alt text

Η σειρά Assassin’s Creed μας έχει προσφέρει μερικές από τις σπουδαιότερες δημιουργίες στην σύγχρονη ιστορία του gaming. Παρόλα αυτά, ως γνωστόν συμβόλαιο με την επιτυχία δεν υπέγραψε ποτέ κανείς και τα τελευταία χρόνια υπήρξαν κάποιες διαδοχικές αποτυχίες. Μετά το φιάσκο που ακούει στο όνομα Unity, ακολούθησε το άτολμο Syndicate, θέτοντας μετέωρο το επόμενο βήμα της σειράς. Τότε η Ubisoft αποφάσισε το Assassin’s Creed να κάνει ένα αναγκαίο διάλειμμα ενός χρόνου, με απώτερο σκοπό την ανασύνταξη ιδεών. Παράλληλα, από το 2013 και αμέσως μετά το Black Flag, η Ubisoft Montreal ετοίμαζε υπό άκρα μυστικότητα το νέο και “rebootαρισμένο” Assassin’s Creed. Αυτή τη φορά όμως, όχι για να μας διηγηθεί μια ακόμη συνέχεια, αλλά την γέννηση της αδελφότητας των Assassins. Καλωσήρθατε στο Assassin’s Creed Origins.

Πατώντας το κουμπί του animus λοιπόν, μεταφέρεστε εκεί όπου ξεκινούν όλα. Για να είμαι απολύτως ακριβής, το κουμπί δεν το πατάτε πρακτικά εσείς, αλλά η Layla Hassan, μια υπάλληλος του ερευνητικού και ιστορικού τμήματος της Abstergo. Η φιλόδοξη Layla πασχίζει επίμονα για την ένταξή της στο περιβόητο Animus Project, ωστόσο για κάποιον λόγο, πάντοτε βρίσκει τις πόρτες ερμητικά κλειστές. Έτσι, μαζί με την συνοδοιπόρο της Deanna Geary, αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας μια φαινομενικά δύσκολη αποστολή, ώστε να αποδείξουν την αξία τους στην Abstergo. Σχεδιάζοντας μια φορητή εκδοχή του animus, οι δυο τους επιδιώκουν την ανεύρεση του staff of eden, του φημισμένου σκήπτρου με το οποίο ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Rodrigo Borgia, κυριάρχησαν στην Ασία και την Αναγεννησιακή Ιταλία αντίστοιχα.

Άθελά της η Layla και από σπόντα, βιώνει συσσωρευμένες γενετικές αναμνήσεις που χρονολογούνται αιώνες πριν, οδηγώντας στην γέννηση της αδελφότητας των Assassins, η οποία λαμβάνει χώρα στην αρχαία Αίγυπτο το 49 πΧ. Την περίοδο εκείνη, η Αίγυπτος δεν θυμίζει σε τίποτα την άλλοτε σφριγηλή αυτοκρατορία που γνώρισε η ανθρωπότητα. Η χώρα μαστίζεται από τον εμφύλιο πόλεμο της Κλεοπάτρας και του Πτολεμαίου του 13ου. Τα δύο αδέλφια βρίσκονται αντιμέτωπα σε μια κούρσα για την διαδοχή του φαραωνικού θρόνου της Αιγύπτου. Συνωμοτούν και διχάζουν, επιδιδόμενοι σε ανελέητα παιχνίδια εξουσίας. Ο πληγωμένος αιγυπτιακός λαός εναποθέτει τις ελπίδες του στο ευγενές σώμα των Medgay, που είναι τοποτηρητές του αρχαίου φαραωνικού modus vivendi και προστάτες των αδύνατων. Οι Αιγύπτιοι τρέφουν μεγάλο σεβασμό για τους Medjay, τους οποίους θεωρούν πιστά τέκνα του παλαιού βασιλείου.

Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος.

Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος.

Σύντομα αναλαμβάνετε το ρόλο του Bayek, πρωταγωνιστή του AC Origins και υπεύθυνου για την τήρηση της τάξης και ευημερίας της γενέτειράς του Siwa, καθώς και της συζύγου του, Aya, την οποία επίσης γνωρίζετε διεξοδικά. Ο Bayek και η Aya, Medjay της Siwa γαρ, αναγκάζονται να παραμερίσουν την τιμή και το καθήκον τους, ύστερα από ένα τραγικό οικογενειακό συμβάν που ταράζει τα θεμέλια της σχέσης τους. Η Aya δηλώνει πίστη και υποταγή στην εξόριστη βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα, ενώ ο Bayek ορκίζεται να πατάξει το Order of The Ancients, μια σκοτεινή ομάδα ανθρώπων που λειτουργεί και δρα σαν μια αόρατη απειλή, απλώνοντας τα νοσηρά πλοκάμια της σε κάθε πτυχή της αιγυπτιακής κοινωνίας και διοίκησης. Όπως ευκόλως γίνεται αντιληπτό, για άλλη μια φορά συνδυάζονται δυο διαφορετικά timelines, το παρελθόν και το παρόν, ώστε να εξηγηθούν οι αιτίες και αφορμές που εν συνεχεία οδηγούν στην γέννηση της αδελφότητας.

Η σκιαγράφηση των προσωπικοτήτων τόσο του Bayek όσο και της Aya, αποτυπώνεται μαεστρικά και κάλλιστα θα μπορούσα να τους κατατάξω στον πάνθεον της σειράς. Ο Bayek από νωρίς έρχεται αντιμέτωπος με τους εσωτερικούς του δαίμονες και σύντομα πρέπει να αποφασίσει αν αξίζει να συνεχίσει να μάχεται για την παρηκμασμένη Αίγυπτο και τις αρχαίες παραδόσεις της ή αν πρέπει να μετατραπεί σε ένα εκτελεστικό όργανο που κηρύττει την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων. Τον βλέπετε να δακρύζει, να κλαίει, να ουρλιάζει από απόγνωση, να φτύνει οργή, να ερωτεύεται κλπ. Η Aya από την άλλη, παρουσιάζεται πιο μεθοδική και απόλυτη. Κάνει τα πάντα για να δει την Κλεοπάτρα, Φαραώ της Αιγύπτου. Αγαπά παράφορα τον Bayek αλλά οι πράξεις και τα πιστεύω της έρχονται σε άμεση σύγκρουση με τον σύντροφό της. Αν νομίζετε ότι όλο αυτό που περιγράφω θυμίζει το κουραστικό ειδύλλιο του Arno και της Εlise, άδικα ανησυχείτε.

Proto-Templars.

Proto-Templars.

Το σενάριο, ιδίως στο παρελθόν, είναι αριστοτεχνικό και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δίχως να κουράζει ούτε στο ελάχιστο. Μπροστά σας ξεδιπλώνεται μια εκπληκτική ιστορική αναπαράσταση του αρχαίου αιγυπτιακού πολιτισμού, μπολιασμένη με το πλούσιο lore της σειράς. Μαιθαίνετε το origin story του hidden blade και του κομμένου δάκτυλου της παλάμης. Βλέπετε πως προκύπτει η ιδέα για το εμβληματικό σήμα των Assassins και ακούτε τα λόγια που ενέπνευσαν τον κώδικα και τη σύσταση της αδελφότητας. Αλληλεπιδράτε με γνωστά ιστορικά πρόσωπα της παγκόσμιας ιστορίας και γνωρίζετε ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Με δυο λέξεις: ρίγος και συγκίνηση.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να γράψω το ίδιο και για το γεγονότα στο παρόν, που μάλλον υποτονικά κινούνται, πέραν μιας αναπάντεχης εξέλιξης που διαπιστώνετε στο απότομο μεταξύ άλλων κλείσιμο του present day. Οι δημιουργοί επαναφέρουν και υλοποιούν το χρόνιο αίτημα των φαν της σειράς, δηλαδή την παρουσία και τον έλεγχο ενός χαρακτήρα με υπόσταση στο present day, όπως ο Desmond Miles. Μπορείτε να αποσυνδεθείτε από το animus όποια στιγμή θέλετε για να χειριστείτε τη Layla και ακολούθως είτε συνομιλείτε με την Deanna μέσω ενδοεπικοινωνίας, είτε χρησιμοποιείτε ένα laptop στο οποίο υπάρχει ένας πακτωλός πληροφοριών, αποτελούμενος από emails, σχεδιαγράμματα, ηχογραφήσεις κλπ. Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο laptop συνιστά έναν παράδεισο για τους λάτρεις της σειράς, με τα πολύ ενδιαφέροντα easter eggs που προσφέρει απλόχερα. Πώς θα σας φαινόταν, αν τα γεγονότα των παιχνιδιών Assassin’s Creed έρχονταν σε πλήρη σύζευξη με τα γεγονότα της ταινίας Assassin’s Creed; Ή αν Assassin’s Creed και Watch Dogs διαδραματιζονται στον ίδιο κόσμο; Όλα εξηγούνται αναλυτικά στο σκληρό δίσκο του laptop.

Ο εντυπωσιακός ναός του θεού Πτα στη Μέμφιδα.

Ο εντυπωσιακός ναός του θεού Πτα στη Μέμφιδα.

Ζητάω συγνώμη προκαταβολικά αν ξεχάσω να ονοματίσω μερικά open world games. Παλιότερα, η Rockstar με τα GTA και RDR και η Bethesda με τα Elders Scrolls, είχαν τα ηνία στο world design. Αργότερα η κορυφή δικαιωματικά πέρασε στη CD Projekt με το μαγευτικό Witcher 3 που άλλαξε τα δεδομένα στον σχεδιασμό ενός ανοικτού χάρτη. Ακολούθως, ήρθε ουρανοκατέβατα στη ζωή μας το Horizon Zero Dawn της Guerilla, ωθώντας την τοπογραφική λεπτομέρεια στα άκρα. Στο μεσοδιάστημα, η Ubisoft φρόντιζε, κυρίως μέσω των Assassin’s Creed, να αποδεικνύει ότι δεν υστερεί σε σχεδιαστικό ταλέντο. Οι χάρτες των AC2, AC Revelations, AC3, Unity, Syndicate και πολύ περισσότερο του Black Flag, έδειχναν ότι σημειώνεται σημαντική πρόοδος. Ώσπου η Ubisoft Montreal αποφάσισε να αναπαραστήσει ψηφιακά μια ολόκληρη χώρα απαράμιλλης ομορφιάς.

Ο χάρτης της αρχαίας Αιγύπτου του Assassin’s Creed Origins, εκτιμώ ότι θα κάνει αρκετό καιρό για να βρει ανταγωνιστή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι ακολουθούν σπουδαία open-world παιχνίδια στο εγγύς μέλλον και ίσως διαψευστώ. Προτιμώ πάντως να πάρω το ρίσκο, από το να μην σας προϊδεάσω για αυτό που συναντάτε. Προσωπικά μιλώντας, τόσο άριστα εκτελεσμένο και αποδοσμένο χάρτη σε τίτλο κονσόλας δεν έχω ξαναδεί. Αυτό το πράγμα που βίωσα, κοντά δυο βδομάδες παίζοντας, ομολογώ ότι στερείται χαρακτηρισμών. Εξακολουθώ να κυνηγάω την πλατίνα (που είναι βατή), έχοντας προηγουμένως πατήσει τις 80 ώρες. Τουτέστιν, μια μέση διάρκεια προκειμένου να ολοκληρώσετε το main story είναι γύρω στις 50 ώρες.

Ο κόσμος του Origins περιστοιχίζεται από τρεις μεγάλες πόλεις: την ελληνιστική Αλεξάνδρεια, την μητροπολιτική Μέμφιδα και το εξωτικό Φαγιούμ. Η κάθε πόλη ξεχωριστά, έχει δικό της χαρακτήρα, ύφος και ατμόσφαιρα. Στην Αλεξάνδρεια επικρατεί η διάσημη αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική με τους πελώριους ναούς κορινθιακού ρυθμού να απλώνονται μπροστά σας, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι βρίσκεστε κάπου εκεί κοντά, παρατηρώντας την δαιδαλώδη κλίμακα και τις λεπτομέρειές τους. Τα αγάλματα του ελληνικού δωδεκάθεου δεσπόζουν και κοσμούν επιβλητικά την ξακουστή μεγαλούπολη της αρχαιότητας. Φυσικά υπάρχουν τα γνωστά μνημεία της εποχής: η διάσημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ο δαιδαλώδης Φάρος του λιμανιού, ο ναός του θεού Σεράπη και κάτι ακόμα που προτιμώ να το ανακαλύψετε μόνοι σας, αν και με λίγη σκέψη θα καταλάβετε σε τί αναφέρομαι. Μάλιστα το πλήθος των κατοίκων μιλούν στα αρχαία ελληνικά, χρησιμοποιώντας ολόκληρες φράσεις, με προσεγμένη διατύπωση και χειρισμό του συντακτικού και της γραμματικής παρακαλώ.

Πόσο Prince of Persia μπορεί να χωρέσει σε μια εικόνα;

Πόσο Prince of Persia μπορεί να χωρέσει σε μια εικόνα;

Επισκεπτόμενοι την ευρύτερη αμμώδη περιοχή της Γκίζας, το άγαλμα της Σφίγγας φρουρεί με υπερηφάνεια τις πυραμίδες που στέκονται από πίσω της. Το Φαγιούμ περικλείεται από μια τεράστια λίμνη, ενώ στα παράκτια εδάφη του η πυκνή βλάστηση που παράγεται από τα νερά που ξεβράζει ο Νείλος, καθιστούν το θέαμα το λιγότερο μαγικό. Τέλος, η Μέμφιδα, δηλαδή το σημερινό Κάιρο, αποπνέει έναν αέρα εγκατάλειψης και παρακμής, με ατέλειωτες παράγκες και ετοιμόρροπα κτίσματα να διαχωρίζονται από τα μικρά ποταμίσια κανάλια του Νείλου. Πέραν των παραπάνω, υπάρχουν κι άλλες ξακουστές περιοχές να επισκεφτείτε όπως η Κυρήνη, η Λετόπολις, η Siwa, το Δέλτα του Νείλου, το Ηράκλειον στο Βορρά, η Μαρμαρική κλπ. Είναι γοητευτικός ο συνδυασμός με τον οποίον εναλλάσσονται η αρχαιοελληνική παράδοση με τον φαραωνικό πολιτισμό. Από τη μία τριγυρίζετε δίπλα από έναν ναό αφιερωμένο στον Δία και από την άλλη ξαφνικά στέκεστε μπροστά από έναν ναό του θεού Άμμωνα. Μεγαλείο!

