethesda.

Τα έντονα στοιχεία survival κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους στον κόσμο του Fallout. Μετά το προαιρετικό survival mode του Fallout 4, το Fallout 76 εφαρμόζει μόνιμα στατιστικά πείνας, δίψας και ασθένειας του χαρακτήρα σας, θέλοντας να δώσει έναν τόνο ρεαλισμού στην επιβίωσή σας. Έτσι, εκτός από τον δείκτη ζωής (health points) και τον δείκτη ενέργειας (action points), οφείλετε να παρακολουθείτε και την κατάστασή σας. Πρέπει να κουβαλάτε πάντα μαζί σας φαγητό και καθαρό νερό ώστε να αναπληρώνετε την αντίστοιχη μπάρα, διαφορετικά επηρεάζεται ο δείκτης HP. Ειδικά στις πρώτες ώρες του παιχνιδιού σταματάτε αρκετές φορές για να αναπληρώσετε κάποια βασική ανάγκη, όμως όσο ανεβαίνετε επίπεδα και εφαρμόζετε τα κατάλληλα perks το θέμα της επιβίωσης δεν προβληματίζει. Τέλος, ο δείκτης των action points κατεβαίνει προσωρινά με ενέργειες όπως το τρέξιμο και την ενεργοποίηση της λειτουργίας VATS.

Μάλλον δεν θέλει φιλάκι...

Μάλλον δεν θέλει φιλάκι...

Η ραδιενέργεια, απομεινάρι του μεγάλου πολέμου, επηρεάζει τον δείκτη HP σας, οδηγώντας σας κάθε τόσο σε αναζήτηση, αγορά ή παραγωγή radaway για την απομάκρυνσή της από τον οργανισμό σας. Η ξεκούραση σε κρεβάτι γεμίζει τον δείκτη HP, όπως και ένας αριθμός από φάρμακα και φαγώσιμα, όμως καλό θα ήταν να αποφεύγετε τον ύπνο στο πάτωμα προς αποφυγή ασθενειών. Οτιδήποτε καταναλώνετε δύναται να σας μεταφέρει κάποια ασθένεια, η οποία είτε ιατρεύεται με φάρμακα, είτε περνάει μετά από λίγο καιρό. Η επαφή με μολυσμένους εχθρούς, το κολύμπι σε ραδιενεργά νερά και η εισπνοή τοξικού αέρα είναι εξίσου επικίνδυνες καταστάσεις για να κολλήσετε κάτι.

Το levelling up γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο αναβάθμισης των S.P.E.C.I.A.L. ικανοτήτων σας (Strength, Perception, Endurance, Charisma, Intelligence, Agility, Luck), με την κάθε μία να επηρεάζει άμεσα το gameplay. Για παράδειγμα, στην αρχή του παιχνιδιού αξίζει να επενδύσετε στον τομέα endurance, έτσι ώστε η κατανάλωση φαγητού και ποτού να έχει μικρές πιθανότητες να σας προκαλέσει κάποια ασθένεια και να μη σας προκαλεί καθόλου ραδιενέργεια. Η επένδυση στις κατάλληλες ικανότητες του S.P.E.C.I.A.L. στα πρώτα επίπεδα του χαρακτήρα καθιστά ευκολότερη την εξερεύνηση του κόσμου και την διαχείριση των αναγκών.

Σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, το S.P.E.C.I.A.L. διαφέρει ως προς το ότι δεν εμφανίζεται ως perk tree, όπου επιλέγετε το perk που θέλετε να αναβαθμίσετε, αλλά έχει την μορφή καρτών που αναβαθμίζονται, συλλέγονται και αναδιανέμονται οποιαδήποτε στιγμή μέσα στο παιχνίδι. Τα perks στην ουσία είναι boosts, όπως η αύξηση τη ζημιάς που κάνετε σώμα με σώμα κατά 10%, η μείωση της δίψας κατά 75%, η αυξημένη πιθανότητα κατά 18% στο να γεμίζει αυτόματα η δεσμίδα του όπλου σας όταν αυτή αδειάζει και άλλα. Ο αριθμός και το επίπεδο των καρτών που μπορείτε να ενεργοποιήσετε σε κάθε ικανότητα εξαρτάται από το επίπεδο των ικανοτήτων. Για παράδειγμα, με perception επιπέδου 5 μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο ένα perk επιπέδου 3 και ένα επιπέδου 2. Με αυτό τον τρόπο μπορείτε να ετοιμάσετε ένα setup για να παίζετε solo, δίνοντας έμφαση στο strength και το κουβάλημα πολλών αντικειμένων, και ένα setup για multiplayer, με το να είστε ο γιατρός της ομάδας. Το επίπεδο του χαρακτήρα σας είναι απεριόριστο, όμως το κάθε στατιστικό S.P.E.C.I.A.L. τερματίζει στο επίπεδο 15. Τα σπάνια Vault Boy bobbleheads, που κάποτε έδιναν πολύτιμα μόνιμα στατιστικά, τώρα προσφέρουν προσωρινά boosts διάρκειας μιας ώρας από τη στιγμή που ενεργοποιηθούν, όπως τα stimpacks να θεραπεύουν 30% περισσότερο, να έχετε +2 agility ή να συλλέγετε 10% περισσότερα ΧΡ. Περαιτέρω boosts αποκτάτε παίζοντας μουσικά όργανα, με το Well-Tuned perk να γεμίζει την μπάρα ΑΡ 25% γρηγορότερα για την επόμενη ώρα.

