Assassin's Creed: Brotherhood Review

, Δευτέρα 22 Νοέμβριος 2010 0  

Η ανακοίνωση του Assassin's Creed: Brotherhood δεν μπορούμε να πούμε ότι μας τρέλανε κιόλας. Εκεί που είχαμε ολοκληρώσει το απολαυστικό Assassin's Creed 2 και είχαμε αρχίσει να σκεφτόμαστε τι θα γίνει στο 3, ξαφνικά έρχεται η Ubi και μας λέει ότι πρώτα θα βγάλει το... Assassin's Creed 2.5. Δεύτερο παιχνίδι Assassin's Creed λοιπόν μέσα σε διάστημα ενός χρόνου, με τη σημαντικότερη προσθήκη να είναι και η πιο απρόσμενη: το multiplayer. Τελικά αξίζει τα λεφτά του; Η απάντηση παρακάτω.

Λατρεύω την ιστορία του Assassin's Creed franchise και τη θεωρώ ένα από τα μεγαλύτερα – αν όχι το μεγαλύτερο – ατού της σειράς. Τόσο το πρώτο, όσο και το δεύτερο παιχνίδι αρίστευσαν στον συγκεκριμένο τομέα, αλλά το Brotherhood είναι ειδική περίπτωση. Αυτό γιατί συνεχίζει την ιστορία του Ezio, στην Ιταλία του 15ου αιώνα. Το Βrotherhood αρχίζει εκεί που τελειώνει το AC2, με τον Εzio να προσπαθεί να κατανοήσει τα τρελά πράγματα που είδε στο τέλος του προηγούμενου τίτλου. Ταυτόχρονα, απολαμβάνει τον θρίαμβό του έναντι του Rodrigo Borgia. Όμως λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τον γιο του Rodrigo, Cesare. Aυτός ο τύπος είναι πιο αδίστακτος και από τον πατέρα του και θέλει να υποδουλώσει ολόκληρη την Ιταλία. Η δράση διαδραματίζεται στην πρωτεύουσα της γειτονικής μας χώρας, τη Ρώμη, και εσείς ως Ezio, με την βοήθεια των συντρόφων σας αλλά και τον πολιτών, προσπαθείτε να ανατρέψετε το καθεστώς των Borgia.

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, ο Cesare καταφέρνει και κλέβει το Apple of Eden, κάτι που τον κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο. Kαι έτσι ξεκινάει μία ακόμα περιπέτεια. Δυστυχώς, όπως περίμενα εξαρχής, το Brotherhood είναι απλά μια “παράταση” της ιστορίας του Ezio και δεν έχει τα κοσμογονικά γεγονότα που είδαμε στο δεύτερο και κυρίως στο πρώτο παιχνίδι. ΟΚ, Ezio εναντίον ενός ακόμα Borgia. Και; Ελάχιστες αναφορές στη γενικότερη σύγκρουση μεταξύ Assassins και Templars, μικρότερη του αναμενομένου και η σχέση του σεναρίου με το Apple of Eden. Αυτά όσον αφορά τα τεκτενόμενα στο animus. Αντίθετα, η ιστορία του Desmond, στο παρόν, προχωράει και μάλιστα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ο Desmond, η Lucy, η Rebecca και ο Shawn συνεχίζουν την περιπλάνησή τους προσπαθώντας να ξεφύγουν από την Abstergo, ενώ το τέλος του παιχνιδιού είναι πιο τρελό και από το τέλος των προκατόχων του. Να σημειώσω ότι πλέον μπορείτε να βγείτε από το animus όποτε θέλετε και να κάνετε βόλτες στον γύρω χώρο, μιλώντας με τους υπόλοιπους χαρακτήρες κλπ.

Oι μάχες είναι εντυπωσιακές αλλά και αρκετά εύκολες.

To μεγαλύτερο μέρος της δράσης φυσικά αφορά τον Εzio και... το παρελθόν. Το gameplay του Assassin's Creed: Brotherhood oυσιαστικά είναι ίδιο με αυτό του Assassin's Creed II, απλά διαθέτει ορισμένες βελτιώσεις και προσθήκες. Μπορείτε να πάτε (σχεδόν) όπου θέλετε στη Ρώμη, είτε με τα πόδια, είτε με άλογο, αναλαμβάνοντας διαφόρων ειδών αποστολές, όπως δολοφονίες, παρακολουθήσεις, άμυνες, συνοδείες, stealth, μεταμφιέσεις κλπ, στην προσπάθεια που κάνετε να ελευθερώσετε την πόλη από τους Borgia. Aξίζει να σημειωθεί ότι εφόσον το θελήσετε, από κάποιο σημείο και μετά μπορείτε να στρατολογήσετε απλούς πολίτες και να τους κάνετε Assassins, ώστε να σας βοηθούν στις αποστολές. Υποτίθεται ότι αυτό είναι το σημαντικότερο νέο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού, το οποίο μάλιστα αναφέρεται και στην ονομασία του (Brotherhood), αλλά στην πραγματικότητα είναι ψιλοανούσιο. Προσωπικά, ελάχιστες φορές χρησιμοποίησα άλλους Assassins και αυτές επειδή με ανάγκασε το ίδιο το παιχνίδι. Το Assassin's Creed προσφέρεται για καταστάσεις τύπου “ένας εναντίον όλων” και αυτό δεν αλλάζει.