Ωστόσο, ο χάρτης δεν αρκείται σε μητροπολιτικά αστικά κέντρα. Υπάρχουν πολλών ειδών πυραμίδες προς εξερεύνηση, θαμμένοι τάφοι και ναοί που περιμένουν υπομονετικά να τους επισκεφτείτε, λίμνες και θάλασσες για να πλεύσετε με μια φελούκα (είδος αιγυπτιακής βάρκας), ατενίζοντας τον αιγυπτιακό ορίζοντα και βουτώντας παράλληλα στο νερό για να αντικρύσετε βυθισμένα αγάλματα αιγυπτιακών θεών και ναυάγια από ελληνικές τριήρεις που κείτονται σαν άψυχα κουφάρια στον υγρό τους τάφο. Επίσης, υπάρχουν μικρά χωριά με ανθρώπους να συνομιλούν στα αρχαία αιγυπτιακά και να δουλεύουν σε χωράφια, αγροκτήματα και λατομεία. Αξιοσημείωτη παρουσιάζεται η ποικιλία και η ποσότητα του ζωικού βασιλείου. Κροκόδειλοι, ιπποπόταμοι, λιοντάρια, ύαινες, ελέφαντες, λεοπαρδάλεις, ελάφια, φίδια κλπ. Το γεωγραφικό μωσαϊκό ολοκληρώνεται με βαλτοτόπια, οάσεις, βουνά, εχθρικά φρούρια, φαράγγια, σπηλιές και ερήμους, με τις αχανείς εκτάσεις τους να καλύπτονται από βραχώδεις επιφάνειες και την χρυσαφένια άμμο της Αιγύπτου.

Αυτό που εντυπωσιάζει είναι το δυναμικό σύστημα του καιρού. Το πρωί, οι κάτοικοι ακολουθούν μια ρεαλιστική κοινωνική και εργασιακή καθημερινότητα, ενώ το βράδυ οι δρόμοι και οι πόλεις ερημώνουν με τους κατοίκους να μπαίνουν στα σπίτια τους για να γευματίσουν και να κοιμηθούν. Στην έρημο τα πράγματα είναι εξίσου εντυπωσιακά, με τις αμμοθύελλες να σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Κάπου εδώ, αξίζει να τονίσω μια σημαντική ιδιαιτερότητα όταν ταξιδεύετε στην έρημο. Ο Bayek αν μείνει για πολλή ώρα εκτεθειμένος κάτω από τον καυτό αιγυπτιακό ήλιο, υποφέρει από οφθαλμαπάτες που γεννά η έρημος. Δεν ξέρω κατά πόσον ποικίλουν οι οφθαλμαπάτες. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι συναντάτε οπτασίες ανθρώπων να σας υποδεικνύουν να οδηγηθείτε προς μια κατεύθυνση, με την κίνηση των χεριών τους. Ακολουθώντας την πορεία, μπορεί πράγματι να δείτε μια όαση από απόσταση και καθώς πλησιάζετε τη βλέπετε να εξαϋλώνεται μπροστά στα μάτια σας. Συχνά πυκνά, ακούτε ήχους σπαθιών και πολεμικές ιαχές από το πουθενά, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που πέφτετε πάνω σε ιππείς που έχουν την μορφή φλεγόμενων δαιμόνων. Εδώ πρέπει να υπέρτονίσω την μαγεία που διαχέεται όταν διασχίζετε την έρημο κατά την διάρκεια της νύχτας, με το σεληνόφως να φωτίζει γαλήνια και διακριτικά τις ατελείωτες αμμώδεις επιφάνειες. Η προσθήκη του photo mode βοηθάει να αποθανατίσετε μερικές καταπληκτικές εικόνες, αν έχετε ταλέντο και κλίση στη φωτογραφία.

Το ανέκδοτο με την προβοσκίδα του ελέφαντα το ξέρετε; Εδώ γίνεται πράξη.

Το ανέκδοτο με την προβοσκίδα του ελέφαντα το ξέρετε; Εδώ γίνεται πράξη.

Ο οργανικός κόσμος του Origins απαρτίζεται από 25-26 (ίσως και περισσότερες) διαφορετικές περιοχές τις οποίες μπορείτε να επισκεφτείτε όποτε θελήσετε, είτε δαμάζοντας τα νερά με μια φελούκα, είτε ιππεύοντας άλογα, καμήλες ακόμα και άρματα, χωρίς την παραμικρή παρεμβολή κάποιου αόρατου τοίχους ή κάποιου loading screen. Η κάθε περιοχή προσεγγίζεται από οποιαδήποτε κατεύθυνση, δεν υπάρχει δηλαδή μια συγκεκριμένη διαδρομή για να ακολουθήσετε. Τα δε mounts αποδεικνύονται ιδιαιτέρως εύχρηστα μέσα μεταφοράς, αφού μπορούν να σας οδηγήσουν αυτόματα σε σημείο του χάρτη που ορίζετε. Με το πάτημα ενός κουμπιού, ακολουθούν μια πορεία GPS, αν βαριέστε τις μεγάλες αποστάσεις, γεγονός που μου ξύπνησε μνήμες RDR. Υπάρχει και δυνατότητα μετακίνησης με fast travel. Σε θέματα μεγέθους, ο χάρτης εκτιμάται από την ίδια την Ubisoft ότι έχει τρεις φορές το μέγεθος του Black Flag, ενώ συμφώνα με διάφορες “μετρήσεις” που έχουν γίνει, είναι τουλάχιστον διπλάσιος από τον χάρτη του Witcher 3. Προσωπικά, δεν είχα το χρόνο για να βγάλω πάνω χάρακες και μοιρογνωμόνια. Υπό άλλες συνθήκες, θα ισχυριζόμουν ότι η δουλειά των σχεδιαστών αγγίζει κυριολεκτικά ταβάνι. Μετά από αυτό που είδαν τα μάτια μου όμως, μάλλον θα αρκεστώ στο να γράψω ότι έπεται συνέχεια από τη συγκεκριμένη ομάδα ανάπτυξης. Οι τύποι είναι αρτίστες.

Παικτικά, το AC Origins κινείται ανάμεσα σε action platforming και σε απλοϊκές RPG επιρροές, δίχως να μεταλλάσσεται απαραίτητα σε κάποιο RPG κλώνο. Τώρα, για να μην μπερδευτείτε και προς αποφυγή παρεξηγήσεων: αν είστε διαχρονικοί λάτρεις της σειράς, παραμένετε ως έχετε παίζοντας το Origins. Αν εκτιμάτε δεόντως τα καθαρόαιμα action RPG, εγκλιματίζεστε εύκολα με το παιχνίδι. Αρχικά, στην οθόνη δεν υπάρχει κάποιο mini-map για να συμβουλευτείτε, παρά μόνο η παρουσία μιας πυξίδας α λα Skyrim, πάνω στην οποία εμφανίζονται πολλαπλά σημάδια ενδιαφέροντος. Ο Bayek κερδίζει XP και ανεβαίνει level, ανάλογα με τις πράξεις του στο παιχνίδι. Αποκομίζοντας ένα skill point, το εξαργυρώνετε στο skill tree του παιχνιδιού. Το skill tree αποτελείται από τρεις πυλώνες -warrior, hunter, seer- και διαμέσου αυτών, αναβαθμίζετε τον ήρωα. Oι ικανότητες του warrior στηρίζονται στην μάχη και στον γενικότερο χειρισμό του συνόλου των melee όπλων. Επενδύοντας skills στο hunter, αυτομάτως γίνεται κατανοητό ότι ο καλός κυνηγός, χρειάζεται ranged damage, με τις ικανότητες των τόξων να κλέβουν τη παράσταση. Τέλος, το άθροισμα των skills του seer, σχετίζεται με τον τρόπο που αλληλεπιδρά ο Bayek στο περιβάλλον του παιχνιδιού. Αναπτύσσετε τη χρήση των gadgets (poison darts, sleep darts, fire bombs, smoke bombs), ημερεύετε άγρια ζώα, απολαμβάνετε οικονομική εκπτωτική μεταχείριση από τους μαγαζάτορες, ενώ εξασκείτε τo dusk and dawn, ένα talent που εναλλάσσει τον κύκλο ημέρας και νύχτας όπως ο Geralt.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Το parkour είναι και πάλι εδώ, μέσω του οποίου σκαρφαλώνετε σε κάθε επιφάνεια, πηδάτε και πιάνεστε παντού, με ιδιαίτερη ευκολία. Μόνο προσοχή με τα άλματα γιατί το falling damage μπορεί να σας οδηγήσει σε απρόβλεπτους θανάτους. Ο platforming χειρισμός θυμίζει περισσότερο τα πρώτα Assassin’s Creed και λιγότερο τα “παρκουρίστικα” Unity και Syndicate. Κατά μια έννοια λογικό, αφού η Αίγυπτος είναι περισσότερο επίπεδη από το Παρίσι και το Λονδίνο. Όταν οι καταστάσεις απαιτούν stealth, πατάτε το ανάλογο πλήκτρο, με τον Bayek να σκύβει, κινούμενος γονατιστός, μακριά από τα άγρυπνα βλέμματα των εχθρών του. Η νοημοσύνη των εχθρών εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένη σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους, αλλά εκεί που σας κάνει να χαρείτε, φροντίζει να σας υπενθυμίσει ότι είναι αλλοπρόσαλλη. Υπάρχουν φορές που οι εχθροί εντοπίζουν από χιλιόμετρα, ενώ άλλες φορές κάνουν τα στραβά μάτια. Τώρα που το σκέφτομαι, το stealth του Origins φέρνει αρκετά στο αντίστοιχο του Horizon Zero Dawn.

Photo mode: on.

Photo mode: on.

Βέβαια εδώ, υπάρχει μια παράμετρος που πρέπει να σημειωθεί. Όλοι γνωρίζετε το πρόβλημα με τη νοημοσύνη που αντιμετωπίζει το 80% των παιχνιδιών εκεί έξω. Μεγάλες ΑΑΑ παραγωγές με λαμπρό υπόβαθρο και αξία, σφυρίζουν κλέφτικα σε ότι έχει να κάνει με την γραφή του κώδικα της νοημοσύνης. Τα παραδείγματα χαρακτηριστικά και αναρίθμητα, δεν θα κάτσω να τα απαριθμώ ένα-ένα. Σαν Κωνσταντίνος το έχω πάρει απόφαση πλέον. Δεν τους νοιάζει, δεν τους καίγεται καρφί, ορίστε το όπως θέλετε. Η Ubisoft από τη μεριά της, ανέκαθεν τόνιζε ότι τα AC χρησιμοποιούν social stealth mechanics, εννοώντας ότι προωθεί απλουστευμένους stealth μηχανισμούς, για να μπορέσει μερίδα του κόσμου που δεν αρέσκεται στα αμιγώς stealth παιχνίδια να παίζει απροβλημάτιστα χωρίς να επικεντρώνεται στο κρυφτό και στον σχεδιασμό τακτικής. Μεταξύ μας, από τη μια καταλαβαίνω την λογική της Ubisoft. Ενδεχομένως ορθώς πράττει, καθώς ποτέ δεν ώθησε τον άξονα του παιχνιδιού σε ατόφιες stealth πρακτικές. Δεν μπορώ ωστόσο να καταπιώ αμάσητα το χάπι, όταν μετά από εννιά τίτλους, δεν υπάρχει ούτε ένα σημάδι βελτίωσης. Ας έκανε ένα βήμα μπροστά τη φορά, ικανοποιημένος θα ήμουν. Επί του πρακτέου βεβαία, όλοι γνωρίζετε ότι τα AC είναι υβρίδια που οικειοποιούνται πολλές gameplay λειτουργίες. Δεν στηρίζονται αποκλειστικά στο stealth, όπως αντίστοιχα κάνουν με συνέπεια πχ τα Dishonored.

Η μερική RPG στροφή του Origins δεν περιορίζεται μόνο στο skill tree. Το παιχνίδι έχει crafting μηχανισμούς για να βελτιώνετε τον ρουχισμό και τον οπλισμό του Bayek. Αν αντιπαθείτε τέτοιου είδους χαρακτηριστικά, σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα συναντήσετε δυσκολίες. Σας το γράφω εγώ που δεν είμαι RPG-άς από τα γεννοφάσκια μου. Η εν λόγω διαδικασία απαιτεί τη συλλογή διάφορων υλικών (δέρματα ζώων, ορυκτά, μετάλλα, ξυλεία κλπ) για να ευδοκιμήσει. Πατώντας την επιλογή pin, πάνω στο κάθε κομμάτι του gear, εμφανίζονται στην οθόνη σας τα crafting materials που χρειάζεστε. Ακολούθως, μέσα από το μενού ανεβάζετε levels στα όπλα, στον μεταλλικό θώρακα, στο αριστερό γάντι του Bayek (για επιπλέον σταθερότητα όταν σημαδεύετε με το τόξο), στο hidden blade (αν θέλετε να μετατρέψετε τη λεπίδα σας σε εργαλείο ακαριαίου θανάτου) και τέλος αυξάνετε τη χωρητικότητα της θήκης με τα βέλη και του σακιδίου των gadgets. Χαρακτηριστική περίπτωση το hidden blade. Το παιχνίδι προσαρμόζει τα levels των εχθρών, σύμφωνα με την τρέχουσα κατάσταση του level/gear σας. Για παράδειγμα, αν δεν ασχολείστε με το crafting του hidden blade δεν μπορείτε να σκοτώσετε ακόμα και εχθρό ίσο με το level σας. Στην προσπάθεια σας να επιχειρήσετε stealth assassination, αυξημένες είναι οι πιθανότητες η λεπίδα να μην αποτελειώσει τον εχθρό. Επαναλαμβάνω, η συγκεκριμένη φόρμουλα δεν είναι κάτι κοπιαστικό ή πολύπλοκο. Δεν βρίσκεστε να φαρμάρετε άσκοπα και ανούσια, όπως στο Far Cry για παράδειγμα. Don’t worry.