Ένα μέσο, λιτό γκρουπ του παιχνιδιού...

Ένα μέσο, λιτό γκρουπ του παιχνιδιού...

Η συλλογή junk (κοινώς, σαβούρας) αποτελεί από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους τίτλους, όπου συνήθως ξεκινούσατε το παιχνίδι συλλέγοντας ό,τι βρισκόταν στον δρόμο σας μέχρι τη στιγμή που ανακαλύπτατε τον πρώτο καταυλισμό και το πρώτο αξιοπρεπές σετ εξοπλισμού, αυτή τη φορά συλλέγετε τα πάντα ακατάπαυστα. Κάθε σκουριασμένο μέταλλο, κάθε σταχτοδοχείο και κάθε άδειο μπουκάλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί λίγο αργότερα για αναβάθμιση του εξοπλισμού ή της βάσης σας. Επίσης, αξίζει να διαλύετε σε workbench κάθε όπλο ή πανοπλία που έχετε από δύο και τρεις φορές αντί να τα πουλάτε για caps (καπάκια, το νόμισμα του παιχνιδιού), καθώς η βελτίωση του εξοπλισμού είναι πολύ πιο χρήσιμη σε σχέση με τη συλλογή caps. Η κατασκευή, η βελτίωση και η επισκευή του εξοπλισμού σε workbench είναι από τα πιο απολαυστικά σημεία του παιχνιδιού, αρκεί να έχετε μαζί σας τους απαραίτητους πόρους για να γίνει. Σχεδόν κάθε φορά που αποσυναρμολογείτε ή επισκευάζετε κάτι, ξεκλειδώνετε νέα εξαρτήματα και αποκτάτε ΧΡ. Η κατασκευή επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως το μαγείρεμα και οι σφαίρες. Μαθαίνοντας συνταγές που διαβάζετε σε έγγραφα ξεκλειδώνετε νέους τρόπους μαγειρέματος, ενώ το να κατασκευάζετε τις δικές σας σφαίρες είναι σαφώς πιο οικονομικό και αποτελεσματικό από το να τις αγοράζετε.

Με όλες αυτές τις κατασκευές και τη σαβούρα που κουβαλάτε, το βάρος παίζει σημαντικό ρόλο. Πλέον τα πάντα ζυγίζουν κάτι, από τα stimpacks και τις σφαίρες μέχρι τα τσιμπιδάκια που ξεκλειδώνουν λουκέτα, με τα αντίστοιχα διαθέσιμα perks να μειώνουν το βάρος τους. Παρόλα αυτά, το κουβάλημα γίνεται ευκολότερο με την εύρεση ενός power armor. Υπάρχουν πολλά power armor στον κόσμο και μπορείτε να έχετε περισσότερα από ένα στη διάθεσή σας. Αν και αρχικά είναι διαθέσιμος μόνο ο σκελετός τους, σιγά σιγά τα “χτίζετε” με κομμάτια που βρίσκετε και, φυσικά, το απαραίτητο fusion core για την ενεργοποίησή τους. Η εύρεση ενός power armor βρίσκεται στη λίστα με τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνετε, καθώς σας βοηθούν στο να κουβαλάτε περισσότερα αντικείμενα, ενισχύουν τον δείκτη strength και ανεβάζουν την αντοχή σε ζημιά.