Ένας από τους πρωταγωνιστές του τίτλου είναι και η ίδια η Ρώμη, της οποίας ο σχεδιασμός είναι εκπληκτικός και με ποικιλία. Στρατιώτες των Borgia περιπολούν παντού και καταπιέζουν τους πολίτες, αν και αυτή τη φορά σας παίρνουν στο κυνήγι πιο δύσκολα, ακόμα κι αν είστε αρκετά καταζητούμενοι. Όπως και να 'χει, θα εμπλακείτε σε μάχες με αυτούς ουκ ολίγες φορές και γι αυτό στη διάθεσή σας έχετε νέες κινήσεις και όπλα. Oι δημιουργοί επέλεξαν να δώσουν έμφαση στη δράση και στα συνεχόμενα kills, κάνοντας έτσι τις μάχες πιο εύκολες. Αυτό σε άλλους θα αρέσει, σε άλλους όχι. Εγώ προτιμώ τις μάχες των προηγούμενων παιχνιδιών, όπου η αμυντική τακτική ήταν εξίσου σημαντική με την επιθετική. Εξάλλου, αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρώμη είναι γεμάτη με πύργους των Borgia, οι οποίοι έχουν αρνητική επίδραση στη γύρω περιοχή. Αφού σκοτώσετε τον εκάστοτε υπεύθυνο αξιωματικό και κάψετε τον πύργο του, μπορείτε να ανοίξετε καταστήματα και να “ζωντανέψετε” την περιοχή. Γενικώς, υπάρχει και πάλι η δυνατότητα να “ανακαινίσετε” την πόλη κάνοντας διάφορα πράγματα, που με τη σειρά τους σας αποδίδουν έσοδα. Άλλο ένα ανούσιο στοιχείο κατ' εμέ.

Θαυμάστε το επιβλητικό Κολοσσαίο.

Αυτό που παραμένει απολαυστικό όπως πάντα είναι το platforming. Δεν είναι τυχαίο το ότι οι αποστολές που εμπεριέχουν platforming, εξερεύνηση κλπ αποτελούν την αφρόκρεμα του παιχνιδιού. Υπάρχουν επίσης και επιμέρους μυστικά “dungeons”, όπου το μόνο που κάνετε είναι να πηδάτε, να σκαρφαλώνετε, να κρέμεστε κλπ, στην προσπάθεια που κάνετε να βρείτε έναν αρχαίο θησαυρό, ανάλογο της υπερπανοπλίας του Altair στο AC2. Highlight βέβαια είναι το τελικό κομμάτι του παιχνιδιού, στο παρόν πλέον, όπου ως Desmond διασχίζετε το Κολοσσαίο και ανακαλύπτετε τα μυστικά του. Ο πολυαγαπημένος Leonardo Da Vinci φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από το παιχνίδι, και αυτή τη φορά είναι αναγκασμένος να φτιάχνει πολεμικές υπερκατασκευές όπως πολυβόλα και τανκ για τους Borgia. Στις αποστολές του Leonardo σκοπός σας είναι να καταστρέψετε τις συγκεκριμένες κατασκευές, αποδυναμώνοντας την στρατιωτική δύναμη των εχθρών σας. Οι εν λόγω αποστολές αξίζουν και είναι κρίμα που δεν αποτελούν μέρος της κεντρικής ιστορίας.