Η μεγάλη διαφοροποίηση του Origins έγκειται στο σύστημα μάχης, το οποίο αλλάζει εξολοκλήρου. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η προσθήκη βαθμών δυσκολίας (easy, normal, hard). Ξεχάστε το συνδυασμό counter και attack που ξεπάστρευαν κάθε αντίπαλο. Ξεχάστε τα ασταμάτητα chain attacks που οδηγούσαν σε ποταμούς και θάλασσες από πτώματα. Υιοθετώντας ένα παραπλήσιο σύστημα μάχης με αυτό των Souls, το Origins εφαρμόζει ένα σύστημα hitbox που στηρίζεται σε χαρακτηριστικά όπως η εμβέλεια του όπλου, οι αποστάσεις στις μάχες και ο σωστός συγχρονισμός. Πρώτο σας μέλημα, το κεντράρισμα του εκάστοτε εχθρού με τη χρήση του αναλογικού μοχλού. Μην προσπαθείτε να τα βάλετε με παραπάνω από τέσσερις-πέντε. Θα μελανιάσει ο σβέρκος σας, ειδικά στην αρχή. Στη συνέχεια, οι επιλογές σας είναι η άμυνα με τη χρήση ασπίδας, το dodge για να αποφεύγετε χτυπήματα και το counter με το όποιο χτυπάτε τον εχθρό με την ασπίδα σας, τη στιγμή που προσπαθεί να σας επιτεθεί, δίνοντας σας την ευκαιρία να αντεπιτεθείτε. Με το νέο σύστημα μάχης κινείστε ελεύθερα στο χώρο, χωρίς να ενεργοποιούνται triggered locked animations, όπως συνέβαινε στους προηγούμενους τίτλους της σειράς.

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.

Περνώντας από την άμυνα στην επίθεση, υπάρχουν τα πλέον διαδεδομένα light και heavy attacks στη διάθεσή σας, όπως και ένα πληθωρικό σύστημα looting, για να εμπλουτίζετε διαρκώς το οπλοστάσιο του Bayek με σπαθιά, τσεκούρια, σφυριά, δόρατα, ασπίδες, ρόπαλα, dual swords και scepters (σκήπτρα). Τα είδη των τόξων ταξινομούνται ανάμεσα στο τυπικό τόξο ευθείας βολής (hunter bow), το τόξο που εξαπολύει βέλη με γρήγορο ρυθμό (light bow) και είναι ιδανικό για κοντινές αποστάσεις , το τόξο-καραμπίνα (warrior bow) που εκτοξεύει τέσσερα βέλη ταυτόχρονα για extra damage και τόξο-sniper (predator bow) με το οποίο σημαδεύοντας ρίχνετε ένα βέλος, ελέγχοντας το στον αέρα για περιορισμένη ώρα. Η σπανιότητα και η αποδοτικότητα των όπλων απεικονίζονται χρωματικά από τρείς κατηγορίες: common (μπλε), rare (μωβ) και legendary (κίτρινο). Κομβικής σημασίας είναι η επιλογή των όπλων που έχετε στη φαρέτρα σας. Το level των όπλων και τα στατιστικά στοιχεία τους ή αλλιώς attributes (πχ critical hit rate, attack speed, critical damage, bleeding damage, melee resistance) παίζουν σημαντικότατο ρόλο, για αυτό φροντίστε οι αριθμοί των όπλων σας να είναι αυξημένοι, με όσον το δυνατό περισσότερα attributes.

Ο ρυθμός των μαχών είναι αρκετά γρήγορος, στιβαρός και ευθύς. Σημαντικό ρόλο παίζει η εξάσκηση με τα melee όπλα, αφού με τα τόξα εξοικειώνεστε γρήγορα. Το κάθε melee όπλο ξεχωριστά παρουσιάζει ιδιομορφίες. Δηλαδή, το σπαθί είναι γρήγορο αλλά απαιτεί να βρίσκεστε κοντά στον εχθρό, αλλιώς χτυπάτε αέρα. Τα dual swords είναι γρήγορα αλλά δεν κάνουν πολύ damage. Τα heavy weapons (τσεκούρια, σφυριά) διαθέτουν αυξημένο attack power αλλά δεν βολεύουν απέναντι σε σβέλτους εχθρούς. Σας συνιστώ να δοκιμάσετε όλα τα είδη όπλων για να πάρετε μια ιδέα από τον χειρισμό τους. Αγαπημένα μου όπλα αποδείχτηκαν τα dual swords και τα σκήπτρα, επειδή νιώθω ότι αποδίδω καλύτερα κινούμενος συνεχώς. Πάντως το παιχνίδι προσφέρει μερικούς υποστηρικτικούς μηχανισμούς για να μην σας ταλαιπωρεί με άδικους θανάτους διαρκώς. Στην κάτω πλευρά της οθόνης, όταν φωτίσει η μπάρα του adrenaline gauge, αμέσως πατάτε δύο από τις σκανδάλες του χειριστηρίου, εξαπολύοντας μανιακές επιθέσεις (overpower, berserk mode) για περιορισμένη ώρα.

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ενασχόλησής σας με το Origins, διαπιστώνετε ότι οι Ρωμαίοι brutes και ο υπόλοιπος εχθρικός πληθυσμός του παιχνιδιού δεν αστειεύονται. Μια καθυστερημένη αντίδρασή σας κοστίζει και τιμωρείται παραδειγματικά, αφού τα χτυπήματα των εχθρών “πονάνε”. Αν πέσετε πάνω δε, σε τίποτα λεγεωνάριους, εκατόνταρχους ή φύλακες (κυνηγοί επικηρυγμένων) των οποίων οι επιθέσεις συνοδεύονται από την τακτική συχνότητα του critical damage, τότε δύσκολα τη σκαπουλάρετε. Οι εχθροί επιτίθενται κατά κύματα, σας καταδιώκουν με άλογα, πετάνε βέλη, βόμβες φωτιάς κλπ. Δεν μένουν παθητικοί, περιμένοντας να πεθάνουν, όπως ίσχυε μέχρι πρότινος. Αντιθέτως, παίρνουν πρωτοβουλίες, αντιδρούν και σας αιφνιδιάζουν. Γενικότερα, αναπροσαρμόζουν τον τρόπο μάχης τους. Η εχθρική νοημοσύνη κατά τη διάρκεια των μαχών λειτουργεί υποδειγματικά. Αν οι εχθροί είναι δυο-τρία level πάνω από τον Βayek, με το εικονίδιο της κόκκινης νεκροκεφαλής να εμφανίζεται πάνω από τα κεφάλια τους, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν τους έχετε. Μπορείτε να δοκιμάσετε δηλαδή, καλό κάνει η εξάσκηση. Για αρχή πάντως, θα σας συμβούλευα να μην το παίξετε παλικαράδες και να τρέξετε. Επιπροσθέτως, αν θέλετε ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση, υπάρχουν και boss fights. Στις μεγάλες αρένες της Κροκοδειλούπολης και της Κυρήνης, πολεμάτε ορδές εχθρών μέχρι να καταλήξετε στον τελευταίο γύρο όπου ένα θανάσιμο αφεντικό σας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Αν καταφέρετε να επικρατήσετε, ανταμείβεστε αδρά.

Bayek και Καίσαρας, ένα αντισυμβατικό δίδυμο.

Bayek και Καίσαρας, ένα αντισυμβατικό δίδυμο.

Σε αυτό το μοναχικό ταξίδι, τον Bayek τον συντροφεύει η Senu, ένας αετός που εμφανίζεται ιδιαίτερα χρήσιμος στην πλοήγησή σας μέσα στον χάρτη. Η Senu αντικαθιστά κατά μια έννοια το παραδοσιακό eagle vision. Αντλώντας επιρροές από τα drones των Watch Dogs και τις κουκουβάγιες των Far Cry, το παιχνίδι σας επιτρέπει να χειρίζεστε τον αετό, σαρώνοντας τους χώρους από ψηλά και ανακαλύπτοντας στόχους αποστολών, είδη εχθρών και ζώων, σεντούκια θησαυρών (προαιρετική η συλλογή τους) κλπ. Η Senu βελτιώνει τμηματικά την αντίληψη και την όρασή της όσο εσείς συγχρονίζετε viewpoints. Τα viewpoints, πέραν της βοήθειας που παρέχουν στη Senu, ξεκλειδώνουν fast travel points, φανερώνουν τοποθεσίες προς εξερεύνηση και σημεία ενδιαφέροντος στον χάρτη. Εκ πρώτης όψεως, η αφαίρεση του eagle vision ίσως ξενίσει και όχι άδικα. Αν και θα αναφερθώ εκτενέστερα πιο κάτω, οφείλω να παραδεχθώ ότι η προσθήκη της Senu δικαιολογείται, διευκολύνει και αποδεικνύεται καθοριστική στη στρατηγική οργάνωση.

Το περιεχόμενο του Origins είναι μακράν το πλουσιότερο της σειράς. Οι δραστηριότητες που ακολουθείτε ποικίλουν σημαντικά και γι αυτό ευθύνεται η προσθήκη side-missions. Λόγου χάρη, καλείστε να εξιχνιάσετε κάποιο έγκλημα/εξαφάνιση/μυστήριο με τη χρήση του animus pulse, μιας στιγμιαίας έκτης όρασης που έχει ο Bayek, εντοπίζοντας αποδεικτικά στοιχεία στο χώρο. Αφού ενώσετε όλα τα κομμάτια του παζλ, είναι στο χέρι σας να ρίξετε άπλετο φως στην υπόθεση. Πολλές φορές, μερικά side-missions διηγούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες και εξελίσσονται σε chain quests, με όμορφα cinematics να τα στολίζουν. Φυσικά δεν λείπουν οι τυπικές map cleaning αποστολές όπως το κυνήγι σπάνιων ζώων, πάπυροι-αινίγματα που σας οδηγούν σε πολύτιμους θησαυρούς, ιπποδρομίες και ένα είδος αστρικών γρίφων. To παιχνίδι περιλαμβάνει και κάποιες μικρές online δραστηριότητες. Εντοπίζετε πτώματα άλλων Assassins-παικτών και άμεσα αποδέχεστε μια αποστολή ώστε να εντοπίσετε τον δολοφόνο και να εκδικηθείτε τον θάνατο του παίκτη. Ανοίγοντας τον χάρτη, παρατηρείτε μικρά κουτάκια διάσπαρτα, τα όποια συμβολίζουν φωτογραφίες που τράβηξαν άλλοι παίκτες τις οποίες μπορείτε να χαζεύετε, παίρνοντας ιδέες για το πώς λειτουργεί το photo mode. Τέλος, η προσθήκη των ημερήσιων αποστολών του μικρού Reda είναι ο καλύτερος τρόπος για να συλλέγετε rare και legendary gear.

Τα εχθρικά οχυρά/στρατόπεδα στα οποία πρέπει να εισχωρήσετε για να ολοκληρώσετε διάφορα objectives (kill the captain, loot the treasure), εμφανίζονται περισσότερο προσεγμένα από αυτό που θα περίμενε κανείς. Ουσιαστικά, εφαρμόζεται η 360 μοιρών φιλοσοφία των blackbox missions των Unity και Syndicate. Οι χώροι έχουν δεκαπλασιαστεί, οι εχθροί πολλοί και θανατηφόροι, γι αυτό και η παρουσία της Senu κρίθηκε περισσότερο επιθυμητή από αυτή του eagle vision. Όταν βρίσκεστε σε κοντινή απόσταση από ένα οχυρό, ελέγχετε εναερίως τη Senu, ταγκάροντας μυστικά περάσματα μέσα από τα οποία εισέρχεστε κρυφά στο χώρο, τα είδη και levels των εχθρών που βρίσκονται εντός των τειχών, τις διαδρομές που ακολουθούν, τους επίδοξους στόχους που καλείστε να εκτελέσετε, όπλα (μεγάλες βαλλίστρες) που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε προς όφελός σας. Πρακτικά, το παιχνίδι σε αυτά τα σημεία τεστάρει τη stealth προσαρμοστικότητά σας, δίχως να καθιστά απαραίτητο το αιματοκύλισμα όπως πχ στα τυποποιημένα και άνευρα bandit camps του Witcher 3.

Ένας απο τους αμέτρητους και σαγηνευτικούς παραπόταμους του Νείλου.

Ένας απο τους αμέτρητους και σαγηνευτικούς παραπόταμους του Νείλου.