Άλλες αξιοσημείωτες λεπτομέρειες του παιχνιδιού είναι η υποτυπώδης διαδραστικότητα με το περιβάλλον, όπως το να περιστρέφετε υδρόγειες σφαίρες (που πάντα σταματούν στην πλευρά της Αμερικής), η ενεργοποίηση γραμμόφωνων και πλυντηρίων ρούχων, το άνοιγμα νεροχύτη και άλλα. Όσον αφορά τον ύπνο, πλέον δεν ρυθμίζετε τις ώρες που θέλετε να κοιμηθείτε, αφού το παιχνίδι εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο, αλλά ξεκουράζεστε πολύ πιο γρήγορα σε σχέση με προηγούμενους τίτλους. Το fast travel επανέρχεται, επιτρέποντάς σας να μεταβαίνετε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε οποιοδήποτε μέρος του χάρτη έχετε ανακαλύψει, με την μόνη διαφορά ότι η κάθε μετακίνηση κοστίζει caps που αυξάνονται με τη χιλιομετρική απόσταση. Δεδομένου ότι τα caps και οι AI χαρακτήρες για ανταλλαγή δεν βρίσκονται εύκολα στον κόσμο, η χρήση του fast travel γίνεται πάντα συνειδητά, όμως το κόστος δεν είναι σε καμία περίπτωση απαγορευτικό. Τέλος, το fast travel δεν είναι διαθέσιμο όταν το inventory σας ξεπερνάει σε κιλά το μέγιστο βάρος που μπορείτε να κουβαλήσετε και όταν υπάρχουν εχθροί τριγύρω.

Ομαδική δουλειά.

Ομαδική δουλειά.

Από τα ενδιαφέροντα μέρη του παιχνιδιού είναι η εγκατάσταση της βάσης σας σχεδόν οπουδήποτε στον χάρτη, με δυνατότητα μετακίνησής της ανά πάσα στιγμή (με κόστος έναν μεταβαλλόμενο αριθμό caps). Έχοντας τα απαραίτητα σχέδια, κατασκευάζετε turrets, τοίχους, workstations και κρεβάτια, ενώ το fast travel εκεί δεν κοστίζει τίποτα. Η βάση είναι το μέρος όπου αποθηκεύετε τον εξοπλισμό, power armor και ό,τι άλλο επιθυμείτε, χωρίς να ανησυχείτε για την κλοπή τους από άλλους παίκτες. Άλλοι παίκτες δεν έχουν πρόσβαση στα containers, ούτε μπορούν να πάρουν το power armor σας από το stand του. Επίσης, η βάση εξαφανίζεται από την περιοχή όταν δεν παίζετε κι έτσι δεν κινδυνεύει από επιθέσεις όσο απουσιάζετε. Ωστόσο, άλλοι παίκτες μπορούν να τη βρουν ενώ παίζετε, να καταστρέψουν κτίρια, να κλέψουν πόρους και οτιδήποτε έχετε αφήσει στο έδαφος. Ουσιαστικά, οτιδήποτε βρίσκεται στο έδαφος είναι... free for all και ο μόνος τρόπος που κινδυνεύετε να χάσετε κάτι είναι όταν σκοτώνεστε, που θα δούμε ευθύς αμέσως.

Δίνοντας μια δόση χιούμορ στο θάνατο, πεθαίνοντας αφήνετε πίσω σας μια... χάρτινη σακούλα με junk που κουβαλούσατε, όχι όμως πολύτιμα όπλα ή εξοπλισμό, και ο χάρτης εμφανίζει το σημείο όπου πεθάνατε τελευταία φορά. Στη συνέχεια επιλέγετε το μέρος του χάρτη που θέλετε να κάνετε respawn, επιστρέφοντας, αν θέλετε, στο σημείο όπου πεθάνατε για να προλάβετε να μαζέψετε τα περιεχόμενα της χάρτινης σακούλας πριν το κάνει κάποιος άλλος. Ο θάνατος δεν εκνευρίζει ούτε επιφέρει κάποιο penalty, όμως προκύπτει ένας αριθμός προβλημάτων. Αν αποσυνδεθείτε ενώ είστε σκοτωμένος τότε κινδυνεύετε να χάσετε το σημείο όπου πεθάνατε και κατά συνέπεια το junk της χάρτινης σακούλας. Αν σκοτωθείτε σε κάποιο μακρινό σημείο, κάνετε respawn στη βάση σας και σκοτωθείτε εκεί, τότε ο χάρτης εμφανίζει ως τελευταίο σημείο θανάτου τη βάση και όχι το μακρινό σημείο, το οποίο εξαφανίζεται για πάντα.

