alt text

Μετά από μια επιτυχημένη καμπάνια crowdfunding στο Kickstarter, ο Charles Cecil και η Revolution Software επιστρέφουν με το Broken Sword 5: The Serpent’s Curse , επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου παιχνιδιού.

Αφήνοντας, πια, τους Ναϊτες για τον Dan Brown, οι δημιουργοί στράφηκαν στη θρησκευτική διαμάχη μεταξύ των Καθαρών και του τάγματος των Δομινικανών. Στις αρχές του 13ου αιώνα η Καθολική Εκκλησία κήρυξε σταυροφορία εναντίον των Γνωστικιστκών Καθαρών (αιρετικών κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία) στη νοτιοδυτική Γαλλία με σκοπό να τους εξαφανίσει. Το 1937, λίγο πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χάνεται ένας οικογενιακός πίνακας με βίαιο τρόπο στην Ισπανία. Fast forward στο σημερινό Παρίσι, όπου ο Αμερικανός δικηγόρος George Stobbart, μαζί με τη Γαλλίδα δημοσιογράφο Nicole Collard, γίνονται μάρτυρες κλοπής του ίδιου πίνακα και δολοφονίας του ιδιοκτήτη της γκαλερί που τον φιλοξενούσε. Αρχικά το παιχνίδι επικεντρώνεται στην αναζήτηση του πίνακα και την εξιχνίαση της δολοφονίας, καταλήγοντας σε ιστορικά και μεταφυσικά θέματα (μεταξύ των οποίων και το τέλος του κόσμου).

Προς μεγάλη χαρά των φίλων του Broken Sword, τα γραφικά έχουν επιστρέψει στη 2D, σχεδιασμένη στο χέρι μορφή τους, με τους χαρακτήρες να είναι 3D. Τα γραφικά στο σύνολό τους είναι πανέμορφα, με τους εσωτερικούς χώρους να διαθέτουν μεγαλύτερη λεπτομέρεια από τους εξωτερικούς, οι οποίοι κάνουν τους χαρακτήρες να ξεχωρίζουν αρκετά στο περιβάλλον. Η φωτισμένη και πολύχρωμη γκαλερί όπου βρίσκεστε αρχικά έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με την ερειπωμένη και μουντή πίσω αυλή που επισκέπτεστε στη συνέχεια. Κατά τα άλλα, η Rue Jarry, όπως και το διαμέρισμα της Nico, δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου και δείχνουν το πόσο οι σχεδιαστές ήθελαν να μας ταξιδέψουν στο παρελθόν. Κάτι που ίσως παραξενέψει είναι ότι ο George και η Nicole είναι ντυμένοι με τα ίδια γνώριμα ρούχα καθόλη τη διάρκεια της περιπέτειας, όπως και κάθε άλλος χαρακτήρας από τα παλιά. Όσο για το κεντρικό μενού, είναι ιδιαίτερα “φτωχό” και μοιάζει να προέρχεται από κάποια δοκιμαστική έκδοση, με άσπρα γράμματα σε γκρι φόντο στο αριστερό μέρος της οθόνης.

Από το ξεκίνημα της περιπέτειας.

Από το ξεκίνημα της περιπέτειας.

Ο χειρισμός είναι point and click τρίτου προσώπου, με το αριστερό κουμπί του ποντικιού να εκτελεί όλες τις ενέργειες (use, pick up κ.α.), ενώ το δεξιό να σας δείχνει περιγραφές (look at). Το γνωστό χέρι-κέρσορας επιστρέφει, δείχνοντάς σας τις εξόδους και το πότε μπορείτε να μαζέψετε ένα αντικείμενο, ενώ τα γνωστά γρανάζια εμφανίζονται κάθε φορά που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάτι, κυρίως όταν υπάρχει κάποιος γρίφος που πρέπει να λυθεί. To inventory στο classic mode εμφανίζεται και εξαφανίζεται αυτόματα στο κάτω μέρος της οθόνης όταν πηγαίνετε το ποντίκι σας εκεί και αντίστοιχα οι ρυθμίσεις μαζί με τα save/restore βρίσκονται στο επάνω μέρος. Στο modern mode το inventory μεταμορφώνεται σε βαλίτσα στο κάτω μέρος της οθόνης με τα αντικείμενα να εμφανίζονται ανοίγοντάς την. Επίσης, κατά τη διάρκεια του review εντόπισα μόνο ένα bug, μέσα στο ανθοπωλείο της Fleur, που διορθώνεται αλλάζοντας προσωρινά το UI σε classic από modern που είναι αρχικά ρυθμισμένο.