Στο άκουσμα της Αρχαίας Αιγύπτου, το μυαλό ταξιδεύει σε περιπλανήσεις μέσα σε τάφους, μυστικιστικούς ναούς και σε όλα αυτά τα γνωρίσματα στα οποία μας μύησε η τριλογία του Ezio. Ευτυχώς, η επιστροφή της τυμβωρυχίας στη σειρά είναι και επίσημα γεγονός. Αναρωτηθήκατε ποτέ, τί μπορεί να κρύβεται στα έγκατα της πυραμίδας του Χέοπα; Είχατε ποτέ την απορία, αν κάτω από το άγαλμα της Σφίγγας υπάρχει κάτι που έχει μείνει ηθελημένα κρυμμένο από τον σημερινό κόσμο; Για να σας τσιγκλήσω λιγάκι παραπάνω, πώς θα σας φαινόταν αν ανακαλύπτατε ναό του First Civilization, καμουφλαρισμένο κάτω από πασίγνωστο αρχαίο αιγυπτιακό μνημείο; Το tomb raiding του Origins προσφέρει δυνατές συγκινήσεις, καθιστώντας ανεπανάληπτες τις ώρες που περιπλανιέστε σε σκοτεινές σήραγγες και στενόμακρους διαδρόμους με ένα δαυλό στο χέρι. Μέσα σε αυτά τα μέρη λύνετε διάφορους βατούς σχετικά γρίφους, επιδίδεστε σε parkour για να διεισδύσετε σε μυστικά δωμάτια, ενεργοποιείτε αλλόκοτους μηχανισμούς και ανοίγετε μυστικές πόρτες μέχρι να ανακαλύψετε τί βρίσκεται θαμμένο εκεί κάτω. Κάτι τελευταίο: προσοχή στις κόμπρες! Ύπουλα πλάσματα.

Στον ηχητικό τομέα έχει γίνει άριστη δουλειά, όπως άλλωστε αναμενόταν, με τους ambient και ανατολίτικους ήχους να εναρμονίζονται με ζηλευτή συχνότητα, κοσμώντας εντυπωσιακά το παιχνίδι. Υπεύθυνη για την καλλιτεχνική διεύθυνση της μουσικής, η συνθέτρια Sarah Schachner μας δίνει ένα από τα καλύτερα soundtrack στην ιστορία της σειράς. Οι νότες των αφηρημένων sci-fi samples εναλλάσσονται με ανατολίτικους αμανέδες, ενώ τα ρυθμικά κρουστά αυξάνουν την ένταση, μέχρι τη στιγμή που φιλαρμονικές ορχήστρες ξεσηκώνουν με την πομπώδη και μεγαλοπρεπή ακουστική τους. Αραιά και που, συνηθίζω μέσω των reviews που μου ανατίθενται, να ταυτίζω μουσικά ένα παιχνίδι με τα δικά μου heavy metal ακούσματα. Γι’ αυτό λοιπόν, οι metalheads του site, ας πατήσουν ένα play σε Melechesh, Orphaned Land και Nile, καλπάζοντας παράλληλα με τον Bayek στη Σαχάρα. Σειρά παίρνει και το voice acting, με τους Abubakar Salim (Bayek) και Alix Wilton Regan (Aya) να παραδίδουν εκπληκτικές ερμηνείες, δίνοντας πνοή και προσωπικότητα στους χαρακτήρες που υποδύονται έκαστος.

Αυτή η γενιά έχει βαλθεί να με αποτελειώσει. Πριν μερικούς μήνες, έμεινα στήλη άλατος με την Decima engine, χαρακτηρίζοντας το Horizon Zero Dawn το ομορφότερο παιχνίδι της γενιάς. Ε, λοιπόν βρήκα μια μεσοβέζικη λύση, για να κόψω τον δικό μου γόρδιο δεσμό: αν το Horizon Zero Dawn είναι το ομορφότερο παιχνίδι της γενιάς, τότε το Assassin’s Creed Origins διαθέτει σίγουρα τον ομορφότερο κόσμο που έχω συναντήσει σε παιχνίδι κονσόλας. Παίζοντας στο PS4 Pro, συγκαταλέγω το Origins ως μία από τις αρτιότερες open-world εμπειρίες που βίωσα ποτέ. Οι προβληματικές εποχές των Unity και Syndicate δείχνουν να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Θα φάνταζε παράλογο στα όρια του οξύμωρου, αν μετά από ανάπτυξη τεσσάρων χρόνων υπήρχαν σημαντικά τεχνικά προβλήματα. Ή το διάλλειμα έκανε καλό ή η τεχνογνωσία και η αφοσίωση της ομάδας του Black Flag. Μπορεί και τα δυο εν τέλει.

Το tomb raiding επιστρέφει και είναι απολαυστικό.

Το tomb raiding επιστρέφει και είναι απολαυστικό.

Η Ubisoft χρησιμοποιεί εκ νέου την AnvilNext, την ιδιόκτητη μηχανή γραφικών της, η οποία παρά την ηλικία της (χρησιμοποιείται από το AC3), εντυπωσιάζει με τις τεχνικές επιδόσεις της. Το παιχνίδι οπτικά συγκλονίζει. Το draw distance προκαλεί διαρκή επιφωνήματα θαυμασμού. Τα γραφικά και τα μοντέλα των χαρακτήρων εμπλουτίζονται στον ύψιστο βαθμό, με τις εκπληκτικές λεπτομέρειες που παρέχουν τα facial animations. Το level design και το art direction συνδυάζονται με τρόπο μοναδικό, μεταφέροντας στην οθόνη ένα χορταστικότατο οπτικό αριστούργημα. Η κολοσσιαία κλίμακα των κτισμάτων και των περιβαλλόντων αναπαριστάται με περίσσια και μεγαλεπήβολη ορθότητα, γεγονός που ενισχύεται από τη σύμπλευση του αρχαίου αιγυπτιακού και ελληνιστικού πολιτισμού. Αν έπρεπε να παραθέσω μερικά τεχνικά προβληματάκια, αυτά είναι το ελαφρύ pop up που διακρίνεται όταν ο Bayek αναπτύσσει ταχύτητα με το άλογο, κάποια ανεπαίσθητα bugs/glitches εδώ και εκεί και οι κάπως προχειροφτιαγμένες εκφράσεις προσώπων του αιγυπτιακού πληθυσμού. Εντάξει, να χαμε να λέγαμε. Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα. Επί της ουσίας, τα προαναφερθέντα τεχνικά ζητήματα δεν υπονομεύουν ούτε στο ελάχιστο την ποιότητα του τίτλου. Τέλος, πρέπει να σημειώσω ότι υπάρχουν micrοtransactions, αλλά ευτυχώς το παιχνίδι δεν απαιτεί να επενδύσετε πραγματικό χρήμα λόγω του άφθονου in-game looting.

Με το φαντασμαγορικό αιγυπτιακό setting, το backstory της ίδρυσης της αδελφότητας, το σύστημα μάχης που θυμίζει Souls, τις RPG πινελιές και την ουσιαστική επιβράβευση της εξερεύνησης, το Assassin’s Creed Origins όχι απλά επαναφέρει τη σειρά στον δρόμο των επιτυχιών, αλλά είναι και το πιο ολοκληρωμένο Assassin’s Creed μέχρι τώρα. Αν σταματήσουν να πιλατεύουν και αυτό το δύσμοιρο το present day, το μέλλον προδιαγράφεται ακόμα πιο λαμπρό. Ελπίζω μόνο η Ubisoft να έχει βάλει μυαλό και να κάνει μια γενναία αυτοκριτική, σκεπτόμενη τα λάθη του παρελθόντος, τερματίζοντας μια και καλή τις αλχημείες και τις κερδοσκοπικές καμπάνιες. Στην μετά-Desilets εποχή, ας φροντίσει να διατηρήσει ένα σταθερό κορμό ανθρώπων να σύρουν το άρμα. Όπως και να 'χει πάντως, στο μεταξύ ας απολαύσουμε ένα από τα καλύτερα action adventure της γενιάς. Bayek out!

  • Ο εκπληκτικός κόσμος της Αρχαίας Αιγύπτου
  • Η ιστορία της γέννησης της αδελφότητας
  • Καθηλωτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών
  • Λειτουργικοί και εύχρηστοι RPG μηχανισμοί
  • Πλούσιο περιεχόμενο
  • Το ανανεωμένο σύστημα μάχης κλέβει τις εντυπώσεις
  • Αστείρευτη ποικιλία όπλων
  • Το tomb raiding επιστρέφει δυναμικά
  • Εξωπραγματικός τεχνικός τομέας
  • Το present day, παρότι επιστρέφει στις ρίζες του, παραμένει στάσιμο
  • Υποτονική εχθρική νοημοσύνη κατά το stealth
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4 (review στο PS4 Pro), Xbox One, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Ubisoft Montreal
ΕΚΔΟΣΗ:Ubisoft
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:Action adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:https://assassinscreed.ubisoft.com/game/en-us/home/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:27/10/2017
PEGI:18
  • basilis77

    Πω πω τι τέρας review είναι αυτό...??
    Να ξέρεις με έψησες άσχημα τώρα Κωνσταντίνε!

  • Bill B.

    Φίλε μου μετράς άσχημα!!!!! Προκαταβολικά ένα μπράβο για το review, το οποίο θα το διαβάσω το βράδυ με την ησυχία μου... Βασίλης out!

  • Constantinos

    Ερωτησεις, αποριες και τα σχετικα ξερετε...μη διστασετε.

    • alessan

      Έτσι! Ο καλλιτεχνης στο κοινό του!

      • Constantinos

        Παιξε τωρα Origins στο Χ, μπας και ξελαμπικαρεις απ τις μπαλιτσες και τ ανθρωπακια που χοροπηδανε και ασε τα υπολοιπα.

  • ggraper

    Για άλλη μια φορά, εξαιρετικό review! Άμα δεν είχα ψηθεί ήδη από άλλα reviews για το παιχνίδι, θα είχα σίγουρα ψηθεί από το δικό σου!
    Το τραγικό οικογενειακό συμβάν που αναφέρεις, επειδή είδα λίγο το story για να πάρω μια ιδέα, με άφησε με το στόμα ανοικτό!

  • Luffy-10

    Ωραιο review Κοστα μπραβο! Για το παιχνιδι δν εχω αποψη ,δν το εχω παρει ακομα οταν το παιξω θα πω τν γνωμη μου.

  • Gogos

    Ωραίο κείμενο Κωνσταντίνε, αν και δεν η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα κάτι λιγότερο από 9,5/10 μετά το διετές διάστημα παρατεταμένης στέρησης στην ναρκωτική ουσία του ασσασσινισμού! Λίγο-πόλυ όλοι γνωρίζαμε τι πρόκειται να διαβάσουμε! 😀

    Πέρα από την πλάκα, ακούω από πολύ κόσμο καλά λόγια για το Origins, όπως μείωση των τυποποιημένων outposts προς κατάκτηση και στο spamming των τυχαία δημιουργημένων αποστολών, τύπου "Tackle The Thief" κατά την περιπλάνηση. Η ζυγαριά, κατά τα λεγόμενα γνωστών πάντα, φαίνεται να γέρνει περισσότερο σε αποστολές δημιουργημένες στο χέρι σε αντίθεση με τα Unity/Syndicate. Από ότι φαίνεται ο μεγαλύτερος κύκλος ανάπτυξης τους βοήθησε, ώστε να προσθέσουν περισσότερο ουσιαστικό περιεχόμενο στον κόσμο του παιχνιδιού.

    Ωστόσο, παραμένω "άπιστος Θωμάς" μέχρι την στιγμή που το backlog μου μειωθεί αισθητά, ώστε να μου επιτρέψει να ασχοληθώ με το Origins για εγκυκλοπαιδικούς κυρίως λόγους. Μακάρι τελικά όποτε και όταν το κάνω να βρεθώ προ μιας θετικής έκπληξης, αντίστοιχης με αυτής του Resident Evil 7, το οποίο κατάφερε να αναστήσει μια -κατά τα φαινόμενα- κλινικά νεκρή σειρά.

    • Constantinos

      Ειχα τονισει και παλιοτερα οτι θα το εκρινα αυστηρα, αποκαλωντας το "τελευταια ζαρια", "υστατη προσπαθεια" κλπ. Μπορει να ειμαι "αρρωστακι" της σειρας αλλα δεν θα καθομουν να αυτο-γελοιοποηθω, προβάλλοντας για παραδειγμα, ενα κακο προς μετριο παιχνιδι, οτι προκειται περι goty, ας πουμε.

      Το περιεχομενο και ο χαρακτηρας στην γραφη του κειμενου μου, ειναι περισσοτερο προιον θαυμασμου ως προς το δημιουργικο ταλεντο που επεδειξαν οι ανθρωποι της Ubisoft Montreal και λιγοτερο αποσταγμα φανμπουσμου.

      Οταν το αποτελεσμα κρινεται θεαματικο, ειναι θεαματικο, ανεξαρτητα των οποιων παρωπιδων/γυαλιων φορα κανεις.

      • Gogos

        Όπως και να το δεις, το κάθε review είναι η εικόνα που αποκόμισε ο κάθε συντάκτης για το εκάστοτε παιχνίδι με βάση τις εμπειρίες του και το όποιο υποκειμενικό του γούστο (αν και καλό είναι το δεύτερο να ελαχιστοποιείται στο μέτρο του δυνατού). Είναι όμορφο να υπάρχουν διαφορετικές οπτικές γωνίες. Είτε θετικές, είτε αρνητικές. Για να γραφτεί ένα αντικειμενικό review, θα πρέπει να είναι κανείς ο απόλυτος γνώστης όλων των genres και των θεματολογιών με τις οποίες μπορεί να καταπιαστεί ένα game. Ποιος όμως μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο για τον εαυτό του;

        Πέρα από αυτό, η κριτική ενός τόσο πολύπλευρου πράγματος, όπως ένα videogame, με ατελείωτες παραμέτρους που πρέπει να αξιολογηθούν μεμονωμένα, είναι πολύ δύσκολο να αποτυπωθεί με ακρίβεια με έναν αριθμό στο τέλος του κειμένου. Ανέκαθεν ήμουν κατά των βαθμολογιών, αλλά είναι και αυτό ένα αναγκαίο κακό. Σαν Gogos κρατάω στην άκρη του μυαλού μου το κείμενο σου και ίσως επιστρέψω με τις δικές μου σκέψεις για το Origins όταν πια θα έχω ασχοληθεί ο ίδιος μαζί του.