Γενικότερα, οι επιθέσεις στη βάση σας από AI εχθρούς σας κάνουν να μη νιώθετε ασφαλείς εκεί, τουλάχιστον όχι προτού να έχετε φτάσει σε κάποιο υψηλό επίπεδο χαρακτήρα, έχοντας φτιάξει ένα “φρούριο” με ψηλούς τοίχους και πολλά turrets που έχετε την πολυτέλεια να επισκευάσετε. Σχεδόν κάθε φορά που επιστρέφετε στη βάση σας, μια μικρή ομάδα από AI εχθρούς προσπαθεί να καταστρέψει τα κτίριά σας. Ειδικά στις πρώτες ώρες του παιχνιδιού, είτε επισκευάζετε τα turrets είτε όχι, είναι πολύ πιθανό να επιστρέψετε σε μια βάση που έχει υποστεί ζημιές. Από την μία έχει ενδιαφέρον το να πρέπει να αμύνεστε και να προστατεύετε τη βάση σας, συλλέγοντας εύκολο loot, από την άλλη όμως οι επιθέσεις αυτές συμβαίνουν υπερβολικά συχνά και κουράζουν στα πρώτα 20 περίπου επίπεδα χαρακτήρα, όπου κάθε υλικό γύρω σας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.

Πάμε στο C.A.M.P. μου; Έχω καθαρό νερό.

Πάμε στο C.A.M.P. μου; Έχω καθαρό νερό.

Microtransactions υπάρχουν υπό τη μορφή atoms που αγοράζετε με πραγματικά χρήματα (ή κερδίζετε μέσω αποστολών και challenges). Δεν είναι ούτε σπάνια, ούτε απαραίτητα για την απόλαυση του παιχνιδιού. Με atoms ξεκλειδώνετε skins για το pip-boy (υπολογιστής χεριού του χαρακτήρα, όπου βρίσκονται όλα τα απαραίτητα μενού), εξατομικεύετε τη βάση σας, αλλάζετε χτένισμα, ανοίγετε emotes επικοινωνίας όπως “πεινάω”, “ας μαγειρέψουμε” ή “C.A.M.P.”.

Τα update του παιχνιδιού συνεχίζονται με σταθερό ρυθμό, διορθώνοντας bugs και προβλήματα που ορισμένες φορές έφερναν τους παίκτες σε αδιέξοδο. Ενδεικτικά, η οθόνη “πάγωνε” σε ορισμένα quests (πχ Investigate Morgantown Airport), εχθροί βρίσκονταν κολλημένοι μέσα σε τοίχους, ενώ μία φορά το παιχνίδι μου κράσαρε σε βαθμό που χρειάστηκε restart της κονσόλας. Ευτυχώς, με τον καιρό έχουν διορθωθεί προβλήματα και η Bethesda δείχνει να ακούει τα αιτήματα των παικτών, όπως η αύξηση του αποθηκευτικού χώρου της βάσης. Θέματα με το rendering και παραμορφωμένες οθόνες για περίπου ένα δευτερόλεπτο τη φορά περιορίζονται με κάθε patch.

Τα γραφικά του παιχνιδιού μοιάζουν υπερβολικά με του Fallout 4, με κάποιες λεπτομέρειες να έχουν δουλευτεί προς το καλύτερο. Αν και ο κόσμος είναι σε γενικές γραμμές καλοφτιαγμένος, με τοποθεσίες όπως εγκαταλελειμμένοι πυρηνικοί σταθμοί και νοσοκομεία να ξεχωρίζουν, δεν παύει να δείχνει ξεπερασμένος για την εποχή. Οι λεπτομέρειες των προσώπων είναι εντυπωσιακές, όμως σπάνια βλέπετε πρόσωπα από κοντά. Επίσης, τα loading screens συνεχίζουν να διαρκούν αρκετά δευτερόλεπτα κάθε φορά που μπαίνετε σε ένα κτίριο, κάτι που κάνει έναν μέσο παίκτη να δυσανασχετεί. Το Fallout 76 περιέχει περισσότερα στοιχεία splatter από ποτέ, αυξάνοντας την ποσότητα αίματος. Θυμίζοντας... horror game, ζείτε εμπειρίες όπου ομάδες feral ghouls σας επιτίθενται μέσα από την ομίχλη και στιγμές όπου το πάτωμα βάφεται με αίμα, ακόμα κι αν τα περισσότερα θύματά σας είναι είτε νεκρά είτε μεταλλαγμένα, ενώ μύγες πετούν επάνω από σωρούς κρέατος που ήταν κάποτε οι εχθροί σας. Ζόμπι και ghouls πιτσιλίζουν τον τόπο με αίμα καθώς πεθαίνουν, σα να έχουν λειτουργικές αρτηρίες. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως ένα animation μεταξύ σοβαρού και αστείου, με κάποιου είδους κόκκινο υγρό να αναπηδά από τα τρεμάμενα πτώματα, να σας αφήνει να τα κοιτάζετε αποσβολωμένος, προσπαθώντας να καταλάβετε από πού προήλθε όλο αυτό το αίμα.