Στο πρώτο σκέλος του παιχνιδιού σας δίνεται ένας χάρτης του Παρισιού με τις τοποθεσίες που έχετε ανοίξει και μπορείτε να διαλέξετε πού θέλετε να πάτε. Στο δεύτερο σκέλος, όμως, ο χάρτης σταματάει να αποτελεί μέρος του gameplay και πηγαίνετε από το ένα μέρος στο άλλο αυτόματα επιστρέφοντας στην παραδοσιακή γραμμική μορφή gameplay. Όταν συνομιλείτε με άλλους χαρακτήρες τα θέματα συζήτησης εμφανίζονται στο κάτω μέρος της οθόνης μαζί με τα αντικείμενα του inventory κι έτσι μπορείτε να ρωτήσετε και γι’αυτά. Αν και τα περισσότερα αντικείμενα δεν προχωρούν την ιστορία, δίνουν την ευκαιρία για σύντομα ανέκδοτα, όπως το να προσπαθήσετε να δώσετε ένα μπισκότο ή να παρουσιάσετε ένα after shave.

Σε αντίθεση με τα adventure των τελευταίων ετών, δεν υπάρχει τρόπος εμφάνισης των hotspots στην οθόνη, αλλά ευτυχώς τα αντικείμενα δεν είναι κρυμμένα, ούτε τοποθετημένα σε σημεία που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται, οπότε αυτό δεν προβληματίζει. Κάτι καινούριο στη σειρά είναι το προεραιτικό hint system που το ρυθμίζετε on/off στο κεντρικό μενού. Όταν είναι ενεργοποιημένο εμφανίζεται ένα ερωτηματικό στο επάνω μέρος της οθόνης και πατώντας το βλέπετε ερωτήσεις που σας φέρνουν πιο κοντά στο τί πρέπει να κάνετε στη συνέχεια. Το τελευταίο hint στη σειρά ερωτήσεων σας λέει ακριβώς τί πρέπει να κάνετε, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατον να κολλήσετε σε κάποιο σημείο. Οι γρίφοι αφορούν κυρίως συνδιασμούς αντικειμένων που στη πλειοψηφία τους λύνονται με αντικείμενα που βρίσκονται στην ίδια τοποθεσία, χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρεστε από τη μια οθόνη στην άλλη. Όπως σε κάθε Broken Sword, υπάρχουν κι οι παράξενοι γρίφοι που είναι πιθανό να τους λύσετε δοκιμάζοντας τυχαίους συνδυασμούς αντικειμένων, όπως να βάλετε μαρμελάδα σε συνδετήρα ή να μεταφράσετε μια επιγραφή χρησιμοποιώντας περισσότερο τη φαντασία σας παρά τη λογική. Φυσικά, η κατσίκα επιστρέφει, αν και με πιο εύκολους γρίφους (ναι, οι γρίφοι είναι δύο αυτή τη φορά, μη σας πω και τρεις) απ’ ότι θα τη θυμάστε.

Το inventory σε modern mode.

Το inventory σε modern mode.

Ο Rolf Saxon δίνει για άλλη μια φορά τη χαρακτηριστική φωνή του στον George Stobbart, ενώ η Emma Tate, μια ακόμη ηθοποιός στη λίστα με τις διαφορετικές φωνές που έχουν δοθεί στη Nico, κάνει αρκετά καλή δουλειά. Η μουσική θυμίζει έντονα τα περασμένα Broken Sword, παραμένοντας ικανοποιητική και διακριτική. Ένα ιδιαίτερα θετικό στοιχείο από πλευράς ήχου είναι ότι ακόμα κι όταν δοκιμάζετε λάθος συνδυασμό αντικειμένων τα σχόλια του George ή της Nico ταιριάζουν με τα αντικείμενα στις περισσότερες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα το κάθε κλικ να είναι απολαυστικό ακόμα κι όταν δεν είναι απαραίτητο.