        • Constantinos

          Δεν υπαρχει η υποκειμενικοτητα σαν αρετη. Τουλαχιστον δεν την εχω συναντησει ακομα. Η υποκειμενικοτητα ειναι μια ψευδαισθηση που γεννα η υπερηφανεια και η μεγαλομανια του ατομου. Διαβαζεις, ενστερνιζεσαι ή αφουγκραζεσαι αποψεις συμφωνα με την εμπιστοσυνη που αποκομιζεις απο μια τριτη αποψη. Απο εκει και επειτα, εγκειται στον χαρακτηρα του καθε ανθρωπου ωστε να σχηματισει τη δικη του γνωμη.

          Στα κειμενα μου προσπαθω να μεταδωσω σε αυτον που τα διαβαζει, τις αποψεις μου για το χ.ψ παιχνιδι. Δεν ξερω αν τα καταφερνω, ξερω σιγουρα ομως οτι προσπαθω πολυ. Σχετικα με την αριθμητικη βαθμολογια, ουτε εμενα μ εκφραζει ιδιαιτερα, να δικαιολογω αριθμητικα ενα κειμενο των 10-12-14 σελιδων στο οποιο αποτυπωνεται επακριβως η θεση μου.

          • Gogos

            Προφανώς και η υποκειμενικότητα δεν είναι αρετή. Το μόνο πράγμα που μπορεί να την νικήσει είναι η γνώση και η εμπειρία. Εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη γνώση, δεν μπορεί να υπάρξει και άριστος reviewer. Η προσέγγιση της αντικειμενικότητας είναι μια μάχη που πρέπει να δίνεται καθημερινά, αλλά πάντα εκείνη θα παραμένει ένα "άπιαστο πουλί". Τελοσπάντων η εν λόγω συζήτηση είναι πολύ μεγάλη και κάπως υπέρ του δέοντος φιλοσοφική, ώστε να μπορέσει να γίνει στο παρόν άρθρο.

            • Constantinos

              Οι λέξεις "γνώση", "αντικειμενικος" και "reviewer", μου κάθονται εξαρχής άσχημα. Δεν αναφέρομαι στην τοποθέτηση τους στο σχόλιο σου.

              Δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να συμπλεουν μεταξύ τους. Ένας συντάκτης παιχνιδιών δεν κάνει κάποιου είδους λειτουργημα, ώστε να του αποδίδονται χαρακτηρισμοι τύπου αντικειμενικος και γνωστικος.Την άποψή του, πρέπει να στοιχειοθετει μέσω της εμπειρίας του απ τα videogames.

              Μέχρι εκεί.

  • https://youtube.com/hotexclusives Jesus

    Τρομερο review Κωνσταντινε τα ειπες ολα! Ειμαι στις 60 ωρες και το παιχνιδι ακομα προσφερει! Πανεμορφος τεραστιος κοσμος και το exploration ειδικα στους ταφους τρομερο!

    Προσωπικα εγινε το αγαπημενο μου AC! Δεν ειχα πολυ hype για το παιχνιδι φετος αλλα για μενα ειναι σιγουρα η καλυτερη αγορα που εκανα το 2017 στον τομεα των video games.

    Edit: Jesus out 😀

  • meh

    Δηλαδη λες πως ειναι ψιλοκαλουλι;

    • Constantinos

      Ψιλο ομως.

  • Vituman

    Μπράβο, μπράβο! Μια τόσο μεγάλη σειρά δείχνει πως επιτέλους ανανεωθηκε! Μετά από χρόνια σκέφτομαι να τσιμπήσω AC και νιώθω σίγουρος πως δεν θα το μετανιώσω!

  • Gracer

    φιλε μου τι να πω για το review,πολλα μπραβο εξαιρετικο τα ανεφερες ολα..και παλι Συγχαρητηρια

  • Τυφλοπόντικς

    Όπως είπα και στο προηγούμενο σχόλιο σε άλλο ποστ είχα 5 χρόνια να αγοράσω AC, αλλά πραγματικά είχα 7 ολόκληρα χρόνια να δω (κατά την άποψη μου πάντα) ένα τόσο καλό AC από το Brotherhood δηλαδή. Το σύστημα μάχης είναι πολύ καλό καμιά σχέση με τα παλιά που έκανες γενοκτονία (ειδικά του 3ου κ 4ου παιχνιδιού), καλά για την αναπαράσταση μπορώ να πω ότι είναι τρομερή όπως πάντα σε αυτό το κομμάτι στα AC γίνεται καλή δουλεία, αλλά εκεί που κέρδισε το game είναι τα side quests τα οποία είναι σε αρκετά καλό επίπεδο και δεν το περίμενα μπράβο τους. Αυτό που με στεναχωρεί είναι το performance του παιχνιδιού στο PC ελπίζω με τα patch να στρώσει και άλλο.
    Είμαι ήδη στις 20 ώρες και συνεχίζω, ελπίζω να προλάβω το event άλλα 13 lvl θέλω.

  • nikolas22072014

    Μπράβο Κωνσταντίνε ωραίο κείμενο όπως πάντα. Σταθερή αξία.

  • Worms

    Δυστυχως βλεπω ότι πολλα παιχνίδια τα τελευταια χρονια εχουν προσθεσει πλεον πολλα RPG στοιχεια. Όμως επρεπε να σκεφτουν στην Ubisoft οτι ο άλλος αν θελει να παιξει RPG θα παιξει Diablo, Mass effect, Dragon Age. Ένα καθαρο RPG δηλαδή.

    Διαβαζω στο review, για level, XP, skills, αναβαθμιση χαρακτηρα και αλλα και μου θυμιζει το Skyrim και αλλα παρομοια παιχνίδια. Αυτος ο συνδυασμος action/adventure μαζι RPG πιστευω δεν θα ικανοποιησει καμια πλευρα. Ουτε αυτους που παιζουν Action/Adventure ουτε αυτους που παιζουν RPG. Μπορει στο review να γραφεις ότι δεν ενοχλουν οι RPG πινελιες αλλα πιστευω δεν θα είναι για ολους

    Επισης απ ότι καταλαβα για να κανεις καποιες κεντρικες αποστολες θα πρεπει να εχεις φτασει σε ένα συγκεκριμενο level για να ανταπεξέλθεις στην δυσκολια που θα εχεις σε αυτές τις αποστολες. Σε αναγκαζει κατά καποιο τροπο το παιχνιδι να πας σε "προαιρετικη" αποστολή για να ανεβασεις το level σου. Οποτε δεν είναι προαιρετικες αλλα υποχρεωτικες αποστολες αφου απ' οτι καταλαβα, αν δεν εισαι στο καταλληλο level θα χασεις ευκολα.

    Εκτος αυτου πιστευω ότι με αυτόν τον τροπο θα χανεται κι η συνοχή της ιστοριας.Τι εννοω. Θα υπαρχει το ενδεχωμενο καποια στιγμη στο παιχνιδι να εισαι σε κρισιμο σημειο και αντι να πας στην επομενη κεντρικη αποστολή για να δεις στην συνεχεια τι θα γινει, θα πρεπει να πας σε μια τυχαια "προαιρετικη" αποστολή για να αναβασεις τα level σου(αν δεν εισαι στο καταλληλο) και ετσι μετα να πας στην κενετρικη αποστολή. Αυτό για μενα ειναι αρκετα λαθος να γινοναι παυσεις στο παιχνιδι και να χαλαει η ροη της ιστοριας. Το ότι θεωρητικα δεν σε ανγακζει το παιχνιδι να πας σε προαιρετικη αποστολη δεν μου λεει κατι γιατι ουσιαστικα υπαρχει το ενδεχωμενο να χασεις πανεύκολα αν δεν εχεις το καταλληλο level. Γενικως παντως δεν θα επρεπε να υπαρχουν ουτε level. Μου κανει για άλλο ειδος παιχνιδιού η ολη φαση.

    Παντως κριμα γιατι τα τοπια που βλεπω είναι πανέμορφα και ηθελα πολύ να το δοκιμασω αλλα πλεον τα παιχνιδια τυπου Far Cry 3 και μετα, Horizon, AC και όλα τα παρεμφερή τα βρισκω πολύ βαρετα. Είναι προσωπικη αποψη αυτή. Οσο για την αναβαθμιση του χαρακτηρα την βρισκω καπως ανουσια την στιγμη που μιλαμε για Action/Adventure. Δεν μου φαινεται να ταιριαζει με το ειδος ολο αυτό, και κατανταει λιγο ψευτικο να αναβαθμίζεται ο χαρακηρας. Για ολες αυτές τις αλλαγες ισως ευθυνονται και oι reviewrs που παλια λεγανε για στασιμοτητα στο gameplay λες και είναι κακο αυτό. Ετσι η Ubisoft προσπαθησε να βρει τροπους να το εξελιξει. Αλλα αυτή η εξελιξη στο gameplay αλλαξε αρκετα το ειδος του παιχνιδιού απ ότι βλεπω

    Αυτά! Πολύ ωραιο και αναλυτικο review Κωνσταντίνε!!

    • meh

      "Όμως επρεπε να σκεφτουν στην Ubisoft οτι ο άλλος αν θελει να παιξει RPG
      θα παιξει Diablo, Mass effect, Dragon Age. Ένα καθαρο RPG δηλαδή."

      Απο που να ξεκινησω και ποτε να τελειωσω;

      • alessan

        Eχει χαθει η εννοια του καθαρου RPG 🙂 Τι να μας πουν κατι γατακια οπως Torment, Divinity, Pillars Κλπ!

    • Constantinos

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Δύο μικρές παρατηρήσεις αν μου επιτρέπεις:

      1. Σε ένα open world παιχνίδι θα κάνεις τα main missions προκειμένου να ολοκληρώσεις το main story. Εξυπακουεται αυτό. Από εκεί και πέρα όμως, όταν το περιεχόμενο των υπόλοιπων δραστηριοτητων είναι ευρύ και σε συνδυασμό πάντα με το level up/looting που παρέχει ο τίτλος, δεν κρίνω ορθολογικο να εστιασει κάποιος αποκλειστικά και μόνο στα story missions. Ουσιαστικά εκεί κρύβεται η μαγεία ενός open world παιχνιδιού. Δηλαδή στην ελευθερία που προσφέρει στον παίκτη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει ντε και καλά, να καθαριστει όλος ο χαρτης. Παίζεις όσο χρειάζεται ώστε να αναβαθμιστεί ο χαρακτήρας.

      2. Μην τσουβαλιαζεις παιχνίδια άσχετα μεταξύ τους. Διαφορετικά χαρακτηριστικά προσφέρει σαν τίτλος το AC από τα παιχνίδια που ανέφερες. Ακομα και αν υπάρχουν κάποιες λίγες ομοιότητες, δεν σημαίνει ότι πρέπει να κατηγοριοποιουνται παιχνίδια ανομοια μεταξύ τους.

      • Worms

        Εγω βλεπω αλλιως τα open world παιχνίδια. Για μενα open world δεν θα επρεπε να σημαινει προαιρετικες αποστολες, 1000 εικονίδια στον χαρτη, skills, crafting, level, XP και όλες αυτές οι ορολογιες που θυμιζουν RPG παιχνιδι. Για μενα open world σημαινει ότι εχεις τις βασικες αποστολες σου για να προχωρησει η ιστορια αλλα να διαλέγεις οποιον δρομο θες εσυ για να πας από την μια βασικη αποστολή στην άλλη βασικη αποστολή. Όταν γινεται αχταρμάς το παιχνιδι κατανταει λιγο κιτς για μενα. Και δεν αναφέρομαι μονο για το AC αλλα το ιδιο λαθος για μενα εκανε και η Ubisoft στα Far Cry(εκτος από το αγαπημενο της Crytek)

        Αλλα σε αυτή την περιπτωση με το Origins σε "αναγκαζει" να κανεις κατά καποιο τροπο τις προαιρετικες αποστολες. Δεν είναι όπως στο Far Cry 3 που ναι μεν τις ειχε τις προαιρετικες αποστολες(για μενα είναι λαθος και αυτο) αλλα δεν σε περιοριζε ποτε για να κανεις τις βασικες αποστολες για να προχωρησει ευχαριστα η ιστορια χωρις παυσεις. Εδώ το να σε περιοριζει και να χανεις ευκολα στην επομενη βασικη αποστολη αν το level σου είναι χαμηλο(λογω του ότι δεν εχεις κανει πολλες προαιρερικες αποστολες) τοτε είναι πολύ αρνητικο για μενα. + ότι χανεται η ροη της ιστοριας λογω του ότι ασχολείσαι με αλλα πραγματα αντι να ασχοληθείς με την επομενη βασικη αποστολή.

        Απ ότι φαινεται όμως τα open world πολλοι θα συνδεουν με τα παραπανω που ειπα. Δηλαδη προαιρετικες αποστολες, 1000 εικονίδια στον χαρτη, skills, crafting, level, XP, οποτε αν τελικα είναι ετσι όλα τα open world τοτε κανω λαθος. Εγω απλα όπως ειπα νομιζα ότι δεν είναι αναγκαστικο να υπαρχουν όλα αυτά στα open world παιχνίδια. Οσο βγαινουν τετοια open world πχ Horizon( κι αυτό ετσι είναι απ ότι ειδα), Far Cry, AC δυστυχως δεν θα ασχολουμε με αυτά. Για μενα δεν κρυβεται εκει η μαγεια ενός open world σε αυτά. Μπορει το παιχνιδι να ειναι open world, αλλα να εχει μονο βασικες αποστολες και να διαλέγεις εσυ δρομο. Παλι ομορφο θα ειναι. Θα ηθελα να παιξω καποιο παιχνιδι που να είναι open world χωρις όλα αυτά τα πραγματα. Δυστυχως όμως δεν θα βρω ευκολα απ ότι βλεπω

        • Constantinos

          Eσυ απ οτι καταλαβαινω ψαχνεις ενα παιχνιδι ανοικτου κοσμου, το οποιο να διαθετει μηχανισμους παραπλησιους με αυτους των παιχνιδιων της Quantic Dream.