Κοίτα το πουλάκι!

Κοίτα το πουλάκι!

Ο ηχητικός τομέας παραμένει στα γνωστά επίπεδα της σειράς. Ήχοι της φύσης και απαλή, μελαγχολική μουσική “ντύνουν” την εξερεύνηση της μοναχικής εξοχής, με το ραδιόφωνο να προσφέρει δυνατότητα για μουσικά κομμάτια, με κάποια από αυτά να έχουν εμφανιστεί σε προηγούμενους τίτλους. Το κεντρικό μουσικό θέμα έχει αλλάξει λίγο, με τα ηχητικά εφέ να παραμένουν εξίσου ικανοποιητικά όσο στο παρελθόν. Ο ήχος των βημάτων αλλάζει ανάλογα με την επιφάνεια στην οποία πατάτε, ακούτε το βρεγμένο γρασίδι να μετακινείται κάτω από τα πόδια σας και οι πόρτες τρίζουν αρκετά για να προσφέρουν το κατάλληλο εφέ τρόμου. Όσον αφορά το voice acting, αν και περιορίζεται στα holotapes και τα ρομπότ που συναντάτε, έχει γίνει εξαιρετική δουλειά, με τους ηθοποιούς να είναι ιδιαίτερα πειστικοί, είτε όταν βρίσκονται σε απόγνωση είτε όταν ελπίζουν σε ένα θαύμα που δεν έρχεται ποτέ.

Προσπαθώντας να είναι τόσο single-player όσο και multiplayer εμπειρία, το Fallout 76 έχει σημαντικές αδυναμίες και στα δύο. Ο κόσμος είναι μελαγχολικός και άδειος, με λίγους και διάσπαρτους παίκτες, ενώ η απουσία AI χαρακτήρων πλήττει όχι μόνο την ατμόσφαιρα αλλά και το κίνητρο να συνεχίσετε αν δεν ενδιαφέρεστε να παίζετε με παρέα. Από την άλλη, η δυσκολία δημιουργίας γκρουπ τριών ατόμων τη στιγμή που τη χρειάζεστε καθιστά το multiplayer σκέλος μη λειτουργικό, ειδικά για παιχνίδι που αυτοπροσδιορίζεται ως “online” και βασίζεται στη συνεργασία. Πρόκειται για ένα survival multiplayer που εξελίσσεται στον κόσμο του Fallout και απευθύνεται κυρίως σε hardcore φίλους της σειράς που θέλουν να χτίσουν την δική τους βάση με junk από όλο τον χάρτη, να αναβαθμίσουν μερικούς ακόμα χαρακτήρες και να παίξουν με φίλους. Λογικά θα βελτιωθεί σημαντικά με το χρόνο, αν και ίσως να του ταίριαζε περισσότερο το free-to-play μοντέλο. Για την ώρα, η τιμή του Fallout 76 δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο που προσφέρει, όμως αν μπορείτε να προσπεράσετε τον άδειο κόσμο και τα ελαττώματά του, τότε μπορείτε να περάσετε πολλές ώρες απλής διασκέδασης μαζί του, φέρνοντας εις πέρας αποστολές και βελτιώνοντας τους χαρακτήρες σας, μόνος ή με παρέα στη Wasteland.

  • Eξατομίκευση όπλων και θωράκισης
  • Χτίζετε την δική σας βάση όπως τη θέλετε
  • Μεγάλος χάρτης προς εξερεύνηση
  • Ποικιλία από quests
  • Όμορφα και ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα
  • Το όνειρο του κάθε συλλέκτη junk γίνεται πραγματικότητα
  • Στοιχεία survival...
  • ...που περισσότερο αποσπούν την προσοχή παρά προσφέρουν στο gameplay
  • Λίγοι και διάσπαρτοι παίκτες στον χάρτη
  • Δυσκολία συνεργασίας με άλλους παίκτες
  • Απουσία ουσιαστικών AI χαρακτήρων
  • Η διήγηση μεμονωμένων ιστοριών δεν γίνεται με ενδιαφέροντα τρόπο
  • Αδυναμίες σε τομείς των γραφικών
  • Ακριβό για ότι προσφέρει
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4, Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Bethesda
ΕΚΔΟΣΗ:Bethesda
ΔΙΑΘΕΣΗ:IGE
ΕΙΔΟΣ:RPG
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://fallout.bethesda.net/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:14/11/2018
alt text