Πρόκειται για το κλασικό Broken Sword, πίσω στο 2D και δίχως τα λάθη της 3D εποχής του. Ο συμπαθητικός αστυνόμος Moue επιστρέφει μαζί με άλλους γνώριμους της σειράς όπως η Fleur, που πουλούσε λουλούδια κοντά στο διαμέρισμα της Nico, και... άλλους που καλύτερα να τους δείτε μόνοι σας χωρίς spoiler. Το παιχνίδι διαρκεί περίπου εννιά ώρες, με το δεύτερο εκ των δύο επεισοδίων του να είναι το πιο σύντομο. Το τέλος περιέχει μεταφυσικά στοιχεία και δύσκολα λαμβάνεται στα σοβαρά, δεδομένης της αναφοράς σε ιστορικά γεγονότα, αλλά αυτό είναι συνηθισμένο κομμάτι της σειράς. Το Broken Sword 5: The Serpent’s Curse προσφέρει μια καλή ευκαρία σε όσους δεν έχουν ασχοληθεί με τη σειρά Broken Sword να το κάνουν τώρα και στους παλιούς να συνεχίσουν την περιπέτεια και να θυμηθούν τα... “νιάτα” τους.

  • Καλογραμμένο σενάριο και διάλογοι
  • Όμορφα γραφικά με επιστροφή σε 2D
  • Εξαιρετικό voice acting
  • Επαρκής αριθμός γρίφων
  • Σταδιακό hint system
  • Μερικοί αλλόκοτοι γρίφοι
  • Στατικοί εξωτερικοί χώροι
  • Πρόχειρο τέλος
  • Περιορισμένη χρήση του χάρτη
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC (review), PS Vita, iOS, Android
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Revolution Software
ΕΚΔΟΣΗ:Revolution Software
ΔΙΑΘΕΣΗ:Download
ΕΙΔΟΣ:Adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://revolution.co.uk/games/the-serpents-curse/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:4/12/2013
PEGI:-
  • TormentedPuppet

    Σαν φαν στης σειράς κρατούσα μικρό καλάθι και σε γενικές γραμμές έμεινα ευχαριστημένος με το παιχνίδι, βέβαια κάποια πραγματάκια θα μπορούσαν να τα προσέξουν περισσότερο πιστεύω. Γενικά το review με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και απλά θα προσθέσω δυο πραγματάκια.

    Το σενάριο και το pacing της ιστορίας είναι εξαιρετικά στο πρώτο μισό του παιχνιδιού, δυστυχώς προς το τέλος αρχίζουν τα τεράστια plot holes, και η ιστορία καταντάει σουρωτήρι. Οι διάλογοι αν και είναι καλοί μεν, θα έλεγα ότι δεν βρίσκονται στα επίπεδα του BS1,2 και το χιούμορ, που είναι χαρακτηριστικό της σειράς, το βρήκα λίγο πιο ανώριμο και ορισμένες φορές κακόγουστο.

    Το πρόχειρο, απότομο anticlimactic τέλος είναι παράδοση θα έλεγα για την σειρά. Πιστεύω στο 5 έδωσαν ρεσιτάλ. Μακράν το χειρότερο τέλος σε broken sword παιχνίδι. Παρόλα αυτά το παιχνίδι θα έλεγα ότι αφήνει καλή γεύση, κυρίως γιατί δεν έχει σημασία ο προορισμός αλλά το ταξίδι.

  • Nomus

    Το προβλημα που συναντω σε ολα τα παιχνιδια αυτου του ειδους (adventure) ειναι το ιδιο: replayability

    Με το εναν τροπο ή τον αλλο ακομα και τα καλυτερα του ειδους οπως η εν λογω σειρα καταντανε κλισε και μετα απο λιγο βαρετα και τεινουν να απογοητευουν ακομα και τους πιο πιστους οπαδους τους.

    Αν ειναι το συγκερκιμενο ειδος παιχνιδιου να επιβιωσει πρεπει να εξελιχθει ,δεν ειμαι σιγουρος πως ακριβως θα το κανει αυτο αλλα ξερω οτι πρεπει να γινει καποτε απο καποιον και γιατι οχι να'ναι αυτος ο "καποιος" η σειρα Broken Sword.

  • Sodomizer

    τρομερη σειρα...την πηρα προσφατα ολο το πακετο στο steam

  • Chronix

    Ότι πρέπει για το tabletάκι. Πρόσφατα αγόρασα και το 2.