          Υπαρχουν open world παιχνιδια στα οποια οι πραξεις σου καθοριζουν την πορεια σου μεσα στο παιχνιδι (Witcher, Elder Scrolls κλπ.) αλλα σε κανενα απο αυτα δεν περιοριζονται οι επιλογες που παρεχουν οι κοσμοι τους.

          Open world παιχνιδι το οποιο διαθετει μονο main missions δεν υπαρχει. Open world παιχνιδι στο οποιο δεν υφιστανται παραπλευρες αποστολες και δραστηριοτητες δεν εχει υπαρξει και δεν νομιζω να υπαρξει.

          Δεν θα ειχε νοημα να υπαρξει παιχνιδι ανοικτου κοσμου αποκλειστικα και μονο με τα χαρακτηριστικα που αναζητας. Οποτε ειναι ανωφελο να ασχολεισαι με τη συγκεκριμενη κατηγορια παιχνιδιων.

          • Worms

            Της Quantic Dream δεν μου αρεσουν ιδιαιτερα από την στιγμη που είναι διαδραστικα οσον αφορα την ιστορια. Μου αρεσει να εχει μια συγκεκριμενη ιστορια κάθε παιχνίδι. Βεβαια μονο αυτό με ενοχλεί. Όλα τα υπολοιπα στα παιχνίδια της Quantic Dream είναι πολύ καλα.

            Η αληθεια είναι ότι μου αρεσουν πολυ τα γραμμικα παιχνιδια όπως Max Payne 1. Και μου αρεσουν ομως παιχνίδια τυπου Far Cry 1. Μπορει τυπικα να μην είναι Open World το Far Cry 1 αλλα φαινοταν ότι είναι. Οι πιστες ηταν τεραστιες. Θυμαμαι σε μια πιστα επρεπε να πας σε 4 νησια μικρα και να βαλεις εκρηκτικα. Πηγαινες από στοχο σε στοχο. Εβαζες τα κυαλια και εβλεπες πολύ μακρια τους εχθρους. Όλα ηταν real time όπως τα open world τωρα. Δεν ειχε όμως μικρα μαγαζακια που πουλανε οπλα, προαιρετικες αποστολες, crafting, skills, level κλπ. Παρολα αυτά φαινοταν open world και ειχε μονο κεντρικες αποσολες. Οποτε τουλάχιστον εχει υπαρξει μια φορα τετοιο παιχνιδι

            Ισως τελευταια γινανε ετσι τα open world. Δεν ξερω.

            Γραφεις οτι "Δεν θα ειχε νοημα να υπαρξει παιχνιδι ανοικτου κοσμου αποκλειστικα και μονο με τα χαρακτηριστικα που αναζητάς"

            Δεν θα ηταν πολύ ωραιο το Origins να ειχε μονο τις βασικες αποστολες και μαλιστα να μην ειχε και RPG? Θα πηγαινες από στοχο σε στοχο και θα διάλεγες εσυ τον δρομο που θα πας. Πολύ ενδιαφερον θα εχει και χωρις "περιττα" πραγματα μεσα στον χαρτη. Κατι σαν Uncharted 4 δηλαδή στην πιστα της Μαγαδασκαρης. Φαντασου το ολο αυτό στο μέγεθος του χαρτη του Origins. Ξερεις πως το λεω. Απλα να μην εχει αλλα πραγματα. Να είναι απλα ενας τεραστιος χαρτης και να πηγαίνεις από στοχο σε στοχο για τις βασικες αποστολες. Μια χαρα θα αξιοποιεται ο χαρτης

            Αλλα απ ότι καταλαβα δεν υπαρχουν. Μαλλον είναι ανωφελο να ασχολουμε με open world παιχνιδια

            • Constantinos

              Φυσικά και όχι.

              Δεν θα ταίριαζε σε καμία περίπτωση, σε παιχνιδι open world με setting την αρχαία Αίγυπτο, η μη παροχή ελευθερίας στον παίκτη να αλληλεπιδρασει με τον κόσμο και το περιεχόμενο του παιχνιδιού. Πως θα βοηθούσε το παιχνίδι, η ύπαρξη ενός πελωριου χάρτη, χωρίς δραστηριότητες όπως η εξερεύνηση ? Αν μιλούσαμε για ένα γραμμικο action/adventure, τύπου Uncharted ας πούμε, τότε ναι θα υποστηριζα το συλλογισμο σου.

              Κατά τ άλλα, άσε τα open world στην άκρη, απ τη στιγμή που δεν μπορείς εξικοιωθεις με τη λογική τους.

              • Worms

                Για μενα θα ταιριαζε πολύ. Το ότι πας από στοχο σε στοχο με οποιον δρομο θες πιστευω αρκει και μια χαρα πιστευω θα αλληλεπιδρας με το περιοχρομενο του παιχνιδιού. Φυσικα θα υπαρχουν και καποια εμποδια όπως πας στις βασικες αποστολες από το Α σημειο στο Β. Εμποδια εννοω εχθροι, τα ζωα, το σκαρφαλωμα κλπ, οποτε για μενα κι αυτό δραστηριότητες είναι και παραλληλα να αξιοποιουταν ο χαρτης γιατι όπως ειπα διαλέγεις εσυ τον δρομο που θας πας στις βασικες αποστολες.. Πιστευω θα ειχε περισσοτερο ενδιαφερον αν ηταν πιο απλο με τον ιδιο πελωριο χαρτη.

                To βλεπω λιγο διαφορετικα εγω με τα open world αλλα οκ 🙂

  • http://game20.gr/ Blaze

    Φοβερό review γίγαντα.
    Αυτή την εποχή, επειδή μόλις τελειώσα μια σειρά ονόματι Black Sails (τη συνιστώ στους πάντες εδώ μέσα) έχω ξαναπιάσει το flag και ίσως πιάσω και rogue.
    Η Αίγυπτος είναι αγαπημένο setting και εννοείται θα αγοραστεί.
    Άσχετο αλλά έχω αρχίσει να πιστεύω ξανά σε AC στην αρχαία Ελλάδα.
    Ε, στο τέλος δε θα τους μείνει και τπτ άλλο.

    • Constantinos

      Ευχαριστώ φίλε.

      Από δύσκολο έως απίθανο να υπάρξει AC με setting την αρχαία Ελλάδα, έτσι όπως κυλάει το lore του AC.

  • Panzerfaust

    Μπράβο Κωνσταντίνε μερακλίδικο review
    Εχω μείνει αρκετά πίσω στην σειρά και επειδή δεν αντέχω μαραθώνιο Assassins Creed αυτό είναι το επόμενο που θα τσιμπήσω.

    *Στην τρίτη παράγραφο χτύπησε ο γνωστός δαίμων και γράφει Medgay, Τερμι κάνε κάτι γιατί βλέπω την Senu να πετάει από πάνω μας 🙂

  • salamandras salamandrioglou

    Αμα συνυπολογισουμε οτι και το horizon πηρε απο τον ιδιο reviewer 9.5 καταλαβαινει κανεις οτι η πραγματικη αξια του παιχνιδιου δεν ειναι ετσι οπως το λέει το κειμενο.Δυστυχως ο fan-μποισμος σε συγκεκριμενα ειδη και εταιριες καλα κρατεί.

    • Panzerfaust

      Και τα 2 παιχνίδια πάντως τα πήγαν πολύ καλά στις βαθμολογίες.
      Αυτό που ορθώς γράφει ο Κωνσταντίνος πιο κάτω, οτι αν βγάλει goty ένα μέτριο παιχνίδι μόνο να γελοιοποιηθεί θα καταφέρει έχει μεγάλη ισχύ και είναι λογικό.

      • Constantinos

        Don't feed the troll(s).

        • Panzerfaust

          Mπορεί και να μην του αρέσουν οι Nile.
          Aφου ξέρεις, εδώ μόνο Βορειοευρωπαϊκό Black metal ακούμε.

          • Constantinos

            Στην προκειμενη περιπτωση, μια εξαιρεση κρινεται απαραιτητη. Βαλτο να παιζει απ το τριτο λεπτο και μετα. ΔΕΟΣ !!!

            https://www.youtube.com/watch?v=KM1Ri8PFOsA

  • BigBOSS

    χμμμ, τόσο καλό είναι;

  • beos777

    Πολύ καλογραμμένο review, μπράβο Κώστα!!!! Έχοντας παίξει 30+ ώρες, μπορώ να πω πως ειναι το καλύτερο ac από εποχή black flag. Επίσης, είναι το 1ο AC που του τα σκάει του 2 από αποψη story, χαρακτήρα και γενικά βάθος. Πραγματικά είναι φοβερό το αποτέλεσμα του origins, τρομερή δουλειά.

  • Chris

    Τούμπανο review κ παιχνίδι! Μπράβο! Αυτά που με κερδίζουν στο παιχνίδι είναι μεταξύ άλλων ότι είναι χάρμα οφθαλμών με πανέμορφα και εξωτικά μέρη, η δυνατή ιστορία και το ενδιαφέρον σύστημα μάχης.

  • Δημητρης.

    Βαρβάτο review , με κάλυψε απόλυτα, για βαρβάτο παιχίδι τελικά.
    Ωραίος Κωνσταντίνε!
    Φυσικά και θα παιχτεί με τη πρώτη ευκαιριά στο μέλλον.

  • Constantinos

    Ενημερωνω προκαταβολικα οσους παιζουν αυτη τη περιοδο το Origins και επιδιωκουν την αποκτηση της πλατινας του:

    το φαινομενικα βατο trophy Old Habits (καθαρισμα ολων των ?, bandit camps, παπυρων, οχυρων, θησαυρων κοκ.) εχει μια ιδιομορφια και υπο προυποθεσεις, καθισταται αδυνατο το ξεκλειδωμα του. Αν δεν καταφερετε να το βγαλετε in-game, η μονη λυση ειναι το 2o playthrough, κανοντας απο την αρχη εκ νεου τα παντα.

    Σε μια συγκεκριμενη main αποστολη, θα χειριστειτε εναν άλλον χαρακτηρα, εκτος του Bayek. Στο εν λογω σημειο (το οποιο ειναι προσβασιμο παιζοντας και με τον Βayek), υπαρχουν ορισμενα loots τα οποια ΔΕΝ πρεπει να συλλεξετε με τον νεο χαρακτηρα αλλα ΜΟΝΟ με τον Βayek. Κοινως, παραμεριστε τα loots και ασχοληθειτε μονο με την εκπληρωση του main objective. Αν κανετε το αναποδο, το παιχνιδι ακυρωνει την οποια προσπαθεια προγενεστερη/μεταγενεστερη καταβαλλετε με τον Bayek και δεν σας δινει το trophy.

    Επισης, υπαρχει ενα ερωτηματικο (Hotep Cavern) στην περιοχη Qatarra Depression το οποιο ειναι hidden και κρινεται απαραιτητη η συγκομιδη του για το trophy.

    https://www.youtube.com/watch?v=ZR1hswAn3Zo

  • Bill B.

    Ρε 'συ Κώστα, αυτά τα events ξέρω 'γω, εγώ π.χ. που θα το πάρω τα Χριστούγεννα, ξέρεις αν ανακυκλώνοται; Ή πάει τα χάσαμε; Κάτι για Trials of gods διαβάζω κλπ...

    • GeoяgeZFя

      15 μέρες νομίζω κρατάει το event και μετά έχει άλλο boss διαφορετικό δε χάνεις τπτ ανακυκλωνεται.

    • Constantinos

      Αυτη την περιοδο (7-14 Νοεμβριου), εχει ξεκινησει το trial of Anubis. Φτάνεις στο σημειο, πολεμας τον θεο Anubis και σαν reward, λαμβανεις ενα κομματι της πανοπλιας του. Εχω την εντυπωση οτι γινεται reset αλλα δεν ειμαι βεβαιος. Προσωπικα, δεν ασχοληθηκα.

      Θ ακολουθησουν και αλλα boss events παντως.

      https://assassinscreed.ubisoft.com/game/en-us/news/152-304971-16/trials-of-the-gods

      • Bill B.

        Ωραία ρε παιδιά γιατί μαλακία θα ήταν να τα χάσουμε όσοι θα το τσιμπήσουμε αργότερα.

        Επίσης Κώστα, πρέπει να κατεβάσω το PlayStation app να τα λέμε από κει, γιατί έχω βαρεθεί να σου ρίχνω άκυρα λολ

        • Constantinos

          Χαχαχαχα. To παιζεις δυσκολος γενικοτερα. Ορκιστηκα να μην σου σου ξαναστειλω.

          Ενταξει ρε, εχω το μικροφωνο και βολευει να τσαταρω. Δεν ξερω τωρα, το προβλημα με τη συνδεση ιντερνετ που ειχες, το ελυσες?

          • Bill B.

            Τελείωσα ρε τώρα τη δουλειά, επέστρεψα στο home sweet home... Όλα καλά τώρα.

            Όχι δύσκολος ρε, απλώς όταν παίζω θέλω να συγκεντρώνομαι, για αυτό δεν απαντάω. Και να ανοίξω το PS4 μόνο για να τσαταρω, δύσκολο. Οπότε το app είναι μονόδρομος, αν είναι να τα λέμε.