Spyro Reignited Trilogy Review

, 12/12/2018  

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η νοσταλγία στη βιομηχανία του gaming τα τελευταία χρόνια χτυπάει κόκκινο, με επανακυκλοφορίες σπουδαίων τίτλων του παρελθόντος όπως η τριλογία Crash, το Shadow of the Colossus, το Ratchet and Clank, επανακυκλοφορίες παλιότερων κονσολών κτλ. Αισίως βγαίνει από τη ναφθαλίνη και το Spyro the Dragon, μία από τις πιο εμβληματικές σειρές του PS1. Περισσότερα...

alt text

Battlefield 5 Review

, 09/12/2018  

Για μένα, ως gamer που έπαιζα πολλά και διάφορα παιχνίδια είτε για διασκέδαση, είτε για review για το site, ο χρόνος σταμάτησε στις 21 Οκτωβρίου 2016. Τότε βγήκε το Battlefield 1, το παιχνίδι που με έκανε να σταματήσω να ασχολούμαι με οτιδήποτε άλλο. Το παιχνίδι που με “σημάδεψε” όσο κανένα άλλο. Η κορυφαία multiplayer εμπειρία αυτής της γενιάς. Πρακτικά το καλύτερο παιχνίδι που έχω παίξει ποτέ. Σας έχω πρήξει με το Battlefield 1, δεν χρειάζεται να τα ξαναλέμε. Όσο λάτρευα το BF1, άλλο τόσο ανησυχούσα για τον διάδοχό του που σιγά σιγά πλησίαζε. Οι τύποι της DICE όλα αυτά τα χρόνια έχουν αποδείξει ότι ναι μεν έχουν τρελό ταλέντο, αλλά ότι είναι και... μαστροχαλαστές. Πετυχαίνουν κάτι και στη συνέχεια το αλλάζουν χωρίς λόγο. Γι αυτό εξαρχής φοβόμουν ότι το επόμενο Battlefield δεν θα είναι τόσο καλό όσο το BF1. Το έβλεπα, το ένιωθα, κατά βάθος ήξερα ότι... κάτι θα πάει στραβά. Δυστυχώς, το Battlefield 5 επιβεβαιώνει αυτό το προαίσθημα, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακό παιχνίδι ή ότι δεν έχει λαμπρό μέλλον. Περισσότερα...

alt text

Prey: Mooncrash Review

, 06/12/2018  

Το Prey αποτέλεσε μια σπάνια έκπληξη για τους διψασμένους θιασώτες των “immersive sim” παιχνιδιών. Όντας ίσως ο αυθεντικότερος εκπρόσωπος του είδους από την εποχή του πρώτου Bioshock, το Prey αρνείται πεισματικά να κρατήσει το χέρι του παίκτη, οδηγώντας τον μέσω μιας προδιαγεγραμμένης πορείας στον εκάστοτε στόχο. Τουναντίον, του παρέχει όλα τα απαραίτητα εργαλεία, συνδυάζοντας πληθωρικούς gameplay μηχανισμούς με υποβόσκοντα συστήματα και αριστοτεχνικό σχεδιασμό επιπέδων, ώστε να εφεύρει τις δικές του μοναδικές λύσεις για κάθε πρόβλημα που εμφανίζεται στο διάβα του. Λύσεις που ποτέ δεν σταματούν να εκπλήσσουν εκείνον που αποφάσισε να ξύσει την επιφάνεια του παιχνιδιού, καθώς πρόκειται αναμφίβολα για ένα δημιούργημα που απαιτεί “πολλαπλές αναγνώσεις” για την πλήρη κατανόηση του. Έτσι, το standalone expansion Prey: Mooncrash είναι κάτι περισσότερο από καλοδεχούμενο. Περισσότερα...