Καλό - όχι τρελό - το single-player, αλλά το μεγάλο ερωτηματικό είναι δίχως αμφιβολία το multiplayer. Παρά τα καλά λόγια του azazel στο preview της beta, ξεκίνησα να παίζω το multi με σκεπτικισμό. Πως είναι δυνατόν να πετύχει σε τέτοιου είδους παιχνίδι; Κι όμως, τα τσακάλια της Ubi τα κατάφεραν περίφημα. Στο multiplayer του Brotherhood επιλέγετε από διάφορους ανώνυμους χαρακτήρες και στόχος σας είναι να δολοφονήσετε άλλους παίκτες, και ταυτόχρονα να αποφύγετε αυτούς που κυνηγούν εσάς για να σας ξεκάνουν. Παίζετε σε αστικούς χάρτες, γεμάτους με NPCs που απλά κυκλοφορούν και μπορούν να διευκολύνουν το έργο σας όταν θέλετε να ξεφύγετε από τους διώκτες σας, αλλά και να το δυσκολέψουν όταν είστε εσείς ο κυνηγός. Πρέπει να είστε παρατηρητικοί και να καταλαβαίνετε έγκαιρα ποιος είναι ο στόχος/διώκτης σας και που βρίσκεται. Όσο παίζετε και ανεβαίνετε level ξεκλειδώνετε νέες δυνατότητες και εξοπλισμό, ενώ αν τα πάτε καλά και κάνετε συνεχόμενα kills κερδίζετε killstreak rewards όπως στο Call of Duty. Καθίστε και μάθετε το multi του παιχνιδιού και μη βιαστείτε να το απαξιώσετε, και θα με θυμηθείτε. Είναι πρωτότυπο, προσεγμένο και απρόσμενα εθιστικό. Μπράβο στη Ubi!

Θα το λατρέψετε το multiplayer.

Ήδη από το Assassin's Creed 2 είχε φανεί ότι η engine που χρησιμοποιείται έχει αρχίσει να δείχνει την ηλικία της. Τα γραφικά του Brotherhood είναι βελτιωμένα σε συγκεκριμένους τομείς όπως οι εκφράσεις των προσώπων, αλλά εξακολουθούν να πάσχουν από προβληματάκια, όπως οι πτώσεις του frame rate (τουλάχιστον στο PS3). Πάντως, ο γενικότερος σχεδιασμός των περιβαλλόντων και των χαρακτήρων με βάση την εποχή είναι κορυφαίος, όπως και το animation. Το επιβλητικό Κολοσσαίο εντυπωσιάζει και character models είναι λεπτομερέστατα. Από την άλλη, ο ήχος δεν έχει ψεγάδια. Η μουσική είναι ίσως ότι καλύτερο έχουμε ακούσει σε παιχνίδι Assassin's Creed και δημιουργεί μαμάτη ατμόσφαιρα, το voice work είναι εξαιρετικό και τα εφέ της πόλης και των μαχών ρεαλιστικότατα.

Το Assassin's Creed: Brotherhood είναι ακριβώς αυτό που περιμέναμε ότι είναι, ένα Assassin's Creed 2.5 δηλαδή, με ότι αυτό συνεπάγεται. Αξίζει να το τσιμπήσετε για να δείτε την εξέλιξη της ιστορίας του Desmond και την τρελή τροπή που παίρνουν τα γεγονότα ενόψει του AC3, καθώς και για το πολύ καλό multiplayer που ξεπερνάει τις όποιες προσδοκίες είχαμε γι αυτό. Παρόλα αυτά, τόσο αυτό το παιχνίδι, όσο και ο προκάτοχός του, με έχουν κάνει να αναπολώ ολίγον το πρώτο Assassin's Creed. Μου λείπει η ατμόσφαιρά του, μου λείπει η εποχή των Σταυροφοριών, μου λείπει η μοναχικότητα του Altair, μου λείπουν οι μάχες του, μου λείπουν οι σημερινοί Templars (Abstergo)... Γενικώς, μου λείπει η αίσθηση του original. Καταλαβαίνω ότι το AC3 θα διαδραματίζεται σε άλλη εποχή, αλλά κατά τ' άλλα θέλω επιστροφή στα βασικά...

+ Απολαυστικό platforming
+ H ιστορία του Desmond προχωράει, τρελό τελός
+ Η Ρώμη
+ Απρόσμενα ποιοτικό multiplayer
+ Εξαιρετικός ηχητικός τομέας

- “Assassin's Creed 2.5” όνομα και πράγμα
- Απλή “παράταση” της ιστορίας του Ezio
- Το concept της αδελφότητας είναι ανούσιο
- Εύκολες μάχες, ψιλοαπογοητευτικό εχθρικό ΑΙ

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

Πλατφόρμα: PS3 (review), Xbox 360, PC
Έκδοση: Ubisoft
Ανάπτυξη: Ubisoft
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action adventure
Παίκτες: Single-player, multiplayer,
Επίσημο Site: http://assassinscreed.uk.ubi.com/brotherhood/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 19/11/2010, 2011 (PC)
PEGI: 18