            • Constantinos

              Οταν συγκεντρωνεσαι, αναπνεεις παραλληλα ή μπα?

              Α εγω συνηθιζω να τσαταρω. Πχ. ακομα και στο Origins, αν εσκαγε μυτη καποιoς για chat, παρατουσα τα main missions και εκανα side activities, για να μην τον γραφω τον αλλον. Δεν την χρησιμοποιω πλεον την εφαρμογη. Μου φαινεται αχρειαστη.

              Κοιτα, συνολικα ειμαι ευγενης σαν ανθρωπος. Δεν γειωνω τους γυρω μου. Εσυ αντιθετως, εισαι εγγυημενα σταρχιδιστης.

              • Bill B.

                Μπα, απλώς βαριέμαι να μιλάω πολλές φορές. Μπαίνω να παίξω να χαλαρώσω, να ξεχάστω. Αν θέλω να ανοίξω συζήτηση με κάποιον ή να πούμε καμιά παπαρια, τα λέμε και εδώ, δεν περιμένω το τσατ του PS.

  • GeoяgeZFя

    Πολύ καλό review Κωνσταντίνε το παιχνίδι τα σπάει επιτέλους ένα ac που αξίζει, το λιώνω αργά αργά συμφωνώ σχεδόν σε όλα ειδικά στο κομμάτι rpg στοιχείων το οποίο είναι απλό και δεν νομίζω να δυσκολέψει κανέναν όπως είπες αυτό που θέλει να κάνει το κάνει σωστά για το συγκεκριμένο παιχνίδι μαζί και το combat system τα οποία προσφέρουν κάτι το φρέσκο και σε κάνει να ασχοληθείς περισσότερο.

  • Alexis Mihos

    Μπράβο Κώστα πολύ ωραίο review. Θα το τιμήσω λοιπόν. Σε εμπιστεύομαι 🙂

  • alessan

    Φτανει και αυτο στο τελος του σιγα σιγα (μαλλον γρηγορα γρηγορα 🙂 ) οποτε βρηκα την ευκαιρια να διαβασω και το review του Κωνσταντινου! Παρα πολυ καλο και δειχνει την αγαπη του για τα Creed και το μερακι με το οποιο το εγραψε!

    Δεν θα πω πολλα γιατι απο πανω υπαρχει ολοκληρο Behemoth 🙂 ! Για αρχη, οπτικα ειναι τρελο χαζι το παιχνιδι! Βλεπεις καθαρα σε παρα πολυ μεγαλη αποσταση τι υπαρχει με αρκετη λεπτομερεια, ενω σε οτι σε περιβάλλει υπαρχει τρομερη κινητικοτητα! Ζωα που κυνηγουν το ενα το αλλο, αλλα που κοιμουνται, φλαμινγκος και ερωδιους σε λιμνες να καθονται και μολις πλησιασεις βλεπεις ολο το αυτο το σμηνος πουλιων να σηκωνεται στον αερα! Μικρα καραβανια να περνανε με τις καμηλες τους, στρατιωτες να κανουν περιπολιες με αλογα και απλους ανθρωπους να κανουν καθημερινες εργασιες! Εξαιρετικη δουλεια! Για τον χαρτη και τις περιοχες που συναντας τα ειπε παραπανω απο εξαιρετικα ο Κωνσταντινος! Δεν υπαρχει η ποιοτητα του χαρτη και των περιοχων! Η αρχοντια της Αλεξανδρειας/Ηρακλειου/Κυρηνης με ελληνορωμαικους ρυθμους και απο την αλλη η Φαραωνικη αρχιτεκτονικη της Μεμφιδας/Λετοπολις και αλλων πιο μικρων περιοχων, αφιλοξενες εκτασεις ερημου, που σπανε απο μικρες οασεις, οι βαλτοι γυρω απο τον Νειλο και η σουλατσα στο ποταμι απο την αρχη του (την αρχη του στο παιχνιδι προφανως και οχι την κανονικη) μεχρι το Δελτα του που ανοιγει και βγαινει στην θαλασσα! Απιστευτη παλετα χρωματων, και πανεμορφη αναπαρασταση της Αιγυπτου της εποχης! Νομιζω οτι σε αυτο η Ubisoft ειναι μανουλα πια! Σε ορισμενα σημεια ενιωθα λιγο, κατι αναμεσα απο Indiana Jones και Λορενς της Αραβιας! 🙂

    To συστημα μαχης ειναι φρεσκο και φερνει εναν αερα ανανεωσης, αλλα μολις το μαθεις νομιζω γινεται αρκετα απλοικο και ακομα και στο Hard δεν βρηκα ιδιαιτερη προκληση (Ειδικα με Mace κατεβαζω ενα Φρουριο με γιουρουσι στο ανετο) , παρα μονο τωρα στο τελος που μου εχουν μεινει οι μαχες με τους Ελεφαντες! Τα Rpg στοιχεια ειναι καλοδεχουμενα και υπαρχουν τοσο-οσο ωστε ουτε να ειναι RPG το παιχνιδι, ουτε να αλοιωθει και ο χαρακτηρας της σειρας!

    Η νοημοσυνη δυστυχως ειναι ολιγον τι κακη! Οκ καταλαβαινω σε stealth μηχανισμους να μην ειναι τπτ το φοβερο, αλλα πολλες φορες μπορει να γινεται παρτυ σε ενα σημειο και 5 μετρα παρακατω να μην τους καιγεται καρφι! Θελει φτιαξιμο αρκετο!

    Εξαιρετικη ειναι κ η ελευθερια που σου δινει το παιχνιδι! Ηταν οριακα κατω απο αυτη που σου δινει το Ζελντα για να κινηθεις στον χαρτη του! Εκτος απο ελαχιστα "νεκρα" σημεια μπορεις κυριολεκτικα να πας παντου!

    Η ιστορια προσωπικα μου φανηκε αδιαφορη (δεν εχω παιξει την τελευταια αποστολη) και πληρως αναμενωμενη χωρις να μου εξηγει το τι γινεται, ουτε για το "μηλο" που περιφερεται απο χαρακτηρ σε χαρακτηρα αλλα δεν γινεται αναφορα! Ο Μπαγιεκ παραδοξως μου εκανε πολυ καλο "γκελ" σαν χαρακτηρας και ειναι απο τους πιο ενδιαφεροντες στην σειρα! Οπως επισης και η Aya! Present Day ειναι στο οριο του "ωσει παρον"! Δεν νομιζω να ηταν πανω απο 10 λεπτα συνολο σε ποσες ωρες playthrough! Γενικα σε μια σειρα που παιζει να εχει ακομα απροσδιοριστο αριθμο παιχνιδιων ειναι δυσκολο να υπαρχει μια απολυτα ικανοποιητικη ιστορια σε καθε παιχνιδι και να μην υπαρχει καποια αναρχια στην συνοχη των παιχνιδιων! Εστω να ηταν τριλογιες και να εκλειναν καποια θεματα ανα τριλογια (οπως του Ετσιο) και σε καθε νεα να ανοιγε ενα νεο κεφαλαιο!

    Bugs και glitches υπαρχουν αλλα τπτ που να χαλασει την εμπειρια (το πιο αστειο ηταν που εβλεπα πουλια να πετανε κατω απο την θαλασσα, αρκετα σουρεαλ 🙂 )

    Οπως και να εχει ειναι ενα εξαιρετικο παιχνιδι! Εχει γνωστα θεματα (ΑΙ, Δομη Side Quests), αλλα παει την σειρα ενα βημα παρακατω και με σωστη δουλεια αν δουλευτουν καποιες ιδεες, στρωσει η ΑΙ και γινει πιο συγκεκριμενη η ιστορια του παει προς την σωστη κατευθυνση πλεον!

    YΓ. Τελικα μαλλον ειπα πολλα παλι 🙂

    YΓ2. Σκεμπ εκει που γραφεις για το ταλεντο και τις φωτογραφιες σκεφτηκα Μενη, οταν το παιξει να τραβαει πιο πολλες φωτος απο οτι η Καρντασιαν τραβαει τον πισινο της 🙂

    YΓ3.Νομιζω σιγα σιγα τα open world παιχνιδια πρεπει να απομακρυνθουν απο την "παλαβομαρα" του ποιο τον εχει πιο μεγαλο τον χαρτη! Καλυτερα ενας πιο μικρος χαρτης με ουσιαστικα πραγματα να κανεις (ή segments), παρα ενας αχανης που σε αναγκαζει απλα να κανεις ενα καρο fetch quests για να τον δικαιολογησει! Δεν μιλαω για το AC,αλλα γενικα για ολα τα open world εκει εξω!

    • Constantinos

      Αν με το Horizon μας σπαμαρε αλυπητα με φωτογραφιες, δεν μπορω να φανταστω τι εχουμε να τραβηξουμε, οταν ξεκινησει το Origins.

    • nikolas22072014

      Πάντως δεν μου φάνηκε εμένα τόσο κακή η νοημοσύνη. Ειδικά Στα φρούρια έσκαγαν όλοι μπουλουκια. Βασικά για να το θέσω λίγο διαφορετικά δεν θυμάμαι open world στυλ ac να έχει
      πολυ καλύτερη ΑΙ.

      • Constantinos

        Ιντριγκαρεις τωρα.

        Ρε παιδια τα εχουμε πει, μην ασχολειστε με την ΑΙ, ειδικα σε open world παιχνιδια. Εδω δεν βλεπεις προσεγμενη εχθρικη νοημοσυνη σε shooter πλεον.

        Οι ανθρωποι (developers) επικεντρωνονται στα γραφικα και στο level design. Τελος! Ολα τα υπολοιπα ειναι παραταιρα για δαυτους.

        • nikolas22072014

          Όχι καθόλου. Απλά θέλω να ακούσω την άποψη του Αλε πάνω στο θέμα γιατί είμαι σίγουρος ότι έχει ασχοληθεί με περισσότερα από εμένα open world games.

          • alessan

            Λοιπον, πρωτον δεν με ενδιαφερει να ειναι εντελως "αληθινη" η νοημοσυνη καθως αν τα καταφερναν και ηταν, μαλλον τα παιχνιδια θα ηταν unplayable γιατι θα χαναμε ανα 2 λεπτα! Αρκει να σε "ξεγελαει" σωστα!

            Αφηνοντας στην ακρη τα shooters, action που αρκουν καποιες στανταρ νορμες στην ΑΙ για να εισαι οκ, καθως ολη την ωρα κυνηγιεσαι και θες 2-3 πραγματακια για να ξεγελαστεις οτι αυτο που βλεπεις ειναι σχετικα νοημωνες αντιπαλοι και οχι σακια για σφαιρες, οποτε ειμαστε σχετικα ευκολα ικανοποιημενοι, παμε στα open world! Στα open world και παλι εχει σημασια με τι εισαι αντιμετωπος και πως προσεγγιζει το καθε παιχνιδι το gameplay του! Δλδ στο Mad Max που ειναι open world ειχες μικρα mobs τα οποια λογικα να ακολουθουν την λογικη των action παιχνιδιων και να γινεται το γνωστο Ντου απο ολους με attacks/heavy attacks/counters! Σε αλλα παιχνιδια οπως πχ το Witcher ο κυριως ογκος αντιπαλων ειναι "τερατα"! Οποτε και εκει δεν απαιτεις τπτ το φοβερο! Το καθενα εχει την δικη του λογικη αντιμετωπισης και ακομα και οταν εισαι αντιμετωπος με ανθρωπους ειναι σε απευθειας μαχη! Οποτε το παιχνιδι και εκει σε βαζει μονιμα να πολεμας και ουσιαστικα να μην βλεπεις ευκολα τα λαθη της ΑΙ, ειδικα στο δυσκολο που προσπαθεις να συνδιασεις μαγεια/επιθεσεις και dodges ωστε να τις καπουλαρεις!

            Παμε στα AC λοιπον, οπου εχουμε ενα υβριδιο εστω και με light στοιχεια stealth! Οποτε οταν αντιμετωπιζεις το καθε quest/οχυρο αλλαζει και γινεται πιο πολυπλοκο, οπως και γινεται και πιο εμφανες το προβλημα στις ρουτινες της ΑΙ! Δλδ οι αστοχιες της ΑΙ γινεται πιο ευκολα αντιληπτες! Παραδειγματα που αντιμετωπισα πανω απο μια φορα το καθενα! Αν ημουν σε αλλο "επιπεδο" οι απο κατω δεν ακουνε!!! Δλδ αν ημουν πανω σε βραχο και μονομαχουσα με καποιον, ο απο κατω φρουρος ηταν περα βρεχει! Πολλες φορες φωναζαν καποιος να ερθει και δεν ερχονταν κανενας (μονο αν ετρεχαν για να δωσουν σημα γενικο ομως και οχι μονο στο εκαστωτε φρουριο)! Ακομα και οταν δεν πας stealth αν εισαι 6-7 μετρα μακρυα ή πχ πισω απο τοιχο (ακομα και αν υπαρχει πυλη να ενωνει τους χωρους) δεν ασχολουνται οι υπολοιποι! Βλεπουν τα πτωματα κανουν ενα μικρο σαστισμα και μετα μενουν και περιπελουν σα να μην τρεχει τπτ πανω απο το πτωμα με την στανταρ τους νορμα στην περιπολια! Ηταν ισως το πιο ευκολο AC στο να ξεφευγεις απο τις μαχες και να μην σε βρισκουν! Μια στροφη να επερνες και να εβρισκες εναν θαμνο στοπ η ερευνα για το που εισαι! Εκτος και αν ηταν σε αλογο οι φρουροι, οπου για καποιο λογο τοτε παιζει να σε ακολουθουσαν μεχρι την Κινα! Εχω τραβηξει και δυο βιντεακια οπως επαιζα αν ειναι θα τα ανεβασω να τα βαλω αυριο! Οταν πχ η ομαδα αναπτυξης εχει ασχοληθει με την ΑΙ των ζωων ας πουμε και βλεπεις οτι αλλιως σε αντιμετωπιζουν οταν εισαι στο νερο και σε βρισκουν, ή δεν μπορεις να πας κρυφα και να τα ξαφνιασεις και σε περνουν χαμπαρι, με στενεχωρησε να βλεπω τοσες αστοχιες και τοσο ευκολους τροπους να "κερδισω" την ΑΙ στους ανθρωπους! Καλως ή κακως αφου εχει μεσα και stealth πρεπει να το δουλεψουν παραπανω γιατι λογω αργου ρυθμου σε αρκετα κομματια και quests του παιχνιδιου, οι αδυναμιες της ΑΙ γινονται αισθητα και κατ εμε δυσαρεστα αντιληπτες!