alt text

Mega Man 11 Review

, 04/12/2018  

Η σειρά Mega Man έχει γράψει την δική της ιστορία και έχει “μεγαλώσει” γενιές και γενιές από gamers. Στo πλαίσιο και της επετείου των 30 χρόνων από το πρώτο Mega Man, η Capcom μας δίνει το Μega Man 11, με την παλιά δοκιμασμένη συνταγή και κάποια νέα στοιχεία και στόχο να αποδείξει ότι ο... παλιός είναι αλλιώς. Ας δούμε αν αυτό το λίφτινγκ της καταξιωμένης σειράς είναι αυτό που ζητάει και χρειάζεται το ώριμο πια από platformer εμπειρίες κοινό ή αν το όνομα Mega man αποτελεί πια μια γλυκιά ανάμνηση, ανίκανη να σταθεί στο δεδομένα του σήμερα. Περισσότερα...

alt text

Call of Cthulhu Review

, 01/12/2018  

Ο μύθος του Cthulhu πρέπει να αποτελεί μία από τις βασικές πηγές έμπνευσης για τα παιχνίδια τρόμου, αλλά και για το gaming γενικότερα. Εάν κάποιος ασχοληθεί με την εν λόγω μυθολογία θα ανακαλύψει άπειρα παιχνίδια τα οποία εμπνεύστηκαν από το τόσο προχωρημένο για την εποχή του διήγημα. Άλλωστε και μόνο το όνομα H.P. Lovecraft νομίζω προκαλεί μεγαλύτερη ανατριχίλα από οποιοδήποτε ζόμπι ή άλλο horror στοιχείο. Περισσότερα...

alt text

Starlink: Battle for Atlas Review

, 28/11/2018  

Tο Starlink: Battle for Atlas, το νέο μεγάλο στοίχημα της Ubisoft, μας φέρνει μια όμορφη και γεμάτη εμπειρία εξερεύνησης του διαστήματος που θυμίζει λίγο No Man’s Sky, αλλά με την φινέτσα του Star Fox στις μάχες. Παρόλα αυτά, το Starlink δεν είναι ούτε No Man's Sky, ούτε Star Fox και θα δούμε αμέσως το γιατί. Περισσότερα...

alt text

Omen of Sorrow Review

, 25/11/2018  

Με το Omen of Sorrow, η AOne Games μας δίνει ένα fighting game που εκ πρώτης όψεως μοιάζει πολλά υποσχόμενο. Είναι ένας φόρος τιμής στα μουντά, ωμά Mortal Kombat? Είναι ένας επάξιος συνεχιστής του γοτθικού φολκλόρ για τα παιχνίδια τύπου Darkstalkers? Τελικά, δυστυχώς, το μόνο που καταφέρνει το Omen of Sorrow είναι να επιβεβαιώσει πως δεν πρέπει να ενθουσιαζόμαστε με ένα παιχνίδι από το... εξώφυλλο. Περισσότερα...

alt text

Space Hulk: Tactics Review

, 23/11/2018  

Ένα διαστημικό κουφάρι κατευθύνεται προς τον πλανήτη Gorgonum. Μια διμοιρία επίλεκτων terminators των Blood Angels εξερευνάει τους γεμάτους επικίνδυνους εξωγήινους, δαιδαλώδεις διαδρόμους του. Ξεσπούν αψιμαχίες. Η μοίρα ενός ολόκληρου πλανήτη κρέμεται σε μια ριπή stormbolter, ένα χτύπημα power sword. Καλωσήλθατε στο Space Hulk: Tactics! Περισσότερα...

alt text

Sinner: Sacrifice for Redemption Review

, 20/11/2018  

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι τα παιχνίδια Souls δημιούργησαν την δική τους “σχολή” και επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το gaming. Δεν είναι λίγοι οι δημιουργοί που εμπνεύστηκαν από την αριστουργηματική τριλογία της From Software και παρουσίασαν την δική τους εκδοχή του είδους, είτε με διαφορετικό κόσμο, είτε με διαφορετικούς μηχανισμούς μάχης, είτε ακόμα με 2D gameplay, έχοντας άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε αποτυχία. Το Sinner: Sacrifice for Redemption χρωστάει κι αυτό την υπάρξή του στα Souls, αφού το ύφος του είναι απολύτως παρόμοιο. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί κλώνος τους, αφενός γιατί στηρίζεται σε αντίθετους μηχανισμούς και αφετέρου γιατί αποτελείται αποκλειστικά από boss battles. Το μόνο αντίστοιχο παιχνίδι που μου έρχεται στο μυαλό είναι το αξιόλογο boss battler Furi. Περισσότερα...