            • nikolas22072014

              Έχοντας και εγώ ασχοληθεί με το παιχνίδι πολύ ,καταλαβαίνω τις αδυναμίες που θες να επισημάνεις αλλά δεν έχω βρει κάποιο άλλο που να τα κάνει καλύτερα. Πχ horizon ήταν ακόμα χειρότερο στους ανθρώπους.Το να ζητάμε κάτι που δεν υπάρχει είναι λίγο τρελό. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η συμμαχική ΑΙ σε όλα τα παιχνίδια είναι για τα πανηγύρια ακόμα και το halo 5 που το θεωρούμε ότι καλύτερο στην ομάδα ήταν ότι να ναι. Τους έλεγες σήκωσε αυτό το όπλο και δεν το έκαναν, πολλές φορές δεν πυροβολούσαν ακόμα και εχθρό στο 1 μετρό.

              • Constantinos

                Που να δεις στο Mass Effect Andromeda τι γίνεται με την ΑΙ.

                Αλλού γι αλλού.

                • nikolas22072014

                  Το γνωρίζω πολύ καλά το Ανδρομέδα. Καλά εκεί ήταν όλο το παιχνίδι για τα πανηγύρια.

              • alessan

                Η γνωμη μου ειναι οτι στο AC χτυπαει λιγο παραπανω ασχημα οταν υπαρχουν αστοχιες στην ΑΙ απο οτι σε αλλα! Προφανως δεν ειπα οτι σε αλλα εχουμε μικρους Einstein να μας κυνηγανε! Για Horizon δεν εχω γνωμη καθως, δυστυχως, δεν το εχω παιξει ακομα! Halo και Gears παντως εχω αφησει απο περιεργεια μονος τους, τους υπολοιπους της ομαδας και απλα πηγαινα για healing και τους κατεβαζαν τους εχθρους και χωρις εμενα! Αν και ξαναλεω δεν βαζω στο ιδιο σακουλι καποιο shooter/fps με συγκεκριμενη δομη και πιο Linear λογικη, που καμουφλαριζονται τα οποια προβληματα, απο την συνεχομενη δραση και απο τις πολυ συγκεκριμενες πραξεις που εχουν να κανουν -με εξαιρεση το order που ηταν αστειο το ολο θεμα με τους αντιπαλους- με ενα open world και πολλω δε μαλλον με το AC που βαζει και στοιχεια stealth και μπερδευεται ακομα πιο πολυ το πραγμα! Δεν συμφωνω παντως με οτι, αφου δεν υπαρχει κατι πως το ζηταω! Τοτε δεν θα υπαρξει ποτε! Και αν δεν το ζητησω απο συγκεκριμενες ομαδες που εχουν την δυνατοτητα να πανε το μεσο παρακατω απο ποιον θα το ζητησω? Απο τον καθε Indie developer με budget της πλακας? Μια απο αυτες τις ομαδες ειναι και η δημιουργος του Origins!

                @Constantinos Σκεμπ αυτα τα δυο που εβαλα, ηταν σαν παραδειγματα για το πως καμουφλαριζεται το προβλημα οταν στην μια περιπτωση πχ εχουμε μικρα mobs και συγκεκριμενη δομη δρασης (ιδια με Batman, Shadow, Spiderman απο οσο εχω δει) ή εχουμε μονιμα σκηνες δρασης κυριως με μη ανθρωπινους αντιπαλους, οπου πολεμας wraiths, werewolves, goblins και δεν ξερω και εγω τι αλλο! EΚει προφανως η δομη ειναι πιο απλη και θεμα να υπαρχει σωζεται! Στο AC αφου εχει γινει επιλογη για stealth και για πιο τακτικη προσεγγιση (ειδικα στο Origins αν δεν buffαριστεις δεν μπορεις να κανεις ευκολα ντου σε πανω απο 5-6 αντιπαλους πλεον, οποτε η τακτικη προσεγγιση επιβαλεται αρκετες φορες), τα προβληματα αυτα ειναι αρκετα πιο εμφανη απο το αργο τεμπο του παιχνιδιου, καθως σου δινεται χρονος να τα δεις!

                • nikolas22072014

                  Κοίτα εγώ το βλέπω αλλιώς η σειρά είχε βαλτώσει υπερβολικά παικτικα και τώρα με το καινούριο σύστημα μάχης ανανεώθηκε για τα καλά. Σίγουρα δεν είναι τέλειο αλλά είναι σε πολύ καλό δρόμο. Σαφώς και έχεις ένα δίκιο ότι οι στελθ μηχανισμοί πρέπει να γίνουν καλύτεροι αλλά ποτέ δεν μας παρουσιάσε το ac ως στελθ παιχνίδι.
                  Όπως και να έχει παρότι μπορεί να έχουμε διαφορετικό απόψεις στο θέμα σέβομαι και εκτιμώ τις απόψεις σου.
                  Η αλήθεια και εγώ κάποιες φορές είμαι αυστηρός κριτής πια το έχω λασκαρει λίγο γιατί στο τέλος θα αλλάξω χόμπι.

                • alessan

                  Το συστημα μαχης ειναι στην σωστη κατευθυνση αλλα θελει αρκετη δουλεια ακομα κατ εμε! Το lock-αρισμα δεν ειναι παντα λειτουργικο, χρειαζεται λιγο "fluidity" Καθως, ειδικα οι αντιπαλοι, ειναι λιγο αγαρμποι στις κινησεις τους και αφου το πανε προς τα εκει λιγο βαθος παραπανω! Πχ απο την στιγμη που πηρα το Mace και το δοκιμασα το παιχνιδι απο Hard εγινε Super Easy! Eιδικα με το Rage skill που βαρας και κοβεις dmg και απο πισω σου, κατεβαζα ολοκληρο στρατο μοναχος μου! Δεν εχει παρουσιαστει σαν stealth συμφωνουμε, αλλα αφου το συμπεριλαμβανει και μαλιστα σε πολλες περιπτωσεις στο επιβαλλει για να βγουν καποιες αποστολες, που η κατα μετωπον επιθεση ειναι αδυνατη, πρεπει να φτιαχτει! Τουλαχιστον να σε ξεγελαει καλυτερα! Προφανως και εγω σεβομαι τις αποψεις σου, γιαυτο αλλωστε και κανουμε διαλογο καθε φορα 🙂 ! Aυστηρος κριτης δεν νομιζω να ειμαι, γιατι το παιχνιδι και το χαρηκα και καλα περασα και το τελειωσα μεσα σε μια βδομαδα! Απλα εχει και καποια αρνητικα που θα ηθελα να φτιαχτουν για να περασω καλυτερα στο επομενο! Νομιζω οτι εχω γραψει ειναι καλοπροαιρετο, χωρις να μειωσω το παιχνιδι, αλλα ειναι πραγματα που δεν μου εκαναν καλο "γκελ"!

            • Constantinos

              Μεταξύ μας πάντως Φολο, νομίζω ότι παραζηταμε πράγματα απ το AC. Προσωπικα δεν θυμάμαι ποτέ να είχα τόσες απαιτήσεις από παιχνίδι.

              Μην ξεχνάς ότι ακόμα και τα παιχνίδια που ανέφερες ( Mad Max. W3) εν συγκρισει με το Origins, ήταν κατά πολύ μικρότερα τόσο σε χάρτη, όσο και σε in-game πληθυσμό. Το W3 ας πούμε, μου έδωσε την αίσθηση ότι ήταν πιο bugfested και broken απ το Origins, παρότι μικρότερο σε χάρτες και NPC'S. Φαντάσου να είχε και στελθ τι θα γινόταν.

              Κάπου κερδίζεις, κάπου χάνεις. Δεν γίνεται αλλιώς.

        • Φωτης

          Οχι θελουμε γενικα καλυτερη ΑΙ κ να βγουμε στους δρομος να το φωναξουμε μπας κ μας ακουσουν..Εγω περα απο την πλακα θα βγω κ θα το κανω..Υπαρχει καλυτερη ΑΙ κ την θελουμε!!!!!!Θελω τεχνικη νοημοσυνη..Οπως αντε παλι να μην πω σαν πιο game!!

    • https://www.youtube.com/watch?v=JHz9Vy1lYZY MENIS_XXIII

      ΥΓ 2.
      Που να δεις στο horizon τι φωτο τράβηξα.. ειμαι έτοιμος να κανω έκθεση φωτογραφιας 😂

      • alessan

        Βραβειο Pulitzer και δουλεια στο National Geographic asap 🙂

  • Chronix

    Πολύ καλό review για άλλη μία φορά!

    Έγω παίξει ένα 10ώρο και πραγματικά έχω κολλήσει. Μου έχει ανοίξει τόσο πολύ την όρεξη για AC που μου έρχεται να τα αγοράσω όλα.

    Το μόνο που με στεναχωρεί είναι ότι με απορροφά το story και η συλλογή των collectibles, και δεν δίνω την δέουσα προσοχή στην λεπτομέρια που έχει φτιαχτεί αυτός ο κόσμος.

    AC: Ezio Collection (II, Brotherhood, Revelations) ή AC: Syndicate? (Τα βάζω μαζί γιατί είναι στην ίδια τιμή) To AC: II το έχω ολοκληρώσει στο παρελθόν, αλλά δεν παύει να με γοητεύει μία βόλτα στην αγαπημένη μου πόλη.

    • Constantinos

      Αν θες σφαιρικη αποψη επι του lore, τοτε AC Collection. Αν θες μια πιο next gen μεταβαση, τοτε Syndicate.

    • Vituman

      Το μόνο που δεν έχω παίξει είναι το Syndicate.. Αποφάσισα να τσιμπήσω origins και κάτι μου λέει πως μετά θα τσιμπήσω και το βικτωριανο Λονδίνο..

  • Nicko Scooby BRZ Stage 2

    "Εξωπραγματικός τεχνικός τομέας" Ακριβώς!! Το ξεκίνησα πριν 2 μέρες και ποιο πολύ χαζεύω παρά παίζω. Καλά τι έκαναν εκεί? Ειλικρινά δεν υπάρχει. Και που να το έπαιζα και σε 4K HDR δηλαδή.

    "Το present day, παρότι επιστρέφει στις ρίζες του, παραμένει στάσιμο" Θα προτιμούσα να μην υπήρχε καθόλου. Απλά βάλε μας μέσα και άσε μας να χαθούμε. Είχα να νιώσω έτσι για παιχνίδι Assasins Creed από το δεύτερο.

    Φοβερό review. Keep it up!!

    • Constantinos

      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Η ύπαρξη και ο αντίκτυπος του present day σ ένα AC παιχνίδι είναι κομβικης σημασίας. Είναι μέρος του οργανισμού που λέγεται AC.

      Δεν πρέπει να το ξεχνάμε και να το παρουσιάζουμε ως περιττό, διότι μετά θα το αναπολουμε.

      Λιώσε το δίχως αύριο 😉

      • Nicko Scooby BRZ Stage 2

        Δεν διαφωνώ, απλά ποτέ δεν μου άρεσε. Από το πρώτο ως τώρα. 😛

        • Constantinos

          Α, τοτε κομπλε 🙂

  • Donald

    To παιχνίδι είναι για μένα με διαφορά το καλύτερο του 2017. Κρατάω βέβαια κάποιες επιφυλάξεις γιατί δεν έχω παίξει Horizon και Hitman, αλλά μέχρι στιγμής έχω πάθει πλάκα. Ο χάρτης είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ και θες να κάνεις τα πάντα. Η Ubi φαίνεται πως έριξε τρελή δουλειά στον τίτλο και της αξίζει η όποια επιτυχία! Λόγω στρατού δεν έχω προλάβει να το τερματίσω ακόμα, αλλά δύσκολα θα αλλάξει η γνώμη μου για αυτό το διαμάντι! Ένα 10άρι από μένα γιατί το αξίζει! Μπράβο Ubisoft και ευχαριστούμε!

    • Constantinos

      Για το Hitman δεν έχω εμπεριστατωμενη άποψη. Δεν το έπαιξα διότι μ ενόχλησε η episodic μετάλλαξη του.

      Το Horizon είναι καταπληκτικό παιχνίδι. Δωστου μια ευκαιρία. Λογικά θα σ αρέσει.

      Καλύτερο παιχνίδι του 2017 ε ? AC Origins, Horizon Zero Dawn και Hellblade. Αυτό είναι το top 3 μου. Παρότι θα έπρεπε να επιμεινω στο Origins, ένα αόρατο χέρι με σπρώχνει προς το Hellblade.

    • Worms

      Δεν ξερω για το Origins αλλα τωρα που ανεφερες το Hitman δεν μπορεις να φανταστείς για τι παιχνιδι μιλαμε. Πολύ ρεαλιστικο και πρεπει να το παρεις 🙂

    • Zaratoth

      Που σε έστειλαν εσένα;