alt text

The Gardens Between Review

, 18/11/2018  

Το The Gardens Between, όπως άλλωστε και όλα τα καλοσχεδιασμένα puzzle games, καλύπτει μια ιδιαίτερη ανάγκη των gamers: oρισμένες φορές δε θέλουμε ή δεν μπορούμε να παίξουμε με τις ώρες. Δεν έχουμε το χρόνο να βυθιστούμε ολοκληρωτικά στον εκάστοτε κόσμο που μας ταξιδεύει ένα παιχνίδι, να ταυτιστούμε με τον πρωταγωνιστή της περιπέτειας ή ακόμη και να βασανιστούμε μαζοχιστικά για ώρες με ένα δύσκολο ή απλώς ευφάνταστο γρίφο. Ορισμένες φορές προτιμάμε μια πρόκληση σφηνάκι, θέλουμε να ξεκλέψουμε λίγο μόνο χρόνο από την απαιτητική καθημερινότητά μας και να παίξουμε ίσα-ίσα... μία πίστα, αλλά μια πίστα πλούσια σε γρίφους! Περισσότερα...

alt text

Red Dead Redemption 2 Review

, 16/11/2018  

Τo 2010 η Rockstar κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι-σταθμό για τα open-world actioners. Το Red Dead Redemption συνδύαζε για πρώτη φορά την ατμόσφαιρα της Άγριας Δύσης με το ελεύθερο gameplay της σειράς Grand Theft Auto, σε αντίθεση με άλλους καουμπόικους τίτλους που επικεντρώνονταν στη στρατηγική (Desperados) ή το shooting πρώτου προσώπου (Call of Juarez). Αρκετά χρόνια και μία γενιά κονσολών αργότερα, κυκλοφορεί το Red Dead Redemption 2, όχι sequel αλλά prequel, με στόχο να προσφέρει όχι μόνο ένα ακόμα παιχνίδι με καουμπόηδες και Ινδιάνους, αλλά μια ρεαλιστική εμπειρία των παρανόμων της Αμερικής του 19ου αιώνα. Πέρα από την οπτική πανδαισία και τις δεκάδες ώρες παιχνιδιού που εγγυάται, το Red Dead Redemption 2 έμμεσα θέτει ένα σημαντικό ερώτημα: τα παιχνίδια οφείλουν να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην πραγματικότητα ή ένα μέσο για να “ξεφεύγουμε” από αυτήν; Περισσότερα...

alt text

Dragon Quest 11 Review

, 13/11/2018  

Η σειρά Dragon Quest ξεκίνησε με την αναγέννηση των video games στα μέσα της δεκαετίας του '80 και έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας. Μιλάμε για μια ιστορική σειρά που έχει 11 βασικά μέρη, άπειρα spinoffs και οι κυκλοφορίες της στην Ιαπωνία θεωρούνται... εθνική αργία. Μιλάμε για το JRPG που γέννησε όλα τα JRPG. Γιατί κάνω αυτήν την εισαγωγή; Γιατί, όπως όλα τα Dragon Quest, έτσι και το Dragon Quest 11: Echoes of an Elusive Age είναι μεγάλη υπόθεση. Περισσότερα...

alt text

My Memory of Us Review

, 12/11/2018  

Τα παιχνίδια που πραγματεύονται έναν πόλεμο, είτε αυτός βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, είτε είναι αποκύημα της φαντασίας των δημιουργών, έχουν σχεδόν στην πλειοψηφία τους ένα κοινό παρανομαστή. Απεικονίζουν την ωμή του όψη με ότι αυτό συνεπάγεται, με στόχο να ιντριγκάρουν και να σοκάρουν το “διψασμένο για αίμα” κοινό με τον ρεαλισμό μιας εμπόλεμης και ανεξέλεγκτης κατάστασης όπου ο άνθρωπος χάνει την υπόστασή του και μετατρέπεται σε ένα βίαιο ζώο. Το My Memory of Us, της Juggler Games, είναι ένα παιχνίδι που προσπαθεί να κάνει το... ακριβώς αντίθετο θα έλεγα, προσφέροντας τροφή για σκέψη και μηνύματα αισιοδοξίας μέσα από gaming παραβολές. Περισσότερα...

alt text

Fist of the North Star: Lost Paradise Review

, 09/11/2018  

Κάθε manga που σέβεται τον εαυτό του αποκτά και το δικό του παιχνίδι το οποίο προσπαθεί να αποδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον κόσμο που βλέπουμε στο χαρτί ή στην τηλεόραση. Το Fist of the North Star έχει την δική του μακροχρόνια παρουσία στο gaming και έχοντας περάσει από διάφορες πλατφόρμες, καταφτάνει αισίως στο PS4 με το Fist of the North Star: Lost Paradise. Περισσότερα...